پلیس پرتغال کمپ تظاهرات مسکن لیسبون را پاکسازی کرد و 25 نفر را دستگیر کرد

پلیس پرتغال اردوگاهی را در مرکز لیسبون که برای اعتراض به بحران مسکن در این کشور ایجاد شده بود، تظاهرکنندگان را با باتوم و 25 بازداشت را پاکسازی کرد.

ده ها افسر، برخی از آنها با سگ های پلیس، اندکی پس از ساعت 2 بامداد (02:00 به وقت گرینویچ) یکشنبه در کمپ میدان روسیو حرکت کردند.

آنها به معترضان هشدار داده بودند که اگر چادرهایشان برداشته نشود، برچیده خواهد شد و آنها را تهدید به نافرمانی کردند.

معترضان پس از راهپیمایی اعتراضی روز شنبه توسط هزاران نفر در یکی از خیابان های اصلی لیسبون، بیش از 100 چادر برپا کرده بودند.

یک کمپ کوچکتر با حدود 50 چادر نیز در میدان عمومی Praca D Joao I پورتو برچیده شد، جایی که پلیس شش نفر را دستگیر کرد.

پلیس گفت که این عملیات "متناسب" بود و 25 نفری که در لیسبون دستگیر شدند بعدا آزاد شدند و قرار است روز دوشنبه در دادگاه محاکمه شوند.

در حالی که پلیس هفت جراحت جزئی را در میان افسران و معترضان در این دو عملیات گزارش کرد، گروه فعال Casa para Viver (خانه‌هایی برای زندگی) گفت 60 نفر زخمی شده‌اند و خواستار تظاهرات جدیدی در روز سه‌شنبه در خارج از پارلمان شد.

این گروه گفت: «انتخاب ساعات اولیه صبح برای رها کردن سگ‌ها و باتوم کردن معترضان مسالمت‌آمیز یک تصمیم سیاسی است. این نشان می‌دهد که این دولت ترجیح می‌دهد کسانی را که بحران مسکن را محکوم می‌کنند سرکوب کند تا رسیدگی به آن».

پرتغال با یکی از حادترین بحران های مقرون به صرفه خانه در اروپا دست و پنجه نرم می کند، زیرا قیمت ها از سال 2017 بیش از دو برابر شده است در حالی که اجاره های اجاره های جدید تقریبا دو برابر شده است و جوانان بیشترین آسیب را دیده اند.

معترضان می گویند که افزایش اجاره بها و هزینه های زندگی بالاتر خانواده ها را تحت فشار قرار داده و مسکن را به منبع فزاینده نارضایتی تبدیل می کند.

بانک پرتغال کمبود 300000 خانه در سراسر کشور را برآورد می کند که معادل کل موجودی مسکن لیسبون است.

معترضان از دولت می‌خواهند که لایحه‌ای را برای آسان‌تر کردن اخراج‌ها و پایان دادن به سقف اجاره در اجاره‌های جدید که در اولین قرائت پارلمان تصویب شد، لغو کند، اگرچه حزب راست افراطی چگا رای ممتنع داد.

اعتراضات در پرتغال بازتاب تظاهرات اخیر در اسپانیا بر سر کمبود خانه و افزایش اجاره بها است.

همچنین اعتراضاتی در شهرهایی از جمله پاریس وجود داشته است، جایی که تظاهرات کوچک دانشجویی بر سر شرایط مدرسه به اعتراضات گسترده‌تری علیه سیاست‌های اقتصادی دولت تبدیل شد.