چاپ پنجه سگ روی آجر 4000 ساله به طرز شگفت انگیزی قابل ارتباط است
استوانه حیوان خانگی چسبنده ممکن است برای انسان های عصر برنز نیز مورد استفاده قرار گیرد.
ما احتمالا خیلی بیشتر از آنچه تصور می کنیم با جوامع باستانی مشترک هستیم - برای مثال، دوستان پشمالویی که شادی کوچکی را در زندگی روزمره ما به ارمغان می آورند.
محمد نوری ارسوی، وزیر فرهنگ و گردشگری ترکیه، دیروز در پستی در رسانههای اجتماعی، عکسهایی از آثار پنجه سگهای باقیمانده بر روی آجر گلی در سایت باستانشناسی تاوشانلی هویوک را به اشتراک گذاشت. اعتقاد بر این است که این آثار تقریبا 4000 سال قدمت دارند و آجر احتمالا بخشی از یک ساختمان عصر برنز بوده است. در پست ارسوی مشخص نیست که چه تعداد اثر پنجه کشف شده و جزئیات کاوشها مشخص نشده است، اگرچه او اشاره کرد که یک تیم تحقیقاتی به رهبری ارکان فیدان باستانشناس در دانشگاه Bilecik Şeyh Edebali از سال 2021 در این مکان کار میکردند.
ارسوی در پست خود (ترجمه شده از طریق گوگل) نوشت: در Tavşanlı Höyük، یکی از بزرگترین سکونتگاه های عصر برنز در آناتولی غربی، ما نه تنها سازه ها و مصنوعات بلکه آثار کوچک و غیرمنتظره ای از زندگی را نیز کشف می کنیم.
در اوایل تابستان امسال، تیم فیدان جزئیات حفاری خود را در مطالعهای برای مجله جغرافیای Coğrafya Dergisi به اشتراک گذاشت. بر اساس این مقاله، سکونتگاه Tavşanlı Höyük مساحتی حدود 111 جریب (45 هکتار) را در بر می گیرد و مطالعات سطحی و کاوش های قبلی شواهدی مبنی بر اشتغال انسان به هزاره سوم قبل از میلاد پیدا کرده است.
باز هم، پست ارسوی جزئیات زیادی را در مورد زمینه باستان شناسی ردپاها به اشتراک نمی گذارد. اما مقاله قبلی به جنبه های خاصی از سایت اشاره می کند که ممکن است مرتبط باشد. به عنوان مثال، تیم گمانه های متعددی را شناسایی کرد که شامل «سرامیک فراوان، خشت، استخوان، چوب سوخته، سنگ چخماق و سایر مواد آلی/تصفیه شده» بود. این تیم نوشت، همچنین شواهد زیادی از آتشسوزیهای ناشی از انسان و طبیعت در محل و همچنین مواد پرکننده «که توسط دست انسان بین رسوبات طبیعی قرار گرفتهاند» وجود دارد.
به عبارت دیگر، دلیل کمی برای شک وجود دارد که انسان ها مدت طولانی دشت های Tavşanlı Höyük را اشغال کرده اند. در مورد جزئیات مربوط به آخرین کشف ردپا، همچنین شواهدی وجود دارد که نشان میدهد این افراد میدانستند که چگونه خشت، یک آجر گل خشک شده در آفتاب بسازند. و این آجرها توجه یکی از دوستان سگ ما را از 4000 سال پیش به خود جلب کرد، با فرض اینکه تاریخ چاپ صحیح باشد.
برای این مطالعه، تیم تجزیه و تحلیل رادیوکربن از نمونههای این سایت را انجام داد و شواهدی را یافت که نشان میدهد انسانها در اوایل 8000 سال پیش در Tavşanlı Höyük ساکن شدهاند. اگر این درست باشد، به این معنی است که این مکان دارای ارزش باستان شناسی بسیار زیادی است - و کشف اثر پنجه سگ ممکن است در مقایسه با هزاران سال اشغال مداوم انسان کمرنگ شود.
شایان ذکر است که این اولین باری نیست که حیوانات (به معنای واقعی کلمه) در تاریخ اثری از خود بر جای می گذارند. در سال 2013، یک محقق لکههای جوهر به شکل پنجه گربه را پیدا کرد که در سراسر صفحات یک نسخه خطی قرون وسطایی پراکنده شده بود. حدود 2000 سال پیش، طبق گزارشها، گربهای به کاشیهای خیس که توسط معماران رومی آماده میشد و سقفی را کنار هم میگذاشتند، رفت.
ما احتمالا هرگز نخواهیم فهمید که واکنش انسان ها به این حیوانات - از نظر فنی - که مزاحم بودند، چگونه بود. اما من حدس می زنم که این تعامل احتمالا با تمسخر انسان و ایجاد یک مزاحمت محبت آمیز به دردسرساز خز ختم شده است. (اگر شما جزو میلیونها نفری هستید که عاشق ویدیوهای حیوانات خانگی چسبنده هستند، دقیقا منظور من را میدانید.)
اما با جدیت تمام، یافتههایی مانند این یادآوری مهمی است که در پایان روز، باستانشناسی فقط مربوط به چیزهای قدیمی هزاران سال پیش نیست. این همچنین در مورد درک این است که چگونه جامعه ای که امروز می شناسیم به روشی خاص تکامل یافته است - از جمله تمایل ما به بخشیدن حیوانات خانگی ما که مزاحم هستند.
متن اصلی (انگلیسی)
Dog Paw Prints on 4,000-Year-Old Brick Are Adorably Relatable
The clingy pet trope might have been a thing for Bronze Age humans, too.