پلیس فرانسه پس از خشونت‌آمیز شدن برخی اعتراض‌ها در حالی که مغازه‌داران به ویترین مغازه‌ها در سراسر پاریس سوار شدند، از گاز اشک‌آور و ماشین‌های آب پاش استفاده کرد.

درگیری‌ها در پاریس در حالی آغاز شد که راهپیمایی گسترده روز شنبه به پایان رسید و بیش از 400 هزار نفر در سراسر فرانسه به دلیل بودجه مدرسه و افزایش هزینه‌های زندگی در چالشی جدید با رئیس‌جمهور امانوئل ماکرون تجمع کردند. دولت گفت که پلیس نزدیک به 1000 نفر را دستگیر کرد.

راهپیمایی پاریس به صورت مسالمت آمیز آغاز شد، یک هفته پس از شورش و غارت گسترده در جریان اعتراضات در سراسر کشور. اما در نزدیکی نقطه پایانی تظاهرات در شرق پاریس، معترضان نقابدار اشیا و وسایل آتش بازی را به سوی پلیس پرتاب کردند و پلیس با ابرهای گاز اشک آور، نارنجک های صوتی کر کننده و پرتاب های توپ های آبپاش پاسخ داد.

افسران با مگافون از معترضان خواستند که متفرق شوند. برخی از تظاهرکنندگان با فرود آمدن کپسول های گاز اشک آور در میان آنها وحشت کردند و با فریادها پراکنده شدند. معترضان کهنه کار به دنبال آنها فریاد زدند: فرار نکنید!

وزارت کشور مشارکت سراسری را 410000 نفر اعلام کرد - کمتر از 550,000 نفری که اعلام کرد در آخر هفته گذشته اعتراض کردند - در حالی که اتحادیه CGT که به سازماندهی برخی از اعتراضات روز شنبه کمک کرد نزدیک به 800000 نفر تخمین زد. برآورد این وزارتخانه شامل 110000 نفر در پاریس بود، جایی که مقامات راهپیمایی را به لبه جنوب شرقی شهر، دور از مرکز محدود کردند. CGT تعداد معترضان در پاریس را 250000 نفر اعلام کرد.

ناآرامی ها آخرین ماه های حضور ماکرون در قدرت را به چالش می کشد

بیش از یک ماه ناآرامی که با اعتراض در دبیرستان‌ها برای دریافت بودجه بیشتر و معلمان آغاز شد، در حال آزمایش اقتدار ماکرون در ماه‌های پایانی ریاست‌جمهوری او قبل از انتخاب جانشین او در ماه مه توسط رأی‌دهندگان است.

مخاطرات زیاد است: حزب راست افراطی رالی ملی دولت خود را به شکست در محافظت از مردم متهم کرده و از مردم خواسته است تا خشم خود را به سمت رای دادن به نامزد خود مارین لوپن هدایت کنند. در سمت چپ افراطی، ژان لوک ملانشون، نامزد ریاست جمهوری، از تظاهرکنندگان حمایت کرده و از پلیس انتقاد کرده است که برخی از معترضان نوجوان را مجروح کرده است.

با غروب روز شنبه، خشونت در پایان برخی از 289 تظاهرات شمارش شده توسط وزارت کشور در سراسر کشور آغاز شد. آتش سوزی های خیابانی در شهرهای مارسی و لیون شعله ور شد. رسانه های فرانسوی گزارش دادند که پلیس در لیون، کلرمون فران، استراسبورگ و بوردو از گاز اشک آور و در نیس و نانت از ماشین های آب پاش استفاده کرد. مقامات منطقه ای گفتند که در نیس، افراط گرایان راست افراطی با تظاهرکنندگان در مرکز شهر درگیر شدند و 11 نفر دستگیر شدند.

وزیر کشور لوران نونیز گفت که پلیس نزدیک به 1000 نفر را دستگیر کرد، اما افزود که انتظار می رود با شمارش بیشتر این تعداد به میزان قابل توجهی افزایش یابد.

نونیز گفت که تشدید پلیس با 70000 افسر با پشتیبانی هلیکوپترها، خودروهای زرهی و سایر پشتیبانی ها به جلوگیری از تکرار غارت گسترده و آسیب به مغازه ها در آخر هفته قبل کمک کرد.

یک اعتراض کوچک تبدیل به یک جنبش ملی شد

آنچه ماه گذشته با اعتراض به کمبود کارکنان در یکی از دبیرستان‌های جنوب شرقی پاریس آغاز شد، در سراسر کشور گسترش یافت و دانش‌آموزان را خواستار بودجه بیشتر برای آموزش و پرورش و کارگرانی که برای افزایش هزینه‌های سوخت و سایر ملزومات به دنبال کمک بودند.

در پاریس، بندیکت پیتیشن، معلم 46 ساله، به همراه دختر 16 ساله‌اش، گارانس، دانش‌آموز دبیرستانی راهپیمایی کردند - در اولین اعتراض مشترکشان.

پیتون گفت: «جوانانی که تظاهرات می کردند شنیده نشدند، و من به عنوان والدین و معلم در کنار آنها ایستاده ام.

گارانس گفت که پس از مشاهده خشونت های آخر هفته قبل «واقعا ترسیده است»، اما احساس می کند دور ماندن باعث پیروزی دولت خواهد شد.

مکرون روز جمعه با نمایندگان دبیرستان دیدار کرد. آنها گفتند که او قول داده بود که پذیرش دانشگاه ها را اصلاح کند، اما آنها خواستار ادامه اعتراضات تا زمان اعلام اقدامات مشخص شدند.

برخی از اعتراضات ممنوع شد

سومیا عابد، پرستار 58 ساله‌ای که جلیقه قرمز اتحادیه CGT به تن دارد، شکایت کرد که مقامات پاریس می‌خواهند معترضان را با راهپیمایی در حومه پایتخت خفه کنند و آنها را از مرکزی که موزه لوور و دیگر موزه‌های بزرگ به طور استثنایی بسته بودند دور نگه دارند.

او گفت: "اما این حرکت را متوقف نمی کند. دانش آموزان را از خواستار شرایط بهتر در مدارس باز نمی دارد."

سایر معترضان از فقر بی سابقه و نابرابری ثروت در دوران ماکرون ابراز خشم کردند. کامیل شسنیر، 27 ساله، گفت که با وجود داشتن مدرک مهندسی و مدرک کارشناسی ارشد، کاری پیدا نکرده است.

او گفت: «تعداد زیادی از مردم در موقعیتی مشابه من هستند، اما ممتاز نیستند و خود را در خیابان ها و چمباتمه زدن می بینند و صادقانه بگویم، این بسیار سخت است.»

در مارسی، پلیس تعداد شرکت کنندگان را 17000 نفر اعلام کرد، در حالی که اتحادیه CGT 100000 نفر را تخمین زد. به گفته مقامات، در شهر جنوب غربی تولوز، 26500 نفر به تظاهرات پیوستند. مقامات تظاهرات در شهرهایی از جمله لیون، نیس و مونپلیه را ممنوع کرده بودند.

اتحادیه های کارگری از این ممنوعیت ها انتقاد کردند و آنها را نقض آزادی بیان دانستند که توسط قانون اساسی حمایت شده است.

هزاران نفر نیز روز شنبه در اورلئان، در جنوب پاریس، در تظاهرات مسالمت آمیز جداگانه علیه راست افراطی، همزمان با برگزاری کنگره دو روزه تجمع ملی لوپن در این شهر، راهپیمایی کردند.

مغازه ها تخته می شوند و موزه ها بسته می شوند

ژاندارم ها روز شنبه در زیر طاق پیروزی ایستادند و مغازه داران ویترین فروشگاه ها را در سراسر پاریس سوار کردند. در نزدیکی ایستگاه قطار سن لازار، شنبه، اکرم احمد، یک پیمانکار 34 ساله، در حال سوار شدن به مغازه بینایی سنجی بود.

گفت: دیشب با من تماس گرفت. "صاحب آن ناامید به نظر می رسید. او گفت که من زندگی او را نجات می دهم."

آرت بازل، یکی از معتبرترین نمایشگاه‌های هنر معاصر جهان، روز جمعه به روی عموم باز شد، اما فقط برای روز، با تهدید ناآرامی که سازمان‌دهندگان را بر آن داشت تا برنامه آخر هفته را لغو کنند.

دانشجویان و کارگران عصبانی هستند

گروه های دانشجویی خواهان 250000 مکان بیشتر در آموزش عالی و پایان دادن به گزینش از طریق Parcoursup، سیستم ملی پذیرش هستند.

طرح 10 ماده ای مشترک آنها همچنین خواستار معلمان بیشتر و تعمیرات مدارس و دانشگاه ها است.

آنها همچنین به دنبال کمک برای هزینه های روزمره هستند: 200 یورو اضافی (224 دلار) در ماه کمک هزینه های دانشجویی و توقف اجاره مسکن عمومی دانشجویی.

بر اساس گزارش آژانس ملی آمار، INSEE، قیمت انرژی در فرانسه در سپتامبر 21.3 درصد بیشتر از سال گذشته بود که به افزایش تورم کلی به 3.1 درصد کمک کرد.

معترض پاریسی، لوئیس لدوکس-کساتارد، از نابرابری ابراز ناامیدی کرد.

او گفت: «با نگاهی به کشورهایی مانند ایالات متحده، ما نمی‌خواهیم مانند آنها به پایان برسیم، جایی که بخشی از جمعیت همه چیز دارند و بقیه هیچ چیز ندارند.

هرگز تصور نمی‌کردم قبل از سی سالگی تا این حد به خیابان بیایم.»

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد