پلیس او را در ساعت 10 به دلیل پیاده روی به خانه به تنهایی دستگیر کرد. در 21 سالگی، او می گوید که فرزندپروری آزاد به او آزادی داد.

در سال 2015، دانیل میتیو (سمت چپ) به پسرش رافی (راست) اجازه داد تا با خواهرش، دورا، تنها به خانه برود. بچه ها توسط پلیس متوقف شدند و خانواده توسط CPS مورد بررسی قرار گرفتند. کارولین گاتمن برای BI رافی میتیو و خواهر کوچکش دورا با کت های سنگین، کلاه، روسری و دستکش، به تازگی یک بعد از ظهر شنبه آفتابی را در دسامبر 2014 در یک زمین بازی محلی در حومه مریلند سپری کرده بودند.

پس از یک ساعت، کودکان 10 و 6 ساله راهپیمایی خود را به خانه آغاز کردند، حدود سه چهارم مایل. در حالی که اولین باری بود که از آن پارک خاص به تنهایی به خانه‌شان راه می‌رفتند، آن‌ها ده‌ها بار با والدینشان همان مسیر را در سیلور اسپرینگ دنبال کرده بودند و قبلا نیز به تنهایی به زمین‌های بازی دیگر در منطقه رفته بودند.

تقریبا در نیمه راه، آنها توسط سه افسر پلیس متوقف شدند و آنها به آنها دستور دادند که سوار ماشینشان شوند تا بتوانند آنها را به خانه برانند و با والدینشان صحبت کنند.

رافی و دوورا گیج شده بودند.

رفیع که اکنون 21 ساله است، در اولین باری که در بیش از یک دهه اخیر درباره این حادثه صحبت می‌کند، به Business Insider گفت: «در این مرحله، ما می‌دانستیم چگونه از عابر پیاده استفاده کنیم، با خیال راحت در خیابان راه برویم. ما شماره تلفن پدر و مادرمان را داشتیم. می‌دانستیم چگونه از خود مراقبت کنیم.»

این حادثه منجر به یک تحقیق شش ماهه در مورد بی‌توجهی احتمالی کودک توسط خدمات حفاظت از کودکان شد و به دنبال آن برخورد دلخراش دیگری با CPS و پلیس انجام شد.

پدر و مادر رافی و دورا، الکساندر و دانیل میتیو، با حضور در برنامه های خبری تلویزیونی، از جمله "امروز" و "صبح بخیر آمریکا"، به مبارزه پرداختند. آنها در نهایت از «سوءاستفاده یا غفلت بی‌دلیل کودک» پاک شدند - یک برزخ قانونی به این معنی که CPS نمی‌تواند شواهد کافی برای اثبات یا رد کامل غفلت پیدا کند - در ژوئن 2015.

دپارتمان خدمات انسانی مریلند در اظهارنظری به Business Insider گفت که "متعهد به شفافیت و تا حد امکان باز بودن در عین حفظ محرمانه بودن کودکان و خانواده های آنها، همانطور که توسط قانون محافظت می شود." الکساندر میتیو، سمت راست، شام را با رافی (سمت چپ) و دوورا (مرکز) در سال 2015 آماده می کند. بانی جو مانت/ واشنگتن پست از طریق گتی ایماژ داستان Meitivs منحصر به فرد نیست.

در آگوست 2026، کاریان پارکینسون، مادر پنج فرزند اهل ویرجینیا، پس از اینکه به پسر 5 ساله‌اش اجازه داد تا نیم مایل را به تنهایی در محله‌شان راه برود، به «مشارکت در بزهکاری یک خردسال» محکوم شد. این حکم او را به شش ماه حبس محکوم کرد که بلافاصله به حالت تعلیق درآمد و او را به مدت هفت سال در دفتر ثبت کودکان کودک آزاری و بی توجهی دولت به ثبت رساند و از جمله موارد دیگر، او را از داوطلب شدن در مدارس فرزندانش منع کرد. پارکینسون ها از آن زمان HOA خود را ترک کرده و درخواست تجدید نظر داده اند، به این امید که پرونده آنها در مقابل هیئت منصفه رسیدگی شود.

پرونده پارکینسون اخیرا بحث استقلال دوران کودکی را در ایالات متحده برانگیخته است. برای والدینی که با هوشیاری بچه‌هایی را تربیت می‌کنند، تصمیم به اجازه دادن به فرزندشان به تنهایی راه رفتن یا بازی کردن با خطراتی همراه است. علاوه بر در نظر گرفتن موارد واضح - مانند آسیب دیدن یا گم شدن فرزندانشان - والدین همچنین ممکن است نگران سیلی خوردن در مورد غفلت از کودک یا تحت تعقیب کیفری برای به خطر انداختن رفاه کودک باشند.

رفیع گفت که دوست دارد یک بچه آزاد باشد زیرا این به او یاد می دهد که "خیابان باهوش" تر باشد و به او آزادی پرسه زدن، بالا رفتن از درختان و پریدن در رودخانه ها را می دهد. او می‌گوید: «این قطعا بهتر از این بود که تمام دوران کودکی‌ام در آی‌پد باشم.

ایراداتش استفاده از سیستمی بود که برای محافظت از او طراحی شده بود.

او گفت: «من قطعا در تمام مدت مصیبت و بعد از آن کابوس می دیدم. "این چیزی نبود که یک کودک باید از آن عبور کند."

بازدیدهای CPS در مدرسه و "طرح ایمنی" رافی میتیو، که اکنون 21 سال دارد، به یاد می آورد که توسط یک کارگر CPS که از او پرسیده بود که آیا والدینش به او صدمه می زنند، "شوک" شده است. کارولین گاتمن برای BI وقتی پلیس با رافی و دوورا روی صندلی عقب به خانه میتیوها رسید، فضا به سرعت "بسیار خصمانه و ترسناک" شد، رافی بعدا در مقاله درخواست کالج خود در دانشگاه تاوسون نوشت، جایی که او اکنون در حال تحصیل علوم ورزشی است.

الکساندر میتیو که اکنون 55 ساله است، تنها خانه بود زیرا همسرش دانیل که اکنون 57 سال دارد در یک سفر کاری به سر می برد. وقتی پدر دو فرزند در را باز کرد، به او گفته شد که باید قبل از اینکه فرزندانش وارد شوند، باید شناسنامه را نشان دهد. در یک لحظه رفیع با مادرش تماس گرفت و گفت که می ترسد "بابا دستگیر شود."

به اسکندر یک "طرح ایمنی" داده شد تا امضا کند، که شامل دو دستورالعمل بود: "کودکان توسط یک بزرگسال در هیچ کجا بدون نظارت رها نخواهند شد" و اینکه الکساندر در حین بررسی حادثه به CPS "نفع" خواهد کرد. تاریخ پایان مشخصی برای محدودیت ها وجود نداشت.

پس از آن شب، CPS شروع به بررسی Meitivs برای غفلت احتمالی کودک کرد. در یک نقطه، رفیع و دورا از کلاس های درس خود در مدرسه مجاور خود بیرون کشیده شدند تا توسط یک کارگر CPS مصاحبه شوند.

رفیع گفت: «آنها سؤالات جدی می‌پرسیدند که «آیا پدر و مادرت به تو آسیب می‌زنند؟» "من فقط شوکه شدم."

به گفته رفیع، دانیال تنها زمانی از این سؤال مطلع شد که در اواخر همان روز با همان کارمند CPS که برچسب بازدید از مدرسه داشت، مصاحبه کرد. دانیل و الکساندر میتیو باید یک طرح ایمنی CPS را امضا می کردند. آنها در نهایت "مجوزهای کودک" را برای رفیع و دوورا چاپ کردند تا در صورت تنهایی انجام دهند. سامی دلال/ برای واشنگتن پست از طریق گتی ایماژ دو ماه پس از درگیری فرزندانشان با پلیس، خانواده Meitivs نامه ای از CPS دریافت کردند که در آن گفته شده بود آنها مسئول "سوءاستفاده یا غفلت بدون دلیل از کودکان" هستند. اگرچه یک حکم رسمی نیست، اما همچنان باقی خواهد ماند

در پرونده برای پنج سال آینده.

"الان ممکن است به این موضوع بخندم - "بدون دلیل" یعنی چه؟" دانیل به Business Insider گفت. "اما یادم می‌آید که گریه می‌کردم. نمی‌توانم باور کنم که آنها فکر می‌کردند از فرزندان ما غفلت می‌کردند. من به خودم افتخار می‌کنم که واقعا مراقبت می‌کنم و در تربیت خود بسیار عمدی هستم."

رفیع با تأمل در گذشته خود گفت که به خاطر دوران کودکی خود احساس ناامنی نمی کند. برای مثال، اگر او گم شد، گفت که احساس اطمینان می کند که می تواند به یک نگهبان نزدیک شود و شماره تلفن والدینش را از حفظ بخواند.

سبک زندگی آزاد او با محدودیت هایی نیز همراه بود. او گفت: "ما اجازه نداشتیم از خیابان های بزرگ عبور کنیم. همیشه در مناطق دیگر بدون نظارت نبودیم." "عمدتا فقط به ما اجازه می دادند که پیاده روی کنیم."

حصارهای محکم تر در اطراف فرزند پروری آزاد زمین بازی که رافی و دوورا میتیو از آن پیاده روی کردند 0.75 مایل با خانه آنها فاصله داشت. کارولین گاتمن برای BI بسیاری از والدین آمریکایی آرزو دارند که فرزندانشان بیشتر از دوران کودکی "کلیدی" را تجربه کنند که خودشان از آن لذت می بردند. با این حال، آنها در اجرای واقعی آن سطح از استقلال تردید دارند.

یک نظرسنجی در سال 2023 از بیمارستان کودکان C.S. Mott دانشگاه میشیگان، با بررسی 2044 والدین در ایالات متحده، نشان داد که 84٪ از والدین کودکان 9 تا 11 ساله موافق بودند که کودکان از زمان بدون نظارت بزرگسالان سود می برند. با این حال، تنها 33 درصد گفتند که فرزندشان به تنهایی تا خانه دوستش پیاده یا دوچرخه سواری کرده است، 15 درصد گفتند که فرزندشان با دوستانش کلاهبرداری کرده است، و 58 درصد گفتند که فرزندشان 30 تا 60 دقیقه تنها در خانه مانده است.

یک ترس رایج والدین - خطر ربوده شدن بچه ها در حالی که به تنهایی می چرخند - نادر است. یک گزارش در سال 2026 از مرکز ملی کودکان گم شده و استثمار شده نشان داد که آدم ربایی های غیر خانوادگی تنها 1 درصد از کل موارد گزارش شده کودکان گم شده در ایالات متحده را تشکیل می دهد.

لنور اسکنازی، رئیس Let Grow، یک سازمان غیرانتفاعی که استقلال دوران کودکی را ترویج می‌کند، به Business Insider گفت که والدین و تماشاگران از نظر فرهنگی متقاعد شده‌اند که والدین مسئولانه به معنای هوشیاری بیش از حد است.

اسکنازی گفت: "من آن را "بدترین تفکر اول" می نامم. او به کارتن های شیر کودکان گمشده در دهه 1980، مجموعه "Taken" و نزدیک به سه دهه "قانون و نظم: SVU" اشاره کرد که به اضطراب والدین در مورد آدم ربایی، قتل، قتل و سوء استفاده جنسی از جنایتکاران اشاره کرد. ابتدا سناریو و به گونه‌ای پیش می‌رود که گویی احتمال وقوع آن وجود دارد." دانیل میتیو با دورا (چپ) و رافی (راست) در سال 2015 قدم می‌زند. سامی دلال/ برای واشنگتن پست از طریق گتی ایماژ او افزود که هم والدین و هم فرزندان از رهاسازی تدریجی افسار سود می برند.

اسکنازی گفت: «وقتی رها می‌کنید و می‌بینید که بچه‌تان به تنهایی چه کاری می‌تواند انجام دهد، والدین را مثل هیچ چیز دیگری دوباره سیم‌کشی می‌کند. "شما از "بچه من بچه است، آنها به من نیاز دارند، آنها آسیب خواهند دید، و من برای همیشه احساس وحشتناکی خواهم داشت"، به "ببین بچه من چه کاری می تواند انجام دهد، چقدر زیبا دارد بزرگ می شود" رفته اید.

کارشناسان ایمنی اطفال می گویند که سوال این نیست که آیا کودکان باید استقلال کسب کنند، بلکه این است که چقدر آزادی برای سن، مهارت ها و محیط اطراف کودک مناسب است. آکادمی اطفال آمریکا خاطرنشان می کند که اکثر کودکان حداقل تا سن 10 سالگی آماده عبور از خیابان ها به تنهایی نیستند و از جوامع خواسته است تا مسیرهای مدرسه و بازی ایمن تر را ایجاد کنند تا کودکان بتوانند به طور مستقل حرکت کنند.

شری لنگستون، مشاور حرفه ای دارای مجوز که در کلرادو و کالیفرنیا مشغول به کار است و بر خانواده ها تمرکز می کند، به Business Insider گفت: «شما باید نه تنها فرزندان شخصی خود، بلکه جغرافیا را نیز در نظر بگیرید. هر پدر و مادری می‌توانند آن تصمیم‌ها را بگیرند، آن انتخاب‌ها: "من خوب هستم که فرزندانم را در معرض چه چیزی قرار دهم؟"

رفیع به عنوان یک کودک آزاده گفت که با والدین ترسو همدردی می کند، اما اضافه کرد که نباید آنها را از اجازه دادن به فرزندانشان از خودمختاری بیشتر باز دارد. او ادامه داد: "مزایای این که به فرزندانتان اجازه دهید تا حدی استقلال داشته باشند و در اطراف محله قدم بزنند بسیار بیشتر از موارد منفی است."

ترس از CPS بیشتر از خطر غریبه دانیل میتیو گفت که با والدین آزاده ای مثل خودش همدردی می کند. کارولین گاتمن برای BI در ماه های پس از نامه فوریه 2015 از CPS، رفیع احساس کرد همه چیز از بین رفته است - خانواده دیگر از CPS چیزی نشنیده بودند. خانواده میتیو اجازه دادند بچه هایشان تنها به خانه بروند. آنها برای احتیاط به رفیع و دوورا "مجوز کودک" لمینت شده دادند تا در صورت توقف آنها به غریبه ها تحویل دهند.

در آوریل 2015، رافی و دورا برای نوازش سگ غریبه در راه خانه توقف کردند. وقتی آنها به راه رفتن ادامه دادند، متوجه شدند مردی که آنها را تعقیب می کند. در نهایت با پلیس تماس گرفت. این بار بچه ها را به خانه نبردند. در عوض ساعت ها پشت ماشین پلیس منتظر ماندند. در تمام این مدت، آنها فکر می کردند که آیا این بار از والدین خود جدا می شوند.

رفیع گفت که ساعت ها به والدینش اطلاع داده نشد و شروع به جستجوی محله برای یافتن آنها کرده اند. در نهایت آنها متوجه شدند که فرزندانشان باید دوباره توسط پلیس دستگیر شده باشند.

وقتی حدود ساعت 8:30 شب به مقر CPS رسیدند. رفیع گفت که با غذا برای بچه ها، دو ساعت دیگر طول کشید تا خانواده دوباره جمع شوند.

پس از دومین و جدی‌تر تعاملشان با CPS، خانواده Meitivs طرح ایمنی جدیدی را امضا کردند، که اکنون آنها را ملزم می‌کند تا بچه‌ها را به مدرسه همراهی کنند.

پس از دو درخواست تجدیدنظر، CPS تحقیقات خود را در ژوئن 2015 متوقف کرد. در همان ماه، دپارتمان منابع انسانی مریلند دستورالعملی صادر کرد و گفت که CPS نباید مواردی را بررسی کند که کودکان به تنهایی در حال راه رفتن یا بازی در خارج از خانه هستند، مگر اینکه کودکان آسیب دیده باشند یا در معرض خطر قابل توجهی آسیب باشند. قانون ایالت مریلند همچنین تنها گذاشتن کودک زیر 8 سال در خانه، محوطه ساختمان یا ماشین بدون حضور فرد قابل اعتماد بالای 13 سال را ممنوع می کند.

در ماه مه سال 2026، کنگره لایحه‌ای با عنوان «قانون ارتقای استقلال و تاب‌آوری دوران کودکی سال 2026» ارائه کرد که شامل فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی یا دوچرخه‌سواری کودکان به تنهایی، دویدن مأموریت‌ها، استفاده از وسایل حمل‌ونقل عمومی و تنها ماندن در خانه برای مدت کوتاهی می‌شود، تا زمانی که «خطر غیرمنطقی نادیده‌انگیز جدی برای نادیده‌انگاری جدی» ایجاد نکنند. حرکت در این لایحه کند بوده است و اگر با این کنگره از بین برود، باید در سال 2027 مجددا معرفی شود.

رفیع ارتباط مستقیمی بین نحوه تربیتش و اینکه در بزرگسالی چه کسی شده است می بیند.

او می‌گوید: «در حال حاضر دوستان زیادی در مدرسه دارم که به دلیل نداشتن کلمه بهتر، دوران کودکی، هلیکوپتر بیشتری داشتند، و آنها خیلی کمتر مستقل هستند. آنها برای هر تصمیمی که می گیرند باید با والدین خود تماس بگیرند.

در مقایسه، او گفت که در مسیریابی در مکان‌های ناآشنا و تعامل با غریبه‌ها احساس راحتی بیشتری می‌کند. او همچنین فقط به یاد می آورد که سرگرمی بیشتری داشته باشد.

رفیع گفت: «به دوران کودکی و آزادی که داشتم نگاه می کنم. مثل بچه بودن آنطور که باید باشد، احساس می‌کردم.»

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید