پشت پرده: بحران حقوقی وجودی هوش مصنوعی

هیچ صنعتی تا به حال خطرات قابل پیش بینی خود را به اندازه هوش مصنوعی مستند نکرده است. تصور کنید وکیل شاکی هشدارهای عمومی سام آلتمن و داریو آمودی را می خواند: آنها به دنیا گفتند خطرناک است. آنها به دنیا گفتند که خیلی سریع حرکت می کند. سپس آن را آزاد کردند و به فرزندت فروختند. هیچ صنعتی تا به حال این همه اثر دارای حق چاپ را نگرفته و این همه مدرک از خود به جای گذاشته است. تصور کنید وکیل شاکی پرونده‌های خود OpenAI را برای هیئت منصفه می‌خواند: آنها در یک کتابخانه دزدان دریایی آموزش دیده‌اند. آنها آن را به چیزی ناخوشایند تغییر نام دادند. بعد که تیترها داغ شد پاکش کردند.

چرا مهم است: خاستگاه، استفاده و آینده هوش مصنوعی در مبارزات حماسی بی‌شماری در دادگاه، با یک مقاله تاریخی و دنباله بیانیه‌های عمومی برای بهره‌برداری از یکدیگر مشخص می‌شود. هر اختراع مهمی – اعم از رسانه های اجتماعی، خودرو، برق یا خود سرمایه داری – مختل می شود و در نهایت توسط دادگاه ها شکل می گیرد. هوش مصنوعی، با شاخک های خود در هر بخش از صنعت و زندگی، این را در مقیاس بزرگ تجربه خواهد کرد. تصویر بزرگ: دعواها دیگر تئوری نیستند. آنها در حال کشف هستند و به سمت هیئت منصفه می روند.

احکام اولیه و تسویه حساب ها خطر بزرگ ترین بازیگران را به همراه دارد. 🤖 چت ربات ها به عنوان محصول در نظر گرفته می شوند، نه گفتار. برخلاف شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی، آنها احتمالا نمی‌توانند پشت بخش 230 پنهان شوند که پلتفرم‌ها را در برابر مسئولیت پست‌های کاربران محافظت می‌کند – نه آنچه خود پلتفرم ایجاد می‌کند.

📖 کپی رایت یک مشکل بزرگ است. Anthropic در حال حاضر بزرگترین پرداخت حق نسخه برداری در تاریخ را پرداخت کرده است، 1.5 میلیارد دلار به نویسندگان و ناشران کتاب، و اکنون ناشران موسیقی و رسانه های خبری یک قطعه می خواهند.

💻 ماموران وحشی شدند. چه اتفاقی می افتد زمانی که آنها آسیب می رسانند - و قابل پیش بینی و پیش بینی بود؟

⚖️ کشف وحشی شد. هوش مصنوعی تعداد زیادی رسید را از خود به جای می گذارد (و از قضا، بررسی آنها را برای وکلا نیز آسان تر می کند). مسئولیت محصول به دو کلمه تبدیل می شود: قابل پیش بینی و دانسته. خسارات تنبیهی به این موضوع بستگی دارد که آیا خطر را می دانستید و به هر حال حمل می کنید. اینجاست که همه این یادداشت ها و هشدارها می توانند واقعا نتیجه معکوس داشته باشند. صراحت برای ایمنی خوب است اما برای دعوی قضایی وحشتناک است. شرکت هایی که صادقانه ترین هشدار را می دهند، قابل کشف ترین شواهد قابل پیش بینی را ایجاد می کنند.

انتظار داشته باشید که مشاوران عمومی به شدت فشار بیاورند تا صراحت را کاهش دهند. این حرکت قانونی منطقی است. ⚠️ فتنه: بدهی ها به شرکت های هوش مصنوعی محدود نمی شود. هر کاربر شرکتی از سیستم‌های قدرتمند هوش مصنوعی که عوامل سرکش را حتی بدون قصد آسیب رساندن آزاد کند، با مجازات‌های قابل توجهی نیز مواجه خواهد شد. میریام ووگل، یکی از مقامات ارشد سابق وزارت دادگستری که اکنون رهبری EqualAI را بر عهده دارد، گفت: «این اگر نیست، بلکه چه زمانی است. یک الگوریتم کاری را که به او گفته شده انجام می دهد.

هر چه قدرت و توانایی بیشتری داشته باشد، دسترسی بیشتری داشته باشد، برای رسیدن به یک هدف، هر کاری که در توان دارد انجام خواهد داد." این امر باعث ایجاد لایه دیگری از دعوای قضایی می شود زیرا شرکت ها با آن مقابله می کنند. مدیر ارشد فناوری یک صندوق تامینی وال استریت که پس از هک بدنام OpenAI/Hugging Face با Axios صحبت کرد، گفت که اولین تماس او، در صورت نقض سیستم های شرکتش، با مشاور عمومی او خواهد بود. پرزیدنت ترامپ، جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا و لینا خان، رئیس سابق FTC، همگی استدلال کرده‌اند که شرکت‌های هوش مصنوعی مسئول اطمینان از ایمن بودن محصولاتشان هستند.

اگر نه، موجی از شکایت ها در انتظار است. طرف دیگر: یک مکتب فکری وجود دارد که نشان می‌دهد شرکت‌های هوش مصنوعی، علیرغم صراحتشان در مورد کارهایی که ممکن است آنها و محصولاتشان اشتباه انجام داده باشند، ممکن است از بدترین مسئولیت فرار کنند. یکی از راه‌های درک آن، و استدلالی که حقوقدانان بدون شک خواهند داشت، این است که آزمایشگاه‌ها مکررا در مورد خطرات صحبت می‌کردند و برای محافظت از کاربران و کاهش آسیب‌ها تلاش می‌کردند. نتیجه نهایی: با وجود تمام دعواهایی که در واشنگتن در مورد اینکه آیا کنگره اقدام خواهد کرد یا خیر، سیستم حقوقی ایالات متحده ممکن است نهایی و قدرتمندترین تنظیم کننده صنعت هوش مصنوعی باشد.

بردلی اولسون، سردبیر AI & Tech Axios، گزارش‌هایی را ارائه کرد. 📈 اگر مدیرعامل یا در تیم مدیر عامل هستید: بخواهید به خبرنامه هفتگی جدید جیم Axios C-Suite بپیوندید.