پل بویل از Connacht سوار بر هوای خوش‌بینی در میان طرفداران استان است

پل بویل اکنون 29 ساله است، دهمین فصل حضورش در کوناکت و در واقع نهمین فصل خود به عنوان بازیکن قراردادی ارشد است، که در دومین سال حضورش در آکادمی در 2018-2019 با مشکل مواجه شد. او در حال حاضر بومی است، برای همه مقاصد.

من واقعا نمی‌توانستم خودم را در جای دیگری ببینم. به عنوان یک بازیکن جوان آکادمی تا سطح بزرگسالان از من حمایت زیادی شده است. من عاشق کاناخت هستم و امیدوارم بتوانم چند سال دیگر از آن خلاص شوم زیرا نمی‌خواهم هنوز به پایان برسد.»

گالوی او را به یاد گوری می اندازد، جایی که او در آنجا به دنیا آمده و بزرگ شده است.

"آن جو جامعه بسیار مشابهی دارد. من در سمت سالتیل شهر زندگی می کنم، و شما برای پیاده روی می روید، و با نیمی از افرادی که می شناسید برخورد می کنید، و این فقط یک مکان زیبا است. رفتن به سونا یا شنا در دریا، فقط یک مکان واقعا لذت بخش و خنک برای زندگی است."

بویل هم اکنون ریشه در اینجا دارد. او با خانواده سلطنتی راگبی Connacht در هانا، دختر جو هیلی بازیکن سابق Connacht ازدواج کرد. آنها یک دختر بچه به نام لولا دارند که 14 ماهه است، و همه اینها باعث می شود که او درک کند که در فصل Connacht هیچ حسی بهتر از بازدید سالانه لینستر از دکسکام در روز جمعه (شروع ساعت 19:45) در مقابل خانه ای پر از 12500 نفر وجود ندارد.

وقتی با دوستانم صحبت می‌کنم، با دوستان هانا صحبت می‌کنم، تعداد زیادی از آن‌ها به این بازی می‌آیند. شهر مسدود می‌شود. Dexcom پر خواهد شد. همیشه صدای بزرگ‌تری برای این بازی وجود دارد که به زمان‌های گذشته با Connacht برمی‌گردد.

«این یک کار پشت سر هم در برابر لنستر بزرگتر، جمعیت دوبلین بود، اما اکنون، به ویژه با حضور استو [لنکستر]، این طرز فکر کمتر است. این یک بازی راگبی است تا خود را در برابر بهترین ها آزمایش کنید و ببینید که چگونه پیش می روید، با یک ذهنیت واقعی برای بردن آن.

از زمان Pro12 2016 چنین هوای خوش‌بینی و مثبتی در میان حامیان Connacht وجود نداشته است، به‌ویژه با Clan Stand جدید و مرکز با عملکرد بالا در Dexcom بازسازی‌شده.

بویل می‌گوید: "کسی اخیرا آن را در آنجا به عنوان "گرم‌ترین بلیت شهر در حال حاضر" برای من توصیف کرد و واقعا همینطور است. من می‌توانم بگویم که امکانات بهتری در راگبی جهانی وجود ندارد. ما کاملا هر چیزی را که می‌توانیم در یک مرکز تمرینی بخواهیم داریم و تجربیات روز بازی نیز باورنکردنی است، به ویژه با توجه به بازیکنانی که "شروع‌های فروتنانه و خود" قبل از او می‌شناختند. خرید خانواده بویل نیز نسبتا کامل شده است. برادر کوچکتر او مارک (25) دوباره کاپیتان گالوی کورینتیانس در بازی AIL Division 2A مقابل شانون در Creggs RFC این شنبه خواهد بود.

مارک یک دوره آزمایشی سه ماهه برای آکادمی Connacht داشت که به پیشنهاد کامل منتهی نشد، اما او از گالوی و بازی برای کورینتیانس آنقدر لذت برد که ترجیح داد در جای خود بماند. خواهر کوچکتر آنها، سوزان، در وکسفورد، جایی که در حال تحصیل برای معلم شدن است، پرچم را برافراشته است.

اما والدین آنها، پابلو - نام واقعی پل قبل از لقب از تعطیلات با همسرانش در اسپانیا در اوایل دهه 20 زندگی اش باقی ماند - و جوآن از آخر هفته ها در گالوی از تماشای بازی پسرانشان لذت می برد، بنابراین آنها تصمیم گرفتند یک ماه قبل از تولد لولا به آنجا نقل مکان کنند.

ورزش همیشه به احتمال زیاد زندگی بویل را دیکته می کرد. او همه چیز را بازی می کرد: مینی راگبی از هفت سالگی در گوری آر اف سی، فوتبال با کورتاون هیبس تا زیر 12 سال و فوتبال گالیک و پرتاب با Castletown تا 18 سالگی.

پدرش که اهل دوبلین است، بیشتر فوتبال گالیک بازی می‌کرد تا اینکه فوتبال به اشتیاق بسیاری از باشگاه‌های لیگ بزرگسالان لنستر تبدیل شود، اما عمدتا در دروازه سنت جیمز.

"مادر و پدرش، مادربزرگ و پدربزرگ من، اکنون مرده اند، اما آنها تنها کسانی بودند که او را پل صدا می زدند. همه او را پابلو صدا می زنند. من هرگز به این اندازه اسم مستعار نشنیدم."

این پابلو بود که او را به مینی راگبی در گوری آورد.

"من همیشه فکر می کنم که آیا راگبی را بیشتر از سایر ورزش ها دوست دارم یا فقط در راگبی بهتر بودم؟ احتمالا در راگبی بهتر بودم. اما یادم می آید که قبل از بازی های زیر 8 سال عصبی بودم. همیشه این ورزش را دوست داشتم و می خواستم بهترین باشم."

بویل تا زیر 19 سال با گوری بازی کرد و در 15 سالگی، دکلن اوبراین، بازیکن پیشین لنستر، او را به تیم توسعه جنوب شرقی استان آورد تا در جام شین هورگان بازی کند. این به جوانان لینستر و کاپیتانی زیر 19 و زیر 20 سال استان و زیر 20 سال ایرلندی منجر شد. او مدیون اوبراین است؟ "من حتما انجام می دهم." و پدرش، که او را هر دوشنبه به تمرین در ناس می آورد، و کارلو آی تی چهارشنبه، به مدت دو سال.

بویل کاپیتان ایرلند در جام جهانی زیر 20 سال جورجیا در سال 2017 بود. با مکس دیگان، ویل کانرز و کیلان دوریس، معاصران، جایی در آکادمی لینستر برای او وجود نداشت.

کالین مک انتی یک مربی بود و پس از جام جهانی زیر 20 سال، نایجل کارولان با او تماس گرفت و گفت که اریک الوود علاقه مند است او به آکادمی کاناکت بپیوندد.

"من خیلی این را می خواستم، گفتم: "من یک دقیقه را تلف نمی کنم". من در خانه ای درست پشت زمین ورزشی زندگی می کردم و در آن گیر کردم. اریک الوود فوق العاده بود. او صادق بود، به من گفت که باید در چه چیزی پیشرفت کنم و مرا راهنمایی کرد تا به بهترین حرفه ای تبدیل شوم."

در جولای 2022 یک بازی ملی برای ایرلند مقابل ایالات متحده آمریکا برگزار شد.

"من حتی قصد ندارم در مورد آن منفی صحبت کنم زیرا افراد زیادی هستند که تلاش کرده اند تا به اوج برسند و کلاه ایرلند خود را به دست آورند، اما این من را با غرور زیادی پر نمی کند. من بیشتر می خواستم. صادقانه بگویم، نمی دانم کجا می نشینم.

«روز خوب بود. نماینده کشور شما عالی بود، اما همیشه مقدار کمی بیشتر خواستن وجود دارد، و این همان احساسی است که در حال حاضر برای من باقی مانده است."

اما روزها و شب‌های به یاد ماندنی‌تر، بازی‌های جام قهرمانان و بازی‌های بین‌المللی با Connacht بوده‌اند، و ظروف نقره‌ای با Connacht بر همه چیز برتری دارند.

وقتی به راگبی فکر می‌کنم، اوج و فرودهای زیادی وجود دارد و گاهی اوقات فکر می‌کنم پایین‌ها می‌توانند کمتر از اوج‌ها باشند. اما فکر می‌کنم هدف نهایی تلاش برای کسب مدال نقره است. سنگ‌های پله‌های زیادی در این راه وجود دارد. ما می‌خواهیم به چهار تیم برتر صعود کنیم تا خودمان را در یک چهارم نهایی خانگی به پایان برسانیم. اما فکر می‌کنم اگر به این میزان دست پیدا کنیم، این تیم بسیار پایین خواهد بود. طرز فکر

"این قطعا چیزی است که ما برای آن تلاش می کنیم. Silverware دقیقا همان جایی است که ما امیدواریم این تیم بتواند به آن برود."