پول "تورم" من سیتی در بازار نقل و انتقالات به کدام باشگاه ها سرازیر شد؟

باشگاه‌های قبلی سرخیو آگوئرو، کوین دی بروین و برناردو سیلوا همگی در دوران نقض قوانین مالی، مبلغ قابل توجهی از منچسترسیتی دریافت کردند.

پول در فوتبال سرازیر شد. بسیاری از باشگاه های دیگر را ثروتمندتر کرد. این به تیم ها در همه جا و به خصوص در لیگ برتر کمک کرد.

اینها برخی از استدلال هایی است که حامیان منچسترسیتی در رسانه ها و آنلاین از زمان صدور حکم مجرم بودن باشگاه و اعلام درخواست تجدیدنظر استفاده می کنند. پیشنهاد این است که این بازی به طور کلی سود خالص داشته است، به ویژه باشگاه هایی که منچسترسیتی هزینه های زیادی برای انتقال به آنها پرداخت کرده است.

بیش از 900 میلیون پوندی که کمیسیون مستقل دریافت که باشگاه حساب های خود را "تورم" کرده است، تماما صرف هزینه های نقل و انتقالات نشد.

باشگاه ها صورتحساب های زیادی دارند، از جمله دستمزد بازیکنان و سایر کارکنان، خدمات آب و برق، بیمه، هزینه های زیرساخت، هزینه های تجاری و موارد دیگر.

اما حدود 1.2 میلیارد پوند من سیتی که بین سال‌های 2009 تا 2018 برای بازیکنان خرج کرد (حدود 900 میلیون پوند خرج خالص) بیش از هر فرد دیگری در آن دوره بود.

این هزینه برای تبدیل شدن آنها به موفق ترین باشگاه انگلیس حیاتی بود و اگر آنها آگاهانه قوانین را نقض نمی کردند، مطمئنا به شدت کاهش می یافت، همانطور که کمیسیون مستقل نتیجه گرفت.

پس پول سیتی در بازار نقل و انتقالات به کجا سرازیر شد و چه تاثیری داشت؟

من سیتی درخواست تجدید نظر علیه حکم مجرمیت را تایید کرد

افشاگر من سیتی حفاظت شاهد را از دست داد

مبلغ مورد نیاز برای جذب بازیکن واضح ترین است، اما هزینه های نمایندگان، هزینه های قانونی، پول مدیریت و پاداش های احتمالی امضا نیز وجود دارد.

این بدان معناست که پولی که منچسترسیتی در "دوران ستاره" پرداخت می کند به افراد و ارگان هایی می رسد که در پس زمینه قراردادهای فوتبالی کار می کنند و ردیابی آن دشوار است.

اما آنچه که می توان انجام داد، تجزیه و تحلیل تعاملات اساسی بین سیتی و سایر باشگاه ها است.

در زیر لیستی از هر باشگاهی که منچسترسیتی بین تابستان 2009 تا زمستان 2018 به آنها هزینه نقل و انتقالات پرداخت کرده است، به ترتیب نزولی از بیشترین پول به کمترین آورده شده است.

این لیست برای بازیکنان بزرگسال است و شامل نقل و انتقالات رایگان، قرضی یا فارغ التحصیلان آکادمی نمی شود.

یعنی 46 باشگاه مختلف در 19 سیستم لیگ ملی.

برای برخی از آنها، هزینه هایی که سیتی پرداخت می کرد، بالاترین مبلغی بود که باشگاه ها در آن زمان دریافت کرده بودند.

نگاهی به توزیع پول در میان باشگاه‌ها نشان می‌دهد که پول منچسترسیتی چقدر هزینه شده است.

تقسیم پولی که سیتی برای هزینه های نقل و انتقالات در این بازه زمانی خرج می شود، در برخی از لیگ های برتر اروپا نسبتا حتی است، اگرچه لیگ برتر بالاتر از هر لیگ دیگری است.

بیش از یک چهارم از کل هزینه نقل و انتقالات آنها به باشگاه های لیگ برتر انگلیس پرداخت شد.

آنها با بازیکنانی از هشت باشگاه لیگ برتر و به همین میزان در لالیگا قرارداد امضا کردند.

در مجموع 13 میلیون پوند برای دو بازیکن در چمپیونشیپ هزینه شد.

قدرت خرج کردن منچسترسیتی بی‌تردید بازار نقل و انتقالات فوتبال جهان را تغییر داد - تمایل آنها به پرداخت هزینه‌ها و دستمزدهای بالاتر باعث شد قیمت‌ها برای بقیه نیز افزایش یابد.

و هنگامی که جهان بداند که یک باشگاه دارای یک حفره پول نقد در جیب خود به لطف سیتی است، خرج کردن آن ممکن است دشوار باشد.

قیمت‌های درخواستی ممکن است افزایش یابد و هجوم پول تضمینی برای خرج کردن آن نیست.

برای بسیاری از تیم هایی که سیتی در این مدت بیشترین هزینه را به آنها پرداخت کرد، این پول چندان سودمند نبود.

بیایید نگاهی به موارد جالب‌تر بیندازیم.

اول، ولفسبورگ. آنها بلافاصله با جولیان دراکسلر وینگر با حدود نیمی از مبلغی که برای کوین دی بروین در سال 2016 دریافت کردند و همچنین سایرین از جمله دانته، مدافع کهنه کار، قرارداد امضا کردند.

با از دست دادن دی بروین، آنها از رتبه دوم به هشتم در بوندسلیگا سقوط کردند و در دو فصل بعدی به سختی از سقوط اجتناب کردند.

و اوضاع برای تیم دوم موناکو هم خوب پیش نرفت.

مستقیم ترین بازیکنانی که پس از فروش بنجامین مندی و برناردو سیلوا در همان تابستان به منچسترسیتی به خدمت گرفتند - ترنس کونگولو و کیتا بالده - در درازمدت کارساز نشدند و تیم از قهرمانی در لیگ 1 و رسیدن به نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در عرض دو سال تقریبا سقوط کرد.

باشگاهی که سیتی اکثر بازیکنان را در دوره 18-2009 خریداری کرد - آرسنال (چهار) - در آن زمان چالش جدی قهرمانی لیگ برتر را نداشت.

برخی از باشگاه‌هایی که پولی از سیتی دریافت نکرده‌اند نیز می‌توانند استدلال کنند که خرج کردن پول از حساب‌های "تورم" آنها شانس آنها را به خطر انداخته است.

به عنوان مثال، منچسترسیتی در آن دوران مبلغی مشابه به بنفیکا و پورتو پرداخت کرد، اما به اسپورتینگ، باشگاهی که سه تیم بزرگ پرتغال را تشکیل می‌دهد، هیچ هزینه‌ای پرداخت نکرد.

اسپورتینگ بین سال‌های 2009 تا 2018 موفق به کسب عنوانی نشد. دلایل زیادی برای آن وجود دارد، اما آیا یکی از آنها می‌تواند این باشد که رقبای مستقیم آنها پولی از سیتی دریافت می‌کردند که اگر قوانین مالی فوتبال را رعایت می‌کردند شاید پیشنهاد نمی‌شد؟

حکم مجرمیت من سیتی برای تیم آنها چه معنایی دارد؟

HMRC خواستار بررسی دقیق پیامدهای مالیاتی پرونده من سیتی شد

منچستر سیتی "فراتر از قوانین" نیست، شماره 10 پس از واکنش شدید به اظهارات برنهام می گوید

برخی هزینه های جانبی نیز وجود دارد که به باشگاه هایی رسیده است که منچسترسیتی مستقیما با آنها معامله نکرده است.

برخی از بازیکنان مشمول بندهای فروش بودند، جایی که باشگاه سیتی که در آن بازیکن را از آن خرید، به تیم قبلی که مالک بازیکن بود، بدهکار بود.

به عنوان مثال، کوئینز پارک رنجرز از انتقال رحیم استرلینگ از لیورپول به سیتی در سال 2015 تقریبا 9 میلیون پوند درآمد داشت.

بارنزلی حدود 7 میلیون پوند از مبلغ انتقال جان استونز به اورتون را در سال 2016 گرفت و تافی ها نیز مجبور شدند حدود 2.5 میلیون پوند را در زمانی که جولئون لسکات به منچستر در سال 2009 نقل مکان کرد، به وولوز منتقل کنند.

بند استرلینگ و استونز بیش از بسیاری از بازیکنانی که در آن زمان در لیگ فوتبال انگلیس فعالیت می کردند ارزش داشت و به طور قابل توجهی موقعیت مالی QPR و بارنزلی را تقویت کرد.

تا به امروز بارنزلی بازیکنی را به مبلغی بالاتر از مبلغی که تصور می شود برای استونز دریافت کرده است، نفروخته است.

اما QPR به لیگ برتر بازنگشت و بارنزلی پس از دو فصل از چمپیونشیپ به لیگ یک سقوط کرد.

هزینه‌های منچسترسیتی در زمانی که قوانین را زیر پا می‌گذاشت، مطمئنا تأثیر زیادی بر مسیر صعودی خود، آینده باشگاه‌های دیگر در سراسر جهان و اقتصاد فوتبال گسترده‌تر داشت.

اما واقعیت این است که نمی‌توان ملیله تاریخ فوتبال را در آن زمان و از آن زمان باز کرد - خیلی اتفاق افتاده و پیامدهای غیرمستقیم بسیار زیادی دارد.

اثرات این هزینه‌ها برای سال‌های آینده بازتاب خواهد داشت.