پس از DSIT، آزمایش هوش مصنوعی بعدی بریتانیا، حاکمیت است
DSIT از بین رفته است، اما مورد هوش مصنوعی مستقل در خدمات عمومی تقویت شده است.
لغو وزارت علوم، نوآوری و فناوری باعث ایجاد ابهام در مورد آنچه بعد از جاهطلبیهای هوش مصنوعی بریتانیا میافتد، ایجاد کرده است.
ارتقای کانیشکا نارایان به سمت وزیر هوش مصنوعی به این فناوری صدای اختصاصی در کابینه میدهد، با این حال، انقباض مسئولیتهای DSIT در بخشهای دیگر سؤالاتی را در مورد اینکه چگونه دولت زیرساختها، سرمایهگذاری و پذیرش بخش عمومی مورد نیاز برای حمایت از این جاهطلبیها را هماهنگ خواهد کرد، ایجاد میکند.
بررسی اخیر پارلمانی از قراردادهای حیاتی هوش مصنوعی بخش عمومی، فشار فزاینده بر موسسات برای تقویت کنترل بر عملیات هوش مصنوعی و تداوم استقرار را برجسته کرده است. بریتانیا بر سرعت پذیرش تمرکز کرده است. گام بعدی، کنترل عملیاتی در استفاده مداوم از هوش مصنوعی در خدمات عمومی است.
در نتیجه، پرونده هوش مصنوعی مستقل در حال قویتر شدن است. بریتانیا به چیزی بیش از دسترسی به مدل های توانمند نیاز دارد. حتی زمانی که ارائه دهنده، قرارداد یا رابطه سیاسی تغییر می کند، به عملیات کنترل شده برای خدمات وابسته به آنها نیاز دارد.
حاکمیت فراتر از جایی است که داده ها در آن قرار دارند
هوش مصنوعی مستقل اغلب به اقامت داده کاهش می یابد، با این فرض که نگهداری اطلاعات در داخل بریتانیا برای حفظ آن تحت کنترل بریتانیا کافی است. مکان داده همچنان مهم است، به ویژه در مراقبت های بهداشتی، دفاعی و مدیریت دولتی، اما تنها بخشی از رابطه بین یک سازمان و فناوری مورد استفاده را توصیف می کند.
یک بیمارستان میتواند تمامی پروندههای بیمار را در مرکز داده بریتانیا ذخیره کند، در حالی که بر مدلها و نرمافزارهایی تکیه میکند که تنها ارائهدهنده اصلی میتواند آنها را اجرا یا تغییر دهد. جایی که ارائه دهنده مستقر است همچنان مرتبط است، اما آزمون مفیدتر حاکمیت این است که آیا بیمارستان می تواند سیستم را درک کند، نحوه استفاده از آن را کنترل کند و در صورت تغییر روابط تجاری، به اجرای آن ادامه دهد.
یک سازمان باید بداند سیستم هایش چگونه کار می کنند، تعیین کند که یک مدل به کدام داده ها می تواند دسترسی داشته باشد و توانایی انتقال حجم کاری یا معرفی مدل دیگری را بدون بازسازی کل سرویس حفظ کند. هنگامی که آن سیستم ضروری می شود، به جای اینکه بفهمد تداوم به تصمیمات یک تامین کننده بستگی دارد، به تخصص داخلی کافی برای ادامه کار نیاز دارد.
بریتانیا نیازی به بازتولید هر لایه از پشته ندارد، اما به کنترل قابل پیش بینی در جایی که خدمات عمومی اجرا می شود نیاز دارد. هوش مصنوعی مدرن از تحقیقات بینالمللی، زنجیرههای تامین پیچیده و پروژههای منبع باز استفاده میکند و بازآفرینی آنها در داخل، منابع عظیمی را بدون تولید فناوری بهتر مصرف میکند.
همانطور که مسئولیت های DSIT در سراسر وایت هال جابجا می شود، دولت باید تصمیم بگیرد که کدام وابستگی ها را می تواند بدون تهدید امنیت، اعتماد عمومی یا خدمات ضروری بپذیرد.
توانایی و کنترل می توانند یکدیگر را تقویت کنند
برنامههای هوش مصنوعی دولتی گاهی اوقات حاکمیت را به عنوان جایگزین کندتر برای استفاده از بزرگترین مدلهای تجاری معرفی میکنند، گویی که بریتانیا باید بین هوش مصنوعی کلاس جهانی و کنترل بر استقرار آن یکی را انتخاب کند. این فرض را بر این میگذارد که هر سازمانی به سیستم مرزی یکسانی نیاز دارد، وقتی سؤال این است که کدام مدل برای کار مناسب است.
برای بسیاری از بارهای کاری عمومی، یک مدل مناسب برای هدف در یک محیط کنترل شده ارزشمندتر از یک گزینه عمومی بزرگ است، به خصوص زمانی که تعهدات حاکمیتی سختگیرانه باشد.
یک مدل تخصصی را می توان با داده های سازمان تطبیق داد، تحت شرایطی که در آن کار می کند آزمایش شده و بر اساس عواقب ناشی از اشتباه گرفتن تصمیم اداره می شود. در آن شرایط، کنترل بیشتر می تواند سیستم را مفیدتر و همچنین مستقل تر کند.
فنآوری باز و قابل حمل میتواند با اجازه دادن به سازمانها برای اجرای مدلها در زیرساختهای مختلف، بررسی نحوه رفتار سیستمها و جایگزینی اجزا به عنوان گزینههای بهتر، از این رویکرد پشتیبانی کند.
باز بودن حاکمیت را تضمین نمیکند، زیرا سازمانها هنوز به زیرساختهای ایمن، تیمهای ماهر و حکمرانی روشن نیاز دارند، اما این احتمال را کاهش میدهد که کل یک سرویس از پلتفرم یک ارائهدهنده جداییناپذیر شود.
من دیده ام که بازار هوش مصنوعی به اندازه کافی سریع حرکت می کند تا این انعطاف پذیری به طور فزاینده ای ارزشمند شود. بهترین مدل برای یک کار امروزی ممکن است ظرف چند ماه پیشی بگیرد، در حالی که قیمت گذاری، مقررات و دسترسی تقریبا به سرعت تغییر می کند.
سازمانی که حول یک سرویس اختصاصی ایجاد میکند ممکن است برای بهرهمندی از این پیشرفت مشکل داشته باشد، در حالی که سازمانی که محیطی را که مدلهایش در آن کار میکنند کنترل میکند، میتواند فناوری بهتری را بدون شروع مجدد معرفی کند.
دولت می تواند حاکمیت را به توانایی تبدیل کند
بریتانیا در حال حاضر بسیاری از مواد مورد نیاز خود را دارد، از جمله دانشگاه های قوی، محققان با تجربه، شرکت های در حال رشد هوش مصنوعی و سرمایه گذاری عمومی در محاسبات. گام بعدی این است که آن دارایی ها را با تقاضای پایدار در بخش هایی از بخش عمومی که حاکمیت دارای بیشترین ارزش عملی است، مرتبط کند.
دولت نیازی به انتخاب یک قهرمان ملی یا حذف شرکت های بین المللی ندارد. می تواند بازاری ایجاد کند که در آن ارائه دهندگان با هم رقابت کنند در حالی که نهادهای عمومی کنترل سیستم هایی را که خریداری می کنند حفظ می کنند.
قواعد تدارکات برای هوش مصنوعی حیاتی میتواند مستلزم این باشد که حجم کاری قابل حمل، بهطور مستقل قابل آزمایش و قابلیت اجرا در زیرساختهای کنترلشده توسط مشتری باشد.
این امر به بیمارستانها، شوراها و بخشهای دولتی گزینههای مستقل و معتبری میدهد و در عین حال مسیری از خلبانان تا استقرار طولانیمدت را برای شرکتهای هوش مصنوعی بریتانیا فراهم میکند. این امر مشارکتهایی را تشویق میکند که در آن دانش و اختیارات عملیاتی نزد مؤسسهای که مسئول این خدمات است باقی میماند، حتی زمانی که شرکتهای خصوصی فناوری و تخصص را ارائه میکنند.
تجدید ساختار DSIT باید به عنوان فرصتی برای روشن کردن هدف بریتانیا به جای کاهش جاه طلبی آن تلقی شود. یک وزیر برای هوش مصنوعی میتواند بخشهای مختلف دولت را گرد هم آورد، اما استراتژی باید بر اساس این که آیا نهادهای عمومی میتوانند از بهترین فناوری موجود استفاده کنند و در عین حال کنترل معنیداری بر سیستمهایی که بیشترین اهمیت را دارند، مورد قضاوت قرار گیرد.
این همان چیزی است که به جاهطلبیهای هوش مصنوعی بریتانیا اجازه میدهد تا با تغییر بخشها، تامینکنندگان و فناوریها پایدار بماند.
ما بهترین ابزار هوش مصنوعی را معرفی کرده ایم.
این مقاله به عنوان بخشی از TechRadar Pro Perspectives، کانال ما برای معرفی بهترین و باهوش ترین ذهن ها در صنعت فناوری امروز تهیه شده است.
نظرات بیان شده در اینجا نظرات نویسنده است و لزوما نظرات TechRadarPro یا Future plc نیست. اگر مایل به مشارکت هستید، اطلاعات بیشتری را در اینجا بیابید: https://www.techradar.com/pro/perspectives-how-to-submit
متن اصلی (انگلیسی)
After DSIT, Britain’s next AI test is sovereignty
DSIT is gone, but the case for sovereign AI in public services has strengthened.