پناهجویان جوان ساکن اوگاندا به دنبال رویای المپیک خود در سنگال هستند

دو دوومیدانی نوجوان که از بی ثباتی در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو گریخته اند، در حال آماده شدن برای نمایندگی تیم المپیک پناهندگان در بازی های المپیک جوانان داکار 2026 هستند، که این اولین باری است که ورزشکاران پناهنده در این رویداد مسابقه می دهند.

فلورانس ماسومبه و راشید روچن که اکنون در اوگاندا زندگی می کنند، از جمله شش ورزشکار پناهنده هستند که برای شرکت در این بازی ها انتخاب شده اند که از 31 اکتبر تا 13 نوامبر در پایتخت سنگال برگزار می شود.

برای این دو جوان، این رقابت نشان دهنده فرصتی برای پیگیری جاه طلبی های ورزشی خود در حالی که درها را به روی آموزش و آینده ای بهتر باز می کند.

روچن گفت: "احساس خوبی دارم، احساس فوق العاده ای دارم. می دانید، از جوانی این یک رویا بود. من می خواستم با مردم رقابت کنم، ببینم چگونه می توانم این کار را انجام دهم و همچنین به مدال برسم. می دانید، چرا نه یک رکورد جهانی."

ماسومبه در حالی که در بخش شهری اوگاندا زندگی می کند، بیشتر 16 سال خود را در اسکان پناهندگان رواموانجا در منطقه ای عمدتا روستایی در جنوب غربی اوگاندا گذرانده است.

او امیدوار است که شرکت در بازی ها به تغییر زندگی او کمک کند و الهام بخش دیگر پناهندگان جوان برای پیگیری جاه طلبی های خود باشد.

ماسومبه گفت: "من بسیار خوشحال بودم که برای رفتن به داکار انتخاب شدم. می دانم که اگر ورزش دو و میدانی را ادامه دهم، زندگی من را متحول می کند و می توانم مدرسه خوبی داشته باشم. اعضای خانواده من نیز فرصت های بهتری خواهند داشت و حتی سایر کودکان پناهنده نیز الهام می گیرند."

انتخاب این زوج به دنبال سال ها کار بنیاد پناهندگان المپیک و شرکای آن در اوگاندا برای استفاده از ورزش برای حمایت از افراد آواره و جوامع میزبان صورت می گیرد.

استعدادهای ورزشی آنها از طریق Game Connect، یک ابتکار شش ساله که برای بهبود سلامت روان و رفاه از طریق ورزش طراحی شده است، شناسایی شد.

براندون کاتورا، هماهنگ کننده این ابتکار، گفت که این برنامه به ورزشکاران جوان احساس هدف و جاه طلبی های جدیدی داده است.

او گفت: «هفت ماه یا یک سال پیش، آنها احتمالا برای تفریح ​​می‌دویدند، یا برای آزمایش بیرون آمدند تا این کار را به عنوان راهی برای گذراندن وقت انجام دهند، زیرا آزاد بودند.

"اکنون متوجه می شوید که آنها هیجان زده هستند، آنها مشتاقانه منتظر سفر هستند. آنها مشتاقانه منتظر رقابت با مردم کشورهای دیگر هستند. آنها می خواهند برای مدرسه بورس تحصیلی بگیرند."

سفر آنها چالش‌هایی را که ورزشکاران پناهنده در دسترسی به آموزش، آموزش و منابع مورد نیاز برای رقابت در سطح بین‌المللی با آن مواجه هستند، برجسته می‌کند.

IOC دهه گذشته را صرف ترویج گنجاندن ورزشکاران آواره از طریق تیم المپیک پناهندگان کرده است، که فرصت هایی را برای کسانی که مجبور به ترک خانه های خود برای رقابت در صحنه بین المللی شده اند، فراهم کرده است.

شرکت ورزشکاران پناهنده در بازی های المپیک جوانان این ابتکار را به نسل جوان تر گسترش می دهد.

طبق گزارش آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد، نزدیک به 118 میلیون نفر در سراسر جهان به اجبار آواره شده اند.

برای ماسومبه و روچن، اکنون تمرکز بر عملکرد آنها در پیست داکار است.

اما مشارکت آنها همچنین حاوی پیامی گسترده تر در مورد نقشی است که ورزش می تواند در بازگرداندن اعتماد به نفس، ایجاد فرصت ها و کمک به پناهندگان جوان برای تصور آینده ای فراتر از آوارگی ایفا کند.