چترنور و عظیمی در «لایو 360»؛ می‌خواهیم حق پخش بازی‌های زنان برگردد
افسانه چترنور و نیلوفر عظیمی، دو ستاره گل‌زن گل‌گهر و استقلال، در گفت‌وگو با عادل فردوسی‌پور از مسیر فوتبالی خود، رقابت در لیگ برتر زنان و اهدافی گفتند که برای آینده در سر دارند.
به گزارش فوتبال ۳۶۰، لیگ برتر فوتبال زنان در فصل جدید با حضور پرسپولیس و استقلال، شکل و شمایل متفاوتی پیدا کرده و رقابت در این مسابقات با حساسیت بیشتری دنبال می‌شود. حضور دو تیم پرطرفدار پایتخت در کنار باشگاه‌های باسابقه‌ای چون خاتون، گل‌گهر، سپاهان و ملوان، توجه بیشتری را به فوتبال زنان جلب کرده است. حالا پس از گذشت 7 هفته از آغاز مسابقات، پرسپولیس با ۱۸ امتیاز در صدر جدول قرار دارد و رقابت در جدول گلزنان نیز به همان اندازه جذاب شده است.
افسانه چترنور، مهاجم گل‌گهر و نیلوفر عظیمی، مهاجم استقلال، هر کدام با 8 گل زده در صدر جدول گلزنان قرار دارند و برای کسب عنوان خانم‌گلی رقابتی نزدیک را دنبال می‌کنند. این دو بازیکن امشب در «لایو ۳۶۰»، میهمان عادل فردوسی‌پور بودند و درباره مسیر فوتبالی خود، شرایط لیگ برتر زنان، حضور استقلال و پرسپولیس و البته آرزوهای‌شان برای آینده صحبت کردند. مشروح این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید.
افسانه چترنور: ۲۴ گل در لیگ قبلی زدم. در سال‌های قبل هم ۳۳، ۲۰ و ۱۸ گل زده‌ام.
نیلوفر عظیمی: قابل پیش‌بینی نیست، اما فکر می‌کنم بتوانم ۲۰ گل بزنم.
*آمار خوبی است، واقعاً اگر بتوانی به آن برسی.
نیلوفر عظیمی: اگر هفته‌ای یک گل بزنم و گاهی هم دبل کنم، به نظرم ممکن است.
*چند سالی است که فوتبال بازی می‌کنی. به نظرت کیفیت فوتبال زنان نسبت به سال‌های قبل بهتر شده است؟
افسانه چترنور: هر سال بهتر می‌شود. امسال یکی از بهترین و عجیب‌ترین لیگ‌های ماست. نتایج را نگاه کنید؛ همین ایستا مقابل گل‌گهر مساوی گرفت. ما امروز مقابل این تیم خیلی اذیت شدیم. از نظر شرایط آب‌وهوایی هم مشکل داشتیم. ما روی زمین بازی می‌کردیم و زمین گِل بود. موقعیت‌های زیادی داشتیم که خودم هم چندتای آن‌ها را خراب کردم.
*نسبت به سال‌های قبل، شرایط برای پیشرفت راحت‌تر شده است؟
افسانه چترنور: من اهل زنجان هستم و آن زمان در شهرمان هیچ تیمی نداشتیم. شرایط برای ما سخت بود و با دشواری‌های زیادی به اینجا رسیدم. وقتی به تیم ملی دعوت شدم، بعضی‌ها می‌گفتند چرا باید بروی؟ حتی اجازه نمی‌دادند در زمین چمن بازی کنم. من اولین‌بار خارج از زنجان استوک پوشیدم و هیچ تجربه‌ای نداشتم. تا قبل از آن در سالن و فوتسال بازی می‌کردم.
افسانه چترنور: خانواده‌ام اصلی‌ترین مشوق من بودند. فاصله زنجان تا سیرجان خیلی زیاد است، اما در تمام این مدت حامی من بودند. اولین تیمم در سیرجان بود و درحالی‌که هنوز بچه بودم، به این شهر رفتم. این انتقال هم با حمایت باشگاه اتفاق افتاد.
من به تیم ملی دعوت شده بودم و در آن مقطع فوتسال بازی می‌کردم. قبل‌تر از آن هم بسکتبالیست بودم و حتی با توپ بسکتبال روپایی می‌زدم! یک‌بار یکی از مربی‌ها گفت تو که استعداد داری، فوتسال برو. برای تست رفتم و به من گفتند در تمرینات شرکت کنم. در مسابقات استانی پیشرفت کردیم و به مسابقات کشوری هم رسیدیم. بعد از سه ماه فعالیت، به تیم ملی رسیدم.
آن سال از استقلال هم پیشنهاد داشتم و خیلی دوست داشتم به این تیم بروم. حتی برگه قرارداد را گرفتم تا امضا کنم، اما خانم جهان‌نجاتی به من گفت اگر قرارداد امضا کنی، وارد لیگ می‌شوی و باید از خانواده‌ات دور بمانی؛ پس به گل‌گهر بیا. موضوع را با خانواده‌ام مطرح کردم، اما آن‌ها می‌گفتند سیرجان شهر دوری است و من هنوز بچه هستم. ضمن اینکه سال آخر مدرسه‌ام را می‌گذراندم.
خانواده ابتدا مخالفت کردند، اما سرمربی تیم ملی و فدراسیون با آن‌ها تماس گرفتند و گفتند یا اجازه بدهند دخترشان برای سیرجان بازی کند یا از تیم ملی خط بخورد؛ نمی‌شود در تیم ملی حضور داشته باشد، اما همچنان فوتسال بازی کند. در نهایت پدرم رضایت داد، فوتسال را کنار گذاشتم و همراه خانم جهان‌نجاتی به گل‌گهر رفتم.
*متولد دهه هشتاد هستی. از کجا فوتبال وارد زندگی تو شد؟
نیلوفر عظیمی: سرگذشت افسانه چترنور خیلی شبیه به من است. من هم والیبالیست بودم و با توپ والیبال روپایی می‌زدم. مربی‌ام می‌گفت بابا، با این کار توپ بیضی می‌شود؛ ولش کن و به فوتبال برو! در ورزش مدرسه هم به من گفتند در رشته فوتبال شرکت کنم تا شاید پیشرفت کنم.
خانم آقامیری من را برای مسابقات مدارس و انتخابی استانی فرستادند. تمرینات را شروع کردم و یک نفر از من خوشش آمد و من را به لیگ دسته اول بردند، اما دوباره به فوتسال برگشتم. بعد از آن تیم فوتسال ما منحل شد و دلم می‌خواست فوتبال بازی کنم.
نیلوفر عظیمی: یک مربی داشتم که گفت به سوپرلیگ فوتسال بیا و من هم قبول کردم. بعد از انحلال تیم، این بهترین موقعیت بود تا دوباره به فوتبال برگردم.
افسانه چترنور: از سال ۹۴ اینجا هستم و فقط یک سال در ملوان بازی کردم. با فضای کرمان آشنا شده‌ام و انگار در این شهر و استان بزرگ شده‌ام.
افسانه چترنور: ابتدا دفاع چپ بودم و به‌نوعی به اجبار مهاجم شدم. شبنم تنها مهاجم تیم ما بود و چون با یک مهاجم بازی می‌کردیم، تصمیم گرفتند من جای او در این پست قرار بگیرم. خودم مخالفت می‌کردم و می‌گفتم چارچوب‌شناس نیستم. خانم جهان‌نجاتی گفتند با من کار می‌کنند تا بتوانم در این پست موفق شوم.
خیلی با من کار کردند، اما خودم دوست نداشتم مهاجم باشم. در دو بازی اول حتی گل هم نزدم و به مربی‌ام گفتم دارم آبروی تیم را می‌برم! اما از هفته سوم گلزنی‌ام شروع شد و از همان‌جا فرم خوبی پیدا کردم و در این پست باقی ماندم.
نیلوفر عظیمی: من و خانواده‌ام کاملاً استقلالی بودیم. یکی از دلایل این انتخاب علاقه خودم بود و دلیل دیگر هم خواهرم بود که او هم استقلالی است.
افسانه چترنور: هم طرفدار رونالدو هستم و هم فرهاد مجیدی.
افسانه چترنور: صحبت شد، اما با گل‌گهر قرارداد داشتم.
*بعد از گلزنی مقابل پرسپولیس کری خواندی؟ مقابل استقلال هم خوشحالی نکردی؟
افسانه چترنور: بعد از گلم به استقلال فقط خدا را شکر کردم، اما مقابل پرسپولیس کری نخواندم. از یاسر آسانی و محمد دانشگر کپی کردم!
*قبول داری حضور پرسپولیس و استقلال باعث شده بیشتر دیده شوید؟
افسانه چترنور: خیلی تأثیر داشته است. کیفیت و رقابت در لیگ بیشتر شده و این موضوع به دیده‌شدن فوتبال زنان هم کمک کرده است.
*با فرم خوبی به لیگ برتر رسیدی و برای پرسپولیس هم کری‌خوانی زیادی داشتی. گل هم زدید، اما داربی را باختید.
نیلوفر عظیمی: در استقلال و لیگ یک خانم‌گل شده بودم و همین موضوع برای حضور در لیگ برتر به من انگیزه می‌داد. دوست داشتم برنده داربی باشیم. گلی هم که زدم حاصل یک همکاری تیمی بود. ان‌شاالله بتوانیم در داربی‌های بعدی این نتیجه را برای هواداران‌مان جبران کنیم.
*چقدر کار داریم تا به یکی از قدرت‌های فوتبال زنان آسیا تبدیل شویم؟
افسانه چترنور: به نظرم برنامه‌ریزی درستی نداریم. حداقل به اندازه‌ای که به تیم ملی مردان توجه می‌شود، به تیم ملی زنان توجه نمی‌کنند. ما الان سه فیفادی را از دست داده‌ایم و اردوهای خیلی کمی داریم.
نیلوفر عظیمی: آرزوی هر بازیکنی دعوت‌شدن به تیم ملی است. من هم دوست دارم برای تیم ملی بازی کنم، گل بزنم و باعث پیشرفت تیم شوم.
*به تو می‌گویند یاسر آسانی فوتبال زنان. بازی‌هایش را دنبال می‌کنی؟
نیلوفر عظیمی: بازیکنی است که در آسیا و لیگ می‌درخشد. به نظرم بهترین بازیکن خارجی لیگ برتر است و کار را برای استقلال درمی‌آورد.
*تا حالا اعضای خانواده‌تان بازی‌های‌تان را از نزدیک تماشا کرده‌اند؟
افسانه چترنور: خانواده من هنوز اصلاً به سیرجان نیامده‌اند. حتی در انزلی هم چند بار قرار بود بیایند، اما نشد. هر بار که خواستند برای تماشای بازی‌ها بیایند، قسمت نشده است.
نیلوفر عظیمی: تفننی نیست، اما دنبالش می‌کنم. تازه شروع کرده‌ام!
*به اندازه کفش طلاهایت قهرمانی لیگ نداری. فکر می‌کنی امسال قهرمان شوید؟
افسانه چترنور: هنوز هفته هفتم است و قهرمانی دور از دسترس نیست. به نظرم نمی‌شود از الان نتیجه را پیش‌بینی کرد و ما هم می‌توانیم به این هدف برسیم.
افسانه چترنور: شبنم بهشت و زهرا علیزاده. هر دو بازیکنان خوبی هستند و تکنیک بالایی دارند.
نیلوفر عظیمی: شبنم بهشت را از بچگی می‌شناسم. از نظر فوتبالی و اخلاقی، اولین کسی است که به ذهنم می‌رسد.
نیلوفر عظیمی: فوتبال اسپانیا را دنبال می‌کنم و مسی را دوست دارم؛ همین! در فوتبال زنان هم در همین حد الکسیا پوتیاس را می‌شناسم.
افسانه چترنور: فوتبال زنان خارجی را واقعاً دنبال نمی‌کنم، اما بازی‌های فوتبال خارجی را تماشا می‌کنم.
افسانه چترنور: نزدیک به دو هفته است که بازی‌های ما حق پخش ندارند. خانواده من تا امروز نتوانسته‌اند از نزدیک بازی‌هایم را تماشا کنند و حق پخش می‌توانست راهی برای این اتفاق باشد. پدر و مادرم آرام و قرار ندارند و برای باخبرشدن از نتیجه باید منتظر صفحه باشگاه بمانند.
نیلوفر عظیمی: از خانواده‌ام بابت حمایتی که از من داشته‌اند، تشکر می‌کنم. کادرفنی و خانم ایراندوست هم خیلی از من حمایت کردند. امیدوارم حضور آقایان در ورزشگاه‌ها آزاد شود. پدرم در همین بازی داربی، از دورترین نقطه فقط پشت درها ایستاده بود. برای بازی پرسپولیس هم تمام نگاهش به اخبار بود تا از نتیجه باخبر شود. ان‌شاالله این شرایط تغییر کند و ما هم بتوانیم تجربه حضور تماشاگران زیادی را در ورزشگاه داشته باشیم.