پلیس فرانسه به وحشیگری کودکان زیر سن قانونی متهم شد: «من هنوز ضربه روحی دارم».

پاریس، فرانسه - انزو، 17 ساله، گفت که یک افسر پلیس بازوی او را در حالی که یکی دیگر از پشت با باتوم به او ضربه زد، بازوی او را گرفت. در حالی که سرش آغشته به خون بود، در بیمارستان بستری شد و نیاز به بخیه داشت.

ادن، یک نوجوان 14 ساله، در حال حاضر نمی تواند صحبت کند. فک او پس از پرتاب یک نارنجک گاز اشک آور به صورت او در سن اوئن لومون شکسته شد.

مایل، 16 ساله، پس از اصابت گلوله لاستیکی توسط پلیس، از چشم راست خود نمی بیند.

از اواسط سپتامبر، زمانی که دانش آموزان دبیرستانی فرانسوی شروع به شورش علیه سیستم آموزشی کردند که می گویند آنها را شکست داده است، تاکتیک های پلیس زیر ذره بین قرار گرفته است. وکلا و معترضانی که با الجزیره صحبت کردند، پلیس را به برانگیختن خشونت و نارضایتی متهم کردند به جای تلاش برای کاهش تنش.

کارشناسان و وکلا می گویند در حالی که مقامات در فرانسه از پلیس در مورد اقدامات آنها به عنوان یک ضرورت دفاع کرده اند، خشونت علیه کودکان زیر سن قانونی شکاف بین دولت و شهروندانش را عمیق تر خواهد کرد.

آینوها پاسکوال، وکیل دادگاه پاریس گفت: «آنها در حال از دست دادن نسلی هستند. دولت در حال اجرای استراتژی ترور است، زیرا وقتی کسی را معلول می‌کنید، وقتی کسی را به شدت مجروح می‌کنید، به این معنی است که آن شخص و در واقع همه اطرافیانش به تظاهرات برنمی‌گردند.»

تظاهرات بر سر آموزش به یک جنبش اعتراضی سراسری تبدیل شده است که در آخر هفته شاهد درگیری های خشونت آمیز بود.

در مورد انزو، ویدئوهایی که توسط الجزیره تأیید شده است، جمعیت صلح آمیزی از معلمان را نشان می دهد که در مقابل دانش آموزان زنجیره ای تشکیل می دهند. افسران پلیس حلقه را شکسته و در حین پیشروی از فاصله نزدیک از باتوم و اسپری فلفل استفاده می کنند. فریادهای وحشت فضا را پر کرده است.

انزو گفت: "من هنوز ضربه روحی دارم. به جای محافظت از ما، آنها به ما حمله می کنند."

به گفته وکیلش السا مارسل، ادن به تنهایی روی یک دیوار پایین نشسته بود و به تلفن خود نگاه می کرد، در چند متری تظاهرات مدرسه که سه افسر پلیس به او نزدیک شدند. به نظر می‌رسد فیلم‌های این حادثه نشان می‌دهد که یک افسر قبل از پرتاب نارنجک گاز اشک‌آور به صورت نوجوان، با باتوم به او ضربه می‌زند. مارسل گفت که گلوله از فاصله 1.5 متری (5 فوت) شلیک شد و افسران را متهم کرد که پسر را بدون تماس با اورژانس روی زمین رها کرده اند. خانواده وی به اتهام اقدام به قتل شکایت کرده اند.

ماتیلد لانته، وکیل انزو و عضو جمعی برای اقدام قانونی (CAJ) گفت: "در این جنبش اجتماعی، این بی سابقه است، به ویژه با توجه به اینکه همه آنها خردسال هستند."

مقامات فرانسوی با اشاره به صدها نفر از کارکنان مجری قانون که مجروح شده بودند، سرکوب پلیس در اعتراضات دبیرستانی را رد کردند.

در اوایل اکتبر، وزیر کشور لوران نونز گفت که "هیچ دستورالعملی برای خویشتن داری" به افسران پلیس داده نشده است و تاکید کرد که استفاده از زور باید متناسب باقی بماند. در اوایل اکتبر، وزارت دادگستری به دادستان ها دستور داد که واکنشی سریع و قاطع به خشونت در جریان اعتراضات، از جمله در نظر گرفتن مسئولیت مدنی والدین در قبال اقدامات خردسالان، دنبال کنند.

در همین حال، ناظر پلیس فرانسه، IGPN، 36 تحقیق در مورد سوء رفتار ادعایی آغاز کرده است. آمارهای وزارت کشور نشان می دهد که از آغاز اعتراضات، نزدیک به 6900 نفر در بازداشت پلیس قرار گرفته اند که 86 درصد آنها زیر سن قانونی هستند.

به نظر می‌رسد چنین موضع سختی تنها معترضان را برانگیخته است.

بیش از نیم میلیون نفر در تعطیلات آخر هفته به خیابان ها آمدند که حدود 100000 نفر تنها در پایتخت پاریس.

یکی از شعارهایی بود که تکرار می شد: «ما خیلی جوان هستیم که نمی توانیم جدی بگیریم؛ آنقدر بزرگ شده ایم که بتوانیم مورد ضرب و شتم قرار بگیریم».

روز شنبه، پلیس خیلی قبل از شروع راهپیمایی‌ها، گاز اشک‌آور و نارنجک‌های شوک‌کننده شلیک کرد، اقدامی که منتقدان می‌گویند که لحن روزی پرتنش را رقم زد.

پلیس راه ها را برای خروج از میدان پاریس مسدود کرد. تنها چند مسیر باریک خروجی برای خروج افراد از سایت باقی مانده بود. این بدان معنی بود که هزاران نفر گیر کرده و فشرده شده بودند که منجر به غش و حملات هراس شد.

این همان چیزی است که کارشناسان به آن «لا ناس» یا کتری می گویند، تاکتیکی بحث برانگیز که در آن افسران تظاهرکنندگان را محاصره کرده و در آن نگه می دارند. مدت‌هاست که انتقادات گروه‌های حقوق بشر را به دلیل تأثیر آن بر آزادی حرکت و حق اعتراض به دنبال داشته است.

اعتراضات به رهبری دانشجویان در نهایت منجر به نارضایتی‌های گسترده‌تر در کشوری شد که با بحران‌های مالی، سیاسی و اکنون اجتماعی سروکار داشت. گاهی اوقات، خیابان های پاریس محل خشونت و خرابکاری بوده است.

در روزهای شنبه و یکشنبه، با فرا رسیدن شب، گروه‌هایی از جوانان در شورش مغازه‌ها را غارت، آتش زدند و غارت کردند.

نخست‌وزیر سباستین لکورنو روز دوشنبه گفت: «در سه هفته گذشته، شنیده‌ایم که «پلیس مردم را می‌کشد» یا «پلیس مردم را مجروح می‌کند.» و سپس، در دو روز گذشته، از ما می‌پرسیدند: «پلیس چه کار می‌کند؟» یک نوع بسیار فرانسوی از اسکیزوفرنی.

این اولین بار نیست که پلیس مورد حمله قرار می گیرد.

در جریان اعتراضات "جلیقه زردها" - دوره ای از ناآرامی که در سال 2018 به دلیل افزایش قیمت گازوئیل آغاز شد و به یک جنبش اجتماعی تبدیل شد که در آن تظاهرکنندگان جلیقه زرد می پوشیدند - افسران به دلیل استفاده از زور با انتقاداتی روبرو شدند که معترضان از گلوله های پلاستیکی و نارنجک های گازگیر آسیب دیدند.

در ژوئن 2023، تیراندازی مرگبار پلیس به ناهل مرزوک 17 ساله در حین توقف ترافیک در نانتر، روزها شورش را برانگیخت و بحث ها را در مورد شخصیت های نژادی و خشونت پلیس برانگیخت.

فعالان محیط زیست همچنین مقامات را به زور نامتناسب متهم کرده اند، به ویژه در جریان تظاهرات سال 2023 علیه یک مخزن آب در سنت سولین، جایی که درگیری ها منجر به زخمی شدن ده ها تظاهرکننده و افسر پلیس شد.

دیده بان حقوق بشر و عفو بین الملل بارها در مورد اعمال زور بیش از حد و محدودیت در حق اعتراض ابراز نگرانی کرده اند.

پائولو استوپیا، مدرس جامعه‌شناسی در Sciences Po Paris و یکی از نویسندگان کتاب Geopolitique de la jeunesse، معتقد است که تنش‌ها بین معترضان و پلیس در زمان امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه بدتر شده است.

او گفت: «آنچه زمانی برای حومه شهرها یا گروه‌های فعال خودمختار در نظر گرفته شده بود، اکنون برای همه اعمال می‌شود. جو بی اعتمادی بین معترضان و پلیس وجود دارد و این جو در حال افزایش است زیرا سرکوب پلیس اکنون بر افراد بسیار بیشتری تأثیر می گذارد.»

پاسکوال، وکیل، استدلال کرد که شدت خشونت پلیس ارتباط تنگاتنگی با استفاده از سلاح های کنترل جمعیت دارد که می تواند باعث آسیب های دائمی و تغییر دهنده زندگی شود. پرتاب کننده های گلوله لاستیکی و نارنجک های انفجاری در مرکز جنجال ها بر سر تاکتیک های پلیس در کشور قرار گرفته اند.

او گفت: «این واقعا همان چیزی است که ما آن را کنترل جمعیت «به‌سبک فرانسوی» می‌نامیم – بسیار خاص هستند و شامل استفاده از سلاح‌هایی می‌شوند، از جمله سلاح‌هایی که به‌عنوان غیرکشنده توصیف می‌شوند، اما در واقعیت، قادر به اعمال نیروی کشنده هستند.»

وزیر کشور نونز استفاده از نارنجک های شوکر را به دلیل از دست دادن دست یک نوجوان به حالت تعلیق درآورد. اما قبل از راهپیمایی های روز شنبه، او گفت که می توان از آنها در موارد "خشونت شهری" استفاده کرد و افزود که "هیچ وقت وقتی اوضاع خوب پیش می رود از آنها استفاده نمی شود".

خبرنگاران الجزیره در محل شاهد شلیک مکرر گاز اشک آور و نارنجک های گاز گیر پلیس، بسیار قبل از شروع راهپیمایی بودند.

پاسکوال با این استدلال که تنش زدایی می تواند به بازسازی اعتماد بین پلیس و تظاهرکنندگان کمک کند، آیا استفاده از زور در برقراری نظم موثر است یا خیر، سوال کرد.

«وقتی فیلم‌هایی از افسران پلیس می‌بینید که تصمیم می‌گیرند سپرهای خود را زمین بگذارند و کلاه خود را بردارند، چه می‌بینید؟» او پرسید. معترضان مقابل آنها ایستاده و کف می زنند. در فرانسه، ما این کار را نمی کنیم.