پناهندگان برمه ای در تایلند با تهدید جدید اخراج روبرو هستند

در آوریل سال 2026، نوای 23 ساله برای اولین بار در زندگی خود از تاریکی ترسید. او شب‌ها بیدار دراز می‌کشید و از سر و صدای موتور ماشینی که از کنار خانه‌ای که با مادر مجردش زندگی می‌کرد، می‌پرید، و نگران بود که هنگام خواب او را از تختش بکشند. ترس او از تاریکی بی اساس نبود. او به عنوان یک فعال سیاسی برمه ای که چهار سال آخر عمر خود را تا آوریل سال جاری در زندان گذرانده بود، هدف برجسته ای برای اجباری اجباری به ارتش میانمار بود که در سال 2021 با کودتا قدرت را به دست گرفت.

ارتش که اکنون تنها حدود 20 درصد از خاک کشور را به طور کامل کنترل می کند، بیش از 30000 جوان را از فوریه 2024 در تلاش برای تقویت نیروهای مبارز خود به خدمت گرفته است. از آن زمان، جوانان از خیابان، محل کار و خانه‌هایشان ربوده شده‌اند، و پس از آن گزارش‌ها به خط مقدم اعزام شده‌اند و به‌عنوان «خوراک توپ و سپر انسانی» مورد استفاده قرار می‌گیرند. نوی گفت که پسر عمویش در یک شب در سال 2024 در حالی که با دوستانش در کنار رودخانه در یانگون مشغول نوشیدن مشروب بود توسط مقامات ربوده شد.

او اوایل امسال به خانه بازگشت تا بگوید که "همه به جز او مرده بودند؛ او تنها مرد خوش شانس بود." فعالیت قبلی نوای به این معنی بود که وقتی از زندان آزاد شد، هدف پلیس قرار گرفت، پلیس بیرون از خانه او می‌نشست و هر هفته مادرش را ملاقات می‌کرد تا به او بگوید: "اگر به ما پول ندهی، او در لیست قرار می‌گیرد." مادر نوی که نگران امنیت دخترش بود، در عوض به مقامات پول داد تا او با خیال راحت به تایلند پرواز کند.

Nway جامعه ای از پناهندگان و فعالان برمه ای را در شهر شمالی چیانگ مای پیدا کرد که بسیاری از آنها به طور مشابه قبل از فرار از کشور هدف خدمت اجباری قرار گرفته بودند. از زمان کودتای نظامی، هزاران پناهنده جوان مانند Nway شروع به بازسازی زندگی خود در تایلند کرده اند، به دنبال نسل های گذشته پناهندگان و تبعیدیان. اما آزار و اذیت و دستگیری پلیس تایلند و قانون اخراج که در ماه اوت تصویب شد همچنان امنیت آنها را تهدید می کند.

چارچوب قانونی جدید برای «مدیریت سریع و مؤثر مسائل مربوط به اخراج» در غیاب «دستورالعمل‌های مشخص» از قبل ایجاد شده است. به گفته سازمان های جامعه مدنی، قوانین جدید در حال حاضر باعث نگرانی پناهندگان در تایلند شده است. وقتی نوی به شمال تایلند رسید، دوباره با فو تار، فعال و عکاس خبرنگار دیگری که در دانشگاه می شناخت، ملاقات کرد. هر دو سال‌ها در زندان اینسین در یانگون نگهداری می‌شدند و تنها زمانی که کشور را ترک کردند دوباره به هم پیوستند.

فو ثار قبلا کارت کارگر مهاجر خود را که به عنوان "کارت صورتی" شناخته می شود، تضمین کرده است، که در دسترس ترین راه برای اتباع میانمار برای دریافت اقامت قانونی است و Nway در حال تامین امنیت خود است. Nway و Pho Thar به راحتی داستان و نام خود را به اشتراک می گذارند زیرا می دانند که هرگز نمی توانند به میانمار بازگردند. برای Nway، این به این دلیل است که یک پرونده حقوقی برجسته تضمین می کند که او دستگیر می شود و احتمالا به خدمت سربازی می رود. فو تار که قبلا چهار بار توسط مقامات برمه دستگیر شده است، معتقد است در صورت بازگشت کشته خواهد شد.

او که بیرون یک رستوران متعلق به برمه در حاشیه شهر نشسته، شانه‌اش را ترک می‌کند، جراحت دائمی که در آخرین دستگیری‌اش متحمل شد. هنگامی که فو ثار در نوامبر 2025 از زندان آزاد شد، می دانست که در لیست سربازی اجباری قرار دارد و ظرف پنج روز یانگون را ترک کرد و به ایالت کارن رفت، جایی که دوستان نیروهای دفاع خلق به او کمک کردند تا از مرز عبور کند. فو تار وقتی وارد تایلند شد تصمیم گرفت مستقیما به چیانگ مای سفر کند زیرا معتقد بود خطر اقامت در شهر مرزی مائه سوت بدون مدارک بسیار زیاد است.

تقریبا نیمی از نزدیک به 4 میلیون شهروند میانماری که در تایلند زندگی می‌کنند فاقد مدرک هستند و مرتبا با آزار و اذیت، اخاذی و تهدید به اخراج از سوی مقامات تایلند مواجه هستند. گزارش سال 2025 دیده‌بان حقوق بشر (HRW) مشخص کرد که رشوه‌های پلیس در مائه سوت به قدری رایج شده است که از اتباع میانمار به عنوان «خودپردازهای پیاده روی» یاد می‌کنند. ترس از مقامات و اخراج بر زندگی چند پناهجوی جوان برمه ای حاکم شده است که به شرط ناشناس ماندن پذیرفتند با The Diplomat صحبت کنند.

یک پناهجوی 22 ساله برمه ای، آنگ*، گفت که به عنوان یک مهاجر بدون مدرک، در یک کارخانه پوشاک کار پیدا کرده است که در آن تنها 150 بات در روز حقوق می گیرد - معادل حدود 4.50 دلار و کمتر از حداقل دستمزد - و یک روز مرخصی در ماه دریافت می کند. علیرغم خستگی او، او از لایه محافظتی که این محل کار از پلیس ارائه می دهد سپاسگزار است. او گفت: "من همیشه از پلیس تایلند می ترسم، بنابراین به ندرت به شهر می روم، همیشه در کارخانه خود می مانم."

در میانمار، والدین جوانانی که از کشور فرار کرده‌اند، به پرداخت رشوه به مقامات برمه ادامه می‌دهند تا دیگر فرزندانشان به جای آن سرباز نشوند. آنگ گفت که تا اوت 2026، مادرش به پرداخت هزینه های او ادامه داد. او گفت: «اگر به میانمار اخراج می‌شدم، به خط مقدم می‌بردم و هرگز به خانه باز نمی‌گردم». من در مائه سوت با مشکل مواجه هستم، بنابراین همیشه دلم برای خانه ام تنگ می شود.

می‌خواهم برگردم، اما ممکن نیست.» کیاو* تهیه کننده موسیقی سی و پنج ساله همچنین گفت که مادرش که اخیرا از سرطان سینه بهبود یافته است، همچنان به پرداخت رشوه ماهانه برای سه فرزند خود که از کشور فرار کرده اند، ادامه می دهد. او هنوز منتظر مدارک خود در مای سوت است و به همین ترتیب می‌داند که اگر اخراج می‌شد، مجبور می‌شد به نیروهایی که او می‌گوید «سربازان یک‌طرفه» که به خط مقدم اعزام می‌شوند، بپیوندد.

او زمانی که به منطقه سیگار کشیدن نزدیک محل کارش رفت و شاهد ربوده شدن چندین همکار جوان توسط پرسنل نظامی در یک تعطیلات کاری بود، تصمیم گرفت یانگون را ترک کند. کیاو با پرداخت 14 میلیون کیات رشوه - بیش از 6600 دلار - پس از دستگیری خودسرانه و تهدید به سربازی اجباری، سفر طولانی تا مرز را آغاز کرد. او گفت: «من نمی‌خواستم در ارتش خدمت کنم، زیرا این فقط یک جنگ داخلی است.

از زمانی که به تایلند نقل مکان کردم، باید از صفر شروع کنم، اما اگر چیزی برای خوردن نداشته باشم برایم مهم نیست، ترانه ای برای انقلاب خواهم خواند. السا که در سال 2023 با خانواده‌اش به مای سوت گریخت، گفت که باید تا سال 2025 منتظر بمانند تا کارت‌های کارگر مهاجر خود را دریافت کنند. او گزارش داد که به دلیل افزایش گشت‌زنی‌ها و دستگیری‌های مقامات، به مدت چهار ماه بین آوریل و آگوست سال 2024 خانه خود را ترک نکردند.

او اکنون در یک دفتر کار می کند اما می گوید که "زندگی سختی است." [caption id=attachment_315784 align=alignnone width=1600] اعتراض جوانان برمه ای به کودتای نظامی در مقابل تالار شهر در مرکز شهر یانگون، میانمار، 4 فوریه 2021. (اعتبار عکس: Pho Thar)[/caption] از آنجایی که پناهندگان تایلند و قوانین ملی تایلند Myan به رسمیت نمی شناسند. کنوانسیون 1951 پناهندگان، مسیرهای اقامت محدود است و پناهندگان برای هدایت فرآیند درخواست کارت کارگری به یک کارگزار متکی هستند.

مصاحبه شوندگان در گزارش HRW تأیید کردند که دقیقا مشخص نیست هزینه هایی که آنها به کارگزاران می پردازند برای چه چیزی در روند درخواست استفاده می شود. در اواخر ماه اوت، مقررات جدید اخراج توسط دولت تایلند تصویب شد که اخراج سریع خارجی های "نامطلوب" را تسهیل می کند. سازمان‌های جامعه مدنی از این قانون انتقاد کرده و خواستار آن شده‌اند که شامل تدابیری برای محافظت از پناهندگان در برابر اخراج شود.

همانطور که وجود دارد، در حالی که قانون تصدیق می کند که تصمیمات مربوط به اخراج باید "تعهدات بین المللی مربوطه" تایلند را در نظر بگیرند، هیچ اشاره ای به عدم بازگرداندن آنها نشده است، که مانع از بازگرداندن پناهجویان یا پناهجویان به هر کشوری می شود که ممکن است با آزار و اذیت یا آسیب جدی مواجه شوند. دو تبعه خارجی قبلا بر اساس چارچوب قانونی جدید اخراج شده اند.

تانیدا پیاچوت، متخصص حقوق بشر در گروه حمایتی Fortify Rights، گفت که "تصویب مقرراتی از سوی دولت تایلند که می تواند مستقیما بر حقوق مردم تأثیر بگذارد، بدون بررسی کامل، در حال حاضر عمیقا نگران کننده است. اکنون، با اجرای این روند سریع اخراج، سؤالات جدی در مورد چگونگی تصمیم گیری در عمل در زمانی که استانداردهای حفاظتی واضحی وجود ندارد، باقی مانده است." Tanyakorn Thippayapokin، هماهنگ کننده سیاست، حمایت و ارتباطات در Asylum Access Thailand، اضافه کرد که به احتمال زیاد از این قانون برای اخاذی، آزار و اذیت استفاده می شود.

اتباع برمه را اخراج کنید زیرا نوشته شده است "بسیار گسترده برای هدف قرار دادن افرادی که به طور غیرقانونی در کشور اقامت دارند." ائتلاف حقوق پناهندگان و افراد بدون تابعیت، که شامل حقوق پناهندگان و دسترسی به پناهندگی است، از دولت خواسته است که مقررات را با سازمان های جامعه مدنی به سرعت بررسی کند تا شکاف هایی را که می تواند پناهندگان را در معرض خطر بازگشت اجباری قرار دهد، بررسی کند و رویه عملیاتی استانداردی داشته باشد که با اصول عدم بازگرداندن همسو باشد.

برای پناهندگان غیرقانونی که منتظر رسیدگی به درخواست های کارت کارگر مهاجر خود هستند، این قانون به نگرانی آنها در مورد اخراج به میانمار و استخدام اجباری می افزاید. همه کسانی که با The Diplomat مصاحبه کردند معتقد بودند که اخراج آنها منجر به سرباز شدن آنها بر خلاف میلشان می شود و احتمالا در خط مقدم می میرند، خطری که به نظر سازمان های جامعه مدنی تحت این چارچوب قانونی جدید در نظر گرفته نشده است. پیاخوت استدلال کرد که قانون جدید در حال حاضر بر امنیت مهاجران برمه ای بدون مدرک تأثیر می گذارد.

او گفت: "این باعث ایجاد ترس در میان جوامع پناهجو می شود. من معتقدم [مقامات] می توانند از این قانون برای تهدید آنها و تشدید فساد و اخاذی استفاده کنند." در همین حال، نوی در تلاش است تا زندگی جدیدی را در چیانگ مای در کنار فو تار آغاز کند. او اکنون در تایلند است، او می گوید که "توقع زیادی ندارد. من واقعا می خواهم به کشورم برگردم زیرا خاطرات کودکی من آنجاست، اما غیرممکن است." در عوض، او می گوید که خواهان یک زندگی ساده است. نوی گفت: «نمی‌خواهم دوباره نگران اتفاقات شبانه باشم، مانند یانگون.

"من می خواهم آرام بخوابم." *برخی از اسامی برای حفظ ناشناس ماندن پاسخ دهندگان تغییر یافته است.