چرا ای کاش نمی خواستید مستند الیزابت هلمز ناتان فیلدر را ببینید
خبرنگاری که با الیزابت هولمز در مورد اینکه چرا جامعه اصالت، صداقت و حقیقت را با هم اشتباه می گیرد و اینکه او چگونه سود می برد، مصاحبه کرد.
متیو هرپر در اوج شیدایی ترانوس دو بار با هولمز مصاحبه کرد و قدرت وحشتناک او را بر مردم تجربه کرد.
متیو هرپر نوآوری های پزشکی را پوشش می دهد - هم وعده و هم خطرات آن.
این مقاله حاوی اسپویلهایی برای «شما میتوانید همه چیز را ببینید»، فیلم جدید ناتان فیلدر درباره الیزابت هلمز، بنیانگذار ترانوس است.
همانطور که الیزابت هولمز را تماشا می کردم که به ناتان فیلدر می گفت که در تمام عمرش هرگز دروغ نگفته است، مدام به زمانی فکر می کردم که مطمئنم او به من دروغ گفته است.
در طول اوج شیدایی ترانوس در سال 2015، من در نقش خبرنگار بهداشتی فوربس، دو بار در چند ماه روی صحنه با هولمز مصاحبه کردم. اولین مورد درست قبل از انتشار افشاگری های روزنامه نگار جان کریرو بود که منجر به افشاگری ترانوس شد. دومین مورد، هفتهها پس از آن بود که سازمان غذا و دارو اقدامی انجام داد که به این معنی بود که Theranos دیگر نمیتواند بیشتر آزمایشهای خود را به بازار عرضه کند.
بنابراین من باید کاری را انجام دهم که «شما می توانید همه چیز را ببینید» فیلدر هرگز انجام نمی دهد: کمی فنی باشید. FDA با گفتن اینکه ظرفی که این شرکت برای نگهداری نمونههای خون استفاده میکرد و توسط Theranos «نانو ظرف» نامیده میشود، ترانوس را مجبور به توقف تقریبا همه آزمایشهای انگشتشکن خود کرد. این یک راه سریع برای از بین بردن اکثر آزمایشات آن بود.
از هولمز در این مورد پرسیدم. حافظه من این است که او گفت نسخه دیگری از ظرف وجود دارد که مشکلات FDA را برطرف می کند. (نتونستم ویدیویی از جلسه آنلاین پیدا کنم.) مقاله های همزمان می گویند که او در مورد کانتینر دیگری روی صحنه صحبت کرده است. او همچنین ادعا کرد که بیماران بیش از همیشه از آزمایش های Theranos استفاده می کنند.
هیچ "نانو ظروف" جدیدی تا به حال ظاهر نشده است که اجازه راه اندازی مجدد تست های انگشت را بدهد. این یکی از بسیاری از اظهارات لغزنده ای است که هولمز در حماسه Theranos بیان کرد. Theranos در سال 2018 منحل شد.
از جمله: اینکه دستگاه های Theranos توسط ارتش مستقر شدند (آنها نبودند). زمانی که با سانی بالوانی، مدیر اجرایی ترانوس در یک عمارت زندگی میکرد، او در یک آپارتمان به تنهایی زندگی میکرد. اینکه Theranos تاییدیه هایی از شرکت های بزرگ داروسازی داشت، در حالی که نداشت. وقتی یک مطالعه بیرونی از آزمایشهای Theranos نشان داد که آزمایشهای Theranos بیشتر از آزمایشگاههای اصلی، بهخصوص در مورد آزمایشهای کلسترول، نتایج «خارج از محدوده» میدهند، دستگاه Theranos، ادیسون، تقریبا میتوانست هر آزمایش خونی را انجام دهد.
فیلم این اظهارات نادرست را بیشتر از آنچه بود قابل بحث است. لحظه مورد علاقه من برای نشان دادن تمایل هلمز به ماساژ دادن حقیقت، جلسه انجمن آمریکایی شیمی بالینی در سال 2016 بود. او در مقابل جمعی از دانشمندان برخاست تا نسخه جدیدی از ماشین Theranos را ارائه کند که قرار بود بر مشکلات مدل قبلی غلبه کند. محققان بسیار متحیر بودند، زیرا آنچه او ارائه کرد نمونه اولیه ای بود که توسط هیئت منصفه تقلب شده بود که نمی توانست آزمایشاتی را انجام دهد که ترانوس ادعا کرده بود مدل قبلی می تواند انجام دهد.
بنابراین با تماشای فیلم، واکنش مشابهی به تایلر شولتز، افشاگر ترانوس داشتم، که زمانی که هلمز فیلدر را گمراه کرد، متوجه شد که میخواهد روی صفحه فریاد بزند. ای کاش فیلدر به کریرو زنگ می زد که اتفاقا فکر می کند فیلم باید اسکار بگیرد.
به سادگی: حقایقی در اینجا وجود دارد، و آنها کنار گذاشته می شوند. اشتباه نکنید: من فیلم را دوست داشتم. اما من از خودم - و بقیه - به خاطر دوست داشتنش متنفر بودم، زیرا احساس می کردم این عشق دقیقا نشان می دهد که چرا هولمز می تواند چنین قدرت وهم انگیزی بر مردم داشته باشد.
می توانم صدای گروهی از طرفداران فیلدر را بشنوم که شکایت می کنند که دقت فنی هدف فیلم نیست. اینکه این یک مطالعه شخصیت بود، و اینکه مستندسازی توانایی او در متقاعد کردن مردم به باور او، تمام هدف فیلم است. و حقیقتی در آن وجود دارد.
تکنیک های فیلدر برای اکثر مردم نشان می دهد که هولمز هم یک دستکاری ماهر است و هم احتمالا گناهکار است. اما به نظر میرسد که تند تند مسائل فنی باعث میشود برخی از افراد شواهد را از دست بدهند. و این عالی نیست
برایان جانسون، تأثیرگذار Longevity، در مورد اکرانی که در آن حضور داشت، در X نوشت: «بیشتر به صراحت معتقد بودند که هولمز گناهکار است و خیلی ها مطمئن نبودند که چه اتفاقی افتاده است.»
«تو میتوانی همهچیز را ببینی» به حساسیتهای هنری خودم جذابیت داشت. بویی از مدرنیسم داشت، از فاکنر یا کوروساوا، که در آن دیدگاههای مختلف هرگز در یک واقعیت واحد ادغام نمیشوند. به نظر می رسد همه چیز متفاوتی می بینند.
افرادی که با آنها بودم، آماندا سایفرید، بازیگر نقش هولمز را که در یک مینی سریال نقش هولمز را بازی می کرد و در اینجا دوباره این نقش را بازی می کرد، به عنوان یک قهرمان دیدند. اشلی ونس، روزنامهنگار، در توییتی نوشت که او دومین شخصیت «شیطان» فیلدر است.
آیا شریک زندگی هولمز در کنار مادر فرزندانش ایستاده است یا او را دستکاری می کند؟ فیلدر گفته است که گروه فیلمبرداری نتوانستند دقیقا درباره آنچه اتفاق افتاده به توافق برسند. و فیلم این را به خوبی مستند می کند.
اما این باعث می شود ارزش هنر را زیر سوال ببرم. من این هولمز را «قدرت فوق العاده» نامیده ام - توانایی عجیب و غریب برای تأثیرگذاری بر افرادی که با آنها صحبت می کند، و من خودم آن را تجربه کرده ام. (او به من چرخید.) شولتز، افشاگر ترانوس، آن را در مصاحبه ای در سال 2022 برای من توصیف کرد.
شولتز گفت: «او در این کار آنقدر خوب بود که حتی من که با این محصول کار میکردم که به وضوح کار نمیکرد، میتوانستم با او یک مکالمه پنج دقیقهای داشته باشم و احساس کنم که کار من در حال تغییر جهان است.» او چگونه این کار را با من کرد؟ حتی اگر میدانستید که در راه است، او همچنان میتوانست این کار را انجام دهد.»
من فکر می کنم هولمز از سردرگمی اجتماعی ما بین اصالت یا گفتن حقیقت خود و صداقت، که در آن حقیقت را می گوید، استفاده می کند. هولمز اغلب کاملا معتبر به نظر می رسد، گویی به آنچه می گوید باور دارد. اما این باعث نمی شود.
ما اکنون با چیزی که زمانی عقل سلیم بود مشکل داریم: اینکه برخی از مردم چیزهای نادرستی می گویند زیرا آنها آنها را باور دارند، و اینها افرادی هستند که کمتر می توانیم به آنها اعتماد کنیم. و - نگرانی اصلی من اینجاست - فکر نمی کنم دیدن این نوع فیلم ما را در برابر دستکاری واکسینه کند.
با این نوع دستکاری، احتمالا بهتر است به دور نگاه کنید. اما ما نمی توانیم. ما آن نگاه وهمآور را میبینیم و گرفتار میشویم - حتی میبینیم که برای فیلدر هم اتفاق میافتد. کاش همه ما نمی توانستیم نگاه نکنیم.
نویسنده ارشد، پزشکی، مدیر تحریریه رویدادها
درک کنید که چگونه علم، سیاست سلامت و پزشکی هر روز جهان را شکل می دهد
متن اصلی (انگلیسی)
Why I wish you didn’t want to see Nathan Fielder’s Elizabeth Holmes documentary
A reporter who interviewed Elizabeth Holmes on why society confuses authenticity, honesty, and truth, and how she takes advantage.