پیش بینی های گرمی: مسابقه ای بین اولیویا و اولیویا است

اگر یک سال پیش می‌دانستید که در ۱۲ ماه آینده آلبوم‌هایی از تیلور سویفت، هری استایلز و برونو مارس به دست می‌آید، احتمالا همان موقع روی نامزدی گرمی شرط‌بندی می‌کردید. اما با نزدیک شدن به اعلام نامزدهای نهایی جوایز 2026، هیچ یک از آن قهرمانان برای جوایز بزرگ پیشتاز نیستند. در عوض، توجه به دو زن 20 ساله به نام اولیویا معطوف شده است.

آن نسخه های فوق ستاره مطمئنا شکست نبودند. آلبوم The Life of a Showgirl سوئیفت سریع‌ترین فروش تمام دوران را به خود اختصاص داد، و استایلز در میانه یک غرفه رکوردشکنی 30 شب در مدیسون اسکوئر گاردن حضور دارد، در حالی که برونو مارس با تک آهنگ اصلی The Romantic «I Just Might» بیشتر سال را در صدر جدول گذراند. اما برای سه عزیز تاریخی گرمی که همگی در طول دهه گذشته برنده آلبوم سال شده‌اند، در نهایت به نظر می‌رسد که همه آنها چه از نظر تجاری و چه از نظر انتقادی کوتاه آمده‌اند و آن شور و شوق و شتاب مورد انتظار را در فصل جوایز حمل نمی‌کنند.

داستان های مرتبط فیلم ها، بازیگر جک رینور در جوایز اسکار وایلد مورد تجلیل قرار می گیرد (اختصاصی) داستان جلد THR اولیویا رودریگو: ملکه غمگین جای خوشحالی خود را پیدا می کند

با شروع فصل گرمی، یکی از بزرگترین سوالاتی که آکادمی ضبط باید با آن دست و پنجه نرم کند این است که چگونه با افزایش محبوبیت فعلی موسیقی کانتری مقابله کند. در ماه سپتامبر، برای اولین بار، پنج جایگاه برتر جدول تک‌آهنگ‌ها همگی در اختیار آهنگ‌های کانتری قرار گرفتند - به‌ویژه ترانه‌های کانتری الا لنگلی، که اخیرا رکورد طولانی‌ترین اقامت در رتبه اول را شکست.

لنگلی برای بهترین هنرمند جدید قفل آشکاری به نظر می‌رسد، اما وقتی نوبت به جوایز بزرگ می‌رسد، آکادمی از نشویل دوری کرده است. تنها آلبوم‌های کانتری «جریان اصلی» که تاکنون برنده آلبوم سال شده‌اند، «بی باک» از سویفت در سال 2010 و «تا زمانی که به فینیکس می‌روم» از گلن کمپبل در سال 1968 بودند. (ساعت طلایی کیسی ماسگریوز در سال 2019 برنده شد، اگرچه این بیشتر یک آلبوم کانتری جایگزین است تا یک پروژه رادیویی سنتی کانتری).

در همین حال، مورگان والن (که تور هنوز هم مشکلش به پردرآمدترین تور کانتری تاریخ تبدیل شد) همچنان به تحریم گرمی ادامه می دهد، همانطور که دریک که سه آلبوم 2026 و سرود تابستانی او «جانیس STFU» در غیر این صورت ممکن است در رقابت جوایز بوده باشند. با اضافه کردن به این آشفتگی مداوم، BTS تصمیم گرفت که آلبوم Arirang خود را ارسال نکند، در اعتراض به اضافه شدن یک دسته جدید K-pop، که به اعتقاد آنها شانس هنرمندان کره ای را برای در نظر گرفتن جوایز عمومی پاپ کاهش می دهد.

بنابراین، با وجود تمام این گزینه‌ها یا خارج از جدول یا نگاه کردن به انتظارات کاهش یافته، ما را به اولیویا رودریگو و اولیویا دین می‌رساند. هر دو برنده قبلی بهترین هنرمندان جدید، که هر دو در ژانرهای مختلف محبوب بودند، آنها به وضوح در سالی که بعید است هیچ هنرمندی بر مراسم تسلط داشته باشد، در جایگاه اول قرار دارند.

به نظر می‌رسد فیلم «تو برای دختری خیلی غم‌انگیز» اثر موج جدید رودریگو به طرفداران جوان‌تر کمک می‌کند و طرفداران راک بیشتری را به خود جذب می‌کند، در حالی که «هنر عشق» دین، R&B را با مخاطبان بالغ‌تری متمایل می‌کند. آلبوم رودریگو که در ماه ژوئن منتشر شد، می‌تواند از تعصبات اخیر، همراه با هیاهوی فستیوال موسیقی دیزی چین فیلدز بهره‌مند شود، اما دین برای ماندگاری طولانی‌مدت، همچنان پس از یک سال کامل در بین 10 آلبوم برتر قرار دارد.

هر دوی اینها چیزهای مطمئنی برای نویدهای آلبوم سال هستند، با یک لبه احتمالی جزئی به You Seem Pretty Sad، که بیشتر به عنوان یک "آلبوم" از بالا به پایین که شروع، میانه و پایان یک رابطه را شرح می دهد ساخته شده است. در جای دیگری از این رده، این موسیقی ممکن است حاوی امید، خواننده روح بریتانیایی ری، همان موفقیت تجاری نبود، اگرچه او هنوز هم از آن نوع هنرمند جاه طلب و قدیمی است که رای دهندگان گرمی دوست دارند - مانند نوآ کاهان، که The Great Divide او متوجه می شود که فصل استیک قدرت او رد شده است.

حتی اگر شوگرل سوئیفت و رمانتیک برونو مارس مانند بهترین آثارشان مورد استقبال قرار نگرفته باشند، باز هم برای شکست بسیار بزرگ به نظر می رسند و احتمالا نامزد خواهند شد. اگر هر هنرمند «میراثی» این برش را انجام دهد، نشانه‌ها به مدونا اشاره می‌کنند – که Confessions II به‌عنوان قوی‌ترین تلاش او در 20 سال اخیر مورد تحسین قرار گرفت، داستانی جذاب‌تر از آلبوم‌های جدید ثابت پل مک‌کارتنی و رولینگ استونز.

در میز بچه‌های باحال، لوکس فک‌آلود روزالیا مورد علاقه منتقدان (لایق) بود و پس از برد سال گذشته برای Debí Tirar Más Fotos از Bad Bunny، اگر یک هنرمند اسپانیایی زبان در آن حضور نداشته باشیم، ظاهر بدی است. از دنیای راک مستقل، آخر هفته گمشده فیبی بریجرز، بازگشت تحسین‌برانگیز انفرادی او پس از آلبوم پسر بچه The Record در سال 2023 است که هفت بار نامزد شده و سه بار برنده جایزه گرمی شده است.

سال آرامی برای هیپ هاپ بود، بنابراین در حالی که "آلبوم خداحافظی" جی کول، The Fall-Off و Don Toliver's Octane، احتمالات دور از دسترس برای نامزدی جوایز گرمی هستند، اما به طور فزاینده ای شبیه کندریک لامار یا هیچ چیز نیست. «Middle of Nowhere» ماسگریوز به عنوان بازگشتی به فرم در نظر گرفته می‌شد، اما اگر رأی‌دهندگان به یک پروژه کشوری متمایل شوند، تصور اینکه چیزی غیر از قاصدک لنگلی امسال مورد توجه قرار گیرد، دشوار است.

که استایلز را به عنوان مردی عجیب کنار می گذارد. اگر گناه آلبوم مریخ خیلی قابل پیش بینی بود، بوسه جسورانه و غیرمنتظره استایلز در همه زمان ها. دیسکو، گهگاه برای طرفداران و احتمالا برای رای دهندگان گرمی سخت تر بود. این آلبوم به سرعت در چارت ها فرو رفت و (با وجود حمایت هایی که منجر به کسب جایزه آلبوم هری در سال 2023 نسبت به ادل، بیانسه و لامار شد) ممکن است این بار کوتاه بیاید.

هر دو اولیویا در دسته‌های آلبوم و آهنگ سال حضور خواهند داشت و آهنگ دلپذیر و همه‌جانبه خانم دین، «مردی که نیاز دارم» را به عنوان آهنگ مورد علاقه انتخاب می‌کند. مشخص نیست رودریگو کدام آهنگ‌ها را کجا ارسال می‌کند – شاید «Drop Dead» به‌عنوان یک ضبط قوی‌تر باشد و «The Cure» برای جایزه ترانه‌سرایان مناسب‌تر باشد، اما ما خواهیم دید.

"شوهر من کجاست!" رکورد واضحی از مدعیان سال است و «چوسین تگزاس» مطمئن است که به فینال خواهد رسید. تیتراژ کاهان، Tame Impala و Jennie و Tame Impala و Jennie، "Vampire" و Mars "I Just Might" در حال اجرا هستند، و Sienna Spiro "Die on This Hill" او را به جدیدترین کراس اوور پاپ سول بریتانیا (به سنت امی واینهاوس، ادل و غیره) تبدیل کرده است، صدایی که به طور مداوم با ذوق و سلیقه پخش می شود.

ترانه سال اکثر نام‌هایی را ارائه می‌کند که رکوردهای سال را انتخاب می‌کند، اگرچه در اینجا دین ممکن است آهنگ خود را به آهنگ So Easy (To Fall in Love) که توسط امی آلن مورد علاقه گرمی نوشته شده است، تغییر دهد. نماهای طولانی‌تر عبارتند از «دیافراگم» استایلز، «ساید ایالت» از PinkPantheress و زارا لارسون و فریاد جنگی برندی کارلیل برای قانون اساسی ایالات متحده، «کلیسا و ایالت».

البته T-Swift نیز وجود دارد که علیرغم میراث افسانه ای خود هرگز برنده آلبوم یا آهنگ سال نشده است. "سرنوشت اوفلیا" موفقیت بزرگی بود و 12 هفته را در رتبه اول گذراند. اما "I Knew It, I Knew You" از موسیقی متن Toy Story 5، بازگشت او را به رادیو کانتری نشان داد و ممکن است بیشتر به عنوان یک آهنگ "ترانه سرا" خوانده شود. هنگامی که او اخیرا یک رویداد مصاحبه نادر با هاروی میسون جونیور، مدیر عامل گرمی انجام داد، این یکی از آهنگ های واجد شرایط دریافت گرمی بود که او اجرا کرد.

پول هوشمند می گوید که او تفاوت را تقسیم می کند، "سرنوشت اوفلیا" را برای ضبط قرار می دهد و "I Knew It, I Knew You" را برای آهنگ ذخیره می کند.

به طور کلی، به نظر می رسد تمرکز او بر گرفتن جایزه اسکار برای فیلم "I Knew It, I Knew You" است، که اجتناب ناپذیر به نظر می رسد. در سالی که احتمال زیادی وجود دارد که چهار زن مختلف جوایز چهار بزرگ را از آن خود کنند، سوئیفت بار دیگر به عنوان بزرگترین داستان موسیقی در جایگاه خود قرار خواهد گرفت.

این داستان در شماره 7 اکتبر مجله هالیوود ریپورتر منتشر شد. برای اشتراک اینجا را کلیک کنید.