چرا باید پیاده روی خود را به شکار رنگ تبدیل کنید؟

- با اجازه کیم برنارد

آخرین باری که برای پیاده‌روی رفتید، ممکن است روی پادکست مورد علاقه‌تان، تماس با خواهرتان یا تعداد کالری‌هایی که اپل واچ‌تان گفته بود می‌سوزانید تمرکز کرده باشید.

در همین حال، کیم برنارد در قدم زدن در اطراف محله‌اش متوجه همه چیز زرد شد: «یک روکش منهول، یک جلیقه بارانی زرد، یک شیر آتش نشانی، اعداد روی صندوق پستی یک نفر،» این هنرمند ساکن مین به یاد می‌آورد. تابلوی «کودکان در حال بازی»، بخشی از پلاک پنسیلوانیا، و حتی یک سطل خاک گربه بخشی از پالت محله شد.

برنارد در حال پیاده روی رنگی بود، یک شکار لاشخور ساده که عمدا متوجه یک رنگ خاص شد - و چه مقدار از آن در محیط معمولی شما پنهان شده است. ما از کارشناسان پرسیدیم که چرا باید این فعالیت را بخشی از برنامه روزانه خود قرار دهید و چگونه می تواند یک روز دیگر را شاداب کند.

چرا پیاده‌روی رنگی می‌تواند به شما کمک کند تنظیم کنید

حدود یک سال پیش، بریجت کمبل، یک سازنده محتوا در ونیز، کالیفرنیا، متوجه شد که به تلفن خود متصل شده است. او حتی زمانی که در امتداد کانال‌های ونیز می‌چرخید، به جای تحسین خانه‌ها و گل‌های رنگارنگ کنار آب، ایده‌های تجاری را مطرح کرد. این زمانی بود که او تصمیم گرفت یک پیاده روی رنگی انجام دهد، مفهومی که به طور اتفاقی در رسانه های اجتماعی با آن مواجه شده بود.

او می‌گوید: «این راهی بود برای خارج شدن از ذهنم و بازگشت به بدنم، کاهش سرعت و حضور. در حالی که یک پیاده روی معمولی ممکن است ذهن او را به سمت کار سوق دهد، جستجوی یک رنگ خاص باعث می شود کار دیگری انجام دهد و عملا تمام آن صحبت های ذهنی دیگر را خاموش می کند.

Cheryl Fisher، مشاور حرفه ای بالینی دارای مجوز در آناپولیس، Md. و دانشیار مشاوره بالینی در دانشگاه Alliant می گوید دقیقا به همین دلیل است که پیاده روی های رنگی بسیار خوب کار می کنند: آنها توجه متمرکز را تشویق می کنند. او یک «دنیای اسکن-اسکن-پیمایش» را توصیف می‌کند، که در آن به راحتی می‌توان در اطراف خود حرکت کرد بدون اینکه واقعا آنها را ببینید. جست‌وجوی رنگ به شما دلیلی می‌دهد تا از تلفن خود به بالا نگاه کنید و به آنچه در مقابل شماست توجه کنید.

ماری ریسبرگ، مشاور حرفه‌ای دارای مجوز و مربی خلاق در بولدر، کولو، می‌گوید، این همچنین به افرادی که خود را خلاقیت خاصی نمی‌دانند، مکان آسانی برای شروع می‌دهد. انتخاب رنگی برای تمرکز روی ساختار کمی ایجاد می‌کند در حالی که فضای زیادی برای کشف باقی می‌گذارد.

رایسبرگ هنوز هم در پیاده روهای محله ای که بارها به آن سفر کرده، شگفتی می یابد. او فکر می کند: "اوه خدای من، من قبلا چنین چیزی را ندیده بودم." حتی در آشناترین مسیرها، او می‌گوید: «شادی بسیار زیاد است.

رنگی را انتخاب کنید که شما را کنجکاو کند

راه های زیادی برای بازی رولت رنگی و تشخیص اینکه کدام سایه را شکار کنید وجود دارد. البته می توانید رنگ مورد علاقه خود را انتخاب کنید. فیشر نمونه‌های رنگ را جمع‌آوری می‌کند، آن‌ها را برش می‌دهد و آنها را در یک سبد می‌اندازد تا مردم بتوانند قبل از خروج یکی از آن‌ها را بکشند. زمانی معلمی رویکرد ساده‌تری را با او به اشتراک گذاشت: از بچه‌ها بخواهید رنگی را از لباس‌هایشان انتخاب کنند، سپس در طول مسیر به دنبال کبریت بگردند. حتی می توانید نیمه راه را انتخاب کنید. کمپبل گاهی اوقات یک گل نارنجی را می بیند و تصمیم می گیرد که در بقیه راه به دنبال آن باشد.

اینکه چقدر مشخص می شوید به خودتان بستگی دارد. در یک پیاده روی 15 دقیقه ای 9 شی فوشیا پیدا می کنید؟ برنارد می گوید: «خیلی سخت است. رایسبرگ گاهی اوقات سایه خاصی مانند آبی نیمه شب یا آبی آسمانی را انتخاب می کند تا به چشمانش هدف دقیق تری بدهد. در روزهای دیگر رنگ سبز فراوان است. او می گوید: «هیچ راه درست یا غلطی برای انجام آن وجود ندارد.

پیاده روی معمولی خود را انجام دهید و ببینید چه چیزی را از دست داده اید

هنگامی که روی رنگی تصمیم گرفتید، به بیرون بروید و ببینید کجا پیدا می شود. شما به یک مسیر زیبا یا یک محله پر از باغ گل نیاز ندارید. کمپبل افرادی را که فکر می‌کنند محیط اطرافشان خیلی خاکستری است تشویق می‌کند تا به هر حال آن را امتحان کنند: رنگ می‌تواند در مکان‌هایی که بارها بدون نگاه دوم از آن‌ها عبور کرده‌اید ظاهر شود.

فیشر می‌گوید: وقتی یک کبریت پیدا کردید، در مقابل میل به بررسی ذهنی آن مقاومت کنید و به سمت مورد بعدی بشتابید. لحظه ای را صرف نگاه کردن به آنچه توجه شما را جلب کرده است. او می گوید: «هدیه واقعی نشستن با آن است و نه فقط پیدا کردن آن.

همچنین لازم نیست اکتشافات خود را برای خود نگه دارید. کمپبل می گوید: «می توانید این کار را با یک دوست انجام دهید، می توانید این کار را با مادرتان انجام دهید. جست‌وجوی با هم چیز جدیدی برای صحبت کردن به شما می‌دهد.

اگر سوغاتی می خواهید، در طول مسیر عکس بگیرید. برنارد از شرکت کنندگان در راهپیمایی رنگی که او رهبری می کرد، خواست که 9 تصویر مورد علاقه خود را انتخاب کرده و آنها را در یک شبکه مرتب کنند. مجموعه ها با هم شبیه یک لحاف رنگی تکه تکه شده بودند. می توانید کولاژ خود را بسازید یا چند عکس را ذخیره کنید تا در صورت نیاز به الهام دوباره از آنها بازدید کنید.

یا به سادگی از پیاده روی لذت ببرید. ریسبرگ می گوید: «ما در روزگاری زندگی می کنیم که همه چیز راضی است. گاهی اوقات او عکس می گیرد تا به اشتراک بگذارد. مواقع دیگر، اکتشافات به تنهایی متعلق به اوست. او می گوید، اگر در ابتدا همه چیز کمی احمقانه به نظر برسد، اشکالی ندارد. بزرگسالان همیشه به این نوع کنجکاوی عادت ندارند. "به آن کمی فضای بیشتر بدهید، کمی فرصت بیشتر برای غافلگیری شما."