پچ ملبورن نادیده گرفته شده 45 گونه حیوانی و بیش از 40 نوع گیاهی را نشان می دهد

توسط ملیسا پیندا پینتو، کایلی سوانز، دانشگاه ملبورن

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

وقتی به طبیعت در شهرهایمان فکر می کنیم، آنچه اغلب به ذهنمان خطور می کند پارک ها و مناطق حفاظت شده هستند – فضاهای برنامه ریزی شده، مدیریت شده و مشخص شده ای که از حیات حیوانات و گیاهان در محیط شهری ما حمایت می کنند.

اما این تنها جایی نیست که آن را پیدا خواهید کرد. همچنین در فضاهایی که ما نادیده می گیریم زندگی می کند - و ما ثابت کرده ایم که چقدر می تواند پیچیده باشد.

پشت خانه‌هایمان، بین خیابان‌ها، کنار نرده‌ها، راه‌آهن‌ها، زمین‌های خالی و گوشه‌های فراموش‌شده. این مکان ها به صورت متروکه، حاشیه ای یا خالی دیده می شوند.

آنها چیزی هستند که ما آن را اکوسیستم های جدید می نامیم - مجموعه های زنده ای که در مناظر شکل گرفته توسط فعالیت های انسانی و تغییرات محیطی شکل گرفته اند، جایی که گیاهان، حشرات، پرندگان و سایر موجودات راه هایی برای تداوم و تعامل پیدا می کنند.

و آنها را می توان در سراسر ملبورن در مکان هایی که انتظارش را ندارید پیدا کنید.

داستان ما در یک قطعه فضای سبز غیرقابل توجه در غرب ملبورن آغاز می شود که بین یک سایت مدیریت زباله و یک پارک کانتینری حمل و نقل، زیر یک راهرو قدیمی پوشیده از گرافیتی قرار گرفته است.

این سایت با مساحتی حدود دو هکتار (4.9 هکتار)، دارای آب طوفانی است که از طریق یک زهکشی بتنی که به یک حوضچه ای پوشیده از شن و اندکی بو می ریزد، جریان دارد. صدای ترافیک از بزرگراه مجاور بلند می شود و هواپیماها از بالای سرشان کم عبور می کنند.

هیچ چیز آن طور که ما می شناسیم به «طبیعت» نشان نمی دهد. بدون دعوت به مکث، برای نگاه کردن از نزدیک.

در طی چهار ماه، تیم محققین، عکاسان و هنرمندان ما این تکه کوچک را کاوش کردند و هر چیزی را که می‌توانیم پیدا کنیم نقشه‌برداری کردند تا منظره‌ای شگفت‌انگیزتر و پیچیده‌تر از آنچه انتظار داشتید را نشان دهد.

هر نقطه رنگارنگ روی نقشه ما مکانی را نشان می دهد که در طی بازدیدهایمان گونه ای را مشاهده یا شنیده ایم.

اگر روی آن نقطه‌ها شناور شوید، می‌توانید آنچه را که ما کشف کرده‌ایم ببینید - از یک مارمولک با زبان آبی در زیر راهرو و عسل‌خواران پر سفید که بین بوته‌ها حرکت می‌کنند تا گلسنگ‌هایی که روی قلوه سنگ‌های بتنی رشد می‌کنند.

در این منطقه کوچک 45 گونه جانوری و بیش از 40 نوع گیاه مختلف و همچنین چندین خزه، گلسنگ و قارچ پیدا کردیم.

این سایت ترکیبی پر سر و صدا از «علف های هرز» معمولی شهری و گونه های معرفی شده و همچنین مجموعه ای شگفت انگیز از بومیان بود.

قبل از اینکه این سایت را نقشه برداری کنیم، فقط هشت رکورد از حیات گیاهی و جانوری در اینجا وجود داشت. در حال حاضر، بیش از 200 وجود دارد.

فراتر از تعداد انبوهی از گیاهان و جانوران که یافتیم، درک چگونگی تعامل همه آنها با یکدیگر برای تشکیل یک سیستم منحصر به فرد از روابط طبیعی است.

پری های فوق العاده قبل از فرو رفتن در پوشش درختان خاردار بین ساقه های خشک شده رازیانه معرفی شده می چرخند.

گله‌های عسل‌خوار نیوهلند با سروصدا از درختان صمغ شکوفه تغذیه می‌کنند و ده‌ها ماهی صمغ (که در استرالیا به عنوان جوجه‌های بین‌المللی شناخته می‌شوند) در میان صخره‌ها و گل و لای پوشاننده حوضچه آب طوفان علوفه می‌کنند.

حتی علف‌های هرز ارزش اکولوژیکی متمایزی را ارائه می‌کنند و منابع و زیستگاه حیاتی را برای حیات وحش در مکان‌هایی که گیاهان بومی قادر به رشد نیستند، فراهم می‌کنند.

درختچه های بوکسی پوششی برای گله ای از فنچ های ابرو قرمز (با صورت های قرمز رنگ بوویی خود) در حالی که در جست و جوی بذر در میان علف ها می پرند، فراهم می کند.

خردل هوری، کلزا و جرثقیل خشن در میان صخره ها و قلوه سنگ ها رشد می کنند، دور از دسترس باغبانی معمولی. این بدان معنی است که آنها فرصتی برای گل دادن دارند و به بومیان مانند زنبورها و پروانه سفید کپر شهد ارائه می دهند.

هر بخش از چشم انداز نقشی را ایفا می کند و به شبکه گسترده تر زندگی شهری متصل می شود.

در اکوسیستم‌های جدید، سازه‌های ساخته شده توسط انسان می‌توانند به اکولوژی منحصربه‌فرد مکان تبدیل شوند و ساختارهایی را برای رشد زندگی فراهم کنند.

جوجه مرغ بزرگ، یک شکارچی کمین، خود را بر فراز پل راه‌راه نشست تا ماهی، قورباغه و یابی را جستجو کند - حضور آن سرنخی از زندگی این سایت صنعتی است.

در غیاب گیاهان چوبی برای صعود، تاک بومی کلماتیس در رنده‌های اطراف زهکشی طوفان رشد کرد و زیستگاه پیچیده‌ای را برای سوسک‌های هارلکین و زنبورهای ایکنومون فراهم کرد.

در سمت راست نقشه ما، برکه آب طوفان میزبان ارکستری از صداهای قورباغه بود.

قورباغه‌های بانجو شرقی (که به آن پوبل‌بونک می‌گویند)، قورباغه‌های معمولی و قورباغه‌های مردابی همگی با صدای بلند از اعماق نیزارها صدا می‌زدند، به امید جذب جفت.

برخی در زیر زمین های بولدر خزیدند و با استفاده از اکو صدای خود را تقویت کردند و رقابت را از بین بردند.

و شما نمی توانید بدون شکارچیان طعمه داشته باشید—دیدن مار ببری که در امتداد مسیر دوچرخه سواری می کند، شک ما را تأیید کرد.

سرریز از حوض آب طوفان به نهر پایین سقوط کرد و یک چشمه صخره ای مصنوعی ایجاد کرد که به زندگی امکان شکوفایی و حرکت بین آب ها را می داد.

در لبه‌های بتنی، زه‌کش‌ها و زباله‌های سنگی، مجموعه‌ای از ریزجانوران رشد می‌کردند - ساکنان سایه، حشرات و آفت‌خوارهای کوچک مانند حشرات معمولی.

این سخت پوستان کوچک با تغذیه از مواد در حال پوسیدگی به تجزیه و چرخه مواد مغذی کمک می کنند و همچنین بخشی از یک شبکه غذایی گسترده تر به عنوان طعمه عنکبوت ها، پرندگان، قورباغه ها، مورچه ها و مارمولک ها می شوند.

در طی ماه‌ها بررسی، مشخص شد که سازه‌های ساخته شده توسط انسان، فرآیندهای اکولوژیکی و زیستگاه را مختل نمی‌کنند.

بنابراین، سایت ما پر از طبیعت بود، اما چیزی در اینجا وجود نداشت که مردم را به لذت بردن از آن دعوت کند.

دوچرخه سواران با عجله رد شدند. رانندگان کامیون به سختی به این رنگ سبز نگاه کردند.

سایت‌هایی مانند این‌ها تا حد زیادی نامرئی باقی می‌مانند و نادیده گرفته می‌شوند. و سایت ما تنها سایت ملبورن نیست.

نقشه دوم ما نشان می‌دهد که چه تعداد از این مکان‌ها می‌توانند در سطح شهر در معرض دید عموم پنهان شوند.

ما داده‌هایی را در مورد فضاهای سبز غیررسمی گرفته‌ایم - تکه‌های وحشی که پارک یا باغ نیستند، اما کنار جاده‌ها، مزارع خدمات شهری، مزارع قهوه‌ای، دالان‌های خط لوله و زمین‌های خالی که هنوز سبز هستند.

درک ارزش این فضاها برای ما چه معنایی دارد؟ دعوت از مردم برای ارتباط با آنها، حتی مراقبت از آنها؟

ممکن است از دور خالی یا نادیده گرفته شوند، اما با بررسی دقیق‌تر، منظره‌ای پر از زیبایی غیرمنتظره و اشکال زندگی هستند که واقعا در میان مواد دور ریخته شده رشد می‌کنند.

در اواخر زمستان و اوایل بهار بازدید کردیم. همانطور که به هوای گرمتر می رویم، سایت ما احتمالا با حشرات مانند چندین گونه از زنبورهای بومی و پروانه ها (شاید حتی پروانه های بوگونگ مهاجر) فوران می کند.

برای ما، کشف و بازدید از این گوشه کوچک در غرب ملبورن، پنهان در بین جاده‌ها، شهرک‌های صنعتی و محیط‌های مهندسی شده، هیبت و شگفتی را در طبیعت‌های فراموش‌شده و روزمره به ارمغان آورده است.

ما با هم می توانیم اشکال مختلف زندگی و روابط اکولوژیکی را که در گوشه های نادیده گرفته شده شهرمان آشکار می شود، آشکار کنیم.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله برای اولین بار در Pursuit منتشر شد. اصل مقاله را اینجا بخوانید.