پیاده روی بدون گذر: چرا ایرلند بدترین دسترسی به حومه شهر در اروپا را دارد؟

علت وجودی کتاب سفر تیم هانیگان کشف این معماست که چرا بسیاری از حومه‌های ایرلند در مقایسه با انگلستان و ولز، جایی که مسیرهای پیاده‌روی در میان مزارع و جلگه‌ها کشیده شده‌اند، غیرقابل دسترس است. او تعجب می کند که چرا ایرلند هرگز شبکه ای از مسیرهای مشابه نداشته است و اکنون بدترین شرایط را برای دسترسی به حومه شهر در اروپا دارد؟

هانیگان، که اصالتا اهل کورنوال است و اکنون در کو گالوی زندگی می کند، برای یافتن پاسخ، مسیری به طول 678 کیلومتر را در سراسر ایرلند به راه می اندازد و مسیری دلخواه را از دانمور هد در شبه جزیره دینگل تا شبه جزیره آردز انتخاب می کند. هنگامی که او از رشته کوه ها، باتلاق ها و حومه های باز عبور می کند - اغلب در طول شب کمپ می زند - تلاش او جستجوی مسیرها است.

بی‌ت‌نویر نویسنده راه رفتن در جاده‌های آسفالتی است که منجر به تاول‌ها، ضربان‌شدن پاها، سوزش انگشتان پا و درد پاشنه‌های پا می‌شود که مانع پیشرفت او می‌شود. اما او پشتکار می‌کند و در برخوردهای تصادفی با گروهی از مردم ملاقات می‌کند، که اغلب باعث انحراف می‌شود. این کتاب به طور گسترده با جزئیات توضیحی وقایع تاریخی از جمله سکونتگاه های کرومول، سال های اولیه بررسی مهمات در ایرلند، قحطی 1845-52 و قوانین زمین پس از 1880 را پوشش می دهد.

خط میل هانیگان در نهایت او را به Burr Point در Co Down، شرقی ترین منتهی الیه ایرلند می رساند. او احساس می‌کند که حومه شمالی «همیشه نسبت به یک پیاده‌روی بسیار کمتر خصومت می‌کند» زیرا او مسیرهای مشخص شده زیادی را کشف می‌کند. با این حال، او اثبات وجود حق تقدم قدیمی در ایرلند را بسیار دشوار می‌داند، صرف نظر از اینکه چقدر مردم روی آن راه می‌روند. و در حالی که این یک سوال آزاردهنده باقی می ماند، او نور قابل توجهی را در مورد موضوع پیچیده ای که احساسات پرشور را برمی انگیزد، ارائه می دهد.

او چندین بار سفر خود را برای ملاقات با خانواده خود یا شرکت در جلسات Keep Ireland Open می شکند و در عین حال به گفتگو با دیگرانی می پردازد که موضوع را روشن می کنند. در یک مناسبت، در آن‌چه که او آن را یک «کنفرانس غیررسمی» بحث‌های غیررسمی در مورد موضوعات «میراث» در مورد دسترسی به حومه شهر می‌خواند، زنی به او اطلاع می‌دهد: «انگلیسی‌ها همیشه زمین خود را داشته‌اند... بنابراین شاید برایشان مهم نباشد که افراد دیگر در سراسر آن قدم بزنند. اما ما آن را از ما گرفتند و مجبور شدیم برای پس گرفتن آن بجنگیم، بنابراین اینجا فرق می‌کند.»

پل کلمنتز نویسنده و سفرنامه نویس است