چرا آرشیو صداهای طبیعت را به فرانسه فرستادم (نظر)

این یک طنز عجیب است: با ورود تکنولوژی به سیستم‌های زنده زمین، جلوه‌های صوتی اولیه دنیای طبیعی - باد، آب، برگ و موجودات - هرگز به این اندازه در خطر نبوده‌اند. بوم شناسی منظره صوتی بر یک اعتقاد ساده استوار است: صداهای جمعی جهان غیرانسانی نه تنها گویا، بلکه ضروری هستند. این بیوفونی‌ها که در طول زمان ثبت و نگهداری می‌شوند، به کتاب‌های بادوام سلامت سیاره تبدیل می‌شوند، به اندازه پایگاه‌های داده ژنتیکی یا تصاویر ماهواره‌ای ارزشمند. در طول بیش از نیم قرن، من بیش از 5000 ساعت ضبط دریایی و زمینی را جمع آوری کرده ام.

در طی آن دهه ها، هم سمفونی زنده زندگی و هم افول نگران کننده آن را شنیده ام. زمانی که علم تحت محاصره قرار گرفت در سال‌های اخیر، ارزش این سوابق علمی - و اخلاقیات حفظ آنها - توسط نیروهای نه طبیعت، بلکه از طرف حاکمیت تسکین یافته است. در سال 2017، تنها چند هفته پس از روی کار آمدن دولت جدید ایالات متحده، سردی بر جامعه علمی نشست. همکاران توصیف کردند که تحقیقاتی که به طور ناگهانی به عنوان مشکوک، قطع بودجه و حذف مجموعه داده ها از دید عموم مورد بررسی قرار گرفته است. به طرز نگران کننده ای روشن شد که علم خود در محاصره است.

آرشیو کردن مناظر صوتی طبیعی دیگر صرفا یک عمل فداکاری و کنجکاوی نبود. تبدیل به یک مسئولیت فوری شده بود. خطر فقط تخریب زیستگاه یا انقراض یک پرنده آوازخوان خاص نبود. همچنین پاک کردن مجموعه ای منسجم از دانش بود. فراتر از دسترسی سیاسی، من احساس کردم که مجبور به اقدام هستم. با احساس سرپیچی و وظیفه، کل مجموعه میدانی خود را کپی کردم – هزاران ساعت مستند… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.