چرا برنامه بعدی آب و هوای دموکرات ها متفاوت به نظر می رسد؟

ساختمان کنگره ایالات متحده در 3 نوامبر دیده می شود. - کوین کارتر - گتی ایماژ

پس از گذشت دو سال از ضد آب و هواترین دولت ریاست جمهوری در تاریخ ایالات متحده، نتایج انتخابات روز سه شنبه بسیاری از طرفداران آب و هوا را امیدوار کرد. اگرچه اشاره صریح به تغییرات آب و هوایی دور از قلب بحث های میان دوره ای بود، دموکرات ها سابقه انجام نوسانات بزرگ برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای را دارند.

اما حتی با وجود دموکرات‌ها در حال افزایش، انتظار بازگشت به نظم آب و هوایی قدیمی را نداشته باشید، جایی که قرارداد سبز جدید بر صحبت‌های کاپیتول هیل تسلط داشت و قانون کاهش تورم با هزینه‌های کلان به عنوان یک سازش ضعیف عمل کرد. طی دو سال آینده، مقامات منتخب در واشنگتن موج بعدی سیاست های آب و هوایی را ایجاد خواهند کرد، و این احتمال وجود دارد که ممکن است بسیار متفاوت از آنچه در تاریخ اخیر دیده ایم به نظر برسد.

بزرگ‌ترین شاخص نشان‌دهنده این است که این ممکن است فقط یک نظرسنجی سریع از نحوه صحبت سناتورهای جدید دموکرات در مورد مسائل آب و هوایی و انرژی باشد. جیمز تالاریکو، سناتور منتخب دموکرات تگزاس، قول داده است که از مشاغل نفت و گاز به عنوان بخشی از یک استراتژی انرژی فوق العاده محافظت کند. آدام همیلتون، سناتور منتخب دموکرات کانزاس همچنین خواستار "تولید تمام انرژی بالا" به عنوان بخشی از استراتژی مقرون به صرفه بودن انرژی شده است. و آنی اندروز سناتور منتخب کارولینای جنوبی خواستار تعلیق مالیات فدرال گاز شده است.

هر سه، به همراه تقریبا هر دموکراتی که به تازگی انتخاب شده‌اند، نقش مراکز داده در سیستم قدرت را نیز مورد توجه قرار داده‌اند و از شرکت‌های بزرگ فناوری خواسته‌اند تا برای هزینه‌هایی که متحمل می‌شوند، بیشتر بپردازند.

فروشندگان جدید سبز خواستار پایان دادن سریع به سوخت های فسیلی این دسته نیستند. اما این بدان معنا نیست که هیچ چشم اندازی از سیاست آب و هوا وجود ندارد. در واقع، مجموعه ای از عوامل به این معنی است که سیاست انرژی و آب و هوا در دستور کار قرار خواهد گرفت - حتی اگر به این عنوان برچسب گذاری نشود. بحران مقرون به صرفه بودن انرژی، جنگ در ایران، ظهور مراکز داده پرقدرت و رقابت از سوی چین، همگی به این معناست که آب و هوا اولویت اصلی گفتگوهای سیاسی ملی آینده خواهد بود.

همچنین این امکان وجود دارد که داشتن یک محصول دموکرات از ایالت‌های قرمز بتواند برای سیاست‌های آب و هوایی که در آزمون زمان مقاومت می‌کند مفید باشد. اقداماتی که باید اقتصاد سیاسی ایالت هایی مانند تگزاس و کانزاس و همچنین کالیفرنیا و نیویورک را در نظر بگیرند، با نوسانات سیاسی بعدی کمتر معکوس می شوند. این امر تعدادی پیامدهای عملی برای آینده طیف وسیعی از صنایع، به ویژه بخش های برق و نفت و گاز دارد.

ناگفته نماند که دموکرات‌ها در موقعیتی نخواهند بود که اقدامات سیاسی بزرگی را انجام دهند مگر اینکه و تا زمانی که یک دموکرات در سال 2029 کاخ سفید را تصاحب کند. اینکه دقیقا در چه جهتی باید دید.