"چرا به چهارمین کودکم بعد از شیر دادن به دیگران با شیشه شیر شیر دادم"

جین پترسون رولستون با ایده شیر دادن به نوزادانش مخالف بود، زیرا با داشتن یک حیاط سوارکاری شلوغ برای دویدن در کو دونگال، نمی خواست داخل خانه گیر کند.

او می‌گوید: «از همان ابتدا، «به هیچ وجه، شیر نمی‌دهم، در خانه نمی‌نشینم» بودم. من 24 ساعته با اسب‌ها بیرون بودم.

تا حدودی به دلیل تعهد او به موجودات چهار پا، مادر چهار فرزند می گوید: "من حتی نمی دانستم که آیا هرگز بچه می خواهم".

اما وقتی در 36 سالگی با کشاورز جورج رولستون ازدواج کرد، دیدگاه جین نسبت به زندگی تغییر کرد. ما در عرض 18 ماه با هم آشنا شدیم و ازدواج کردیم زیرا کمی بزرگتر بودیم و می دانستیم که این چیزی است که می خواهیم.

اولین پسر آنها، ویلیام، شش سال پیش به دنیا آمد و پس از آن جک، که اکنون نزدیک به چهار سال دارد، به دنیا آمد. هر دو چند هفته قبل از موعد مقرر وارد شدند. او معتقد است تصمیم به شیر دادن به پسرانشان ترکیبی از این بود که هرگز خود را زنی نمی دید که شیر می دهد و می خواست از "به دام افتادن" نوزاد جلوگیری کند.

تنها پس از تولد زودرس سومین پسرشان، لوئیس، بود که او در آینده فکر کرد که او ممکن است از شیردهی سود برده باشد. او با پیچ خوردگی در روده‌اش در بیمارستان لترکنی در 34 هفتگی با وزن 2.15 کیلوگرم (4 پوند 12 اونس) به دنیا آمد. او می‌گوید: "او باید به دوبلین می‌رفت و ظرف 24 ساعت پس از تولد در [CHI در] کراملین در عمل جراحی بود. خوشبختانه آنها مجبور نبودند چیزی از او بردارند. فقط باید وارد می‌شدند و آن را باز می‌کردند."

با این حال، مدتی طول کشید تا دستگاه گوارش او بتواند با شیر کنار بیاید و کارکنان از او درباره شیردهی سؤال کردند. او مجبور شد نزدیک به پنج هفته در بیمارستان بماند، در حالی که والدینش یک روز در میان از خانه خود در خارج از لیفورد بالا و پایین می رفتند.

بعد از اینکه لوئیس توانست تغذیه با شیر خشک را مدیریت کند و به اندازه کافی قوی بود که از کراملین مرخص شود، همچنان رفلاکس بدی داشت. او بطری‌ها را دور من پرت می‌کرد و من باید برایش دارو می‌گرفتم.» او که در اکتبر سه ساله می شود، هنوز نسبت به سنش کوچک است.

به محض اینکه بچه چهارم و آخرش را باردار شد، به فکر شیر دادن بود. اما او به کسی نگفت. نزدیک به هفت ماه بود که به شوهرش گفت. او به من نگاه می کند و می گوید: "حالت خوب است؟" این به شما نشان می دهد که من قطعا به بقیه شیر نمی دادم. اما در طول این بارداری او به این فکر کرده بود که چگونه خودش غذای سالمی می خورد و از آنجایی که این آخرین نوزاد او بود، واقعا می خواست شیردهی را تجربه کند.

بچه رابرت هم زود و با سرعت رسید. او "خانه را زیر و رو می کرد"، یک ساعت منتظر بود تا برادر و شریک زندگی اش از طریق یک جاده بسته غیرمنتظره برسند تا به فکر بچه های دیگر باشد در حالی که او و جورج به بیمارستان لترکنی می رفتند.

او فکر می‌کند که در طول 20 دقیقه رانندگی به بیمارستان، نوزاد را در آغوش می‌گرفت و با ویلچر به آنجا منتقل شد. "روی تخت و فکر می‌کنم دو بار هل داد و او تحویل داد."

جین قصد ندارد وانمود کند که شیر دادن با رابرت را که در 36 هفته و دو روز به دنیا آمده بود، آسان بوده است. «ذخایر [شیر] من زیاد نخواهد بود، بنابراین مجبور شدم پس از تغذیه با شیر خشک پر کنم.

نوک سینه های من بسیار حساس بودند. هر بار که ادامه می داد، برای من مثل یک رذیله بود. اگر می خواستم تسلیم شوم، احتمالا می توانستم دو سه روز اول را متوقف کنم. اما من با آن مبارزه کردم.»

نرخ شیردهی همچنان در ایرلند به آرامی در حال افزایش است، همانطور که در مقایسه های دهه گذشته که پیش از هفته ملی تغذیه با شیر مادر، 1 تا 7 اکتبر منتشر شد، منعکس شده است. تنها بیش از نیمی، یعنی 51.5 درصد از نوزادان در سه ماهگی در سال 2025 با شیر مادر تغذیه شدند که نسبت به رقم 35.4 درصدی سال 2015، 16 درصد افزایش یافته است. حدود 65.8 درصد از مادران پس از تولد شیردهی را آغاز کردند که نسبت به شش سال گذشته دو درصد افزایش داشت.

والدین سه قلو: «ما در شوک بودیم. ما نمی دانستیم چه کنیم - لبخند، گریه، خندیدن.

با این حال، با توجه به اینکه HSE توصیه می‌کند تغذیه انحصاری با شیر مادر برای شش ماه اول باشد، این واقعیت که تنها 34.6 درصد از نوزادان در طول اقامت خود در بیمارستان تنها با شیر مادر تغذیه می‌شوند، پایین به نظر می‌رسد، به ویژه در مقایسه با نرخ متناظر 54 درصدی در بریتانیا و 74 درصدی در اسپانیا.

لورا مک هیو، هماهنگ کننده ملی تغذیه با شیر مادر HSE، می گوید: «مهم است که زمینه را در این زمینه ارائه دهیم. پیچیدگی پزشکی زیادی در مورد برخی از موارد زایمان وجود دارد. او اشاره می کند که میزان القا و زایمان با سزارین افزایش یافته است، در حالی که نوزادان نارس و بیمار ممکن است به تغذیه جایگزین نیاز داشته باشند.

"پس انتخاب مادر وجود دارد. بنابراین، این چند عاملی است که چرا برخی از نوزادان در بیمارستان شیر خشک دریافت می کنند." در سه ماهگی، 36 درصد از نوزادان در سال 2025 به طور انحصاری با شیر مادر تغذیه می شدند که از سال 2015 تقریبا 10 درصد افزایش یافته است.

مک هیو معتقد است که این ارقام نشان دهنده محبوبیت بیشتر تغذیه با شیر مادر است و به دلیل افزایش سرمایه گذاری، حمایت های بهتری هم در بیمارستان و هم در جامعه وجود دارد. همه ماماها و پرستاران بهداشت عمومی برای حمایت از مادران در دوران شیردهی آموزش دیده اند. آنها توسط 60 کارمند متخصص تغذیه نوزاد پشتیبانی می شوند. همچنین نزدیک به 250 گروه پشتیبانی لیست شده در mychild.ie وجود دارد.

(به mychild.ie/breastfeeding مراجعه کنید، جایی که زنان تشویق می شوند تا تجربیات خود، خوب یا بد، از مراقبت و حمایت از تغذیه نوزاد را از طریق یک نظرسنجی آنلاین مداوم برای اطلاع HSE گزارش کنند).

"همه پرستاران بهداشت عمومی پرستاران بهداشت عمومی شیردهی را در تیم خود دارند. بنابراین اگر ماما یا پرستار بهداشت عمومی نیاز به ارجاع شما دارند، اکنون در هر نقطه از کشور مسیری وجود دارد."

اما همانطور که اخیرا در این روزنامه گزارش شده است، در پر کردن پنج شغل اضافی با بودجه کامل مشاور شیردهی متوقف شده است که تعداد کل پست های خالی را به 11 می رساند. مک هیو می‌گوید: «ما حدود شش پست در جامعه داریم که مراحل استخدام را طی می‌کنند و همیشه به دنبال ایجاد ظرفیت بیشتر در مورد دارندگان پست تغذیه نوزاد هستیم.»

مطمئنا مناطقی از کشور وجود دارد که ما دوست داریم کارکنان بیشتری داشته باشیم.» او می گوید، با این حال، اکثر مادران نیازی به مراجعه به مشاور شیردهی ندارند که برای کمک به نوزادان با شرایط پیچیده آموزش دیده است. او می‌افزاید، مراکز پس از زایمان، که 9 مورد از آن‌ها در سراسر کشور باز هستند و چهار مورد دیگر در حال توسعه هستند، «افزودنی فوق‌العاده» به منابع برای هر مادری که در شش هفته اول مشکل داشته باشد، بوده است.

پرستار بهداشت عمومی (PHN) Mary McFeely تنها مشاور شیردهی جامعه برای Co Donegal است که سالانه حدود 1600 نوزاد در آن متولد می شوند. او می‌گوید که دونگال به طور سنتی یکی از پایین‌ترین نرخ‌های شیردهی را داشت، «اما ما واقعا در حال افزایش و بهبود هستیم، و همه اینها به حمایت مربوط می‌شود».

North Cork و South Tipperary به ترتیب با 43 درصد و 49.7 درصد کمترین میزان شیردهی را دارند که در اولین بازدید از PHN ثبت شد. بالاترین نرخ ها در جنوب غربی دوبلین (81.7 درصد) و پس از آن Dún Laoghaire با 80.7 درصد است.

مک‌فیلی در یک مرکز بهداشتی در لترکنی مستقر است و سعی می‌کند مادرانی را که با PHN خود ارجاع می‌دهند، به او بیاورند. با این حال، "اگر کسی در روز سوم سزارین بدون حمل و نقل باشد، البته من ویزیت خانه انجام خواهم داد."

او معتقد است ترس یکی از بزرگترین موانع شیردهی است، زیرا مادران می دانند که در ابتدا سخت است. آنها می‌ترسند در صورت عدم دریافت کمک، یا در صورت عدم حمایت، تلاش کنند. اگر خبری از وجود گروه‌های حمایتی و کلاس‌های آموزشی به گوش برسد، افراد بیشتری تلاش خواهند کرد.» درد یا کمبود دریافت شیر ​​از دیگر موانع است. مادران به این اطمینان نیاز دارند که آنچه را که تجربه می کنند طبیعی است.

مک‌فلی می‌گوید که «فورت» او در حال درمان نوک‌های آسیب‌دیده است. او یکی از معدود مشاوران شیردهی است که در لیزر درمانی سطح پایین آموزش دیده اند که برای بهبود زخم و کاهش التهاب استفاده می شود. "این یک تغییر بازی برای مادرانی است که نوک سینه هایشان آسیب دیده و دردناک است."

او می‌گوید تعداد بسیار کمی از مادران و نوزادان نمی‌توانند با شیر مادر تغذیه کنند. "این یک غریزه طبیعی است اما به طور طبیعی برای همه اتفاق نمی افتد. نمی توانم تاکید کنم که حمایت چقدر مهم است."

نکته‌ای که جین در مورد حمایت پس از زایمان به آن اشاره می‌کند این است که همانطور که رابرت را در صبح روز شنبه داشت، به نظر می‌رسید که ماما مسئول حمایت شیردهی در بیمارستان در آخر هفته مرخصی داشت. او زردی داشت و در بیمارستان با شیر خشک شروع شد. جین معتقد است که فقط به خاطر این واقعیت بود که رابرت باید تا جمعه بعد در بیمارستان نگه داشته می شد و در نهایت در آنجا کمک های زیادی برای شیردهی دریافت کرد.

هنگامی که رابرت به خانه آمد، PHN چندین بار بیرون آمد و "درخشنده" بود. بعد از حدود یک هفته جین احساس کرد که به درستی چفت نمی‌شود و نوک سینه‌هایش درد می‌کند. PHN ترتیبی داد که مک‌فیلی به جین زنگ بزند، که سپس دو روز بعد از او دعوت شد تا در گروه تغذیه هفتگی نوزادان در یک کلینیک محلی شرکت کند، زیرا این یک راه سریع‌تر برای ملاقات حضوری او به جای منتظر ماندن برای یک قرار ملاقات است.

جین، که هر چند هفته یکبار در گروه شرکت می‌کرد، می‌گوید: "این کمک بزرگی بود."

رابرت رفلاکس خاموش داشت. او زیاد بیرون نمی‌آورد، اما در هشت هفته اول درد زیادی داشت. من می‌دانستم که حق با او نبود. بعد از اینکه جین یک فرمول بدون لاکتوز پیدا کرد که برای تغذیه مجدد مناسب بود و لاکتوز را نیز از رژیم غذایی خود حذف کرد، "او کاملا تغییر کرد".

با وجود چالش های اولیه، جین خوشحال است که تصمیم گرفته به رابرت شیر ​​بدهد. این باعث شد سرعت او کاهش یابد و زمان نشستن با او بر روی سینه‌اش، به ویژه عصرهایی که پسران دیگر در رختخواب بودند، بسیار ارزشمند بوده است. او قبل از خرید پمپ سینه چهار ماهه بود. من می‌توانستم با پمپ‌ها در هر جایی باشم؛ در اطراف پرواز می‌کردم و بیرون بودم.»

او از حمایت بزرگ پدرش برخوردار بود که در کنار حیاط خانه زندگی می کند که نیم ساعت تا خانه خودش فاصله دارد. "پدرم نزدیک به 80 سال دارد و با من بسیار خوب است، زیرا او شام و همه چیز را در طول روز برای ما درست می کند. اگر من به او نیاز داشته باشم، او حواسش به غارها خواهد بود. او آنها را می ستاید."

یک سال بعد، جین هنوز دوست دارد شب‌ها با رابرت روی سینه‌اش بنشیند. او می‌گوید: «من بیشتر از آنچه فکر می‌کردم از آن لذت بردم. در ابتدا، فکر می‌کردم اگر یک هفته یا شش هفته یا به سه ماه می‌رسیدم، عالی عمل می‌کردم – و می‌کردم. بنابراین، خودم را شگفت‌زده کردم.»

او به مادرانی که به شیردهی فکر می کنند چه می گوید؟

اگر به هر نحوی فکر می‌کنید که دوست دارید، آن را امتحان کنید. اگر آن را امتحان کرده‌اید، و می‌دانید که قطعا برای شما مناسب نیست، خوب، به عقب نگاه نمی‌کنید و فکر نمی‌کنید، «باید آن را امتحان می‌کردم».