چرا آموزش استفاده «اخلاقی» از هوش مصنوعی برای یادگیری نوشتن باید شامل حق امتناع باشد

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

چه معنایی دارد که به دانش‌آموزانی که در حال یادگیری نوشتن آکادمیک هستند یاد دهیم که از هوش مصنوعی به روش‌های «اخلاقی» استفاده کنند - برای مثال، چت‌ربات‌های مدل زبان بزرگ (LLM) مانند ChatGPT، شکل خاصی از GenAI؟

در مطالعات بلاغی و نوشتاری، اسناد راهنما در مورد آموزش نوشتن و ادبیات در برابر ممنوعیت‌های همه جانبه احتیاط می‌کنند و خواستار راهنمایی در مورد ادغام اخلاقی LLM در نوشتار هستند.

موسسه من، دانشگاه ویکتوریا، "متعهد به حمایت از استفاده از هوش مصنوعی به روش های شفاف، مسئولانه، اخلاقی و عادلانه است."

در زمینه تدریس نویسندگی، «اخلاق» و هوش مصنوعی معمولا مختصری برای یکپارچگی آکادمیک هستند که از طریق سؤالاتی در مورد تألیف و تألیف، شفافیت و فرآیند نوشتن اطلاعات می‌یابند.

با این حال، حتی زمانی که راهنمایی‌های اخلاقی در مورد استفاده از هوش مصنوعی شامل تأمل در مورد اینکه چه زمانی اصلا هوش مصنوعی مناسب است، اغلب به عنوان یک نتیجه‌گیری از پیش فرض می‌شود که استفاده اخلاقی از هوش مصنوعی یک امکان وجود دارد.

هوش مصنوعی هزینه های زیست محیطی دارد و نگرانی های اجتماعی و انسانی عمیقی را ایجاد می کند. اگر به طور گسترده‌تر در مورد معنای استفاده از «اخلاقی» فکر نکنیم، به دانش‌آموزانی که یاد گرفتن نوشتن آکادمیک را یاد می‌گیرند، یک خدمت زیانبار می‌کنیم.

نوشتن ذاتا با قدرت پیوند خورده است، و بسیاری از محققان و معلمان مطالعات نوشتن، کلاس‌های درس را به‌عنوان فضاهای ذاتی سیاسی می‌بینند. آنها بر روی شیوه هایی تمرکز می کنند که دانش آموزان را مجهز می کند تا صدای خود را به مکالمات دانشگاهی بیافزایند بدون اینکه روش های دانش خود را به خطر بیندازند.

برای این دانش پژوهان، کلاس های درس مکان هایی برای توسعه شیوه های ضد نژادپرستی، عادلانه و فراگیر هستند.

بسیاری دانش‌آموزان را تشویق می‌کنند تا قدرت و امتیاز را زیر سوال ببرند، به‌ویژه در کلاس‌های نویسندگی سال اول. دانش آموزان یاد می گیرند که استدلال بسازند، شواهد را سازماندهی کنند و به طور موثر با مخاطبان خاص ارتباط برقرار کنند. آن‌ها مهارت‌ها و تجربیات قابل انتقالی را به دست می‌آورند که می‌تواند برای ساختاربندی بقیه زندگی پس از ثانویه بنیادی باشد.

تایلر برانسون، استاد ادبیات که آهنگسازی را نیز تدریس می‌کند، توضیح می‌دهد که چگونه «بهتر است به جای دوره نویسندگی آکادمیک به نوشتن سال اول به‌عنوان دوره‌ای در تمرین شهروندی فکر کنیم». او استدلال می کند که "جامعه در حال حاضر بیش از هر زمان دیگری به دانش آموزان ماهر در گفتمان مدنی نیاز دارد."

ما باید به دانش آموزان دلایل و فرصت هایی برای مقاومت و امتناع GenAI ارائه دهیم.

در استدلال در مورد این، من از آموزش خود در بلاغت استفاده می کنم تا بپرسم جودی زی سگال، محقق بلاغی چه چیزی را «سوالات قبلی» می نامد: پرسیدن «چی» و «چرا» به جای شروع کردن از مبنای «چگونه».

همانطور که سگال توضیح می دهد، به جای اینکه مثلا بپرسد "چگونه جراحی زیبایی را ایمن تر کنیم؟" ممکن است بپرسیم "چگونه و چرا ممکن است در وهله اول خود را نیازمند بهبود از طریق جراحی زیبایی ببینیم؟"

مربیان باید در مورد استفاده اخلاقی از چت ربات های LLM "سوالات قبلی" بپرسند.

وقتی به این سؤالات «چگونه» در رابطه با ربات‌های گفتگوی LLM و کلاس نویسندگی سال اول فکر می‌کنیم - «چگونه به دانش‌آموزان بیاموزیم که از نظر اخلاقی و مسئولانه با آنها درگیر شوند؟» - باید عقب‌نشینی کنیم و معنی «اخلاقی» را در نظر بگیریم.

جان دافی، استاد زبان انگلیسی در دانشگاه نوتردام، در مجموعه «نام گذاری آنچه می دانیم: مفاهیم آستانه مطالعات نوشتاری»، مقاله کوتاهی با عنوان «نوشتن شامل انتخاب های اخلاقی است» ارائه می دهد.

به گفته دافی، هر بار که برای شخص دیگری می نویسیم، پیشنهاد رابطه با خواننده یا خوانندگان را می دهیم. او به خصوص به سؤالات اخلاقی برای نویسندگان علاقه مند است: "من می خواهم چه نوع آدمی باشم؟ چگونه باید با دیگران رفتار کنم؟ چگونه باید زندگی کنم؟"

با رواج GenAI، نحوه انتخاب ما برای نوشتن، و نه فقط برای چه کسی و درباره چه چیزی، به سایتی برای انتخاب های اخلاقی نیز تبدیل شده است.

وقتی مربیان در کلاس‌های نویسندگی در مورد نحوه تعامل با چت‌بات‌های LLM یا سایر اشکال GenAI تصمیم می‌گیرند، ما باید ایده‌های اخلاقی خود را فراتر از نویسندگی و صداقت آکادمیک گسترش دهیم.

ما همچنین باید در مورد اثرات زیست محیطی، نیروی کار استثمارگرانه در فراساحل و چگونگی تأثیر منطق بازارهای اقتصادی بر استفاده از منابع کلیدی (انرژی، آب، زمین و مواد معدنی) و استدلال های موافق (و علیه) پذیرش بحث کنیم.

همانطور که کیت کرافورد، کارشناس مطالعات رسانه‌ای به ما یادآوری می‌کند، نظریه‌های هوش مصنوعی باید "دولت‌ها و شرکت‌هایی را که بر آن هدایت می‌کنند و بر آن مسلط هستند، صنایع استخراجی که اثری بر روی کره زمین بر جای می‌گذارند، جمع‌آوری انبوه داده‌ها و شیوه‌های کاری عمیقا نابرابر و استثمارگرانه که آن را حفظ می‌کنند" توضیح دهد.

اگر مربیان به طور پیش فرض «چگونه» از هوش مصنوعی به صورت اخلاقی در کلاس های درس خود استفاده کنند، یک سؤال اساسی تر را دور می زنیم: «چه چیزی باعث می شود فکر کنیم این کار در وهله اول اخلاقی است؟»

با تکیه بر منطق "نگرانی های قبلی"، مربیان باید در مورد اینکه چه ارزش هایی را تشویق یا عادی می کنیم، وقتی به دانش آموزان می گوییم که خوب است به ChatGPT روی بیاورند، فکر کنند و چگونه این ارزش ها می توانند انتظارات، عادات و هنجارها را شکل دهند.

به عنوان مثال، تحقیقات نشان داده است که ChatGPT از تمجید و تمجید با کیفیت به عنوان یک تنظیم پیش‌فرض استفاده می‌کند. آیا این بازخورد فوری به طور واقع بینانه دانش آموزان را برای شرکت در شبکه های انسانی از جمله دریافت بازخورد از معلمان یا همسالان آماده می کند؟

اگر مربیان نوشتن مراجعه به یک ربات چت LLM را برای بحث عادی کنند، ما همچنین در خطر عادی سازی اجتناب دانش آموزان از تلاشی که برای صحبت با شخصی در مرکز نوشتن، بازدید از ساعات اداری یا مشورت با یک کتابدار لازم است، می کنیم.

یکی از راه حل ها روی آوردن به رویکرد "رد GenAI" در نوشتن مطالعات است. جنیفر سانو فرانچینی، مگان مک اینتایر و مگی فرناندز، محققین مطالعات نویسندگی، امتناع را به عنوان یک "پاسخ انضباطی و اصولی" به استفاده از GenAI در کلاس درس نویسندگی می دانند.

آنها 10 دلیل ارائه می دهند که امتناع پاسخی موجه به GenAI است. در حالی که هر یک از این دلایل قانع کننده است، من به شماره 10 اشاره می کنم: "امتناع می تواند پاسخی اصولی و عملی به نفوذ فناوری های GenAI در دوره های نویسندگی دانشگاهی باشد."

مربیان نویسندگی در موقعیتی هستند که به دانش آموزان ما کمک می کنند تا به طور انتقادی در مورد مسئولیت های ما در قبال یکدیگر، جهان و آینده آن فکر کنند. به‌عنوان فضاهای ذاتا سیاسی، دوره‌های نویسندگی سال اول به‌ویژه باید دلایلی برای مقاومت و امتناع از GenAI و فرصت‌هایی برای انجام این کار در اختیار دانش‌آموزان قرار دهد.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.