پیروزی لولا ممکن است نقطه عطفی برای آمریکای لاتین باشد

گیوم لانگ، تحلیلگر ارشد سیاست در مرکز تحقیقات اقتصادی و سیاسی است.

رئیس جمهور لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا در 80 سالگی یک پیروزی سیاسی فوق العاده به دست آورد. لولا پس از شکست در دور اول مقابل فلاویو بولسونارو، پسر رئیس جمهور سابق ژایر بولسونارو، با 47 درصد در برابر 45 درصد، با 51.8 درصد آرا در مقابل 48.2 درصد بولسونارو، از شانس ها برای کسب پیروزی خیره کننده در دور دوم سرپیچی کرد.

پیروزی او همه نظرسنجی‌های پیش از انتخابات را مخدوش کرد و باعث احیای مبارزات انتخاباتی شد که کمتر کسی پیش‌بینی می‌کرد.

پیروزی لولا در بزرگترین کشور آمریکای لاتین چیزی بیش از توقف بازگشت راست افراطی به قدرت در برزیل است. این اقدام پی در پی پیروزی های انتخاباتی جناح راست را در سراسر منطقه شکسته و ضربه بزرگی به برنامه مداخله جویانه فزاینده دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده در نیمکره غربی وارد می کند.

هنگامی که بولسونارو به طور غیرمنتظره ای لولا را در دور اول شکست داد، نتیجه در سراسر برزیل و فراتر از آن موج شوکه کرد. برای دولت، این شکست به خصوص با توجه به سابقه قوی اجتماعی-اقتصادی آن شگفت‌آور بود. آنچه که در پی آمد یک بسیج سیاسی فوق‌العاده سه هفته‌ای بود که مبارزات انتخاباتی کند دور اول حزب کارگران لولا را به یک تقابل وجودی بر سر آینده دموکراسی و حاکمیت در برزیل تبدیل کرد.

کارنامه اقتصادی به سختی به اندازه دولتی بود که به سمت شکست پیش می رفت. اقتصاد برزیل بین سال‌های 2023 تا 2025 در مجموع 9.2 درصد رشد کرد، در حالی که میانگین رشد تنها 5.6 ​​درصد در میان همسایگان آمریکای جنوبی بود. نرخ بیکاری از 9.3 درصد در سال 2022 به پایین ترین سطح تاریخی 5.4 درصد در سال 2026 کاهش یافت.

برزیل همچنین در سال 2025 پس از بازگشت به آن در دولت ارشد بولسونارو از نقشه گرسنگی سازمان ملل خارج شد. در آمازون، جنگل‌زدایی به پایین‌ترین سطح خود در دهه‌های اخیر رسید، که یک معکوس شدید از روند دوره سلف او بود.

در دولت لولا همه چیز خوب نبود. میلیون ها برزیلی در دام بدهی های کارت اعتباری مانده اند و با نرخ های بهره بسیار بالا دست و پنجه نرم می کنند، در حالی که انفجار قمار آنلاین معیشت خانواده ها را ویران کرده است. نتیجه دور دوم، سیگنال واضحی مبنی بر وجود نارضایتی اجتماعی ارسال کرد.

لولا با اقدامات غیرمعمول جسورانه پاسخ داد: ابتکار گسترده ای برای کاهش بدهی و محدودیت در شرط بندی آنلاین، همچنین مزایای اجتماعی گسترده، یارانه سوخت، و انتقال از هفته کاری شش روزه به پنج روزه. این سیاست ها به دنبال پیوند مجدد دستاوردهای اقتصاد کلان دولت با نگرانی های اقتصادی روزمره رای دهندگان برزیلی بود.

بولسونارو دیدگاهی کاملا متفاوت برای برزیل ارائه کرد: کاهش گسترده هزینه‌ها، خصوصی‌سازی، مالیات‌های پایین‌تر و مهم‌تر از همه، پاسخی محکم به جنایت و ناامنی. پیشنهادات او شامل ساخت پنج زندان با حداکثر امنیت با الگوبرداری از سیستم تنبیهی بدنام السالوادور و صدور مجوز نیروی مرگبار علیه جنایتکاران به شدت مسلح بود.

بولسونارو همچنین متعهد شد که پدرش را که به دلیل توطئه برای براندازی انتخابات 2022 به 27 سال زندان محکوم شده بود، عفو کند و به کسانی که در حمله 8 ژانویه 2023 به نهادهای دموکراتیک برزیل محکوم شده اند، عفو کند. برای حامیان او، این فرصتی بود تا آنچه را که آزار و شکنجه قضایی می‌دانستند، معکوس کنند. برای مخالفان او، تهدید به بازسازی کودتای کودتا و تضعیف استقلال قضایی شد.

کمپین لولا با بسیج شدن بسیاری از جوانان برزیلی در سطح مردمی دوباره با انرژی بازگشت. این کمپین توانست حتی بر تعصبات الگوریتمی غول‌های رسانه‌های اجتماعی مانند متا، که به نفع بولسونارو بودند، غلبه کند.

در نهایت، این انتخابات نه تنها به نبردی بر سر دموکراسی برزیل بلکه بر سر حاکمیت آن تبدیل شد. دولت ترامپ در طول دوره لولا به طور آشکاری در سیاست برزیل مداخله کرده است، تعرفه های تنبیهی وضع کرده، یک قاضی دیوان عالی را که در پیگرد قانونی ژایر بولسونارو دخیل بود، تحریم کرده و آشکارا نامزدی پسرش را پذیرفته است.

ترامپ در ماه مه فلاویو بولسونارو را در دفتر بیضی شکل پذیرفت. دو روز بعد، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، دو سازمان بزرگ جنایتکار برزیل را به عنوان سازمان‌های تروریستی خارجی معرفی کرد، اقدامی که فلاویو علنا درخواست کرده بود.

این نام‌گذاری‌ها پیامدهایی فراتر از سیاست‌های انتخاباتی دارند. آنها به طور بالقوه در را به روی عملیات نظامی ایالات متحده در خاک برزیل تحت گسترش جنگ واشنگتن علیه به اصطلاح "تروریسم مواد مخدر" باز می کنند. جهان دید که چگونه یکی از این نام های تروریستی خارجی به ایالات متحده اجازه داد تا در ونزوئلا مداخله نظامی کند و رئیس جمهور فعلی آن را ربود.

در حالی که ترامپ به دنبال کشاندن بزرگترین کشور آمریکای لاتین به سیستم رو به گسترش سلطه نظامی نیمکره ای واشنگتن است، لولا از خودمختاری استراتژیک برزیل دفاع کرده و اصرار دارد که همکاری علیه جنایات سازمان یافته باید به حاکمیت ملی احترام بگذارد.

او انتخابات را به عنوان انتخابی بین برزیل مستقلی که مسیر خود را ترسیم می کند و انتخابی که تابع دستور کار ژئوپلیتیک واشنگتن است، تعریف کرد. نتایج انتخابات روز یکشنبه نشان می دهد که مردم برزیل انتخاب خود را انجام داده اند.

نکته مهم این است که پیروزی لولا ممکن است نقطه عطفی در تغییر جهت آمریکای لاتین به راست باشد. از زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید، جناح راست چندین پیروزی انتخاباتی در هندوراس، شیلی و بولیوی به دست آورده است. اما انتخاب مجدد لولا نشان می دهد که شتاب آن ممکن است در حال تزلزل باشد.

این نتیجه درست قبل از انتخابات میان دوره ای ایالات متحده است و می تواند یک عقبگرد قابل توجهی برای قدرت رهبری ترامپ در قاره آمریکا ایجاد کند. در آرژانتین، رئیس جمهور خاویر مایلی - که مرتبا به لولا حمله می کند و تمام وزن خود را پشت سر بولسونارو می اندازد - در نظرسنجی ها پیش از انتخابات ریاست جمهوری سال آینده کاهش یافته است. در شیلی، خوزه آنتونیو کاست، رئیس‌جمهور آمریکا دچار سقوط شدیدتر حمایت عمومی شده است.

کلودیا شینبام مکزیکی به نوبه خود احتمالا نفس راحتی کشیده است. شکست لولا او را به طور فزاینده ای در منطقه ای که به سمت همسایه شمالی مکزیک می کشد، منزوی می کرد. در عوض، دو کشور پرجمعیت و بزرگ‌ترین اقتصاد آمریکای لاتین در آینده‌ای قابل پیش‌بینی به طور محکم در سمت چپ باقی خواهند ماند.

هنوز خیلی زود است که اعلام کنیم منطقه به سمت راست برگشته است. اما پیروزی لولا این احتمال را افزایش می دهد که موج قبلا اوج گرفته است. برزیل به سپر قاره آمریکا ترامپ نمی‌پیوندد و در حالی که «دکترین دونرو» همچنان یک تهدید باقی می‌ماند، لحظه بزرگ‌ترین برتری آن ممکن است پشت سر آن باشد.

پیروزی لولا نشان دهنده یک عمر جنگیدن برای به حاشیه رانده‌ترین و محروم‌ترین افراد جامعه است. و اهمیت آن بسیار فراتر از مرزهای برزیل است. برای مدافعان دموکراسی، چندجانبه‌گرایی، حقوق بین‌الملل، حفاظت از محیط زیست و حاکمیت جنوب جهانی، پیامی قدرتمند می‌فرستد: پیشروی راست افراطی نه اجتناب‌ناپذیر است و نه غیرقابل برگشت. نه در برزیل هیچ جا نیست.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.