چاپ های دزدیده شده پیکاسو زیر انبوهی از لباس ها در آپارتمان فرانسوی ریویرا پیدا شد

شش اثر دزدیده شده توسط پابلو پیکاسو با خیال راحت از آپارتمانی در ریویرای فرانسه، جایی که به گفته بازرسان، آثار در زیر انبوهی از لباس ها و جعبه ابزار قرار داشت، نه چندان دور از رستورانی که از آنجا دزدیده شده بودند، پیدا شد.

این دزدی تقریبا یک ماه قبل از یافتن آثار توسط بازرسان فرانسوی اتفاق افتاد که به طور مرتب در رستوران L'Amandier واقع در موژین، روستایی که پیکاسو در زمان مرگش در سال 1973 در آن زندگی می کرد، آویزان می شد.

حوالی ساعت 2 بامداد روز 1 اکتبر، دو مرد که هر دو دستکش و ماسک به دست داشتند، از دری وارد رستوران شدند و در کمتر از یک دقیقه آثار چاپ شده را به سرقت بردند. در صبح، صاحب رستوران، متیو اوتانت، متوجه شد که این آثار گم شده اند و به مقامات محلی هشدار دادند، که وظیفه بازیابی آثار هنری دزدیده شده را به افسران در نزدیکی کن محول کردند.

La Libre، یک نشریه بلژیکی، گزارش داد که ارزش چاپ‌ها کمی بیش از 112000 دلار بوده است - تا جایی که پیکاسو می‌گوید نه چندان. اما، سرهنگ گیوم پلیدی، در صحبت با نشریه فرانسوی لوموند، گفت که این آثار «آثار آسانی برای فروش نبودند»، بیشتر به این دلیل که دانش لازم برای یافتن خریدار برای این آثار را نداشتند. پلیدی گفت، در عوض، این مردان "بیشتر به خاطر جرایم مربوط به مواد مخدر و سلاح شناخته شده بودند."

با این حال، پلیدی اضافه کرد: «ما باید به سرعت عمل می‌کردیم: آثاری مانند این خطر بالایی برای فروش مجدد دارند و هرگز به بازار هنر بازنمی‌گردند.»

در 3 نوامبر، 40 ژاندارم دو آپارتمان را جستجو کردند و آثار را در جریان یافتند. هفت مرد که همگی بین 18 تا 30 سال سن داشتند، پس از آن دستگیر شدند. طبق لوموند، این مردان شامل سه سارق و چهار همدست هستند.

اگرچه سرقت آثار چاپی ممکن است نسبتا جزئی باشد، اما مورد توجه قرار گرفت زیرا در لحظه ای است که توجه به سرقت آثار هنری در اروپا افزایش یافته است. پس از سرقت داستانی لوور در سال 2025، آثاری از موسسات مختلف از موزه رنوار در کاگن سور-مر، فرانسه تا بنیاد ماگنانی روکا، در نزدیکی پارما، ایتالیا به سرقت رفته است.

در فرانسه، به نظر می رسید که بازیابی سریع چاپ های پیکاسو امید را برانگیخته است. لیسا پائولی، رئیس موزه هنرمندان زن موژین، گفت: «ما از اینکه می‌توانیم آنها را بازیابی کنیم، خرسندیم؛ فکر می‌کردم که ممکن است قبلا کشور را ترک کرده باشند.»

آوتانت، صاحب L’Amandier، هم آسوده و هم کمی خشمگین به نظر می رسید. او به کانال فرانس 2 گفت: «شاید مجبور شویم در ترتیبات امنیتی تجدید نظر کنیم.»