پیش بینی تولید ناخالص داخلی سرانه بنگلادش از هند پیشی می گیرد: این به چه معناست؟

بر اساس گزارش صندوق بین‌المللی پول (IMF) پیش‌بینی می‌شود سرانه تولید ناخالص داخلی بنگلادش از سومین اقتصاد بزرگ آسیا یعنی هند در سال جاری بالاتر باشد.

تولید ناخالص داخلی معیاری از تمام کالاها و خدمات تولید شده در یک کشور در یک دوره خاص است. تولید ناخالص داخلی هند تقریبا هشت برابر بیشتر از بنگلادش است. اما انتظار می‌رود تولید ناخالص داخلی سرانه همسایه‌اش، که تولید ناخالص داخلی تقسیم بر کل جمعیت است، از هند، پرجمعیت‌ترین کشور جهان، پیشی بگیرد.

اما تورم بالا و کند شدن رشد اکنون این پیشرفت را تحت فشار قرار داده است. این در حالی است که انتظار می رود اقتصاد هند در سال جاری 7 درصد رشد کند در حالی که این رقم در بنگلادش 3.6 درصد است.

بنابراین چگونه باید این اعداد را خواند و واقعا چه معنایی برای میلیون ها نفر از مردمی که در این کشورها زندگی می کنند؟

گزارش چشم انداز اقتصاد جهانی اکتبر 2026 صندوق بین المللی پول بر تفاوت ها در نحوه واکنش اقتصاد هند و بنگلادش به تورم و فشارهای اقتصادی ناشی از دو جنگ بزرگ که بازارهای انرژی را متزلزل کرده است، تأکید می کند.

PPP یک معیار اقتصادی است که نشان می‌دهد پس از تعدیل هزینه زندگی، در کشورهای مختلف چه چیزی واقعا می‌توان خرید کرد. این ارقام به این معنی است که هندی ها ظرفیت خرید بالاتری نسبت به بنگلادشی ها دارند.

صندوق بین‌المللی پول میانگین تورم قیمت مصرف‌کننده هند را 5 درصد در مقایسه با 8.7 درصد در بنگلادش پیش‌بینی کرد که نشان‌دهنده فشارهای بیشتر هزینه‌های زندگی در داکا است.

هند نسبتا ثروتمندتر از بنگلادش است و پایگاه صنعتی بزرگی از جمله بخش فناوری قابل توجه آن را در خود جای داده است.

انتظار می رود اقتصاد هند در سال 2026 7 درصد رشد کند که تقریبا دو برابر نرخ 3.6 درصدی بنگلادش است.

کارشناسان خاطرنشان کردند که بنگلادش با چشم‌انداز رشد کوتاه‌مدت ضعیف‌تری مواجه است، حتی اگر سرانه تولید ناخالص داخلی پیش‌بینی‌شده این کشور بالاتر از هند باشد.

اما سرانه تولید ناخالص داخلی به تنهایی تصویر اقتصادی کاملی را نشان نمی دهد زیرا نابرابری در درآمد و توزیع ثروت را پنهان می کند. رقم دلاری نیز با نرخ مبادله تغییر می کند، به این معنی که تغییر در ارزش یک ارز می تواند اعداد نسبی را بدون تغییر در تولید اقتصادی تغییر دهد.

به طور خلاصه، رشد اقتصاد بنگلادش در دو دهه گذشته بر تولید صادرات محور، به ویژه صنعت پوشاک آماده آن، که منبع عمده درآمد صادرات و اشتغال بوده است، علاوه بر حواله های بنگلادشی هایی که در خارج از کشور کار می کنند، متمرکز بوده است.

در همین حال، هند اقتصاد متنوعی دارد و خدمات در کنار تولید و کشاورزی نقش مهمی را ایفا می کند. بازار داخلی، فناوری و خدمات تجاری، پایه صنعتی و تقاضای مصرف کننده منابع متعددی از فعالیت اقتصادی را فراهم می کند.

با این حال، در هر دو کشور، رشد اقتصادی در دهه گذشته با افزایش تمرکز در خانوارهای ثروتمند نابرابر بوده است.

تا حدودی بله، تحلیلگران ضمن ابراز احتیاط در مورد رشد نابرابر گفتند.

سانتوش مهروترا، اقتصاددان هندی، به الجزیره گفت که اقتصاد بنگلادش رشد اقتصادی ثابت 6 درصد در سال را در کنار کاهش بلندمدت رشد جمعیت نشان داده است.

مهروترا گفت که این کشور همچنین شاهد افزایش سهم تولیدی خود در ارزش افزوده ناخالص از 16.6 درصد در سال 2014 به 22 درصد در سال 2025 بوده است. از سوی دیگر، داده های بانک جهانی نشان داد که ارزش افزوده تولید هند از 15.1 درصد تولید ناخالص داخلی در سال 2014 به 13.5 درصد در سال 2024 کاهش یافته است.

او گفت: «این یک جنبه مثبت رشد تولید صادرات محور است که بنگلادش به درستی در حال انجام آن است.

با این حال، شوک انرژی جهانی ناشی از جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران که باعث اختلال در ترافیک دریایی در تنگه هرمز شده است، بنگلادش را لرزانده است.

بنگلادش 95 درصد نفت و گاز طبیعی مایع (LNG) خود را وارد می کند و بیشتر این واردات از خاورمیانه انجام می شود.

صنعت پوشاک آماده که بیش از 80 درصد از درآمد صادراتی بنگلادش را به خود اختصاص می دهد، به دلیل اختلال در مسیرهای حمل و نقل آن از طریق دریای سرخ و خاورمیانه آسیب دیده است.