چرا بوکله السالوادور در هائیتی نیرو دارد؟

هائیتی از سال 2018 با تظاهرات، ترور رئیس جمهور و خشونت گسترده گروهی که کشور را به زانو درآورده، درگیر بحران بوده است.

اما اوایل این هفته، نخست وزیر هائیتی، آلیکس دیدیه فیلس-آیم، به لطف «تعهد نیروهای السالوادوری در مبارزه با باندها»، از پیروزی بزرگ در نبرد علیه خشونت استقبال کرد.

نایب بوکله، رئیس‌جمهور السالوادور پیشتر گفته بود که یک کارگروه مشترک بین دو کشور آنچه را که او «خانه لانمو سان جو و مقر باند 400 ماووزو» می‌خواند، «ویران کرده است». او همچنین ویدئویی از شلیک هلیکوپترها به یک ملک گسترده در توییتر منتشر کرد که هنوز تایید نشده است.

تعدادی از نیروهای السالوادور از ابتدای سال 2025 در هائیتی، در فاصله نزدیک به 2000 کیلومتری سرزمین خود، مستقر شده اند، عمدتا در تلاش برای مهار نفوذ باندها.

ماه گذشته، بوکله بیش از 2000 نیرو و نیروهای ویژه را به هائیتی اعزام کرد تا ظاهرا چهار شهروند سالوادور را که در 18 اکتبر در کمین بودند و هنوز پیدا نشده بودند، نجات دهند.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

فیلس-آیم با نوشتن در پلتفرم رسانه اجتماعی X، از ارتش سالوادور برای کمک به "مبارزه با باندها" تشکر کرد. او افزود که دو کشور در کنار نیروهای سرکوب باندهای تحت حمایت سازمان ملل متحد (GSF) در تلاش برای "بازپس گیری کنترل قلمرو و بازگرداندن اقتدار دولتی" کار می کنند.

GSF از سال 2016 در هائیتی فعالیت می کند. اما در مشروعیت حضور السالوادور تردیدهایی وجود دارد.

جیک جانستون، کارشناس هائیتی و مدیر تحقیقات بین‌المللی در مرکز تحقیقات اقتصادی و سیاست (CEPR) در واشنگتن، به خبرگزاری غیرانتفاعی نیومن گفت: «جایی که خطوط هستند و کجا هماهنگی بین گروهی از نهادهای متمایز و نیروهای امنیتی شروع می‌شود و به کجا ختم می‌شود، نگرانی بزرگی در مورد چگونگی انجام این کار است، و السالوادور در تلاش است آن را به عنوان انتخاب خود، اقدام خود قرار دهد».

گزارش سازمان ملل در مورد هائیتی که روز پنجشنبه منتشر شد، «جنگ‌های خونین چمن، خشونت جنسی و سایر وحشت‌ها» را تشریح کرد و اشاره کرد که نقض‌ها و سوء استفاده‌های جدی همچنان در کلان شهر پورتو پرنس و در بخش‌های آرتیبونیت و جنوب شرق انجام می‌شود.

همچنین مشخص شد که بین ژوئیه و سپتامبر 2026، حداقل 1167 نفر کشته و 459 نفر زخمی شده اند که بیش از نیمی از این خشونت ها ناشی از "عملیات زمینی یا هوایی انجام شده توسط نیروهای امنیتی علیه باندها، گاهی اوقات با حمایت یک شرکت نظامی خصوصی با استفاده از پهپادها" است.

برای بسیاری از ناظران، این هرج و مرج بخش عمده ای از جذابیت بوکله است، که به نظر می رسد مایل است سیاست مانو دورا (مشت آهنین) خود را به خاک خارجی صادر کند. این سیاست باعث شد که اعضای باند در مقیاسی عظیم به زندان بیفتند و میزان قتل در کشوری که زمانی به خاطر قتل معروف بود کاهش قابل توجهی داشته باشد. اما رومن لو کور گراندمیسون، کارشناس هائیتی از ابتکار جهانی علیه جرایم سازمان‌یافته فراملی، در اوایل این ماه به دویچه وله گفت که مشکل باندهائیتی ریشه‌دارتر است. او می گوید استفاده از تاکتیک های مشابه در السالوادور ممکن است نتیجه یکسانی نداشته باشد.

لوکور گراندمیسون گفت: «هائیتی در حال حاضر شرایط لازم برای تکرار مدل سالوادور را ندارد: زندان‌های آن در سال 2024 خالی شدند، سیستم قضایی آن تا حد زیادی فلج شده است و گروه‌های جنایتکار بیشتر به شبه‌نظامیان شباهت دارند تا باندها، با قلمرو، مالیات، سلاح‌های جنگی و شبکه‌های سیاسی که از آنها محافظت می‌کنند.

علیرغم اینکه السالوادور در فهرست «کشورهای کثیف» دونالد ترامپ قرار دارد که رئیس جمهور ایالات متحده در سال 2018 در اظهارات بدنامی که بعدا تا حدی آن را رد کرد، آنها را تحقیر کرد، روابط بین ایالات متحده و السالوادور در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ به طور قابل توجهی بهبود یافته است.

تعداد مهاجران اخراج شده از ایالات متحده به السالوادور در آغاز سال 2026 98 درصد افزایش یافت و Le Cour Grandmaison گفت که ایالات متحده "نقشی مرکزی، هرچند بسیار محتاطانه، در زندگی عمومی" در السالوادور ایفا می کند.

حرکت بوکله برای قرار دادن خود به عنوان متحد ترامپ باعث شده است که رئیس جمهور ایالات متحده سطحی از تایید و استقلال را به او ارائه دهد تا آنچه را که بوکله برای محافظت از امنیت السالوادور و نیروهایش ضروری می داند، انجام دهد.

ترامپ در ماه نوامبر گفت: "او گفت که مشکل بزرگی با هائیتی دارد. من گفتم: ببینید، شما کشور خود را اداره می کنید. شما باید کاری را که باید انجام دهید انجام دهید."