پکن بر سیاست هوش مصنوعی آمریکا اهمیت دارد

معاون سردبیر، امنیت ملی و سیاست خارجی

بسیار شبیه رقابت برای برتری در تسلیحات هسته‌ای و اکتشافات فضایی در طول جنگ سرد، ایالات متحده بار دیگر خود را در حال رقابت با رقیب کمونیستی با قابلیت‌های گسترده در زمینه‌ای پیشرفته می‌بیند که احتمالا جهان را برای نسل‌های آینده تعریف می‌کند. با این حال، هوش مصنوعی از بسیاری جهات مجموعه پیچیده‌تری از چالش‌ها را به همراه دارد، زیرا ایالات متحده و چین برای تنظیم و پیشبرد برنامه‌های خود در حال حرکت هستند.

همانطور که بحث در مورد خط مشی هوش مصنوعی در واشنگتن در جریان است، هیچ مسئله ای بیش از پیامدهای امنیت ملی حمایت از یک ساخت تهاجمی هوش مصنوعی را تحریک نمی کند. در کارت امتیازی سیاست هوش مصنوعی نیوزویک، 86 عضو بالاترین امتیاز تقویت کننده 5 را در امنیت ملی به دلیل موقعیت خود در مورد مسائل هوش مصنوعی مرتبط با امنیت ملی و رقابت با چین دریافت کردند. این بیشتر از چهار سؤال دیگر مربوط به مقررات، مراکز داده، مشاغل و ایمنی است. گروه‌های حزبی در اینجا نزدیک‌تر از هر سؤال دیگری در کارت امتیازی هستند - میانگین دموکرات‌ها 3.9 و جمهوری‌خواهان 4.4.

کایل چان، یکی از همکاران مرکز چین جان ال. تورنتون در موسسه بروکینگز که متخصص در روابط ایالات متحده و چین و فناوری های نوظهور است، به نیوزویک گفت: «چین به طور فزاینده ای برای توجیه مواضع مختلف سیاستی در مورد مقررات هوش مصنوعی مورد استناد قرار می گیرد. همه ما می‌توانیم موافق باشیم که چین فیل در اتاق مقررات هوش مصنوعی است، اما در مورد اینکه بهترین رویکرد برای برخورد با چین چیست، موافق نیستیم.

چان گفت: "به طور کلی، افرادی که به دنبال نوعی نیروی متحد کننده در پشت بحث هوش مصنوعی هستند، به چین نگاه می کنند." تلاشی برای یافتن زمینه مشترک در مورد مسائل هوش مصنوعی در مواجهه با این همه اختلاف وجود دارد.

هوش مصنوعی در واقع یک موضوع تفرقه‌انگیز در کنگره است. بر اساس داده‌های کارت امتیازی سیاست هوش مصنوعی، بیشترین سهم قانون‌گذاران - 191 - امتیاز مختلط بین 2.8 تا 3.2 را دریافت کردند، در حالی که Skeptics از Booster با 162 به 146 بیشتر است. اما حتی در میان کسانی که قصد دارند از طریق مقررات سخت‌گیرانه‌تر هوش مصنوعی را در داخل کشور مهار کنند، برخی از قانون‌گذاران به عنوان حامیان برجسته این روایت که این حوزه ابزار قدرتمندی در رقابت ابرقدرت‌ها با چین است، برجسته می‌شوند.

در اردوگاه دموکرات‌ها، سناتورهای دیک دوربین و امی کلوبوچار را شامل می‌شوند که هر کدام از آنها در بخش امنیت ملی و سیاست چین در سیاست هوش مصنوعی امتیاز 5 دارند و در سایر دسته‌بندی‌های مربوط به سیاست داخلی امتیاز کمتر از 2 را کسب کرده‌اند، که نشان‌دهنده سابقه‌ای در جستجوی کنترل‌ها و موازنه‌های دقیق‌تر هوش مصنوعی در داخل است.

در میان جمهوری خواهان، سناتور جاش هاولی به عنوان یکی از برجسته ترین حامیان مهار گسترش لجام گسیخته هوش مصنوعی در داخل کشور ظاهر می شود و در عین حال برای برتری در برابر چین در این زمینه تلاش می کند.

ست سنتر، نماینده ویژه سابق وزارت امور خارجه برای فناوری‌های حیاتی و نوظهور که اولین گفتگوی هوش مصنوعی آمریکا و چین در سال 2024 را رهبری کرد، استدلال کرد که این دو موضع ممکن است در نهایت با هم برخورد کنند.

مرکز به نیوزویک گفت: "شما نمی توانید برای همیشه در داخل کشور "بر چین در اجماع هوش مصنوعی غلبه کنید" و "توسعه هوش مصنوعی را کند کنید و پروژه های زیرساختی هوش مصنوعی را متوقف کنید" بدون اینکه تضادها زودتر ظاهر شوند. ترکیبی وجود دارد، اما به نظر می رسد سیاست احتمال آن را کمتر می کند.

گروه قابل توجه دیگری از قانونگذاران عموما تقویت تکثیر هوش مصنوعی در ایالات متحده را به تحمیل نرده های محافظ به عنوان راهی برای مقابله با چالش پکن ترجیح می دهند.

جمهوری خواهان در این جناح عبارتند از نمایندگان الیز استفانیک از نیویورک که از مجلس بازنشسته شده است، جودی آرینگتون از تگزاس، ریچارد مک کورمیک از جورجیا، وارن دیویدسون از اوهایو و استیو اسکالیز از لوئیزیانا.

در همین حال، رهبر دموکرات ها در این گروه، نماینده جارد گلدن از مین است که در پایان این دوره بازنشسته می شود، که پس از سناتور جان فترمن از پنسیلوانیا به عنوان برترین تقویت کننده هوش مصنوعی در حزب خود در رتبه دوم قرار دارد.

جسیکا برانت، کارشناس ارشد شورای روابط خارجی و رئیس سابق دفتر مدیر مرکز نفوذ بدخیم خارجی اطلاعات ملی، به اجماع گسترده‌ای اشاره کرد که هوش مصنوعی می‌تواند توازن قدرت نظامی و اقتصادی را در جهان برای دهه‌های آینده تغییر دهد و پیامدهای عمیقی برای حقوق و آزادی‌های میلیون‌ها انسان در سراسر جهان داشته باشد.

برانت به نیوزویک گفت: «این درک مشترک یک منطق ساده و یکپارچه ایجاد می‌کند: برنده شدن در مسابقه با چین بهتر از شکست آن است.

با این حال، او استدلال کرد که «توافق بر سر معنای واقعی «برنده شدن» از بین می‌رود، زیرا اهداف توسط دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان به طور یکسان تعریف نشده است.

و با توجه به پیشرفت‌های قابل توجه پکن در هوش مصنوعی، برانت استدلال کرد که زمان برای ترسیم اهداف ایالات متحده و استراتژی‌های مشخص برای تعقیب آنها ضروری است.

یک سال پیش، گفتگوی غالب این بود: چگونه می توانیم چین را در مسابقه تا مرز شکست دهیم؟ برانت گفت. اکنون گفتگو در حال تغییر است: چگونه، اگر اصلا، می‌توانیم بدون چین مرزها را پیش ببریم؟

در همین حال، در پکن، یک بحث موازی بین سیاستگذاران در جریان است که همان گروه رو به رشد هشدارهای کارشناسان را در مورد خطرات بالقوه ناشی از پیشرفت های AI فراری مشاهده می کنند. به هر حال، اگر مدل‌ها نشان دهند که هوش مصنوعی روزی می‌تواند بشریت را منسوخ کند، گسترش غیرقابل کنترل نیز می‌تواند از نظر تئوری سلطه حزب کمونیست چین را به چالش بکشد، که برانت آن را به عنوان یکی از انگیزه‌های اصلی رنگ‌آمیزی بحث‌های چین در مورد ایمنی تعریف می‌کند.

اما در این سناریو نیز خطراتی برای واشنگتن وجود دارد و عامل دیگری است که هر دو طرف آمریکایی را در ارتباط بین سیاست‌های هوش مصنوعی و چین گرد هم می‌آورد.

آر. دیوید ادلمن، مدیر پروژه فناوری، اقتصاد و امنیت ملی انستیتوی فناوری ماساچوست، به نیوزویک گفت: اگر چین ایمنی هوش مصنوعی را تحت کنترل نگیرد، عواقب آن سریع و جهانی خواهد بود.

ادلمن می‌گوید: «بنابراین صرف‌نظر از اینکه قانون‌گذاران چه انگیزه‌ای دارند – چه آن‌ها نگران هوش مصنوعی پیشرفته به‌عنوان یک خطر وجودی برای بشریت باشند، چه به‌عنوان راهی حیاتی برای رشد اقتصاد در میان رقابت جهانی یا به‌عنوان خطری برای امنیت ملی ما در دستان کشور‌های دیگر، همه این سیاست‌ها نیازمند رویکردی مدبرانه نسبت به چین هستند».

همچنین منطقی برای همکاری وجود دارد.

جسیکا چن وایس، مقام سابق وزارت امور خارجه ایالات متحده که به عنوان مدیر دانشکده مؤسسه آمریکا، چین و آینده امور جهانی در دانشگاه جان هاپکینز فعالیت می کند، به نیوزویک گفت: «هر دو دولت علاقه مند به کانال های منظم برای علامت گذاری و رفع آسیب پذیری ها قبل از تبدیل شدن به بحران هستند.

ویس گفت: «از آنجایی که چین روی مدل‌های وزن باز شرط می‌بندد، شرکت‌های آن سهم فزاینده‌ای در به اشتراک گذاشتن اطلاعات تهدید و بهترین شیوه‌ها دارند. گفت‌وگوهای فنی می‌تواند هر دو کشور را ایمن‌تر کند، که با دشمن مشترک شروع می‌شود: باندهای باج‌افزاری که از آسیب‌پذیری‌های مشترک سوءاستفاده می‌کنند.

در واقع، سابقه ای برای چنین همکاری هایی وجود دارد.

ویس اشاره کرد که وقتی شرکت امنیت سایبری کالیفرنیا مستقر در کالیفرنیا از هوش مصنوعی برای شناسایی اشکالی استفاده کرد که می‌توانست به حساب‌های مرتبط با پلتفرم پیام‌رسان محبوب چینی WeChat اجازه دسترسی غیرقانونی دهد، یافته‌ها به شرکت مادر Tencent در شنژن گزارش شد.

ویس گفت: «این نوعی افشاگری است که هر دو دولت باید بیشتر از آن بخواهند.