چرا ایالات متحده باید به طور همزمان با چین در زمینه هوش مصنوعی رقابت و همکاری کند؟

رئیس جمهور شی جین پینگ و رئیس جمهور دونالد ترامپ در کاخ سفید در 24 سپتامبر 2026 در واشنگتن دی سی. -اندرو هارنیک-گتی ایماژ

هفته گذشته دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا میزبان شی جین پینگ رئیس جمهور چین در کاخ سفید بود. این دومین دیدار آنها در سال جاری، پس از نشست ماه مه در پکن است. این بازدید، خطرات حتی بیشتر بود.

تقریبا از هر شرکت بزرگ هوش مصنوعی، آمریکایی و چینی، که بر روی هر دو مدل باز و بسته ساخته شده اند، در مورد حوادث امنیتی مطلع شده ایم. آزمایشگاه‌های پیشرو هوش مصنوعی آشکارا در حال بحث هستند که آیا توسعه مدل مرزی خود را سرعت دهند یا خیر، و دولت در حال بررسی نقشی است که در این تصمیم بازی می‌کند.

من چهار سال به عنوان وزیر بازرگانی به طور جدی بر رقابت اقتصادی، فناوری و امنیتی آمریکا با چین تمرکز کردم - اولین کنترل‌های صادراتی در نوع خود را بر فروش تراشه‌ها و تجهیزات ساخت تراشه به چین برای محافظت از امنیت ملی خود ایجاد کردم و اجرای قانون چیپس برای تولید تراشه‌های خشکی را پیش بردم. من همچنین موسسه ایمنی هوش مصنوعی را ایجاد کردم تا بتوانیم توسعه هوش مصنوعی خود را مسئولانه و ایمن تسریع کنیم. من از چین روی میز نشسته‌ام و درک درستی از نحوه تفکر آنها در مورد هوش مصنوعی دارم.

من معتقدم که شرکت‌های هوش مصنوعی حق دارند که می‌خواهند مرز را پیش ببرند. اما ما باید از چین جلوتر بمانیم، زیرا جهانی که در آن چین در رقابت جهانی هوش مصنوعی پیشتاز است، منافع آمریکا را تهدید می‌کند.

چالش این است: ما باید از نظر خود فناوری از چین پیشی بگیریم و در عین حال برای مقابله با خطرات ناشی از هوش مصنوعی با چین همکاری کنیم. رقابت و همکاری اغلب در تنش هستند، اما ریسک در این مورد بسیار زیاد است که نمی‌توان تنها یکی را انتخاب کرد.

چگونه با هم همکاری می کنیم - در حالی که جلوتر می مانیم

چین دلایل خاص خود را برای جدی گرفتن ایمنی هوش مصنوعی دارد. وزیر امنیت دولتی چین اخیرا علنا گفت که بزرگترین خطری که هوش مصنوعی پیشرفته برای چین ایجاد می کند، خطری است که برای ثبات حزب کمونیست چین (ح.ک.پ) ایجاد می کند. پکن به اندازه واشنگتن علاقه ای به سیستم های هوش مصنوعی قدرتمند که ویرانگری سیاسی-اجتماعی را به بار می آورد، ندارد. هر دو کشور انگیزه هایی برای هماهنگی با استانداردهای ایمنی خاص یا حتی درک مشترک از خطرات هوش مصنوعی دارند.

به نفع هیچ کشوری نیست که شرکت ها کنترل سیستم های هوش مصنوعی خود را از دست بدهند یا اینکه از هوش مصنوعی برای ایجاد سلاح های زیستی توسط بازیگران سرکش استفاده شود. اعلام اسکات بسنت وزیر خزانه داری در مورد گفتگوی احتمالی هوش مصنوعی با همتایان چینی پس از دیدار وی با معاون نخست وزیر چین، هی لیفنگ، نشانه ملموسی است که چین حداقل فضایی برای همکاری در اینجا می بیند.

من استدلال می کنم که اکنون زمان برقراری کامل آن گفتگو و تداوم حرکت است. ما باید این کار را با دعوت از کارشناسان هر دو کشور انجام دهیم. من به خوبی می دانم که اگر به رهبران جمهوری خلق چین (PRC) اعتماد کنیم احمقانه خواهیم بود. اما این بدان معنا نیست که ما نباید تلاش کنیم. این فقط به این معنی است که ما باید مکانیسم های راستی آزمایی را توسعه دهیم تا اطمینان حاصل شود که توافقات حتی در غیاب اعتماد کار می کنند.

حتی اگر بر سر مجموعه استانداردهای مشترک به توافق نرسیدیم، شروع گفت‌وگو و باز کردن این خطوط ارتباطی حیاتی است - درست همانطور که در سال 2008 در طول بحران مالی انجام دادیم، زمانی که هماهنگی به نفع دوجانبه بود. و ما دهه‌ها را در طول جنگ سرد در گفتگوی دقیق و مداوم با اتحاد جماهیر شوروی در مورد کنترل تسلیحات هسته‌ای گذراندیم، زیرا خطرات برای هر دو کشور بسیار زیاد بود. در آن زمان، ما روش‌های اعتماد صفر را برای راستی‌آزمایی توافق‌نامه‌های کنترل تسلیحات، حتی زمانی که در یک رابطه خصمانه قفل شده بودیم، توسعه دادیم.

هیچ کدام از اینها نیاز به به روز رسانی دقیق و مستمر کنترل های ما را با تغییر فناوری تغییر نمی دهد تا چین نتواند به پیچیده ترین محاسبات ما به روش هایی که امنیت ملی ما را تهدید می کند دسترسی پیدا کند. این شامل به‌روزرسانی مداوم کنترل‌های صادراتی ما در تراشه‌های پیشرفته، رسیدگی به خطرات دسترسی چین به محاسبات کنترل‌شده از راه دور در مراکز داده در سرتاسر جهان، و سرکوب انحراف فناوری‌های کنترل‌شده است.

ما همچنین باید شکاف‌های باقی‌مانده در کنترل‌های تجهیزات تولید نیمه‌هادی خود را کاهش دهیم تا چین بتواند با توانایی کمتری ابزارهایی برای تولید تراشه‌های قدرتمند در مقیاس و سرویس تجهیزات از قبل موجود خود به دست آورد. این کار باید با متحدان و شرکای هلندی، ژاپنی و آلمانی ما که این تجهیزات تراشه‌سازی را تولید و سرویس می‌کنند، اتفاق بیفتد.

هوش مصنوعی آمریکایی

در نهایت، دولت ایالات متحده باید بار بیشتری را بر دوش شرکت‌های هوش مصنوعی بگذارد تا تقطیر متخاصم را جدی‌تر بگیرند. تقطیر - تلاش‌های هماهنگ شده و در مقیاس صنعتی آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی برای آموزش مدل‌های ضعیف‌تر خود بر روی خروجی‌های مدل‌های مرزی - در سال گذشته به یک موضوع مهم تبدیل شده است.

Anthropic بیش از 16 میلیون مبادله کلود را به کمپین‌های تقطیر نسبت داده است و تخمین زده است که بیش از 3 میلیون از این کمپین‌های تقطیر را می‌توان به هوش مصنوعی Moonshot چین (شرکتی که پشت نسخه چینی ChatGPT، Kimi) و سایر آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی چینی مانند Alibaba و DeepSeek ردیابی کرد. به عنوان مثال، Moonshot بعدا در حال ارسال درخواست‌های کاربر به کلود برای پاسخ‌گویی و ارسال آن پاسخ‌ها از طریق کیمی دستگیر شد.

چین مطمئنا بسیاری از پشته هوش مصنوعی خود را بومی کرده است، چیزی که شی علنا در برنامه ساخت چین 2025 خود، سال‌ها قبل از اینکه دولت ایالات متحده آشکارا در مورد تراشه‌ها یا مدل‌ها صحبت کند، در اولویت قرار داده است. و چین در این طرح پیشرفت کرده است. اما برای بسیاری واضح است که رقابتی ترین مدل های چین، تا حدی، مدل های آمریکایی را از بین می برند. آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی آمریکایی باید مقادیر بیشتری از پول خود را برای یافتن و افشای این نوع فعالیت‌ها تخصیص دهند تا سیاست‌گذاران - و مردم - بتوانند بر این اساس سازگار شوند.

خطرات و مزایای هوش مصنوعی بسیار زیاد است، چیزی که بیشتر و بیشتر آمریکایی ها متوجه می شوند زیرا هوش مصنوعی سریعتر از آنچه قبلا تصور می کردیم پیشرفت می کند. کارهای زیادی در مورد ایمنی هوش مصنوعی در خانه وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که جامعه و اقتصاد ما در برابر تغییرات چشمگیری که هوش مصنوعی به ارمغان خواهد آورد انعطاف پذیر است. اما من همچنین می‌دانم که استقرار ایمن هوش مصنوعی تنها در صورتی امکان‌پذیر است که ما روابط خود را با چین با موفقیت مدیریت کنیم – هم با حفظ رهبری تکنولوژیکی خود و هم تلاش برای همکاری.