پس از پویش میان دوره ای، دموکرات ها بر سر ترامپ و دستور کار کاهش هزینه ها اختلاف پیدا کردند

دنور، 14 نوامبر - دموکرات‌ها پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، این هفته در دنور گرد هم آمدند و با هم متحد شدند تا رای‌دهندگان را از هزینه‌های بالا رهایی بخشند، اما در مورد چگونگی دستیابی به آن، چه درس‌هایی از پیروزی خود بگیرند و چگونه باید در قبال رئیس‌جمهور دونالد ترامپ مبارزه کنند، اختلاف نظر داشتند.

علیرغم حال و هوای جشن پس از شکست جمهوری‌خواهان در 3 نوامبر، تنش‌ها بین میانه‌روها و یک جناح مترقی ناآرام در اولین گردهمایی بزرگ حزب پس از پیروزی ظاهر شد، همراه با نگرانی از اینکه حزب می‌تواند فرصتی را که رای‌دهندگان به آن داده بودند هدر دهد.

این گردهمایی نگاهی اجمالی به نبرد برای تعیین آینده آن ارائه کرد زیرا نامزدهای آینده ریاست‌جمهوری 2028 و رهبران ارشد درباره چگونگی تبدیل موفقیت در انتخابات به دستور کار حکومتی در حالی که شکاف‌های ایدئولوژیکی و نسلی طولانی‌مدت را دنبال می‌کردند، بحث کردند.

این کنفرانس که به میزبانی اکثریت دموکرات ها، گروهی که از رهبران جوان تر احزاب و علیه فعالیت های چپ حمایت می کند، برگزار شد، تالار گفتگویی را ارائه داد که اکنون در حال انجام است، زیرا دموکرات ها در حال بحث و گفتگو هستند که چه درس هایی از پیروزی میان دوره ای خود بگیرند و جستجو برای پرچمدار کاخ سفید در سال 2028 را آغاز کنند.

سخنرانان در مورد پذیرش یک دستور کار مترقی جسورانه تر یا برخورد با مرکز، با افشای رویکردهای رقابتی برای کاهش هزینه های غذا، مراقبت های بهداشتی و مسکن و در عین حال کار در کنار ترامپ که دو سال دیگر حق وتو را حفظ می کند، اختلاف نظر داشتند.

در مقابل، جاش شاپیرو، فرماندار پنسیلوانیا، یکی دیگر از رقبای میانه‌رو و بالقوه 2028، استدلال کرد که حزب باید فراتر از آزمون‌های تورنسل ایدئولوژیک حرکت کند و گفت که رای‌دهندگان به چنین بحث‌هایی «لعنت نمی‌کنند» و به جای اینکه دموکرات‌ها می‌توانند نتیجه بدهند اهمیت می‌دهند.

گستردگی پیروزی‌های دموکرات‌ها به میانه‌روها و مترقی‌ها این امکان را داده است که استدلال کنند که رای‌دهندگان دیدگاه آنها را برای آینده حزب تأیید کرده‌اند.

الین کامارک، استراتژیست دموکرات، به رویترز گفت: «می‌توان انتظار داشت که بحث بزرگی در کار باشد، زیرا پیروزی دموکرات‌ها آنقدر گسترده بود که در مرکز، دموکرات‌های جنوبی و دموکرات‌های مترقی‌تر و چپ‌گراتر را شامل شد.»

ترامپ اختیارات اجرایی قابل توجهی را برای جلوگیری از بسیاری از برنامه های دموکرات ها حفظ می کند و تلاش های حزب برای کاهش هزینه ها را پیچیده می کند، موضوعی که رای دهندگان به دموکرات ها کنترل کنگره را برای رفع آن دادند.

پیش بینی می شود که دموکرات ها حداقل 255 کرسی در مقابل 169 کرسی جمهوری خواهان در مجلس نمایندگان آمریکا را در اختیار داشته باشند، در حالی که 12 رقابت هنوز بلاتکلیف است. در سنا، تفکیک حداقل 55 به 44 خواهد بود و دموکرات ها احتمالا یک کرسی دیگر در آلاسکا پس از پایان شمارش آرا به دست خواهند آورد.

یکی از برجسته‌ترین بحث‌ها در دنور درباره نحوه حکومت با ترامپ بود که هنوز در کاخ سفید است.

جیمز تالاریکو، اولین دموکراتی که از سال 1988 از تگزاس به سنای آمریکا انتخاب شد، از دموکرات‌ها خواست تا با ترامپ همکاری کنند.

تالاریکو با تشویق های ملایم گفت: «ما باید دو سال پایانی ریاست جمهوری او را پربارترین دوره ریاست جمهوری در تاریخ آمریکا کنیم. ما از قرار گرفتن در مقابل هم خسته شده ایم.»

او متحدی در فرماندار منتخب آیووا، راب سند پیدا کرد، که گفت دموکرات ها را در رویدادهای مبارزاتی تشویق می کند تا جمهوری خواهان را تشویق کنند و جنگ حزبی نتیجه ای نخواهد داشت.

سند گفت: «تنها راهی که می‌خواهیم آن را برطرف کنیم این است که آن را با هم درست کنیم.

دقایقی بعد، جیمی راسکین، نماینده ایالات متحده از مریلند و اریک هولدر، که دادستان کل دولت اوباما بود، عمدتا توافق با ترامپ را رد کردند.

راسکین که انتظار می رود در ژانویه رئیس کمیته قضایی مجلس نمایندگان شود و بر تحقیقات ترامپ در سال آینده نظارت کند، گفت که حزب جمهوری خواه به یک کیش شخصیت اقتدارگرا تبدیل شده است.

راسکین گفت: «ما تمام اختیارات کنگره را که توسط کنگره MAGA به پادشاه ترامپ تسلیم شده و سلب شده است را مجددا اعمال خواهیم کرد. ما قانون اساسی را علیه او اجرا خواهیم کرد.»

هولدر به دموکرات ها نسبت به پیگیری دو حزبی هشدار داد.

"اگر ما با احتیاط عقب نشینی کنیم، اگر از ترس عمل کنیم، اگر به زیبایی های واشنگتن قدیمی پناه ببریم و از کسانی که به طور فعال مؤسسات ما را منحل کرده اند و در حال برچیدن هستند تائید بگیریم، شکست خواهیم خورد."

بحث طولانی مدتی در داخل حزب در مورد اینکه آیا باید بیشتر به سمت چپ حرکت کرد یا یک دستور کار میانه‌روانه‌تر را دنبال کرد، وجود داشته است و این انتخابات فقط این تنش‌ها را تشدید کرده است.

تقریبا همه کسانی که در این کنفرانس سخنرانی کردند موافق بودند که اولویت اصلی حزب کاهش هزینه ها و بهبود زندگی خانواده های کارگر است.

این موضوعی بود که توسط حکیم جفریس، نماینده نیویورک، که قرار بود رئیس مجلس ایالات متحده شود، و چندین نامزد احتمالی ریاست جمهوری 2028، از جمله شاپیرو، وزیر حمل و نقل سابق، پیت بوتیگیگ، و خانا تکرار شد.

جفریس، یک میانه رو، توسط گروهی از معترضان مورد انتقاد قرار گرفت و او را به ترسو بودن برای ایجاد تغییرات متهم کردند و خواستار رهبری مجلس شدند که از دستور کار مترقی پوپولیستی تر استقبال کند.

خانا و سناتور مریلند، کریس ون هولن، مترقی دیگری که این هفته سناتور میانه‌روتر چاک شومر از نیویورک را برای سمت رهبری حزب در سنا به چالش کشید، خواستار راه‌حل‌های اقتصادی پوپولیستی و با بودجه دولت شد.

یک نگرانی جمعی در میان سخنرانان وجود داشت که حزب ممکن است یکی از بزرگترین پیروزی هایی را که در یک نسل به دست آورده است، هدر دهد.

بسیاری از سخنرانان این پیروزی را نه به عنوان یک مأموریت ماندگار، بلکه فرصتی موقتی که رای دهندگان برای رفع مشکلات کشور به آنها داده بودند توصیف کردند.

روبن گالیگو، سناتور آریزونا، یکی دیگر از رقبای احتمالی ریاست جمهوری، خاطرنشان کرد که بسیاری از رای دهندگان اسپانیایی تبار که در سال 2024 به ترامپ رای دادند، در این ماه از دموکرات ها حمایت کردند.

گالگو گفت: «اما این یک نامه عاشقانه به حزب دموکرات نبود. این یک وام کوتاه مدت است که باید به پرداخت آن ادامه دهیم وگرنه آن را از دست خواهیم داد.» رویترز