پوشش بازگشت به مدرسه غزه از آزمون مهم غافل می شود: به کودکان چه آموزش می دهند؟ - تجزیه و تحلیل

دانش آموزان غزه هفته گذشته برای اولین بار در سه سال گذشته به تحصیل حضوری بازگشتند. این می‌تواند یک لحظه وعده باشد - یا یکی از موارد مشابه. اگر مدارس - به جای تلقین به کودکان به نفرت از یهودیان و اسرائیل - همانطور که اسرائیل و سازمان‌های نظارتی آموزشی مدت‌ها ادعا و مستند کرده‌اند - به جای تمجید از خشونت، خواندن، نوشتن و حساب را آموزش می‌دهند و در عین حال مدارا را القا می‌کنند. روز دوشنبه مطلبی با عنوان «غزه استو

دنت ها برای اولین بار در سه سال گذشته به تحصیل حضوری باز می گردند. داستان کاملا قابل پیش‌بینی بود و از نبود ساختمان‌های مدرسه‌ای کارآمد، نیاز به مطالعه در چادرهای موقت، و تعداد زیادی از خانواده‌ها که نمی‌توانستند یونیفورم مدرسه، دفتر و خودکار را بخرند، توضیح می‌داد. همچنین داستان کودکانی را بیان می کند که در میان آوارگی و ترس تلاش می کنند تحصیلات خود را از سر بگیرند. آمار تلفات غزه تایید نشده، تولید شده توسط گروه های وابسته به حماس، همه اینها ارزش پوشش دادن دارد، مانند بازگشت صدها هزار کودک به نوعی آموزش سازمان یافته.

اما این تنها بخشی از ماجراست. رویترز به نقل از یونیسف گفت که 98 درصد از مدارس غزه در طول جنگ یا ویران شده یا آسیب دیده است. همچنین گزارش داد که حدود 22000 دانش آموز و بیش از 770 کارمند آموزش و پرورش از جمله 532 معلم کشته شده اند و این آمار را به ابراهیم رمضان، مدیر آموزش شرق خان یونس نسبت می دهد. اما توضیح نداده است که رمضان یکی از مقامات بوروکراسی آموزشی موجود در غزه در دوران حماس است، این ارقام چگونه جمع آوری شده یا به طور مستقل تأیید شده است، و اینکه آیا هیچ یک از کارکنان آموزش و پرورش نیز اعضای حماس یا سایر تروریست ها بوده اند یا خیر.

این مقاله همچنین به تعداد قربانیان فلسطینی بیش از 73000 اشاره کرد بدون اینکه تخمین بزند که چه تعداد از مبارزان حماس هستند یا مشخص کند که کدام "مقامات فلسطینی" این رقم را ارائه کرده اند - احتمالا وزارت بهداشت غزه که توسط حماس اداره می شود. بنابراین یک خواننده معمولی می تواند از داستان دور شود - احساس همدردی زیادی با دانش آموزان اسرائیلی و به طرز قابل توجهی درک می کند که یک مدرسه را با فلسطینی ها می کشد. دانش آموزان

اما به این خواننده نمی‌توان گفت که چرا بسیاری از مدارس مورد حمله قرار گرفتند یا آسیب دیدند، تعداد زیادی از آنها برای مقاصد نظامی مورد استفاده قرار گرفتند، یا اینکه حماس تا چه حد عمیقا خود را در زیرساخت‌های غیرنظامی غزه قرار داد. فقط در جمله پایانی مقاله ذکر شد که اسرائیل «مکررا حماس را به استفاده از مدارس برای مقاصد نظامی متهم کرده است». این نکته بلافاصله در همان جمله، به شیوه‌ای که او می‌گوید/او می‌گوید، با کلمات «که حماس آن را رد می‌کند» دنبال شد.

مدارس غزه در خلأ هستند. اما حتی این مشکل‌کننده‌ترین حذفی نیست. چه چیزی در این مدارس تدریس می‌شود؟ نگران‌کننده‌ترین حذف، سکوت کامل مقاله در مورد آنچه در این مدارس بازگشایی شده تدریس می‌شود، چه کسی تدریس می‌کند، و چه کسی تصمیم می‌گیرد چه چیزی در برنامه درسی قرار می‌گیرد - برای صدها داستان غزه، شانس متفاوتی از برنامه درسی است. هزاران کودک به مدرسه باز می گردند تا آینده ای بهتر از آنچه حماس به آن محکوم کرده است داشته باشند - فقط بازگشایی کلاس های درس کافی نیست. بازسازی همان سیستم آموزشی

همان کتاب‌های درسی، به‌کارگیری معلمان یکسان بدون بررسی صحیح، و انتقال همان پیام‌ها چیزی را تغییر نمی‌دهد. در عوض، پایه‌های ایدئولوژیکی 7 اکتبر آینده را بازسازی می‌کند. همانطور که یکی از مقامات ارشد ایالات متحده، با استناد به خطی که معمولا به لنین نسبت داده می‌شود، در کنفرانس اخیر گفتگوی آمریکای خاورمیانه (MEAD) در واشنگتن بیان کرد: "به من یک فرزند برای هشت سال بدهید، و من آینده را برای همیشه به شما خواهم داد." همیشه به h

اگر فرصتی داشته باشد، باید خود را از فرهنگ آموزشی که یهودیان را شیطانی جلوه می دهد، مشروعیت اسرائیل را انکار می کند و خشونت و «شهادت» را قهرمانانه معرفی می کند، رها کند. مسیر تغییر این فرهنگ از طریق مدارس می‌گذرد. ​​یکی از شرکت‌کنندگان ارشد اسرائیلی در کنفرانس MEAD، ریشه‌کن‌سازی غزه را «مهم‌ترین چیز» در طرح 20 ماده‌ای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا خواند.

او استدلال کرد که توانبخشی فیزیکی غزه باید مستقیما با توانبخشی ایدئولوژیک آن مرتبط باشد. او گفت: «اگر ما این کار را نکنیم، روند شکست خواهد خورد.» او افزود: «اینگونه صلح را به دست می آورید: غزه را ریشه کن می کنید، و کاری را انجام می دهید که 30 سال است در سیستم آموزشی و در مساجد انجام نشده است. غزه به مدارس عاری از ترور نیاز دارد که مدارا را آموزش دهند.

این کتاب به کتاب‌های درسی که اسرائیل را پاک نمی‌کند، معلمانی که به سازمان‌های تروریستی وابسته نیستند، و کلاس‌هایی نیاز دارد که در آن به کودکان آموزش می‌دهند که چگونه آینده‌ای بسازند، نه اینکه خودشان را قربانی کنند تا آینده دیگری را از بین ببرند. سؤال مهم نه تنها این است که آیا کودکان غزه پشت میزهای مدارس - به صورت موقت یا غیرمجاز - برمی‌گردند، بلکه این است که هنگام نشستن پشت میزها چه چیزی به آنها آموزش داده می‌شود.

این نیز آزمونی حیاتی برای «روز پس از آن» است که بسیار مورد بحث قرار گرفته است. حماس می‌تواند تونل‌ها، موشک‌ها و تسلیحات خود را از دست بدهد، اما اگر به آموزش نسل بعدی بر اساس جهان بینی تولید شده در 7 اکتبر ادامه دهد، می‌تواند نفوذ عظیمی را حفظ کند. طرح 20 ماده‌ای ترامپ اعلام می‌کند که غزه باید به یک «منطقه تخریب‌شده و بدون تروریسم برای همسایگانش» تبدیل شود.

با این حال، این طرح به طور دقیق مشخص نمی کند که چه کسی کتاب های درسی را بازنویسی یا تأیید می کند، چه کسی معلمان را بازبینی می کند، چه کسانی بر کلاس های درس نظارت خواهند کرد، یا از چه استانداردهایی برای تعیین اینکه آیا تحریک واقعا حذف شده است یا خیر استفاده می شود.

این سازمان گفت که انتظار می رود حداقل 540,000 دانش آموز با حمایت یونیسف در مدارس خصوصی موقت، مراکز آموزشی موقت و سایر نقاط آموزشی شرکت کنند. یونسکو کنترل سیستم مدارس را به عهده نگرفته است.

و دولت پیشنهادی تکنوکرات غزه - که هنوز از قاهره به جای داخل غزه فعالیت می کند - به نظر نمی رسد که مسئولیت تعیین آنچه به کودکان آموزش داده می شود را بر عهده گرفته باشد. به عبارت دیگر، کودکان غزه در حال بازگشت به سیستم مدرسه ای هستند که تا آنجایی که به طور عمومی دیده می شود، از 7 اکتبر تاکنون هیچ تغییر ایدئولوژیکی اساسی نداشته است. تجلیل از تروریسم از کتاب های درسی حذف شده است. عدم وجود سازوکار شفاف برای ارزیابی معلمان؛ و

هیچ نهاد بیرونی به طور منظم آنچه را که در داخل کلاس تدریس می شود نظارت نمی کند. تا زمانی که بازگشایی مدارس غزه صورت نگیرد، ممکن است فرزندانش را به کلاس‌های درس بازگرداند، اما آینده متفاوتی برای آنها - یا غزه - نخواهد داشت.