پلاستیک بیشتر، درخشش کمتر؟ کارشناسان هشدار می‌دهند که آلودگی حیات نورانی اعماق دریا را تهدید می‌کند

محققان در نامه‌ای در مجله Cambridge Prisms: Plastics هشدار دادند که آلودگی پلاستیک می‌تواند نور بیولومنسنت تولید شده توسط ارگانیسم‌های اعماق دریا را مختل کند. به گفته نویسندگان، هنگامی که موجودات اعماق دریا پلاستیک را می بلعند، می تواند مسیرهای شیمیایی ایجاد نورتابی را مختل کند و به بافت های بدن آنها آسیب برساند و توانایی آنها برای یافتن غذا و جفت را مختل کند. اعتقاد بر این است که در اعماق دریا، تا 80 درصد از موجودات با سلول های پیچیده، بیولومنسانس هستند، که تنها منبع نور در تاریک ترین نقاط اقیانوس است.

در نامه اشاره شده است که نوری که این موجودات ایجاد می کنند برای بقا و تولید مثل آنها ضروری است. در این نامه آمده است که اختلال در نورتابی آنها می تواند تأثیر منفی بر شبکه های غذایی و عملکرد اکوسیستم در اعماق دریا، بزرگترین و کمترین اکتشاف زیستی روی زمین داشته باشد. در ایمیلی به Mongabay، یکی از نویسندگان، Renjith VishnuRadhan از دانشگاه Amity در هند، نمونه ماهی ماهیگیر را ارائه کرد. او گفت: «این به طور گسترده ای از مستندها و فیلم هایی مانند Finding Nemo قابل تشخیص است. ماهی‌ماهی ماده در اعماق دریا دارای ستون فقرات پشتی اصلاح‌شده‌ای است که به یک طعمه درخشان به نام اسکا ختم می‌شود.

نور تولید شده توسط باکتری های همزیست به جذب طعمه کمک می کند و همچنین ممکن است به تشخیص یا ارتباط در تاریکی کمک کند. ویشنو رادان گفت که ثابت شده است که بیولومینسانس باکتریایی می‌تواند تحت تأثیر آلاینده‌ها قرار گیرد و مصرف مواد افزودنی پلاستیکی سمی توسط ماهی‌ماهی می‌تواند همزیستی باکتری‌ها در طعمه را مختل کند و از نظر تئوری بر سیگنال‌های نورانی آن تأثیر بگذارد.

نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که شواهدی مبنی بر تأثیر آلودگی پلاستیک بر اکوسیستم‌های اعماق دریا وجود دارد، اما دانشمندان فاقد داده‌ها و مشاهدات با کیفیت بالا برای درک این موضوع هستند… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.