چرا استقبال لیبی از توافق دریایی ترکیه، همسویی دریای مدیترانه را تغییر می دهد - تحلیل

پارلمان شرق لیبی روز سه‌شنبه یک قرارداد مرزی دریایی با ترکیه را تصویب کرد که ظاهرا ادعاهای ترکیه در مورد بخشی از شرق مدیترانه را تقویت می‌کند. تاریخ این قرارداد به سال 2019 بازمی‌گردد، زمانی که ترکیه با ادعای ایجاد یک مرز دریایی که از طریق مرزهای بین‌الملل و دریاچه‌های مرزی ترکیه را به هم متصل می‌کند، تلاش کرد از تقسیمات لیبی سوء استفاده کند. کرت

این به وضوح با ادعاهای یونانی همپوشانی دارد. با این حال، در قلب سیاست ماوی وطن یا سرزمین آبی آنکارا قرار دارد که ادعا می کند ترکیه ادعاهای گسترده ای در مورد منطقه دریایی دارد که به طور موثر ادعاهای یونان در مورد آبراه های بین جزایر یونان را نفی می کند. ترکیه به این زودی ها این آب ها را تصاحب نخواهد کرد. همچنین بعید است که هیچ گونه اکتشاف انرژی در سواحل کرت انجام دهد. لیبی کشوری تقسیم شده و فقیر است. بنابراین، معامله بیشتر در مورد نمادگرایی است. ترکیه از لیبی حمایت می شود، کشوری که به هر حال نمی تواند ادعاهای خود را اعمال کند. این باعث افزایش تنش با یونان می شود.

با این حال، آنکارا ممکن است فکر کند می تواند در آینده امتیازاتی بگیرد. در هر صورت، هر شرکت انرژی که بخواهد در بلوکی از اقیانوس در سواحل جزایر یونانی که با ادعاهای آنکارا همپوشانی دارد اکتشاف کند، ممکن است از انجام این کار احتیاط کند. افزایش تنش در شرق مدیترانه بنابراین، با ادعای ادعاها، ترکیه می‌تواند بدون نیاز به انجام کارهای بیشتری دردسر ایجاد کند. هنگامی که این معامله در سال 2019 به امضا رسید، دولت ملی تریپول 1 به نام دولت ملی 2011 برگزار شد. توافق، در میدان جنگ علیه دولت مستقر در طبرق و شرق و همسو با ژنرال خلیفه دچار شکست شد.

ارتش ملی لیبی (LNA) به رهبری حفتر. پس از توافق، ترکیه به سرعت از طرابلس حمایت کرد. نیروها به همراه پهپادهای ترکیه وارد شدند. ارتش حفتر در سال 2010 در پایگاه هوایی وطیه شکست خورد. France24 در آن زمان تحت حمایت Emliarat عربی، تحت حمایت خفاتر، LNA، خاطرنشان کرد: «بیش از یک سال است که برای تصرف طرابلس، مقر دولت وفاق ملی (GNA)، که توسط سازمان ملل به رسمیت شناخته شده است و از ژانویه به جلو در جنگ حرکت کرده است، می جنگد. روسیه و مصر.» از سال 2020، خطوط مقدم لیبی عمدتا یک پایگاه بوده است

لمیت دولت ترامپ به توافق در لیبی امیدوار بوده است. لوموند در سپتامبر خاطرنشان کرد که «پس از 15 سال کمرنگ نگهداشتن لیبی، واشنگتن اکنون می‌خواهد مقامات رقیب در شرق و غرب این کشور را با میانجی‌گری در یک توافق تقسیم قدرت که در میان تعدادی از جنگ‌سالاران محلی مذاکره شده است، آشتی دهد.» این ابتکار به دور از آرام کردن ملت، باعث ایجاد یک تنش‌های دیوانه‌کننده در تمام قدرت‌ها شده است. توافق 2019 لیبی با ترکیه به این منظور طراحی شده بود که به آنکارا دلیلی برای حمایت از طرابلس بدهد.

موفق شد: آنکارا در لیبی جای پای خود را به دست آورد و دولت لیبی توانست نیروهای حفتر را عقب براند. با این حال، چرا این توافق اکنون احیا شده است؟ به نظر می رسد که پارلمان شرق لیبی این توافق را پذیرفته است به این معنی که لیبی اکنون در این سیاست متحد شده است. این تصمیم باعث خشم چندین کشور دیگر شده است. مصر این تصمیم را محکوم کرده است. یونان و اسرائیل نیز آن را محکوم کرده اند. اسرائیل تصمیم مجلس نمایندگان لیبی برای تصویب تفاهم نامه صلاحیت دریایی بین ترکیه و لیبی را به شدت محکوم می کند.

این توافق حقوق حاکمیتی متحدان نزدیک ما در منطقه را نقض می کند. متأسفانه بار دیگر شاهد تلاش ترکیه برای بی‌ثبات کردن منطقه مدیترانه شرقی هستیم. لیبیا آبزرور خاطرنشان می‌کند که «اتحادیه اروپا، یونان، مصر و اسرائیل تصویب توافقنامه دریایی ۲۰۱۹ با ترکیه توسط مجلس نمایندگان لیبی را رد کرده‌اند و استدلال می‌کنند که این توافق ناقض قوانین بین‌المللی و ناقض حقوق ناقض سایر کشورها است. مدیترانه.» چرا لیبی تصمیم گرفت اکنون زمان خوبی برای تصمیم گیری است؟ با سرازیر شدن بسیاری از محکومیت ها،

آیا لیبی تصمیم می گیرد که اکنون زمان مناسبی برای بحث در مورد این موضوع است؟ از یک سو، تمرکز جدید بر ادعاهای دریایی می تواند جبهه جدیدی را در تنش های ترکیه و اسرائیل باز کند. ترکیه و اسرائیل پس از به رسمیت شناختن سومالی لند توسط اسرائیل، در حال حاضر بر سر سوریه و احتمالا بر سر سومالی تنش دارند. ترکیه قرارداد جدیدی با عربستان سعودی و پاکستان امضا کرده است. در عین حال، با اندونزی، قطر و پاکستان نیز برای توسعه تولیدات صنعتی دفاعی قرارداد دارد. با این حال، به نظر می‌رسد تنش‌ها با مصر و لیبی بر سر این قرارداد نیز چالشی ایجاد می‌کند.

ترکیه و مصر در چند سال گذشته روابط خود را اصلاح کرده اند. این به دنبال دوره‌ای است که کشورها بر سر سرنگونی محمد مرسی، رئیس‌جمهور مصر در سال 2013 با یکدیگر اختلاف داشتند. در واقع، زمانی که این توافق برای اولین بار در لیبی در سال 2019 اعلام شد، به نظر می‌رسید که آنکارا و قاهره درگیر جنگ نیابتی در لیبی بودند. این روزها مصر بسیار به عربستان سعودی نزدیک شده و در حال بررسی حمایت از آن علیه حوثی ها است. ترکیه و ریاض هم متحد هستند. چگونه این توافق می تواند تنش هایی را بین قاهره و آنکارا ایجاد کند و در نتیجه چالش هایی را برای ریاض ایجاد کند؟ مسائل دیگری نیز در خطر هستند.

نخست وزیر اسرائیل اخیرا دکترین امنیت ملی را ارائه کرد. او در سخنرانی 18 اکتبر خود نقشه ای از منطقه را نشان داد. این نقشه شبیه نقشه ایجاد شده توسط بنیاد فردریش ابرت است که با حزب سوسیال دموکرات آلمان مرتبط است.

این نقشه به دلیل ائتلاف‌هایی که به نظر می‌رسد برای اسرائیل ترسیم می‌کند، ابروها را برانگیخته است. «بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل از نقشه‌ای از خاورمیانه گسترده‌تر رونمایی کرد که نشان می‌دهد کشورش و امارات متحده عربی با یک شبه‌نظامی در سودان، متهم به ارتکاب نسل‌کشی، و جدایی‌طلبان در لیبی، یمن، یمن و سومالی همسو هستند.» میدل ایست آی با اسرائیل دشمنی دارد و معمولا با ترکیه و قطر همدل است.

با این وجود، این نکته را در مورد لیبی بیان می کند که قابل تامل است. اگر اسرائیل در گذشته به دولت شرق لیبی نزدیک بود، پس چرا لیبیای شرقی با معامله دریایی ترکیه موافقت می کردند؟ آیا این باعث خشم دوستان آنها در قاهره نیز شده است؟ چه خبر است؟ آیا فقط زمان بندی عجیب است؟ زمان می برد تا ببینیم با این جنجال اخیر دریایی چه اتفاقی می افتد. ممکن است مانند قرارداد 2019 محو شود. این توافق منجر به افزایش تنش ها در شرق مدیترانه شد. با این حال، در نهایت به نظر می رسید که روی یخ گذاشته شده است.

اسرائیل سرمایه‌گذاری دریایی خود را افزایش داده است. ناوها و زیردریایی‌های جدید Saar 6 خریداری کرده است. اسرائیل اکنون در حال ساخت پنج کشتی جدید کلاس رشف است که برای جایگزینی کشتی‌های Saar 4.5 طراحی شده‌اند. اسرائیل و یونان نیز در حال نزدیک تر شدن هستند. یونان چندین سامانه دفاع هوایی اسرائیل را به عنوان بخشی از برنامه میلیارد دلاری سپر آشیل خریداری می کند. در همین حال، مراکش نیز به دنبال دستیابی به سامانه های دفاعی اسرائیل است. این به وضوح نشان می دهد که اسرائیل نفوذ بیشتری در دریای مدیترانه دارد. ایالات متحده ممکن است لیبیایی ها را وادار به اتحاد کند.

آمریکا همچنین بر آتش بس در سودان تاکید کرده است. مسائل دیگر در شاخ آفریقا باقی مانده است. اتیوپی و اریتره همچنان پرتنش هستند و گروه‌های شورشی در اتیوپی فعالیت می‌کنند. با ابتکارات بسیار زیاد در منطقه، مانند توافق عربستان، ترکیه و پاکستان و توافق جدید قطر، اندونزی، ترکیه و پاکستان، توافق دریایی ترکیه و لیبی تنها یک پله پله برای کشورهایی است که به دنبال سرمایه‌گذاری در منطقه هستند. آینده

با گزارش‌هایی مبنی بر اینکه ایالات متحده و اسرائیل در حال آماده‌سازی دور جدیدی از حملات به ایران هستند و ایالات متحده احتمالا برخی از کارکنان دیپلماتیک خود را خارج می‌کند و دارایی‌های نظامی را جابه‌جا می‌کند، بسیاری از چیزها در حال حرکت هستند. برای مثال، NBC خاطرنشان کرد که "ارتش ایالات متحده بی سر و صدا حضور نیروهای خود را در پایگاه‌های سراسر خاورمیانه در روزهای اخیر کاهش داده است." به نظر می رسد که این امر بر نیروهای مستقر در اردن، قطر و کویت تأثیر می گذارد.

دهه گذشته نشان داده است که علیرغم بسیاری از توافقات و حتی صحبت در مورد کریدورها و خطوط لوله انرژی جدید، شکل گیری ابتکارات جدید زمان بر است. تا زمانی که اسرائیل و ترکیه تنش دارند و یونان، لیبی، مصر، ترکیه و قبرس موافق نیستند، توسعه انرژی زیادی یا خطوط لوله جدید در این مناطق وجود نخواهد داشت که در آن ادعاهای متضاد و متداخل وجود داشته باشد.

حملات ایران در تنگه هرمز و همچنین شبه نظامیان تحت حمایت ایران که به خط لوله شرق-غرب در عربستان سعودی حمله می کنند نشان می دهد که مسیرهای تجارت انرژی در برابر هواپیماهای بدون سرنشین ارزان چقدر آسیب پذیر هستند. کشورهای مدیترانه شرقی این را می دانند.