پوشش منطقه حفاظت شده جهانی به طور قابل توجهی بیش از برآوردهای فعلی است

مناطق حفاظت شده برای مقابله با بحران جهانی محیط زیست حیاتی هستند 1 . گزارش شده است که این سایت‌ها 18.5 درصد از قلمرو زمینی 2 را پوشش می‌دهند و دولت‌ها از طریق چارچوب جهانی تنوع زیستی هدف 3 متعهد شده‌اند که این میزان را تا سال 2030 به حداقل 30 درصد افزایش دهند (مراجعه 3). نگرانی هایی وجود دارد که این احتمال نزدیک به دو برابر شدن پوشش مناطق حفاظت شده بر افراد آسیب پذیر و منابع حفاظتی بیش از حد تأثیر منفی بگذارد. با این حال، مجموعه داده‌های موجود در سطح ملی نشان می‌دهد که مناطق حفاظت‌شده بیشتری نسبت به شکل‌های جهانی 5، 6، 7 وجود دارد.

ما پیشرفت به سمت مولفه منطقه هدف 3 را با استفاده از نمونه ای نماینده جهانی در 25 کشور و منطقه که این مجموعه داده های ملی را ادغام می کردند، ارزیابی کردیم. با برون یابی از این نمونه، نشان می دهیم که مناطق حفاظت شده احتمالا در حال حاضر 26.81٪ از قلمرو زمینی را پوشش می دهند. ما ممکن است بسیار نزدیکتر از آنچه قبلا تصور می شد به دستیابی به 30 درصد پوشش زمینی باشیم.

با این حال، ما همچنین نشان می‌دهیم که زمین‌های اضافی به طور قابل‌توجهی به شکاف‌های موجود در بازنمایی اکولوژیکی نمی‌پردازند، و نشان می‌دهد که صرفا رعایت مولفه منطقه هدف 3 کمک چندانی به حل تلفات جهانی تنوع زیستی ادامه نمی‌دهد. تمرکز و منابع بیشتری برای دستیابی به سایر اجزای هدف مورد نیاز است، با استفاده از یک رویکرد استراتژیک تر و فراگیرتر برای پر کردن شکاف های فعلی و تولید شبکه های منطقه حفاظت عادلانه و موثر.

مناطق حفاظت شده، فضاهای جغرافیایی که استفاده و دسترسی انسان در آنها اغلب محدود است 1، به طور گسترده ای برای کاهش از دست دادن تنوع زیستی مورد استفاده قرار می گیرند، به طوری که 18.5٪ از قلمرو زمینی اکنون به طور رسمی برای حفاظت به رسمیت شناخته شده است 2 . بیشتر این زمین های حفاظت شده در مناطق حفاظت شده (PAs) مانند پارک های ملی و ذخایر طبیعی تعیین شده است. اخیرا، دولت‌ها شروع به شناسایی رسمی سایر اقدامات مؤثر حفاظتی مبتنی بر منطقه (OECM) کرده‌اند، یک نوع منطقه حفاظتی که نیازی به حفظ هدف اصلی خود ندارد.

انتظار می رود که بسیاری از OECM ها توسط بازیگران خصوصی، مردم بومی یا جوامع محلی اداره شوند. در سال 2022، 195 دولت امضاکننده کنوانسیون تنوع زیستی موافقت کردند که پوشش جهانی PA و OECM را تا سال 2030 به حداقل 30 درصد افزایش دهند (مرجع 3) (معروف به 30×30). این تعهد بخشی از هدف 3 از چارچوب جهانی تنوع زیستی کونمینگ-مونترال (GBF) است، که همچنین بیان می‌کند که این مکان‌ها باید به طور مؤثر مدیریت شوند، عادلانه اداره شوند، از نظر زیست‌محیطی نماینده و به خوبی به هم متصل شوند.

مؤلفه پوشش GBF Target 3 توسط برخی بحث برانگیز در نظر گرفته می شود 4 . طرفداران استدلال می کنند که حداقل 30 درصد از سیاره زمین باید حفظ شود تا از از بین رفتن عمده تنوع زیستی جلوگیری شود 10، 11. دیگران تأثیرات بالقوه اجتماعی، برابری و امنیت غذایی را برجسته می‌کنند 12، 13 و در برخی مکان‌ها به استحکام احتمالی رویکردهای از بالا به پایین به رهبری دولت‌ها و کمک‌کنندگان بین‌المللی 14، 15، 16 اشاره می‌کنند.

همچنین نگرانی‌هایی وجود دارد که تمرکز بیش از حد بر درصد پوشش خطر گسترش کم‌تر بودجه‌های حفاظتی، تداوم کمبود منابع فعلی PAs 17 و تضعیف اثربخشی اجرا و مدیریت را به همراه دارد. دانشمندان محیط زیست همچنین نگران تکرار اشتباهات گذشته هستند، زیرا سیستم های PA فعلی عموما تکه تکه شده اند و اکوسیستم هایی با ارزش اقتصادی بالا را نشان نمی دهند. هدف 3 و GBF گسترده‌تر این مسائل را در نظر می‌گیرند، اما نگرانی‌ها در مورد اینکه آیا در طول اجرا به آن‌ها توجه مناسبی می‌شود یا خیر، وجود دارد.

آمارهای پوشش رسمی کنونی نشان می‌دهد که رسیدن به هدف 3 مستلزم حفظ 11.5 درصد اضافی (15.5 میلیون کیلومتر مربع) از قلمرو زمینی 2 است. آمار پوشش از پایگاه داده جهانی مناطق حفاظت شده و حفاظت شده (WDPCA)، که از طریق وب سایت Protected Planet 2 در دسترس است، مشتق شده است. این پایگاه داده اجرای Target 3 را دنبال می کند و نشانگر سرفصل را برای هدف ارائه می دهد. با این حال، این آمارهای رسمی عمدتا شامل مناطق حفاظت‌شده دولتی می‌شوند، زیرا بیشتر کشورها اخیرا شروع به شناسایی، نقشه‌برداری و گزارش در مورد سایر انواع مناطق حفاظت‌شده کرده‌اند (9، 22).

با این حال، مطالعات مبتنی بر داده‌های موجود در سطح ملی نشان می‌دهد که به‌طور قابل‌توجهی بیشتر از آنچه در آمارهای رسمی جهانی نشان داده می‌شود، برای حفاظت مدیریت می‌شود، که بسیاری از آن‌ها پتانسیل شناسایی به‌عنوان PA یا OECM را دارند. علاوه بر این، این سرزمین‌های محلی، بومی یا خصوصی می‌توانند نتایج حفاظتی بهتری نسبت به برخی مناطق حفاظت‌شده دولتی داشته باشند.

بنابراین ما به یک رویکرد مکمل برای تخمین روندهای منطقه حفاظت شده جهانی نیاز داریم که بتواند مجموعه داده های سطح ملی را از طیف وسیع تری از منابع ترکیب کند 8 . جمع‌آوری چنین داده‌هایی از هر کشوری بسیار زمان‌بر خواهد بود، بنابراین روشی سریع‌تر برای تکمیل گزارش‌های رسمی مورد نیاز است.

در اینجا ما از رویکردی مبتنی بر نمونه‌ای استفاده می‌کنیم که 10 درصد از قلمرو زمینی 8 را پوشش می‌دهد، که به‌گونه‌ای طراحی شده است که به طور مساوی عواملی را نشان دهد که بر گستردگی منطقه حفاظتی و الگوهای تنوع زیستی جهانی در حداقل تعداد کشورها و قلمروها تأثیر می‌گذارند (شکل 1a، داده‌های توسعه‌یافته شکل‌های 1 و 2، شکل تکمیلی 1 و ضمیمه‌ها). ما تمام داده‌های منطقه حفاظتی موجود را برای این نمونه جمع‌آوری کردیم و دو مجموعه داده جهانی و 65 مجموعه داده ملی و ملی را پیدا کردیم (جدول داده‌های توسعه‌یافته 1 و 2).

سپس مناطق حفاظت‌شده را شناسایی کردیم که در یکی از سه دسته قرار می‌گیرند (جعبه 1): (1) PAهای شناخته شده جهانی از WDPCA در ماه مه 2022 (مجموعه داده مورد استفاده برای اطلاع‌رسانی به بحث‌های GBF)، (2) PAهای شناخته شده ملی و (3) OECM‌های احتمالی. برای OECM، ما پوشش احتمالی (نه واقعی) را اندازه‌گیری کردیم، زیرا در اکثر کشورها فرآیندهای رسمیت شناختن آنها تازه آغاز شده است.

درعوض، مناطق حفاظتی موجود را تحت حاکمیت و مدیریت بلندمدت شناسایی کردیم که احتمالا در آینده 7 به عنوان OECM شناخته می شوند، در صورت درخواست افراد حاکم بر این سایت ها و تأیید مقامات ملی مربوطه 26 . ما داده‌های مربوط به این سه نوع منطقه حفاظتی را تجزیه و تحلیل کردیم، آن را با داده‌های WDPCA مربوطه مقایسه کردیم، تحلیل‌های حساسیت را انجام دادیم (شکل‌های تکمیلی 2 و 3) و پوشش احتمالی منطقه حفاظت‌شده جهانی را برون‌یابی کردیم.

ما نتایج خود را در سطح جهانی ارائه می کنیم تا از متناقض گزارش های رسمی در سطح کشور جلوگیری کنیم و محرمانه بودن منابع داده های غیررسمی را حفظ کنیم.

a، مجموعه‌ای از 9 کشور و قلمرو، به‌علاوه بخش‌های زیرملی 16 کشور دیگر، که از آن‌ها همه مجموعه داده‌های فضایی منطقه حفاظت‌شده زمینی جمع‌آوری و سنتز شدند. تجزیه و تحلیل های بعدی بر اساس 1000 مجموعه از واحدهای نمونه برداری 100 کیلومتر × 100 کیلومتر بود. هر مجموعه در منطقه نشان داده شده با رنگ سبز قرار داشت و اهداف پوشش 10% را برای هر یک از ویژگی های شناخته شده برای تأثیرگذاری بر وسعت منطقه حفاظتی و الگوهای تنوع زیستی جهانی برآورده کرد.

ب، میانگین پوشش تجمعی سه نوع منطقه حفاظتی مختلف، بر اساس ترکیب چندین مجموعه داده بین‌المللی و ملی مختلف، در نمونه نماینده زمینی که 10 درصد قلمرو زمینی را پوشش می‌دهد. خطوط نقطه چین مقادیر پوشش 17% و 30% را از اهداف جهانی قبلی و ادامه دار نشان می دهد. ج، میانگین یکپارچگی اکولوژیکی زمین در انواع مختلف مناطق حفاظت شده موجود در نمونه ما، بر اساس مجموعه داده EII 28.

d، میانگین تناسب کشاورزی زمین در انواع مختلف مناطق حفاظت شده موجود در نمونه ما، بر اساس مجموعه داده منابع زمین کشاورزی جهانی 29. نقشه های پایه از ClearMap/مرزهای رسمی سازمان ملل متحد از شبکه جغرافیایی سازمان ملل استفاده می کنند. نام‌گذاری‌های استفاده‌شده و ارائه مطالب بر روی نقشه به معنای اظهار نظر دبیرخانه سازمان ملل متحد در مورد وضعیت حقوقی هر کشور، قلمرو، شهر یا منطقه یا مقامات آن، یا در مورد تعیین حدود مرزها یا آن نیست.

مرزها

طبقه بندی ما بر اساس اطلاعات WDPA و WD-OECM بود. اینها در نوامبر 2025 برای تولید WDPCA ادغام شدند. روش های تکمیلی تعاریف IUCN را ارائه می دهد.

PAهای شناخته شده در سطح جهانی: سایت هایی که در حال حاضر در WDPA گنجانده شده اند با وضعیت ثبت شده، پذیرفته شده، تعیین شده یا تاسیس شده (یعنی سایت هایی که پیشنهاد شده یا گزارش نشده اند).

PAهای ملی به رسمیت شناخته شده: سایت هایی که به WDPA گزارش نشده اند اما یکی از معیارهای زیر را دارند یا هر دو را دارند: (i) تعریف IUCN از PA. و (ii) تعاریف در سطح ملی از PA.

OECM های احتمالی: سایت هایی که به WD-OECM گزارش نشده اند اما تمام معیارهای زیر را دارند: (i) PA نیست. (ii) یک منطقه جغرافیایی تعریف شده با مرزهای توافق شده و مشخص. (iii) توسط یک نهاد یا گروه مشخص اداره می شود. (iv) حکومت احتمالا تا آینده نامعلوم تداوم خواهد داشت. (v) تحت یک رژیم مدیریتی که به حفاظت درجا کمک می کند، بدون توجه به قصد. و (vi) حاوی مقادیر مهم تنوع زیستی است.

پوشش PA شناخته شده جهانی در نمونه ما 16.15٪ (s.d. = 0.275) بود، بسیار شبیه به اندازه گیری رسمی WDPCA 2022 با پوشش 15.79٪ 27. با فرض یکسان بودن دقت برای سایر انواع مناطق حفاظت‌شده، که مجموعه داده‌های معادل برای آنها در دسترس نیست، ما همه تخمین‌ها را در نسبت پوشش رسمی PA رسمی به نمونه‌برداری شده در سطح جهانی ضرب کردیم (نسبت میانگین = 0.978، s.d. = 0.017).

ما تخمین می زنیم که 26.81٪ (s.d. = 0.239٪) از قلمرو زمینی در برخی از انواع مناطق حفاظت شده در سال 2022 قرار داشته است (شکل 1b و جدول داده های توسعه یافته 3): 15.79٪ در مناطق حفاظت شده شناخته شده در سطح جهانی، به علاوه برآورد ما از 3.64٪ به رسمیت شناخته شده (s.d.3٪ در 0) ملی (s.d.3 = 0 PA) 7.38٪ (s.d. = 0.150٪) در OECM های احتمالی. از آنجایی که اکثر PAهای شناسایی شده در سطح ملی احتمالا واجد شرایط PA یا OECM شناخته شده جهانی هستند 26، داده‌های ما نشان می‌دهد که ممکن است تنها 3.2٪ برای دستیابی به پوشش 30٪ فاصله داشته باشیم.

اگرچه نمونه ما تنها 10 درصد از قلمرو زمینی را پوشش می‌دهد، این نتایج با شواهد به دست آمده از مطالعات ملی 5، 6، 7 مطابقت دارد و قویا نشان می‌دهد که بحث‌ها و تجزیه و تحلیل‌های کنونی، منطقه جهانی زمین را که در حال حاضر تحت حفاظت است، دست کم می‌گیرند.

ما اطلاعات را از دو مجموعه داده فضایی جهانی استخراج کردیم تا ویژگی‌های سه نوع منطقه حفاظتی را در نمونه 28، 29 (روش‌ها و روش‌های تکمیلی) مقایسه کنیم. PAهای شناخته شده در سطح جهانی، PAهای شناخته شده ملی و OECMهای احتمالی به طور مشابه سطوح بالایی از یکپارچگی اکولوژیکی داشتند 28، اگرچه مناطق حفاظت شده شناخته شده در سطح جهانی بالاترین نسبت زمین های دست نخورده اکولوژیکی را داشتند (شکل 1c و جدول تکمیلی 3). این شباهت نشان می دهد که ادامه فرآیندها برای شناسایی OECM ها می تواند منجر به شناسایی بین المللی بسیاری از سایت های مهم شود.

تنها 2.5 درصد از زمین های یافت شده در سه نوع منطقه حفاظت شده برای کشاورزی بسیار مناسب بود 29 (شکل 1d و جدول تکمیلی 4)، اگرچه OECM های احتمالی دارای زمین های کشاورزی بسیار مناسب تری نسبت به مناطق حفاظت شده بودند. برخی از OECMهای احتمالی احتمالا از طریق استفاده و تجارت در سطح پایین منابع طبیعی از معیشت حمایت می کنند و در عین حال ارزش های مهم تنوع زیستی را حفظ می کنند.

ما بازنمایی اکولوژیکی شبکه‌های مختلف منطقه حفاظتی را با اندازه‌گیری پوشش شش بیوم عملکردی زمینی 30 که در نمونه ما یافت شد، بررسی کردیم (شکل 2a). بیوم قطبی یا کوهستانی تا حد زیادی بالاترین پوشش منطقه حفاظت شده را داشت، که به طور گسترده در جاهای دیگر گزارش شده است و از نظر هزینه فرصت اقتصادی پایین حفاظت از چنین زمین‌هایی توضیح داده شده است.

تنوع قابل توجهی در درصد انواع مختلف مناطق حفاظت شده که هر زیست را پوشش می‌دهند وجود دارد، با مناطق حفاظت‌شده در دسته احتمالی OECM که نقش مهمی برای جنگل‌های استوایی یا نیمه گرمسیری، و همچنین ساواناها و علفزارها دارند.

a، میانگین درصد از شش بیوم عملکردی زمینی 30 تحت پوشش سه نوع منطقه حفاظت شده در یک نمونه نماینده از زمین که 10٪ از قلمرو زمینی را پوشش می دهد. ب، میانگین تعداد مناطق بوم‌زیست 33 متعلق به دسته‌های مختلف پوشش مناطق حفاظت‌شده در نمونه نماینده، نشان‌دهنده پوشش بر اساس پاسگاه‌های شناخته‌شده جهانی، همه مناطق حفاظت‌شده (منظومه‌های حفاظت‌شده شناخته‌شده جهانی + مناطق حفاظت‌شده در سطح ملی) و همه مناطق حفاظت‌شده (منظومه‌های حفاظت‌شده شناخته‌شده جهانی + مناطق حفاظت‌شده ملی به رسمیت شناخته‌شده + OECM‌های احتمالی).

تجزیه و تحلیل فقط شامل مناطق زیست محیطی با بیش از 10٪ از پوشش آنها در منطقه نمونه است. مقوله‌های پوشش منطقه حفاظت‌شده بر اساس اهداف پوشش جهانی گذشته و حال مورد استفاده در سیاست، شامل مولفه پوشش 17 درصدی Aichi Target 11 و مولفه پوشش 30 درصدی GBF Target 3 (نشان داده شده با خطوط نقطه‌چین)، و همچنین هدف 50 درصدی پیشنهاد شده توسط پروژه Half-Earth است.

همه تجزیه و تحلیل‌های زیست‌بوم و منطقه بوم بر اساس 1000 مجموعه از واحدهای نمونه برداری 100 کیلومتر × 100 کیلومتر، که در آن هر مجموعه در همان 25 کشور و منطقه بود و اهداف پوشش 10 درصدی را برای هر یک از ویژگی‌های شناخته شده برای تأثیرگذاری بر وسعت منطقه حفاظتی و الگوهای تنوع زیستی جهانی برآورده کرد.

ما همچنین نمایندگی اکولوژیکی را در مقیاس بوم منطقه 33 اندازه‌گیری کردیم و درصد مساحت هر منطقه بوم را در نمونه خود که در سه نوع منطقه حفاظت شده یافت شد، اندازه‌گیری کردیم. احتمالا این پوشش جهانی برای برخی از مناطق بومی کمتر یا بیش از حد تخمین زده شده است، اما نشان دهنده روندهای گسترده تر است. ما درصد پوشش هر منطقه بوم را برای سه شبکه منطقه حفاظت شده محاسبه کردیم: (1) مناطق حفاظت شده در سطح جهانی، (2) همه مناطق حفاظت شده، با اضافه کردن مناطق حفاظت شده شناخته شده ملی، و (3) همه انواع مناطق حفاظت شده.

سپس مقادیر برابری حفاظتی آن‌ها را محاسبه کردیم (روش‌ها، روش‌های تکمیلی و جدول داده‌های توسعه‌یافته 4)، که بین 0 و 1 متغیر است، و برای شبکه‌های منطقه حفاظت‌شده که دارای درصد مساوی از هر منطقه بوم است، امتیاز 1 می‌گیرد. PAهای شناخته شده جهانی دارای امتیاز برابری حفاظتی 0.405 (s.d. = 0.0059) بودند که نشان دهنده نمایندگی کم آنهاست. افزودن سایر انواع منطقه حفاظت شده به شبکه فقط این مقدار را به 0.505 (s.d. = 0.0053) افزایش داد و همچنان نسبتا نابرابر باقی گذاشت.

برای درک این الگوهای برابری حفاظتی، داده‌های درصد پوشش منطقه بومی را در دسته‌هایی دسته‌بندی کردیم که اهداف بین‌المللی گذشته، حال و پیشنهادی را منعکس می‌کنند (شکل 2b). ما دریافتیم که از 173 بوم منطقه متوسط ​​در هر نمونه، 80 منطقه کمتر از 10 درصد در PAهای شناخته شده جهانی داشتند. این به 64 منطقه بوم گردی زمانی که همه مناطق حفاظت شده را شامل می شود و 51 منطقه زمانی که همه انواع مناطق حفاظت شده را شامل می شود کاهش می یابد. از نظر آن دسته از مناطق زیست محیطی که حداقل 30 درصد پوشش دارند، 43 منطقه بر اساس داده های PA به رسمیت شناخته شده در سطح جهانی، 52 بر اساس همه مناطق حفاظت شده و 80 بر اساس همه مناطق حفاظت شده به این هدف خواهند رسید.

این توضیح می دهد که چرا امتیازهای برابری حفاظتی با در نظر گرفتن سایر انواع مناطق حفاظت شده پایین می مانند.

نتیجه کم نمایندگی برای پاس های شناخته شده در سطح جهانی و ترکیب همه پاسگاه ها انتظار می رفت (شکل 2b)، زیرا تحقیقات قبلی نشان داده است که این مکان ها اغلب در زمین های حاشیه ای اقتصادی در مناطق دورافتاده و/یا مناطق مرتفع واقع شده اند 31، 32 و گسترش پوشش اغلب منجر به حفاظت بیشتر از مناطق بوم گردی مشابه می شود 19، 35. افزودن OECM های احتمالی کمک چندانی به بهبود این نمایندگی نکرد، زیرا آنها عمدتا در مناطق بومی مشابه یافت می شوند و احتمالا تحت تأثیر عوامل اقتصادی مشابه هستند 36 .

برخی از این مناطق دارای غنای گونه ای و بومی 5، 10 بالایی هستند، بنابراین حفظ آنها برای دستیابی به چندین هدف GBF مهم است. با این حال، نتایج ما نشان می دهد که شناسایی آنها به عنوان OECM ممکن است نسبتا کمی برای دستیابی به مؤلفه بازنمایی اکولوژیکی هدف 3 انجام دهد.

هدف GBF 3 به عنوان پاسخی بلندپروازانه به ادامه بحران تنوع زیستی 37 در نظر گرفته شد. با این حال، یافته‌های ما نشان می‌دهد که ما می‌توانیم به مولفه پوشش 30 درصدی در خشکی بیش از آنچه قبلا تصور می‌شد نزدیک باشیم، با برآورد ما 19.43 درصد از قلمرو زمینی را در برخی از انواع PA و 7.38 درصد دیگر را با امکان شناسایی به عنوان OECM نشان می‌دهد. علاوه بر این، این احتمالا دست کم گرفته شده است، زیرا برخی از کشورها فاقد ظرفیت نقشه برداری از مناطق حفاظت شده خود هستند 22 .

علیرغم اینکه این پوشش منطقه حفاظت شده بسیار بیشتر از تخمین های گذشته است، مقادیر نگران کننده از دست دادن تنوع زیستی همچنان ادامه دارد 38 . یکی از دلایل احتمالی این است که زمین های حفاظت شده اضافی که ما شناسایی می کنیم اغلب مناطق بوم گردی را پوشش می دهد که در حال حاضر به خوبی در مناطق حفاظت شده شناخته شده جهانی ارائه شده اند. این امر باعث می شود که بسیاری از مناطق بوم گردی دیگر کمتر ارائه شوند (شکل 2).

نتایج ما همچنین گسست بین پوشش منطقه حفاظت‌شده و بازیابی طبیعت را نشان می‌دهد و بر نیاز به افزایش اثربخشی مدیریت PA و OECM با توسعه، تأمین مالی، اجرا و نظارت بر استراتژی‌ها و اقدامات بهبود یافته که زمینه‌های اجتماعی-اکولوژیکی متنوعی را در بر می‌گیرد، تأکید می‌کند.

علاوه بر حفظ و بهبود سایت‌های موجود، تعیین مناطق حفاظت‌شده بیشتر برای دستیابی به مؤلفه‌های بازنمایی اکولوژیکی هدف 3 ضروری است. با توجه به اینکه احتمالا بیش از یک چهارم قلمرو زمینی در حال حاضر حفاظت شده است، باید تا حد امکان کارآمد انجام شود.

این PAها و OECMهای اضافی باید نحوه استفاده از زمین در حال حاضر و اهمیت فرهنگی آن برای مردم محلی را در نظر بگیرند، بر اساس رویکردهای متنوع و عادلانه برای حفاظت 42، 43 باشد و به دنبال به حداقل رساندن تأثیر آنها بر امنیت غذایی و تجارت پایدار باشند. این گسترش باید با برنامه ریزی سیستماتیک حفاظت 44، که می تواند مبادله بین حفاظت و سایر اهداف اجتماعی را توجیه کند، و باید زیربنای برنامه ریزی فضایی در سطح ملی و محلی 45 باشد، و منابع را برای ایجاد و حمایت از PA و OECM در مناطق اولویت دار 18، 46 هدف قرار دهد.

شرط حفاظت عادلانه به این معنی است که OECM ها و ترتیبات حاکمیت PA متنوع تر می توانند نقش مهمی در تحقق هدف 3 ایفا کنند، زیرا این چارچوب ها می توانند برای گروه هایی، از جمله مردم بومی و جوامع محلی، که بخش قابل توجهی از جهان را اداره می کنند، اما در شبکه های رسمی PA به رسمیت شناخته نشده اند، به رسمیت شناخته شوند. بر اساس برآوردهای ما، 7.38 درصد از قلمرو زمینی این امکان را دارد که به عنوان OECM شناخته شود، اگرچه مهم است که تأکید کنیم که این مناطق در حال حاضر در آمار رسمی پوشش جهانی گنجانده نشده اند.

فرآیند شناسایی رسمی OECM در مرحله اولیه است و موفقیت آن به توسعه رویکردهای موثر شناسایی، اجرا و تأمین مالی توسط دولت ها بستگی دارد. مهمتر از همه، به رسمیت شناختن OECMها به رضایت آزاد، قبلی و آگاهانه کسانی که بر هر منطقه حکومت می کنند و ناظر آن هستند، بستگی دارد، که برخی از آنها ممکن است در مورد مزایا تردید داشته باشند و از محدودیت های احتمالی ناشی از این نوع شناسایی رسمی احتیاط کنند.

غلبه بر چنین موانعی مهم خواهد بود، زیرا بسیاری از کشورها دارای مناطق وسیعی هستند که توسط مردمان بومی و جوامع محلی اداره می شوند، به گونه ای که به نفع تنوع زیستی است 15، 48، بنابراین مزایای آشکاری برای دولت ها وجود دارد که طیفی از مکانیسم هایی را ایجاد می کنند که این اشکال گسترده تر نظارت را به رسمیت می شناسند. تداوم سرمایه گذاری اهداکنندگان، کمک به دولت ها برای اجرای این سازوکارها و حمایت مستقیم از متولیان این زمین های مهم ضروری خواهد بود.