پیتر لینچ، رکورددار ماراتن ایرلندی، برای یک مقام برتر دیگر در نیویورک آماده شد

در شش ماه از زمانی که پیتر لینچ رکورد ماراتن ایرلندی را به 2:06:08 کاهش داد و در آوریل در لندن در یک روز پیشگامانه برای دویدن مسافت نهم شد، هر کوچولو به تمرینات او اضافه شده بود تا او را قوی‌تر، قوی‌تر و در نهایت به توانایی‌های خود مطمئن‌تر کند.

که به طور خودکار به مسابقه ای به اندازه ماراتن یکشنبه نیویورک سیتی آزمایشی و تاکتیکی منتقل نمی شود، اگرچه لینچ اکنون بار دیگر آماده است تا آن را با برخی از بهترین های جهان در چیزی که تنها پنجمین تلاش او در مسافت کلاسیک 26.2 مایلی خواهد بود، ترکیب کند.

دونده کیلکنی همچنین قصد دارد تا برای اولین بار در بیش از دو دهه، مقداری حضور ایرلندی را در جلوی مسابقه مردان نخبه ارائه دهد. مارک کارول آخرین بار در سال 2002 با کسب مقام ششم به جمع 10 تیم برتر راه یافت. جان تریسی نیز دو بار در سال های 1988 و 1990 سوم شد.

ماهیت پرپیچ و خم مسیر پنج منطقه ای در سراسر نیویورک هرگز برای زمان های رکورد مطلوب نبوده است، بنابراین لینچ در مقایسه با ماراتن لندن در آوریل، هدف خاص خود را برای یکشنبه دارد. در آن روز، زمانی که Sabastian Sawe از کنیا برای اولین بار رسما از سد دو ساعته عبور کرد و در 1:59:30 برنده شد، لینچ یک دقیقه و 46 ثانیه از رکورد قبلی ایرلند که توسط Fearghal Curtin در اکتبر گذشته در کره جنوبی ثبت شده بود فاصله گرفت.

لینچ پس از اینکه 2:06:08 در لندن بهترین عملکرد قبلی خود را به مدت سه و نیم دقیقه بهبود بخشید، می‌گوید: «من قطعا فکر می‌کنم زمان برای این یکی از پنجره خارج است. "بنابراین من هیچ هدف واقعی در ذهنم ندارم، یا چیزی شبیه به آن، فقط با ذهنی باز وارد می شوم و فقط روی شکست دادن هر چه بیشتر مردم تمرکز می کنم.

من احساس می‌کنم هر دو ماراتنی که انجام داده‌ام بهتر شده‌ام، تجربه بیشتری کسب کرده‌ام و قطعا دلیلی نمی‌بینم که این کار ادامه پیدا نکند. لندن اولین ماراتنی بود که در آن به ۱۰ کیلومتر گذشته رسیدم و هنوز زندگی در پاهایم بود و احساس می‌کردم که واقعا می‌توانم مسابقه دهم، از نظر تاکتیکی، و فقط تا خط پایان رنج نبرم.

"در یک دنیای ایده آل، اگر این احساسی است که در نیویورک در یک نقطه از 10 کیلومتر گذشته دارم، و اگر هنوز در اطراف بچه ها باشم، می توانم به این فکر کنم که چگونه آنها را شکست دهم."

لینچ در سن 28 سالگی هنوز در حال ورود به مرحله اول دوی ماراتن است. از زمان فارغ التحصیلی از دانشگاه تولسا در اوکلاهاما در سال 2024، او بخشی از تیم آموزشی نخبگان پوما، مستقر در رالی، کارولینای شمالی، و با مربیگری آلیستر کرگ، که چندین رکورد ایرلندی را در طول سال ها شکست، حضور داشت. پس از پرواز 90 دقیقه‌ای از رالی در صبح پنج‌شنبه، لینچ نیز برای دومین نیش خود در دویدن در سیب بزرگ بازگشته است.

در ماه مارس در نیمه ماراتن نیویورک سیتی، او اولین ایرلندی تاریخ شد که 60 دقیقه استراحت می کند و با 59:52 پنجم شد، که نشانه واضحی از پتانسیل او در لندن در ماه بعد بود.

"به اندازه کافی خنده دار است، من هفت یا هشت سال است که در آمریکا هستم و این اولین بار بود که در نیویورک بودم. اما تعداد قابل توجهی از ماراتن های سه یا چهار سال گذشته را تماشا کرده ام، بنابراین ایده خوبی از مسیر و محل تپه های اصلی داشته باشید. هیچ مسابقه ای وجود ندارد، بنابراین تاکتیکی تر است.

من همچنین با چند نفری که قبلا مسابقه داده‌اند صحبت کرده‌ام، از جمله هم تیمی‌ام پاتریک دیور، که سال گذشته در اینجا مسابقه داد. اما شما واقعا نمی‌توانید برای همه چیز آماده شوید و من نمی‌خواهم تصویری را در ذهنم ترسیم کنم که دقیقا چگونه پیش می‌رود، زیرا احتمالا آن‌طور پیش نخواهد رفت. اما قبلا بارها آن را تماشا کرده‌ام، و فکر می‌کنم که در سنترال پارک چقدر هیجان‌انگیز است.»

اضافه شدن اندک به تمرینات او از زمان لندن شامل افزایش تدریجی مسافت پیموده شده در هفتگی، از میانگین 110 به 120، به علاوه دوره‌های طولانی‌تر تمرین در ارتفاع بالا بوده است، که بیشتر سه ماه گذشته را در پارک سیتی، یوتا سپری کرده است.

این بار کمی متفاوت بوده است زیرا ما ارتفاع بیشتری را در این بلوک تمرینی انجام داده‌ایم. قبل از لندن، واقعا فقط چهار هفته قبل بود. در حالی که این بار من تقریبا سه ماه از پایان تابستان در ارتفاع انجام داده‌ام. تا حدودی به این دلیل که هوا در کارولینای شمالی بسیار گرم بوده است.

و من قطعا مایل‌های بزرگ‌تری را در این بلوک دویده‌ام، چند هفته خوب در حدود 120 مایل شناور بوده‌ام. بنابراین بیشتر مبتنی بر قدرت بوده است. مطمئن هستم که قطعا در وضعیت خوبی هستم و اکنون علاقه‌مندم ببینم که چطور پیش می‌رود.»

اگرچه بنسون کیپروتوی کنیایی برای دفاع از تاج و تخت خود در نیویورک مورد علاقه است، اما حضور آندریاس آلمگرن از سوئد، رکورددار نیمه ماراتن اروپا که اولین حضور خود را در ماراتن انجام می دهد، عنصر دیگری از غیرقابل پیش بینی بودن را اضافه می کند.

لینچ می‌گوید: «من مطمئنا امیدوارم تا زمانی که ممکن است به جلوی مسابقه نزدیک شوم. "بعضی سالها در نیویورک، کل بسته تا مسافتی نزدیک به 20 مایل با هم می دود. یا می توانید آن را در اوایل مسابقه مشاهده کنید.

اما اگر احساس می‌کنم شبیه لندن هستم، امیدوارم بتوانم سرعتم را بالا ببرم، شاید در 10 کیلومتر گذشته از دیگران پیشی بگیرم. به سختی می توان عددی را در مورد موقعیتی که از آن راضی باشم، تعیین کرد.

"اما من در لندن به 10 نفر برتر رسیدم، بنابراین دوباره 10 نفر اول در نیویورک واقعا بسیار خوب خواهد بود. اما باز هم، فقط با ذهنی باز وارد می‌شویم."