پرش به محتوای اصلی

پیاده روی در سرزمین مقدس: غار دودیم، عین گدی که اکثر بازدیدکنندگان هرگز آن را نمی بینند

جروزالم‌پست۱۴۰۵ مهر ۱۸, شنبه، ساعت ۱۹:۴۶حدود 6 دقیقه مطالعه

عین گدی به فراتر از آن دره می رسد. در بالای جمعیت مسیرهای آرام‌تری وجود دارد که از صخره‌ها به سمت چشمه‌ها، خرابه‌های باستانی و استخرهایی که تنها تعداد انگشت شماری از کوهنوردان را در روز می‌بینند، بالا می‌روند.

عین گدی راز نیست. این یکی از پربازدیدترین ذخایر طبیعی در کشور است و پس از سال‌ها بسته شدن، دوباره پر می‌شود. درست قبل از سوکوت، اداره پارک‌ها مسیر پایینی نهال دیوید را به سمت آبشار دیوید، آخرین قطعه مهم بازسازی طولانی، بازگشایی کرد. اتوبوس‌های تور، گروه‌های مدرسه، و خانواده‌هایی که برای بستنی صف کشیده‌اند، برگشته‌اند، و تقریبا همه آنها به سمت یک مکان می‌روند: نهال دیوید و آبشارهای آن. بیشتر آنها هرگز یاد نمی‌گیرند که عین گدی بسیار فراتر از آن دره است.

در بالای جمعیت مسیرهای آرام‌تری وجود دارد که از صخره‌ها به سمت چشمه‌ها، خرابه‌های باستانی و استخرهایی می‌روید که تنها تعداد انگشت شماری از کوهنوردان را در روز می‌بینند. زیباترین آنها غار دودیم است. در آخرین بازدیدمان از آنجا، درست قبل از ساعت 8 صبح، قبل از باز شدن دروازه به سمت دروازه رفتیم. Below us, the Dead Sea lay flat and blue in the morning haze. ما سال ها قبل به غار دودیم رفته بودیم. اما این بار از مسیری متفاوت به آن نزدیک می شدیم، زیرا راهی که قبلا برای رسیدن به آنجا بسته بودیم. ذخیره ای که مدام Ein Gedi را تغییر می دهد، چند سال سختی را پشت سر گذاشته است.

در آگوست 2023، رانش سنگی مرگبار به مسیر نهال دیوید برخورد کرد و اداره پارک ها آن را برای ماه ها تعطیل کرد. سپس، در می 2025، سیل ناگهانی نهرهای دیوید و آرگوت را درنورد و مسیرها، پله‌ها و پل‌ها را از بین برد. از آن زمان، این ذخیره‌گاه تکه تکه بازگشایی شده است: ابتدا نهال آروگوت، سپس مسیر چشمه عین گدی، و اکنون مسیر پایینی نهال دیوید. مسیر قدیمی غار دودیم از نهال دیوید جدا می‌شد و از آنجا بالا می‌رفت. وقتی رفتیم آن مسیر بسته بود.

خوشبختانه، راه دیگری نیز وجود دارد، از مسیری در نزدیکی نهال آروگوت در طرف دیگر ذخیره‌گاه. اداره پارک‌ها این مسیر را فقط برای کوهنوردان باتجربه مناسب توصیف می‌کند. We were warned that the two-kilometer climb would take at least three hours. So we came prepared to suffer.But it wasn't difficult at all. مسیر به طور پیوسته از میان بیابان باز بالا رفت و دریای مرده در زیر آن گسترده بود و در کمتر از 20 دقیقه به چشمه عین گدی رسیدیم.

سربالایی بود و هوا گرم بود، اما برای هر کوهنوردی مناسب، پیاده‌روی کوتاه و بسیار قابل مدیریت است. همچنین تنها جایی در طول مسیر است که شما رسما مجاز به پیک نیک هستید. کمی دورتر، صدای هجوم آب را از زیر خود شنیدیم. یال را دنبال کردیم، نگاهی اجمالی به دره انداختیم و سپس اولین آبشار ظاهر شد. آب از صخره های سفید صحرا گویی از ناکجاآباد روی صخره های سفید می ریخت.

از چند پله فلزی پایین رفتیم، در یک استخر عمیق توقف کردیم و به راه خود ادامه دادیم. One last set of rungs, and there it was.At Dodim Cave, the waterfall crashed with real force into a shallow pool. خزه و گیاهان آویزان روی سنگ خاکستری ضخیم شدند. Behind the falling water was the cave itself, dark and cool and misty, with clear water at its floor. قسمتی از استخر در سایه و قسمتی زیر آفتاب قرار داشت. انگار یاروی دزدان دریایی به نوعی به صحرای یهود افتاده است. ما زیر آبشار ایستادیم تا کاملا خیس شدیم، سپس برای کاوش به داخل غار رفتیم.

Afterward we spread a blanket on a dry ledge beside the falls to enjoy the view.The name Dodim means “beloved” or “lovers.” مستقیما از سرود آوازها بیرون می‌آید، جایی که معشوق با «خوشه‌ای از حنا در تاکستان‌های عین گدی» مقایسه می‌شود. Even 3,000 years ago, this oasis was shorthand for something rare and lovely.The history here is older than the poetry. درست فراتر از چشمه عین گدی، ویرانه‌های معبدی به سبک کالکولیتیک وجود دارد که بیش از 5000 سال پیش بر روی طاقچه‌ای مشرف به دریای مرده ساخته شده است.

سازندگان آن احتمالا این مکان را برای منظره و آب آن انتخاب کرده‌اند. بعدا داوود آمد، که از شاه شاول «روی صخره‌های بزهای وحشی» در عین گدی پنهان شد، اجداد بز احتمالا از صخره‌ها تماشا می‌کردند. Later still, a Jewish town thrived below these springs, famous for its date palms and its precious balsam perfume. The town's ancient synagogue floor still bears an inscription cursing anyone who reveals “the secret of the town” to outsiders.

هیچ کس به طور قطع نمی داند که راز چیست، اما بسیاری از محققان معتقدند که این عطر چگونه ساخته شده است. با نشستن در آن آبشار، به راحتی می شد فهمید که چرا مردم مدام به این مکان باز می گردند، و چرا می خواستند آن را برای خود نگه دارند. Hundreds of people a day will visit Ein Gedi, see David Waterfall, and drive home feeling they've seen the place.But they'll miss the best part.

برخی از معروف‌ترین پارک‌های اسرائیل هنوز گوشه‌هایی دارند که تقریبا هیچ‌کس به آن‌ها نمی‌رسد، و معمولا فقط با فاصله کوتاهی از جمعیت فاصله دارند. مکان: ذخیره‌گاه طبیعی عین گدی، در نزدیکی مسیر 90 در دریای مرده. حدود یک ساعت و 20 دقیقه با اورشلیم فاصله دارد. از منطقه کوچک پارکینگ سر مسیر در جاده به سمت نهال آروگوت شروع کنید، اما ابتدا در ورودی نهال آروگوت پرداخت کنید یا ثبت نام کنید، حتی اگر کارت پارک دارید. مسیر: نشانگرها و تابلوهای سیاه مسیر را به سمت چشمه عین گدی دنبال کنید، سپس به غار دودیم بروید و از همان راه برگردید.

در ورودی نقشه ای دریافت خواهید کرد و محیط بانان می توانند مسیر را مشخص کنند. حدود 3.5 کیلومتر است. رفت و برگشت. سختی: متوسط. یک صعود کوتاه و پیوسته و چند دسته فلزی در نزدیکی غار وجود دارد. Despite the official warnings, it's well within reach of any normal hiker and of kids who like to hike.Best season: Fall through spring. در تابستان، از زمان باز کردن شروع کنید. چه چیزی همراه داشته باشید: کفش خوب، لباس شنا، آب آشامیدنی فراوان، و محافظ در برابر آفتاب. پیک نیک فقط در چشمه عین گدی مجاز است.

بدون سگ. قبل از رفتن: Ein Gedi از زمان سیل سال 2025 به صورت مرحله‌ای بازگشایی شده است و دسترسی به مسیر می‌تواند به سرعت تغییر کند، به‌ویژه پس از باران. Check the Parks Authority website for current openings and hours.The writer is the founder of Hiking the Holyland. صعودهای او را در اینستاگرام @hikingtheholyland دنبال کنید. این سومین ستون از مجموعه‌ای است که در گوشه‌های کمتر شناخته‌شده ذخایر طبیعی و پارک‌های ملی اسرائیل کاوش می‌کند.

خواندن متن کامل در جروزالم‌پستبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Hiking the Holyland: Dodim Cave, the Ein Gedi most visitors never see

Ein Gedi reaches far beyond that one canyon. Above the crowds are quieter trails, climbing into the cliffs toward springs, ancient ruins, and pools that see only a handful of hikers a day.

همه‌ی اخبار خاورمیانه