چرا بزرگسالان به کمپ تابستانی باز می گردند؟

تنهایی و فرسودگی، بزرگسالان را در سراسر جهان به تخت‌های دو طبقه و آتش‌سوزی می‌فرستد.

بعد از شام، مارشمالوها بیرون آمدند. گروهی از پرستاران و کارکنان پشتیبانی از یک کلینیک در شهر نیویورک در اطراف آتش جمع شدند و داستان هایی در مورد دوران کودکی و نحوه ورودشان به میدان را به اشتراک گذاشتند. بالای آن‌ها، آسمان نیویورک پر از ستاره بود. برای چند ساعت در ژوئیه 2026، عناوین بالینی و سلسله مراتب محل کار که معمولا این گروه از متخصصان بهداشت ایالات متحده را تعریف می کردند، ناپدید شدند.

آلکسی آرونوف، مدیر عامل VIP's IV، تیمش را برای یک آخر هفته چهار روزه به کمپ No Counselors آورده بود تا استراحت کند و پیوند برقرار کند.

آرونوف گفت: «بسیاری از کارکنان من تازه کار بودند و برخی کاملا خجالتی بودند. اما پس از تجربه اردو، همه در کنار یکدیگر احساس راحتی می‌کردند، یکدیگر را بهتر می‌شناختند و به طور یکپارچه به هم پیوند می‌خوردند.»

تیمش با هم آمده بودند. سایر کمپینگ ها به دنبال گروهی می گردند که به آن تعلق داشته باشند.

برای بزرگسالانی که به کمپ تابستانی می روند، قرعه کشی فراتر از خاطرات دوران کودکی است. برخی برای شبکه‌سازی یا کاهش فرسودگی شغلی به تجربیات اردو روی می‌آورند، در حالی که برخی دیگر به دنبال راهی برای یافتن دوستان جدید هستند. دلیل آنها هرچه که باشد، تعداد فزاینده ای از مردم در سراسر جهان متوجه می شوند که اردوهای تابستانی دوران جوانی آنها پادزهر کاملی برای فشارهای زندگی مدرن بزرگسالان است.

میا مورین، 29 ساله، از تورنتو و همسرش در ماه می 2025 در کمپ ملکه الیزابت YMCA در جزیره Beausoleil در انتاریو، کانادا شرکت کردند تا با افراد جدید ملاقات کنند.

مورین می‌گوید: «می‌خواستیم اطراف افراد جالب دور هم جمع شویم، ایده‌ها را تبادل کنیم و کارهایی را با هم انجام دهیم. "رفتن به کمپ YMCA ملکه الیزابت آسان بود زیرا هیچ کس در آنجا تصادفی نبود. از آنجایی که همه قبلا یک چیز را انتخاب کرده اند، شما نقطه شروعی با چیزی مشترک دارید."

کمپ‌های بزرگسالان که زمانی مکانی خاص برای کمپینگ‌های نوستالژیک بودند، محبوبیت زیادی پیدا کرده‌اند و استراحتگاه‌های آخر هفته و یک هفته‌ای را ارائه می‌کنند که بزرگسالان زمان تماشای صفحه و تخت‌های راحت خود را با آتش، ورزش، هنر و صنایع دستی، و تخت‌های دوطبقه عوض می‌کنند. با این حال، برخلاف اردوهای روزانه و شبانه کودکان، نسخه‌های بزرگسالان امروزی اغلب شامل مزایای بزرگسالان، مانند بارهای باز، مزه کردن شراب، غذاهای آماده شده توسط سرآشپز و برنامه‌های سلامتی می‌شوند.

پیش‌بینی روند 2025 Yelp نشان داد که جستجو برای «اردوگاه‌های بزرگسالان» از سپتامبر 2023 تا اوت 2024 در مقایسه با دوره 12 ماهه قبلی، 347 درصد افزایش داشته است. فهرست آنلاین انجمن کمپ آمریکایی (ACA) 85 برنامه کمپ بزرگسالان را در ایالات متحده فهرست می کند، و در حالی که ACA تعداد کمپ های بزرگسالان را سال به سال ردیابی نمی کند، تایید می کند که در دهه گذشته رشد مثبتی در برنامه ریزی کمپ بزرگسالان وجود داشته است.

از سال 2026، این مفهوم بسیار فراتر از ایالات متحده و کانادا گسترش یافته است، با کمپ هایی که در مقاصدی از آلپ سوئیس تا امارات متحده عربی راه اندازی شده اند.

تارا لوئیس، کارشناس روند Yelp، می‌گوید: «محبوبیت فزاینده کمپ‌های بزرگسالان نشان‌دهنده حرکت بزرگ‌تر به سمت تجربیات معنادار و حضوری است که ما از طریق Yelp شاهد آن بوده‌ایم.

او افزود: "مردم به دنبال جدا کردن و تقویت ارتباطات در فضاهای فیزیکی مشترک هستند. این کمپ ها به بزرگسالان این فرصت را می دهد که آنالوگ شوند، فعالیت های مورد علاقه خود را دوباره کشف کنند، بر سلامتی تمرکز کنند و ارتباطات واقعی برقرار کنند."

این مفهوم چقدر رشد کرده است؟ هنگامی که بنیانگذار آدام تیشاور در سال 2016، Camp No Counselors را در مسابقه تلویزیونی واقعیت مجازی Shark Tank قرار داد، کوسه ها گاز نگرفتند. 10 سال سریع به جلو، و تمام تاریخ های Camp No Counselors تا سال 2027 دارای لیست انتظار هستند.

بزرگسالان در سراسر نسل - از نسل X تا نسل هزاره تا ژنرال Z - زندگی در اردوگاه را به عنوان درمانی برای دو بیماری مهم زندگی مدرن پذیرفته اند: تنهایی و فرسودگی شغلی.

آدام «اسمایلی» پوسولسکی، سخنران و نویسنده اصلی در زمینه ارتباطات انسانی و متخصص فرهنگ محیط کار، گفت: «صدها میلیون نفر هر روز بین سطح ارتباط خود و جایی که می‌خواهند به دلایل مختلف فاصله می‌افتند: رسانه‌های اجتماعی و هوش مصنوعی منجر به احساس قطع ارتباط، نرفتن به دفتر کار، زندگی دور از خانواده‌هایشان، نداشتن محله‌های متصل به هم می‌شوند.»

حرفه پوسوولسکی به طور طبیعی از تجربه او به عنوان مشاور اردوگاه بزرگسالان در کمپ گراندد از سال 2013 تا 2017 رشد کرد.

پوسوولسکی که با همسر کنونی خود، علی، در کمپ گراوندد ملاقات کرد، گفت: "من فکر می‌کنم ایده کمپ بزرگسالان ممکن است در ابتدا چشم‌اندازی ایجاد کند. "چرا یک بزرگسال به کمپ نیاز دارد؟ این کودکانه است؛ ما خیلی پیر شده‌ایم." اما دقیقا برعکس است."

"این همان چیزی است که بسیاری از بزرگسالان بیش از همه از دست می دهند - این فرصت برای بازی و فرصتی برای ارتباط با افرادی که به شبکه، حرفه شما و عنوان شما مرتبط نیستند."

در سال 2023، ملانی کلی، 44 ساله، از کار خود در زمینه بازاریابی و ارتباطات برای یک شرکت خورشیدی احساس خستگی کرد. او که سابقا کارشناس ارشد نقاشی بود، برای یک اردوی هنری یک هفته‌ای در مرکز هنری اندرسون رنچ در روستای اسنوماس، کلرادو در ایالات متحده ثبت نام کرد تا ببیند آیا می‌تواند «وضعیت جریان» را که از نقاشی به یاد داشته و به ندرت در محل کار تجربه می‌کرد، دوباره کشف کند.

یک شبه، روزهای کلی از پاسخ دادن به ایمیل‌ها و خیره شدن به صفحه رایانه‌اش به خلق آثار هنری ملموس و به اشتراک گذاشتن فضای کارگاهی با افراد همفکر تبدیل شد.

کلی گفت: «من همیشه سعی می‌کردم از نظر کاری سازنده‌تر باشم یا به دنبال پیشرفت حرفه‌ای همسو با کارم بودم. اردوگاه هنری پادزهر آن گرایش بود.

او گفت: «به نظر می‌رسد در این نوع لحظات یا فعالیت‌ها کمی رهایی وجود دارد، زیرا به خود اجازه استراحت می‌دهید. "استراحت خواب نیست، نقطه مقابل کار خواب نیست، بازی است."

خارج از زمان کارگاه، برنامه هنری در مزرعه اندرسون نیز غذاها و فعالیت هایی را برای شرکت کنندگان ترتیب داد تا تا حد امکان معاشرت را بدون اصطکاک انجام دهند. در حالی که بسیاری از این کمپ ها توسط زوج ها، گروه های دوست دختر یا، در مورد شرکت آرونوف، همکاران شرکت می شود، آنها همچنین به اردونشینان انفرادی که به دنبال ملاقات با افراد جدید هستند، ارائه می شود.

در Camp Forever Fun میشیگان، جوئل ریسیگ، بنیانگذار، شرکت کنندگان مجرد را با وعده تجربه ای امن، سرگرم کننده و مرتبط به طور فعال تشویق می کند.

ریسیگ، تهیه کننده سینما، حدود یک دهه پیش پس از فیلمبرداری فیلمی درباره گروهی از دخترانی که در اردوگاه اسب شرکت می کردند، ایده افتتاح یک کمپ بزرگسالان را داشت. پس از پایان فیلمبرداری هر روز، بازیگران و خدمه با تماشای ستارگان، نوازش اسب ها و برگزاری مهمانی های رقص آرام می شدند.

ریسیگ گفت: «با خودم فکر می‌کردم، بزرگسالان هم مانند بچه‌ها به یک استراحت تابستانی نیاز دارند.

پیدا کردن دوستان جدید بعد از کالج بسیار سخت است. شما به طور کلی با چند همسایه و چند نفری که با آنها کار می کنید در حال تعامل هستید. تعطیلات آخر هفته در کمپ برای همیشه لطفا برای استراحت، بالا رفتن از دیوار صخره، نشستن در کایاک، سوار شدن بر اسب و در واقع گفتگوهای واقعی و احتمالا دوستی با دیگر بزرگسالان پر استرس است.

در Camp Forever Fun، 100 درصد از نظر اجتماعی قابل قبول است که خودتان را به تک تک افراد حاضر در کمپ بدون ترس از طرد شدن معرفی کنید. این چیزی نیست که بیشتر بزرگسالان می توانند در یک بار یا کافی شاپ پیدا کنند - و مطمئنا نه از راحتی کاناپه خود، جایی که مردم به طور فزاینده ای وقت خود را سپری می کنند. (طبق یک مطالعه در سال 2024، از سال 2003 تا 2022، میانگین زمانی که آمریکایی ها در یک روز معمولی در خانه می گذرانند، یک ساعت و 39 دقیقه افزایش یافته است.)

آلیکس ون در ورم، 25 ساله، محقق جان هاروارد است که در رشته علوم اعصاب تحصیل کرده و بنیانگذار پلتفرم ارتباط اجتماعی کلایکس است. او افزایش نرخ تنهایی را تا حدی به آسانی بدست آوردن آنچه نیاز داریم بدون ترک خانه نسبت می دهد.

او می‌گوید: «بسیاری چیزها بدون اصطکاک ساخته شده‌اند، از شستن لباس‌ها گرفته تا سفارش غذا، که وقتی صحبت از برنامه‌ریزی می‌شود، کمی کوه به نظر می‌رسد. «این واقعیت را اضافه کنید که همه نمی‌خواهند دست درازی کنند و شروع کنند، و ناگهان با افرادی مواجه می‌شوید که زمان بسیار کمتری را به صورت حضوری صرف می‌کنند.»

این فرسایش مرزها فراتر از زندگی اجتماعی گسترش می یابد: خانه، کار و اوقات فراغت به طور فزاینده ای در حال خونریزی در یکدیگر هستند. از سال 2020، کار به طور فزاینده ای مردم را در خانه دنبال می کند، دستوری برای فرسودگی شغلی. بر اساس گزارش اداره آمار کار ایالات متحده، در مارس 2026، 22.6 درصد از کارگران آمریکایی از راه دور کار می کردند، در حالی که این رقم در سال 2022 تنها 17.9 درصد بود. دورکاری قبل از همه گیری ویروس کرونا به قدری نادر بود که آژانس حتی نرخ ها را قبل از آن اندازه گیری نمی کرد.

متیو لیهی، روانشناس بالینی دارای مجوز که سال ها صرف طراحی و اجرای برنامه های کمپ کرده است، گفت: «بسیاری از بزرگسالان اکنون در محیط هایی کار می کنند که دائما از آنها می خواهند تولید کنند، چند کار انجام دهند و در ارتباط باشند. "هوش مصنوعی فقط این را افزایش داده است. حتی زمان از کار افتادن ما اغلب به شکل دیگری از مصرف از طریق دستگاه های ما تبدیل می شود."

لیهی گفت که برنامه های کمپ و گذراندن وقت در طبیعت این چرخه را قطع می کند.

"به جای تمرکز بر بهره وری، در کمپ حضور را تشویق می کنیم. مردم وقت خود را در فضای باز می گذرانند، چیزهای جدید را امتحان می کنند، می خندند، بازی می کنند و با دیگران تعامل می کنند، فقط به این دلیل که لذت بخش است."

سارا باس، روانپزشک و مدیر بالینی کلینیک The Balance، در مایورکا، اسپانیا، توضیح داد که کمپ های بزرگسالان "یک ظرف ارائه می دهند". "در آن ظرف، قوانین عادی به حالت تعلیق درآمده است. اجازه احمقانه بودن، بد بودن در امور و صحبت با غریبه ها داده می شود. و این اجازه کار درمانی زیادی را انجام می دهد."

لیهی معتقد است که افراد لزوما به دنبال فرار از بزرگسالی نیستند، بلکه محیط‌هایی که در آن هر ساعت احساس می‌شود باید سازنده باشد یا به برق متصل شود.

او گفت: «فکر نمی‌کنم بزرگسالان آنقدر تلاش می‌کنند که دوران کودکی را دوباره زنده کنند تا برخی از تجربیات احساسی دوران کودکی را بازیابی کنند - شگفتی، هیبت، بازیگوشی و ارتباط واقعی.

تنهایی و فرسودگی شغلی فقط بر مردم ایالات متحده تأثیر نمی گذارد. روند اردوی بزرگسالان در سطح جهانی نیز در حال رشد است.

سارا ال نابلسی، روانشناس بالینی دارای مجوز مستقر در دبی، همین فرسودگی را در بین بیماران خود مشاهده می کند. کمپ های بزرگسالان نیز در امارات در حال افزایش هستند، مانند کمپ Bear Grylls Explorers در جبل جایس، راس الخیمه، که در سال 2021 به عنوان مجموعه ای از 9 کابین حمل و نقل بازیافتی افتتاح شد و از آن زمان به 16 کابین گسترش یافته است.

در همین حال، بازار گسترده‌تر ماجراجویی در فضای باز نیز بازدیدکنندگان را به خود جذب می‌کند. استراحتگاه هاتا و وادی هاب، مقصدی جذاب و ماجراجویی در فضای باز در کوه های هاجر دبی، بین سپتامبر 2023 تا آوریل 2024 پذیرای بیش از 351000 بازدیدکننده بوده است که بر اساس هولدینگ دبی 40.4 درصد نسبت به فصل قبل افزایش داشته است.

ال نابلسی گفت: «چیزی که من در جلسات، مکررا می بینم، این است که بزرگسالان به تنهایی از کار نمی سوزند؛ آنها به دلیل عدم وجود تماس اجتماعی بدون ساختار و کم خطر فرسوده شده اند.

"زندگی بزرگسالان تقریبا هر زمینه ای را که مردم بدون تلاش دوست پیدا می کردند از بین می برد: بدون صندلی اختصاص داده شده، بدون برنامه مشترک، بدون تکرار داخلی برای دیدن چهره های مشابه. کمپ دقیقا همان ساختار، کم فشار، فیزیکی، بدون صفحه نمایش و محدود به زمان را دوباره معرفی می کند."

برخی از بزرگسالان برای ارضای علاقه یا سرگرمی‌ای که از دوران کودکی داشته‌اند اما اغلب به دلیل محدودیت‌های مالی قادر به دنبال کردن آن نبودند، به کمپ بروند.

استفانی همیلتون، 38 ساله، یک کتابدار مدرسه ابتدایی در توسکالوسا، آلاباما در ایالات متحده است. او که خود را "عصبی علم مطلق" می نامید، در کودکی می خواست در کمپ فضایی شرکت کند، اما برای خانواده او بسیار گران بود. همیلتون از طریق مدرسه خود - جایی که ماژول های مربوط به فضا و آب و هوا را برای دانش آموزانش طراحی می کند - در مورد برنامه ایالت آلاباما که هزینه حضور در کمپ فضایی برای کتابداران را تامین می کند، یاد گرفت. او درخواست داد و برای شرکت در سال 2022 انتخاب شد.

این تجربه مسیر زندگی همیلتون را تغییر داد. همیلتون پس از ملاقات با یک بایگانی در کمپ که در مرکز فضایی و موشکی ایالات متحده کار می کند، الهام گرفت تا یک برنامه صدور گواهینامه مطالعات موزه ای را آغاز کند و امیدوار است که در نهایت روزی در آرشیوهای فضایی یا سرپرستی کار کند.

همیلتون که هنوز با همکارهای خود در ارتباط است، گفت: «من یاد گرفتم که هنوز فرصت هایی برای من به عنوان یک کتابدار وجود دارد تا بتوانم آن اشتیاق علمی را که همیشه داشته ام سرگرم کنم.

رابین سوپرانو، معاون کمپ فضایی، گفت که بسیاری از کمپینگ‌های بزرگسال "تقریبا در پایان آخر هفته گریه می‌کنند،" زیرا آنها خود را به چالش کشیدند و از منطقه آسایش خود خارج شدند.

برخی از اردوگاه‌های بزرگسالان برای جمعیت‌شناسی خاصی طراحی شده‌اند. دیویا وید، بنیانگذار کمپ Catskills، تجربه اردویی در کوه‌های Catskill ایالات متحده به طور خاص برای زنان بزرگسال ایجاد کرده است. این مفهوم به جای یک استراحتگاه سلامتی سنتی مملو از برنامه‌های خودسازی، زنان را به سادگی کمپ تابستانی بازمی‌گرداند: وعده‌های غذایی مشترک، فعالیت‌های خارج از منزل، صنایع دستی، بازی‌ها، کاوش در منطقه و لذت بردن از زمان بدون ساختار با هم.

وید گفت: «من به ویژه به ایجاد تجربه‌ای علاقه‌مند بوده‌ام که برای زنانی که به تنهایی سفر می‌کنند و می‌خواهند ارتباط و ماجراجویی داشته باشند، بدون نیاز به برنامه‌ریزی کامل یک سفر، خوش‌آمد باشد. برای زنانی که عادت دارند هر لحظه از زندگی خانواده خود را مدیریت کنند، این یک مهلت است که به سادگی ظاهر شوند.

هیچ ساعتی در اردوگاه واید وجود ندارد و این بر اساس طراحی است. در عوض، خانه مملو از بازی‌ها، پازل‌ها و فعالیت‌ها و همچنین بازی‌ها و فضاهایی در فضای باز است که مهمانان را تشویق می‌کند تا از ملک کامل استفاده کنند.

در حالی که هر کمپی برای همه مناسب نیست، اما همه می توانند کمپی را پیدا کنند که به آنها پاسخ دهد. Club Getaway در کنت، کانکتیکات در ایالات متحده، اردوهای موضوعی را برای همه از نسل X گرفته تا متخصصان یهودی ارائه می دهد. فعال صلح و سرگرم کننده Wavy Gravy هر تابستان یک کمپ هنری سیرک به مدت یک هفته به نام Camp Winnarainbow در شمال کالیفرنیا برگزار می کند، جایی که شرکت کنندگان می توانند ذوزنقه، دلقک، شعبده بازی و موارد دیگر را بیاموزند. در کمپ بقای زامبی ها در نیوجرسی مرکزی، کمپینگ ها می توانند مهارت های تخصصی از کمان پولادی تا کمک های اولیه پیشرفته را بیاموزند.

لیهی می‌گوید: «مردم اغلب فکر می‌کنند کمپ جادویی است، و شاید هم اینطور باشد، اما در واقعیت نیز فوق‌العاده عمدی است. قوی‌ترین اردوگاه‌ها برای ایجاد تعلق خاطر و لحظات کوچک هیبت طراحی شده‌اند. وعده‌های غذایی مشترک، کابین‌ها، سنت‌ها، آتش‌سوزی‌ها، چالش‌های گروهی و تعامل‌های مکرر همگی فرصت‌هایی را برای افراد ایجاد می‌کنند تا در طول زمان با هم ارتباط برقرار کنند.»

کمپ تابستانی بزرگسالان راه حلی برای بسیاری از مشکلاتی است که در سال 2026 مردم را آزار می دهد - اما با قیمتی برای بزرگسالان نیز همراه است.

برادی گیل، یکی از خالقان Camp Grounded و بنیانگذار کمپ‌های سفارشی، که میزبان رویدادهای شرکتی مبتنی بر بازی است، می‌گوید بودجه کمپ‌ها اغلب به یکی از این سه راه تامین می‌شود: شرکت‌کنندگان هزینه‌های خود را پرداخت می‌کنند، شرکت‌هایشان هزینه آن را پرداخت می‌کنند، یا برنده مسابقه یا دریافت کمک هزینه، مانند همیلتون با کمپ فضایی.

گیل گفت: «دسترسی یک معامله بزرگ است. و زمانی که یک شرکت هزینه کمپ را پرداخت می کند، به افراد امکان می دهد بدون نیاز به هزینه کردن به مزایا دسترسی داشته باشند. از سوی دیگر، او گفت: «مردم زمانی بیشتر خرید می‌کنند که خودشان هزینه آن را بپردازند».

از آنجایی که کار کمپ او یک شغل تمام وقت نیست، ریسیگ نیازی به تمرکز روی سود ندارد. این به Camp Forever Fun کمک می‌کند تا با حاشیه‌های بسیار کم اجرا شود و به نصف قیمت برخی از رقبا تبدیل شود.

ریسیگ گفت: «من واقعا می‌خواهم کمپ تابستانی بزرگسالان یک تجربه شاد باشد که برای همه در دسترس باشد.

بسیاری از اردوگاه‌های بزرگسالان چه همه‌چیز باشند و چه آلاکارته، یک چیز مشترک دارند: مصرف الکل زیاد.

از یک طرف منطقی است. توانایی شرکت در مزه کردن ویسکی یا نوشیدن آبجوی دست ساز در کنار آتش احتمالا عنصری است که تجربه کمپ بزرگسالان را از دوران کودکی متمایز می کند. از سوی دیگر، با توجه به اینکه درصد آمریکایی‌هایی که الکل مصرف می‌کنند در نزدیک به 90 سال پیگیری گالوپ به پایین‌ترین حد خود رسیده است، تجربه اردویی که حول نوشیدن مشروب می‌چرخد ممکن است به طور طعنه‌ای باعث شود شرکت‌کنندگان احساس انزوا بیشتری کنند.

اگرچه بنیانگذار فقید، Levi Felix، Camp Grounded را به عنوان یک کمپ سم زدایی دیجیتال تأسیس کرد، اما کاملا عاری از مواد بود. گیل و سازمان‌دهندگان همکارش این تعهد را با The Reunion حفظ می‌کنند.

گیل گفت: «من شخصا فردی کاملا هوشیار نیستم، اما عاشق اجرای رویدادهای کاملا هوشیار هستم. "تعداد بی پایانی از فرصت ها برای معاشرت با الکل وجود دارد ... اما فرصت های تکان دهنده ای بدون آن وجود دارد."

اردوگاه بزرگسالان ممکن است با قیمت مشخصی برای بزرگسالان همراه باشد، اما محبوبیت روزافزون آن نشان می‌دهد که مردم مایلند برای چیزی که بزرگسالی مدرن به‌طور فزاینده‌ای کمیاب کرده است بپردازند: زمان و مکان برنامه‌ریزی نشده صرفا با دیگران بودن.

گیل گفت: «یک نقل قول به افلاطون نسبت داده می‌شود که می‌گوید: «شما می‌توانید در یک ساعت بازی درباره یک شخص بیشتر بدانید تا در یک سال مکالمه».

این احساس در قلب چیزی است که اردوگاه‌های بزرگسالان سعی در انجام آن دارند.