پیش نویس طرح هاردی لیبرمن در سال 2018 چیست و آیا می تواند بن بست ائتلاف را بشکند؟ - توضیح دهنده

پس از اینکه رئیس اسرائیل بیتنو در روز یکشنبه اعلام کرد که او مایل به سازش با احزاب افراطی ارتدوکس است، پیشنهاد اجباری اجباری هاردی (فوق ارتدوکس) آویگدور لیبرمن در سال 2018 دوباره به عنوان مبنایی بالقوه برای مذاکرات ائتلاف ظاهر شد. اما چگونه این پیشنهاد با پیش‌نویس قانونی ارائه شده توسط بواز بیسموت در سال 2025 مقایسه می‌شود و هر یک از این چارچوب‌ها نیازهای نیروی انسانی رو به رشد ارتش اسرائیل را برآورده می‌کند؟ پیشنهاد سال 2018 که توسط وزارت دفاع و ارتش اسرائیل در دوران تصدی لیبرمن به عنوان وزیر دفاع ارائه شد، به دنبال افزایش تدریجی نام نویسی حریدی با حفظ خدمت نظامی بود.

تعویق برای دانش آموزان Yeshiva. اهداف استخدام سالانه، جریمه‌های مالی برای مؤسساتی که نتوانستند به آن‌ها برسند، و مکانیزمی تعیین کرد که در نهایت می‌توانست ترتیبات معافیت ویژه را در صورت نادیده گرفتن مکرر اهداف استخدام خاتمه دهد.

همچنین سن معافیت کمتری را 24 سال در مقایسه با 26 سال بر اساس پیشنهاد بیسموت تعیین کرد. این اختلافات اهمیت سیاسی جدیدی پیدا کرده است زیرا گادی آیزنکوت برای دریافت دستور تشکیل دولت آماده می شود. تصمیم لیبرمن برای لغو وتوی همکاری با احزاب حریدی، راه را برای مذاکرات ائتلافی باز کرده است، اگرچه او معتقد است که تمایل او به سازش به منزله کنار گذاشتن حمایتش از خدمت سربازی همگانی نیست. لیبرمن در بیانیه‌ای در روز یکشنبه در دفاع از تغییر خود نوشت: «تمایل به سازش به معنای کنار گذاشتن ارزش‌ها و اصول نیست».

موضع سیاسی در میان انتقادات مفسران و روزنامه نگاران. او تاکید کرد که پیشنهاد او در سال 2018 نیازمند تعدیل با توجه به حملات 7 اکتبر و متعاقب آن افزایش نیروی انسانی مورد نیاز ارتش است." پیش نویس پیشنهادات Haredi بیسموت با هم مقایسه می شود؟ قانون 2018 لیبرمن توسط کمیته ای متشکل از نمایندگان وزارت دفاع تهیه شده است.

istry و ارتش اسرائیل این پیشنهاد اولین قرائت خود را در کنست در ژوئیه همان سال به تصویب رساند. هدف این پیشنهاد افزایش سربازی در میان مردان افراطی ارتدوکس بدون از بین بردن سیستم موجود یشیوا بود. این به بسیاری از دانشجویان اجازه داد تا به تعویق خدمت خود ادامه دهند و در عین حال اهداف استخدامی را افزایش دهند. پیشنهاد بیسموت در سال 2025 به طور مشابه امکان تعویق و معافیت از خدمت را حفظ کرد اما محدودیت‌های شخصی را با هدف تشویق سربازی اضافه کرد.

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های پیشنهادی مربوط به سنی بود که دانشجویان یشیوا می‌توانستند از خدمت سربازی معاف شوند. چارچوب لیبرمن سن معافیت را 24 سال تعیین کرد، در حالی که قانون پیشنهادی بیسموت آن را به 26 افزایش داد. مکانیسم های اجرایی نیز تفاوت عمده ای داشتند. تحت چارچوب لیبرمن، اهداف استخدام سالانه با تحریم های مالی علیه یشیواها همراه بود، در صورتی که این اهداف برآورده نشدند. سهمیه ها

اگر سربازی واقعی برای سه سال متوالی کمتر از 85 درصد از هدف سالانه باقی بماند، اصلاحیه قانون پس از 12 ماه دیگر منقضی می‌شود. این بدان معناست که ترتیب ویژه‌ای که به تعویق خدمت سربازی و معافیت‌ها اجازه می‌دهد، در صورتی که اهداف استخدام مکررا نادیده گرفته می‌شد، نمی‌توانست به طور نامحدود ادامه یابد. در عوض، مکانیسم‌های اجرایی آن عمدتا بر جریمه‌های مالی برای مؤسسات مذهبی و اعتبار ادامه‌دار تمرکز داشت.

سیستم معافیت. کمیته ای که این چارچوب را ایجاد کرد همچنین گسترش تحریم های اداری علیه فراریان و فراریان از سربازی را توصیه کرد. در مقابل، پیشنهاد بیسموت، تحریم های شخصی را در کنار جریمه های مالی برای یشیواهایی که از قانون پیروی نمی کردند، در نظر گرفت. این محدودیت های پیشنهادی شامل محدودیت در سفرهای خارج از کشور، دریافت گواهینامه رانندگی جدید قبل از 23 سالگی، واجد شرایط بودن شرایط اقتصادی دولت برای برخی از مزایای اقتصادی بود. همه به گونه‌ای طراحی نشده‌اند که به‌طور خودکار یا فوری اعمال شوند. برخی به آن وابسته بودند

صدور حکم سربازی و عدم مراجعه متعاقب آن فرد به خدمت. برخی دیگر به عدم دستیابی به اهداف استخدامی گسترده‌تر مرتبط بودند، در حالی که برخی محدودیت‌ها مشمول محدودیت‌های سنی یا تأخیر در تاریخ‌های اجرا بودند. این پیشنهاد همچنین شامل مقرراتی بود که به کاهش تحریم‌ها یا اعطای معافیت‌ها در شرایط خاص اجازه می‌داد. بنابراین برای دانش‌آموزان Yeshiva، چارچوب بیسموت سخت‌تر بود، اما به‌عنوان یک سیستم شخصی اضافی معرفی شد. پیشنهاد لیبرمن یک بالقوه را ایجاد کرد

پیامدهای گسترده تر برای عدم موفقیت مداوم در دستیابی به اهداف استخدام. بر اساس چارچوب او، ترتیبات قانونی ویژه می تواند پس از سه سال متوالی اهداف از دست رفته، مشروط به دوره انتقال 12 ماهه تعیین شده منقضی شود. پیشنهاد بیسموت شامل مکانیسم های بازنگری، تحریم های مالی، و تعدیل های احتمالی بود، اما سازوکار اجرایی معادل را نیز ایجاد نکرد. در خود اهداف استخدام مشهود است. چارچوب لیبرمن هدف 3996 استخدام را در سال 2018، به تدریج تعیین کرد.

در سال 2021 به 4967 نفر و در سال 2025 به 6208 نفر افزایش می یابد. یکی از نسخه های چارچوب بیسموت هدف 8160 استخدام را در مدت 18 ماه تعیین کرده است که به طور متوسط حدود 5440 نفر در سال است. بر اساس آن نسخه، حداکثر 10 درصد از خدمات استخدامی را می توان برای اولین بار در زمینه های امنیتی انجام داد. در نگاه اول، هدف اولیه بیسموت بالاتر از هدفی که لیبرمن برای سال 2018 تعیین کرده بود، به نظر می رسد.

با این حال، میانگین سالانه بیسموت کمتر از پیشنهاد لیبرمن هدف تعیین‌شده برای سال 2025 بود. این ارقام نشان‌دهنده دوره‌ها یا ترتیبات قانونی مشابهی نیستند که بر اساس جدول‌های زمانی مشابه عمل می‌کنند. چندین نسخه از اهداف استخدام در طول پیشرفت چارچوب بیسموت ارائه شد.

بنابراین، هر رقم باید در پرتو نسخه قانونی خاص و دوره ای که به آن اشاره می کند بررسی شود. تفاوت مهم دیگر مربوط به نحوه شمارش نیروهای استخدام شده است. چارچوب لیبرمن اهدافی را برای خدمات ملی و غیرنظامی جدا از اهداف سربازی تعیین می کند. بر اساس یکی از نسخه های پیشنهاد بیسموت، خدمات غیرنظامی در زمینه های مرتبط با امنیت می تواند تا 1 درصد از سهمیه کل استخدام مجدد محاسبه شود. هدف. در نتیجه، رعایت سهمیه کلی لزوما نشان نمی‌دهد که تعداد معادلی از سربازان جدید به ارتش اسرائیل پیوسته‌اند. هویت t

یکی از انتقادات به چارچوب بیسموت به احتمال شمارش مردان جوانی که قبلا جامعه حردی را ترک کرده بودند، برانگیخته است. اگر مرد جوانی که در جامعه افراطی ارتدوکس بزرگ شده است اما دیگر در یشیوا تحصیل نمی کند، به عنوان یک دانشجوی جذب شده به شمار می رود، حضور در میان دانشجویان فعال حریدی را هدف قرار نمی دهد. yeshivas. فراتر از این تفاوت های حقوقی و عددی، یک تغییر اساسی در الزامات امنیتی اسرائیل نهفته است. پیشنهاد لیبرمن در سال 2018، پنج سال ارائه شد.

قبل از حملات 7 اکتبر و جنگ پس از آن. از آن زمان، جمعیت حریدی افزایش یافته است، در حالی که نیاز نیروی انسانی ارتش اسرائیل به طور قابل توجهی افزایش یافته است. بانک اسرائیل و سایر نهادهای حرفه ای هشدار داده اند که اهداف استخدامی مورد بحث تضمین کننده افزایش تعداد سربازان کافی برای پاسخگویی به نیازهای ارتش نیست. پاسخ مناسبی به نیازهای کنونی ارائه می دهد. این نیز توضیح می دهد که چرا خود لیبرمن

اذعان کرد که پیشنهاد اصلی او باید به روز شود. سؤالات اصلی این است که او چه تغییراتی را درخواست خواهد کرد و اینکه آیا احزاب حریدی آمادگی پذیرش آنها را خواهند داشت یا خیر. در این مرحله، لیبرمن نسخه به روز شده ای از لایحه ارائه نکرده است یا مشخص نکرده است که کدام مفاد چارچوب اصلی خود را غیرقابل مذاکره می داند. احزاب با قانون لیبرمن مخالفت کردند زیرا اهداف استخدام، تحریم های بودجه ای و مکانیسمی را که اجازه می دهد در نظر گرفتند.

ترتیبات معافیت به عنوان تهدیدی برای جهان یشیوا منقضی می‌شود. با پیشنهاداتی که شامل تحریم‌های شخصی است که اکنون در دست بررسی است، چارچوب قبلی لیبرمن می‌تواند به نظر آن طرف‌ها نقطه شروع راحت‌تری برای مذاکرات باشد. چارچوب بیسموت سخت‌گیرانه‌تر از لیبرمن است، یا برعکس. پیشنهاد بیسموت از نظر قوانین شخصی سخت‌گیرانه‌تر است.

در حالی که لیبرمن شامل سازوکار سخت تری برای رسیدگی به شکست های سیستماتیک در دستیابی به اهداف استخدام می شود. تفاوت در سن معافیت، تعداد سربازگیری ها، و نحوه شمارش آنها، مقایسه را پیچیده تر می کند. پیشنهاد 2018 به آیزنکوت کمک می کند تا دولت تشکیل دهد؟ توجه مجدد به پیشنهاد لیبرمن در حالی است که آیزنکوت با چالش تشکیل ائتلافی با بخشی از آن مواجه است.

با مواضع شدیدا متضاد در مورد خدمت سربازی. انتظار می رود آیزنکوت در صورت دریافت حکم ریاست جمهوری، مذاکرات ائتلاف را رهبری کند و مسئول دستیابی به توافق با احزاب حریدی و سایر شرکای احتمالی ائتلاف باشد. لیبرمن نشان داده است که آماده است بر اساس چارچوب های پیشنهادی قبلی، از جمله قانونی که او به وزیر دفاع ارجاع داده است، مصالحه هایی را در نظر بگیرد. قانون سربازی اجباری که توسط جدیدترین ائتلاف ترویج شده است." در سال 2018، من یک فرمول پیش نویس قانون ارائه کردم.

لیبرمن نوشت. با این حال، او خواستار تصویب کامل چارچوب اولیه نشد و همچنین ادعا نکرد که آیزنکوت قصد دارد از آن به عنوان مبنایی برای مذاکرات ائتلافی استفاده کند. منابع حریدی می‌گویند که از هم‌اکنون بحث‌ها بین چهره‌های احزاب افراطی ارتدوکس و افراد نزدیک به لیبرمن در حال انجام است، و این که جداسازی منبع همکاری سیاسی است. احزاب حریدی سابقه طولانی در همکاری با رئیس اسرائیل بیتنو دارند و معتقدند که اعتمادشان به او حتی می‌تواند بیشتر شود.

با این وجود، منابع در مورد توانایی آیزنکوت برای وارد کردن شاس به یک ائتلاف، حتی در صورت دستیابی به توافق با یهودیت تورات متحد (UTJ) تردید داشتند. به طور تصادفی که دری نتانیاهو را توصیه کرد.

انسان سازش با احزاب حریدی را به‌جای تغییر ایدئولوژیک به‌عنوان یک ضرورت سیاسی معرفی می‌کند. برای رئیس اسرائیل بیتنو، گزینه جایگزین، یعنی یک دولت اقلیت وابسته به احزاب عرب، غیرقابل قبول است. برای رسیدن به تفاهم با احزاب حریدی از جمله افرادی هستند که ترجیح می دهند حکومتی وابسته به رعام و لیست مشترک ایجاد کنند."

لیبرمن برخی از قانونگذاران احزاب عرب را متهم به همذات پنداری با حماس کرد و مخالفت خود با چنین ائتلافی را به صراحت اعلام کرد: «این اتفاق نخواهد افتاد. من دستی به تأسیس چنین دولتی نمی‌کنم، که به نظر من به امنیت آسیب می‌زند و نتانیاهو را به قدرت بازمی‌گرداند». در دوران نتانیاهو، چاره‌ای جز اتخاذ تصمیم‌های دشوار و نتیجه‌گیری در مورد موضوعاتی که انعطاف

لیبرمن علیرغم تمایل خود برای مذاکره، تاکید کرد که موضع اساسی او در مورد خدمت اجباری تغییر نکرده است. من همچنان معتقدم که الگوی صحیح پیش‌نویس قانون برای همه است.» او نوشت. اسرائیل بیتنو علیه دولت وابسته به احزاب عربی رای خواهد داد، اگرچه این یک ارزیابی باقی می ماند تا یک تصمیم گیری رسمی.

بنابراین چالش پیش روی آیزنکوت صرفا متقاعد کردن لیبرمن و احزاب حریدی برای مذاکره نیست، بلکه تطبیق خواسته‌های رقیب شرکای بالقوه ائتلافی است که مواضع آنها در مورد خدمت اجباری و مشارکت احزاب عرب بسیار متفاوت است. او نوشت: «من همیشه تاکید کرده‌ام که تا جایی که به من مربوط می‌شود، این یک گزینه است، نه یک وسواس.» او یادآور شد که از سال 2019،

به گفته وی، او پیشنهادهای متعددی از اردوگاه سیاسی مخالف دریافت کرده بود و شرکت در مانورهای سیاسی یا تلاش برای تضعیف نامزد دیگری را رد کرده بود. لیبرمن همچنین بر تعهد خود به کسانی که در ارتش خدمت می کردند تأکید کرد. وی خاطرنشان کرد که در دوران تصدی وی به عنوان وزیر دارایی، حقوق سربازان وظیفه 50 درصد افزایش یافته است و برنامه Mimadim LeLimudiform شامل برنامه ایالتی است. بودجه. او گفت که حتی در صورت مصالحه آینده، از تلاش برای گسترش مزایا و بهبود شرایط برای نیروهای ذخیره و شغلی دست نمی کشد.

تمرکز بر پرسنل نظامی اکنون بر روی آیزنکوت متمرکز خواهد شد، که باید تعیین کند که آیا می توان به توافقات ائتلافی بین احزاب حریدی و شرکای بالقوه صهیونیستی دست یافت که خواستار عضویت نظامی قابل توجه و تقسیم برابرتر بار دفاعی هستند یا خیر. یک نقطه مرجع ممکن برای مذاکرات، نه یک توافقنامه ائتلاف کامل. لغو حق وتو

گفتگو امکان پذیر است، اما تضمین نمی کند که اختلاف بر سر خدمت سربازی حل شود.