پیتر زومثور در گالری 110 میلیون پوندی بتنی اش: «اگر خیلی نرم باشد، شبیه یک مد لباس به نظر می رسد»
این یکی از بهترین مجموعه های جهان است که مملو از مونه، میروس و پیکاسو است. اما آیا پسوند معمار بزرگ سوئیسی برای بنیاد بیلر افزوده ارزشمندی است؟ یا کمی بوتیک لوکس است؟ در اوایل دهه 1960، زمانی که پیتر زومثور در کارگاه کابینت سازی پدرش شاگرد نوجوانی بود، اولین کمد خود را طراحی کرد. او بعدا به خاطر آورد که از نصب درب آنچنان بی نقص به یاد آورد که…
این یکی از بهترین مجموعه های جهان است که مملو از مونه، میروس و پیکاسو است. اما آیا پسوند معمار بزرگ سوئیسی برای بنیاد بیلر افزوده ارزشمندی است؟ یا کمی بوتیک لوکس است؟
در اوایل دهه 1960، زمانی که پیتر زومثور در کارگاه کابینت سازی پدرش شاگرد نوجوانی بود، اولین کمد خود را طراحی کرد. او بعدا رضایت خود از نصب درب را به‌قدری عالی به خاطر آورد که «با صدای مکیدن خاصی بسته شد» و گفت که پدرش «غرور بازل در شی‌ای خوش‌ساخت» را به او القا کرده است.
پس از گذشت شش دهه، با ناوگانی از پروژه های مشهور جهانی به نام خود، معمار 83 ساله سوئیسی به بازل بازگشته است و با همان غرور محلی می درخشد. او به آخرین شیء خوش ساخت خود خیره می شود، که اولین پروژه او در اینجا نیز هست: یک گالری جدید یکپارچه که از روی زمین به نظر می رسد، لایه های بتن رنگ پریده آن به شکل چکش خورده، بلوط و درهای برنزی بزرگ آن – دستگیره های آن با طناب چرمی پیچیده شده است – با همان پیچ و خم بسیار گران قیمت بسته می شود. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
‘If it’s too slick, it looks like a fashion mag’: Peter Zumthor on his £110m rammed concrete gallery
It is one of the world’s finest collections, full of Monets, Miros and Picassos. But is the great Swiss architect’s extension for the Beyeler Foundation a worthy addition? Or is it a bit luxury boutique? In the early 1960s, when Peter Zumthor was a teenage apprentice in his father’s cabinet-making workshop, he designed his first cupboard. He later recalled the satisfaction of fitting the door so perfectly that it…