چرا بومرها نمی خواهند پدربزرگ و مادربزرگ شوند؟

وقتی هریت، 43 ساله، مادر شد، انتظار داشت فرزندانش همان رابطه نزدیکی با پدربزرگ و مادربزرگ خود داشته باشند که او با پدربزرگش داشت.

در حالی که آنها چند صد مایل دورتر زندگی می کردند، پدربزرگ و مادربزرگش چند بار در سال به آنجا می آمدند و به ترک تحصیل و تحویل گرفتن از مدرسه کمک می کردند و به طور کلی درگیر زندگی خانوادگی بودند.

هریت که خواست نام واقعی خود را خصوصی نگه دارد، به نیوزویک گفت: «من دوست داشتم با پدربزرگ و مادربزرگم وقت بگذرانم و واقعا مشتاقانه منتظر آن بودم. "من، شاید ساده لوحانه، فکر می کردم این الگو تکرار خواهد شد."

او گفت که اوقات فراغت خانواده اغلب کنار گذاشته می‌شود و تعطیلات تابستانی گاهی اوقات بدون اینکه والدینش نوه‌هایشان را ببینند می‌گذرد، زیرا برنامه‌ها و قرارهای دیگر اولویت داشتند.

هریت گفت: "من افراد زیادی را می شناسم که به لطف پدربزرگ و مادربزرگ تقریبا مراقبت از کودک را انجام می دهند و در حالی که این چیزی نیست که از والدینم انتظار داشتم، اما گاهی اوقات کمی عجیب به نظر می رسد که تنها مادری در زمین بازی مدرسه باشم که توسط پدربزرگ و مادربزرگ احاطه شده است."

هریت تنها پدر و مادری نیست که احساس می‌کند پدربزرگ و مادربزرگ امروزی نسبت به نسل‌های قبلی کمتر درگیر هستند.

در سرتاسر رسانه‌های اجتماعی، والدین داستان‌هایی از تلاش برای دریافت کمک از والدین خود، حتی برای مراقبت از کودک یا حمایت گاه به گاه به اشتراک گذاشته‌اند.

فیلیس، 36، (@motherphyllis) استدلال کرد که بسیاری از هزاره‌ها با شنیدن صحبت‌های والدینشان با هیجان در مورد پدربزرگ و مادربزرگ شدن بزرگ شده‌اند، تنها زمانی که نوه‌ها از راه رسیدند، این انتظارات از بین رفتند.

او در کلیپ خود گفت: "همه نمی توانستید برای بچه دار شدن صبر کنید." "شما خیلی هیجان زده بودید. و سپس آنها به اینجا می رسند، و شما ممکن است در بیمارستان توقف کنید، شاید در خانه توقف کنید، 45 دقیقه بمانید، یک عکس بگیرید، آن را در فیس بوک آپلود کنید، و سپس باید به خانه برگردید و به سگ ها بروید."

فیلیس قبلا به نیوزویک گفته بود که فکر می کند این یک "تجربه رایج" در میان والدین هزاره است.

جین ایگل، مدیر گنجاندن و سرپرست تعیین شده حفاظت در آکادمی جهانی کریمسون و یک متخصص رفاه کودکان با صلاحیت CPT3A، به نیوزویک گفت که زندگی خانوادگی خود به طور چشمگیری تغییر کرده است.

او گفت: «مردم طولانی‌تر کار می‌کنند، بازنشستگی اغلب به تأخیر می‌افتد، و هزینه زندگی به این معناست که بسیاری از پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها به سادگی از آزادی یا امنیت مالی مشابهی برخوردار نیستند که ممکن است نسل‌های قبلی از آن برخوردار بوده‌اند».

ایگل که همچنین مادربزرگ است، گفت که کار و سایر تعهدات نیز می‌تواند در میزان زمانی که پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها می‌توانند در اختیارشان بگذارند، نقش داشته باشد.

او گفت: "من دوستانی را در سنین مشابه می بینم که هنوز کار می کنند، تعهدات خود را مدیریت می کنند و سعی می کنند زمانی برای لذت بردن از نوه های خود پیدا کنند." لزوما این نیست که آنها نمی خواهند درگیر شوند. گاهی اوقات به سادگی ساعات کافی در روز وجود ندارد.

در دسترس بودن ممکن است تنها بخشی از داستان باشد. دکتر آزیتا سایان، درمانگر ازدواج و خانواده دارای مجوز، گفت که انتظارات در مورد پدربزرگ و مادربزرگ نیز تغییر کرده است و برخی از خانواده ها را با ایده های بسیار متفاوتی در مورد چگونگی مشارکت پدربزرگ و مادربزرگ مواجه کرده است.

سایان به نیوزویک گفت: «بسیاری از والدین جوان در خانواده‌هایی بزرگ می‌کنند که والدین هر دو در آن کار می‌کنند، مراقبت از کودکان بسیار گران است و آنها خسته شده‌اند. "آنها به طور طبیعی به والدین خود برای کمک نگاه می کنند. در همین حال، والدین آنها ممکن است دید کاملا متفاوتی از این که این مرحله از زندگی چگونه باشد."

سایان رابطه فشار و کشش بین والدین و فرزندانشان را توضیح داد: یک نسل می‌گویند: "ما به شما نیاز داریم." دیگری می گوید: "ما قبلا وظیفه خود را انجام داده ایم."

سایان گفت: "و جایی بین این دو انتظار، روابط شروع به آسیب می کند." پدربزرگ و مادربزرگ به طور خودکار یک پرستار بچه بدون دستمزد نیستند و یک نوه هرگز نباید باعث ناراحتی شود. اینها دو چیز بسیار متفاوت هستند.

برای هریت، مشکل این نیست که او از پدربزرگ و مادربزرگ انتظار داشت که به طور منظم از کودک مراقبت کنند، بلکه می خواست فرزندانش احساس کنند که بخشی معنادار از زندگی پدربزرگ و مادربزرگشان هستند.

او گفت که از اینکه والدینش از دوران بازنشستگی فعال لذت می برند خوشحال است اما با این که به نظر می رسد زمان کمی برای نوه های خود دارند دست و پنجه نرم می کند.

هریت گفت: "همیشه چیزی وجود دارد - یک صحبت یا یک قرار قهوه - آنها می خواهند با عجله به آنجا برگردند و ما گاهی اوقات چهار یا پنج ماه را بدون دیدن آنها می گذرانیم."

ایگل گفت که زندگی طولانی‌تر و سالم‌تر ممکن است ظاهر بازنشستگی را تغییر دهد، زیرا برخی از پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها به سفر می‌روند، سرگرمی‌هایی را دنبال می‌کنند یا از فرصت‌هایی که برای بزرگ کردن فرزندانشان کنار گذاشته‌اند لذت می‌برند.

با این حال، در حالی که برخی از والدین ممکن است احساس کنند پدربزرگ ها و مادربزرگ ها تمایل کمتری به کمک دارند، تحقیقات نشان می دهد که پدربزرگ و مادربزرگ عمیقا در زندگی خانوادگی درگیر هستند.

یک تحلیل در سال 2026 با استفاده از داده‌های بررسی درآمد و مشارکت برنامه در سطح ملی گزارش داد که در سال 2023، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها نوعی مراقبت از کودک را به 47 درصد از کودکان زیر 5 سال و 37 درصد از کودکان 5 تا 10 ساله در ایالات متحده ارائه کردند.

ایگل گفت که ارزش پدربزرگ ها و مادربزرگ های درگیر می تواند فراتر از مراقبت از کودک باشد و به کودکان "احساس تعلق، سابقه خانوادگی، ثبات و یک فرد بزرگسال قابل اعتماد دیگر را ارائه دهد."

سایان تاکید کرد که نباید پدربزرگ و مادربزرگ را صرفا به خاطر دنبال کردن منافع خود مورد انتقاد قرار داد، اما گفت که بین استقلال و غیبت عاطفی تفاوت وجود دارد.

او گفت: «بین داشتن زندگی شخصی و حذف خود از زندگی افرادی که شما را دوست دارند، تفاوت وجود دارد.

اما برای والدینی که احساس می‌کنند فرزندانشان به ندرت پدربزرگ و مادربزرگ خود را می‌بینند، درک دلایل این فاصله لزوما آن را کم‌تر نمی‌کند.

سخت ترین بخش برای هریت عدم کمک عملی نبوده است، بلکه فاصله عاطفی او ایجاد شده است.

او گفت: «اگر آنها از نظر جغرافیایی به هم نزدیک‌تر بودند، انتظار دارم از نبود حمایت عملی احساس ناراحتی کنم، اما فکر نمی‌کنم والدین حق داشته باشند که از والدین یا خواهر و برادر خود چنین انتظاری داشته باشند.

او احساس می کند که گویی والدینش با فرزندانش به همان شکلی که پدر و مادرش برقرار می کنند - و دارند رابطه برقرار نمی کنند.

هریت گفت: «از نظر عاطفی، من کمی ناامید شده‌ام. "اگر به آن فکر کنم، ممکن است احساس ناراحتی کنم که شاید پدر و مادرم واقعا از گذراندن وقت با من و خانواده ام آزار ندهند یا سرمایه گذاری کنند.