پیام سردبیر: میلیونر بی خانمان گالوی

دو سال پیش، در می 2024، مردی بی خانمان به نام ویکتور اسپاگیاری در سن 65 سالگی در گالوی درگذشت. اسپاگیاری چهره ای آشنا در شهر گالوی بود. روز به روز، سال به سال، او روی یک نیمکت چوبی بلند در گوشه ای از مرکز خرید سرپوشیده کورنستور شهر می نشست. او چیز زیادی نمی گفت، اما او مردی دانشمند بود. او اغلب کتاب‌ها را - باستان‌شناسی و فرهنگ عامه علاقه‌های خاص او بود - از قفسه‌های بیرون از کتاب‌فروشی چارلی برن می‌برد تا در طول روز بخواند و قبل از رفتنش آن‌ها را برمی‌گرداند.

زمانی که والدینش بیش از 10 سال پیش فوت کردند، اسپاگیاری وارث اصلی ثروت ترکیبی آنها شد. می توانست او را میلیونر کند. اما او هرگز آن را ادعا نکرد. در عوض او آخرین دهه زندگی خود را در یک خوابگاه بی خانمان در گالوی گذراند.

رزیتا بولاند و نائومی اولری که مجذوب آن طرح ساده از داستان زندگی غیرمعمول مرد ایتالیایی بودند، مدتی را با کسانی که او را می‌شناختند در گالوی گذراندند و نزدیک‌ترین خویشاوند زنده‌اش را که پسر عموی او در ایتالیا بود، ردیابی کردند. در گزارش حاصل از زندگی او، خبرنگاران ما به مقالاتی که او در دوران کودکی می‌نوشت می‌پردازند (او در سال 1975 در 14 سالگی در میلان نوشت: «من هرگز پول را چیز مهمی نمی‌دانستم، و فکر نمی‌کنم هیچ آدم باهوشی این کار را انجام دهد»)، رابطه‌اش با والدینش و سفری که او را به ایرلند آورد.

این یک بازتاب متحرک در زندگی مادی و رد Spaggiari از آن است. پائودی کانینگهام از کوپ گالوی می گوید: «هیچ چیز متعارفی در مورد ویکتور وجود نداشت. او یک معما بود؛ یک مرد بسیار خصوصی... او اصلا با جامعه ارتباط نداشت. او در ذهن خودش زندگی می کرد.

داستان داخلی هفته، انتشار بودجه دولت برای سال آینده بود - بسته ای 8.5 میلیارد یورویی که بسته به دیدگاه منتقد، به عنوان خسیس و ولخرجی محکوم شده است. پت لیهی و جک هورگان جونز در این بازگویی پشت صحنه مذاکرات منجر به اعلام روز سه‌شنبه، با تکیه بر 20 مصاحبه با افراد درگیر، حس خوبی از پویایی شخصی در پشت این فرآیند ارائه می‌دهند.

از جمله بازیگران آن می‌توان به پاتریک اودونوان احتراق، جک چمبرز ایدئولوژیک، سایمون هریس خسته و گروهی از افراد داخلی اشاره کرد که در صحبت‌های ناشناس بیش از همیشه در بیانیه‌های عمومی خود استعداد بیشتری برای زبان دارند. یکی می‌گوید: «پاسچال [دونووه] تو را با مهربانی کشت. جک فقط تو را می‌کشد». و دیگری: "سیاستمدارانی که به دنبال اعتبار هستند باید همیشه به یاد داشته باشند که فاصله بسیار کوتاهی بین یک دست زدن به پشت و یک ضربه به سوراخ است."

ستون لیهی استدلال می‌کند که چمبرز شاهین از هفته بیرون آمده و جایگاه او تقویت شده است. سرمقاله ما می‌گوید این آیین بودجه سالانه روش بدی برای اداره یک کشور است، و به عنوان نمونه‌ای از ایرادات آن، به شکست در کاهش مؤثر بودجه RTÉ - که ظاهرا بیش از هر اصل دیگر نتیجه بازی‌های سیاسی است - اشاره می‌کند.

در بخش جهان ما، راشل لاوین و هانا مک کارتی از تصاویر ماهواره‌ای و مصاحبه با افراد حاضر در زمین استفاده می‌کنند تا بفهمند چه اتفاقی برای زمین‌های فوتبال غزه افتاده است، که بیشتر آنها اکنون ویران شده‌اند.

مارک اوکانل در Opinion به نقش وزیر سابق مسکن Simon Coveney به عنوان یک لابی گر برای توسعه دهنده Johnny Ronan [LINK] و آنچه در مورد تجارت و سیاست مسکن در ایرلند به ما می گوید، منعکس می کند. سیوبان فنتون، یک مسئول مطبوعاتی سابق شین فین، پیشنهاد می کند که حزب ممکن است انگیزه پنهانی برای اقدامات خود در Drumcree داشته باشد، در حالی که اد آبراهامسون می نویسد که 7 اکتبر زنگ هشداری نافذ و فریاد برای همه یهودیان بود.

یکی از شوخی‌های مورد علاقه من در «اصلاحات» جاناتان فرانزن درباره پسر، سرگرمی کالب لمبرت - نظارت - و چگونگی پیچیده‌تر کردن زندگی خانوادگی است. این رمان 25 سال پیش منتشر شد، زمانی که ایده استفاده از فناوری برای تماشای هر حرکت عزیزانتان به خودی خود یک شوخی بود. امروز نه. همانطور که پاتریک فرین توضیح می‌دهد، فراگیر بودن فناوری اشتراک‌گذاری مکان باعث شده است که همه از والدین مضطرب گرفته تا شرکای مشکوک، هر حرکت نزدیک‌ترین افراد را دنبال کنند.

اما فرین می پرسد که آیا این برای حریم خصوصی، اعتماد و روابط ما چه معنایی دارد؟

این سایت پر از مصاحبه های قوی این آخر هفته است، از جمله گفتگو با دیوید کلیفورد، سایمون زبو، فونتینز دی سی و جوردن جوی هیوسون، که در مورد انتقال او به موسیقی و بزرگ شدن به عنوان دختر بونو صحبت می کند.

ما دوست داریم از شما بشنویم. در صورت تمایل نظرات، بازخوردها یا پیشنهادات خود را برای موضوعاتی که می خواهید پوشش داده شوند به feedback@irishtimes.com ارسال کنید.

Ruadhán Mac Cormaic