چرا بی طرفی ایرلند به رفتار ترامپ نیاز دارد؟

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در ماه سپتامبر با هدایایی و محبت میزبانان خود به ایرلند آمد.

در مراسم اهدای جایزه ایرلندی اوپن در استراحتگاه گلف دونبگ، ترامپ متعهد شد که تعرفه 10 درصدی ویسکی ایرلندی را لغو کند. او یک روز قبل در دوبلین در کنار میشل مارتین، نخست وزیر ایرلند، اعلام کرد که روابط ایالات متحده و ایرلند هرگز بهتر نبوده است.

در پاسخ به سوالی درباره اتحاد ایرلند، او برای مردم دو طرف مرز تضمین کرد: "آنها مردم ایرلندی هستند. چگونه می توانند بد باشند، درست است؟"

چنین گرمی همیشه برای کشورهای دوست و به ویژه متحدان رسمی ناتو به نمایش گذاشته نمی شود.

در نشست ژوئیه در آنکارا، ترامپ اسپانیا را "شریک وحشتناک" نامید و به وزیر خزانه داری خود گفت که تجارت با مادرید را که از هدف جدید 5 درصدی هزینه ناتو عقب نشینی کرده است، قطع کند.

حتی در دوبلین، او شکایت کرد که کانادا 50 سال ایالات متحده را از بین برده است.

با این حال، مازاد تجارت کالایی ایرلند با آمریکا، نوع عدم تعادلی که تعرفه‌های او قرار است از بین برود، باعث تمجید شد: «شما می‌توانید به کشورتان بسیار افتخار کنید، زیرا این کشور مازاد بزرگی است».

پس چرا ایرلند پاس می گیرد؟ اسپانیا و کانادا حداقل به اتحاد ناتو تعلق دارند و مشارکت دارند. اسپانیا حتی میزبان دو پایگاه بزرگ ایالات متحده است. ممکن است از نظر واشنگتن ترامپ ناکافی باشد، اما آنها حداقل تا حدودی در حال پرداختن هستند.

ایرلند عضو نیست و سال گذشته حدود 0.2 درصد از تولید ناخالص داخلی را برای دفاع هزینه کرد که کمترین میزان در اتحادیه اروپا است که میانگین آن 2.2 درصد است.

بی طرفی ایرلندی یک امر تجملی است که توسط جغرافیا و حفاظت از دیگران تضمین شده است، و با عقب نشینی واشنگتن و روسیه متخاصم فزاینده در حال پیشروی، توجیه آن در ماه سخت تر است.

لوک کافی، یکی از همکاران ارشد موسسه هادسون، به نیوزویک گفت که "ادراکات رایگان سواری ایرلندی" به طور فزاینده ای در واشنگتن و سایر پایتخت های اروپایی مورد بحث قرار می گیرد.

ترامپ باید رفتاری را که با متحدانش به دوبلین می‌کند داشته باشد: فشار برای پیوستن به ناتو یا حداقل پرداخت هزینه امنیتی که مصرف می‌کند.

جنگ طلبی روسیه بدتر می شود. تا اواخر سپتامبر، ردیاب آسوشیتدپرس حملات مشکوک هیبریدی روسیه در اروپا از 200 حادثه عبور کرده بود که در مارس 2025 59 مورد بود. اطلاعات نظامی دانمارک انتظار دارد مسکو و لهستان تشدید شود.

هنگامی که رئیس جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی در دسامبر گذشته در دوبلین فرود آمد، هواپیماهای بدون سرنشین به فاصله 500 متری یک کشتی نیروی دریایی ایرلند که فاقد رادار جستجوی هوایی یا تجهیزات پارازیت بود، رسیدند.

افسران آن با استناد به قوانین درگیری و هواپیماهای غیرنظامی بالای سر، آتش گرفتند. مارتین به پارلمان گفت که شرایط حاکی از یک کمپین هیبریدی با الهام از روسیه است.

آب‌های ایرلند برای آمریکایی‌ها نیز باید اهمیت داشته باشد. به گفته مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS)، تقریبا سه چهارم کابل‌های زیردریایی نیمکره شمالی از نزدیک یا از میان آنها عبور می‌کنند.

با این حال، دوبلین رادار نظارت هوایی نظامی را تنها در سپتامبر سفارش داد. انتظار نمی رود که تا پایان سال 2028 توانایی کامل داشته باشد. ایرلند نیز هیچ جت جنگنده ای ندارد. رهگیری بمب افکن های روسی در سواحل غربی آن به نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا، بر اساس ترتیباتی که مربوط به سال 1952 است، واگذار می شود.

بی طرفی همچنین انعطاف پذیری مناسبی را در مورد روسیه ایجاد کرده است. در ماه مارس، تحقیقات آیریش تایمز آلومینا را از Aughinish، یک پالایشگاه متعلق به روسیه در خور شانون، تا کارخانه‌های ذوب سیبری که آلومینیوم را به یک تاجر مسکو می‌فروشند، ردیابی کرد.

مشتریان آنها شامل سازنده موشک‌های اسکندر روسیه و ده‌ها پیمانکار دفاعی تحریم‌شده اتحادیه اروپا بودند. بر اساس آمارهای رسمی اصلاح شده، روسیه 43 درصد از صادرات آلومینا کارخانه را در سال گذشته و تقریبا 49 درصد را در نیمه اول سال 2026 به خود اختصاص داده است.

پس از آنکه واشنگتن مالک پالایشگاه، روسال، را در سال 2018 تحریم کرد، دیپلمات های ایرلندی برای کمک لابی کردند. خزانه داری دوره اول ترامپ این شرکت را در ژانویه 2019 پس از قطع کنترل اولگ دریپاسکا، اولیگارش روسی، از فهرست خارج کرد.

هیچ یک از اینها ثابت نمی کند که آلومینا ایرلندی به سلاح های روسی ختم می شود. یک بررسی دولتی در ماه ژوئیه شواهد کافی مبنی بر وجود آن را نشان نداد اما نتوانست آن را رد کند. اکنون انتظار می رود کارخانه ممیزی های دوره ای را از بازرس سوئیسی که استخدام کرده است، ثبت کند.

تحریم های اتحادیه اروپا صادرات آلومینا به روسیه را ممنوع نمی کند و این شرکت هرگونه استفاده نظامی را رد می کند. با این حال، برخورد با چنین کارخانه ای عمدتا به عنوان یک دارایی اقتصادی لوکسی است که همسایگان روسیه نمی توانند از عهده آن برآیند.

همانطور که کافی گفت، واشنگتن متوجه شده است، حتی اگر رئیس جمهور متوجه نشده باشد.

کافی گفت: «ما در یک محیط ژئوپلیتیکی دشوار و پیچیده زندگی می کنیم، به ویژه در جامعه فراآتلانتیک. کشوری مانند ایرلند که پتانسیل زیادی برای کمک دارد، تنها می تواند برای مدت طولانی در حاشیه بماند.

پتانسیل ایرلند در جغرافیای اقیانوس اطلس، کابل‌های فراآتلانتیک و مراکز داده، دهه‌ها حافظ صلح سازمان ملل متحد و تامین مالی عمومی آن نهفته است.

بزرگترین نیروی ساختاری که بی طرفی را حفظ می کند، محبوبیت محض است. در نظرسنجی سپتامبر Irish Times/Ipsos B&A، 68 درصد از حفظ مدل فعلی ایرلند حمایت کردند. فقط 24 درصد خواهان تغییر بودند.

کارن دیوین، دانشمند علوم سیاسی دانشگاه شهر دوبلین، استدلال می کند که حمایت پنج دهه به طول انجامیده است، زیرا بر هویت ملی و مقاومت در برابر فشار قدرت های بزرگ استوار است. با این منطق، کتک زدن رئیس‌جمهوری که سفرش هزاران معترض را به خود جلب کرد، فقط آن را سخت‌تر می‌کرد.

حتی کافی انتظار تغییر سریعی ندارد: حمله روسیه به اوکراین در سال 2022، سوئد و فنلاند را به سمت ناتو سوق داد اما به سختی بحث ایرلند را تغییر داد. با این حال، او ایرلند را در درازمدت کنار گذاشتن بی‌طرفی به‌عنوان بخش «اجتناب‌ناپذیر» تعمیق یکپارچگی اروپایی می‌بیند.

محدودیت‌ها بیشتر به تاکتیک‌ها و زمان‌بندی مربوط می‌شوند، نه اینکه آیا بی‌طرفی هنوز کار می‌کند یا خیر. مشارکت عضویت نیست. این آموزش و اطلاعات ناتو را بدون هیچ گونه وظیفه ای برای دفاع از یک متحد به ارمغان می آورد.

محبوبیت یک سیاست را رایگان نمی کند، بلکه به این معنی است که شخص دیگری پول می دهد. با توجه به درآمد ملی که سود چند ملیتی کمتر از تولید ناخالص داخلی آن را مخدوش می کند، هزینه ها در سال گذشته هنوز فقط 0.3 درصد بوده است.

و ترامپ دارای اهرمی است که هیچ سرمایه اروپایی ندارد: ایالات متحده بزرگترین منبع سرمایه گذاری خارجی ایرلند است.

ترامپ قول داده است که سپتامبر آینده برای جام رایدر در آدار مانور، در همان شهرستانی که آگینیش در آن حضور دارد، بازگردد. در آن مسابقه، گلف بازان ایرلندی به عنوان بی طرف بازی نمی کنند. آنها برای اروپا بازی می کنند. ترامپ باید از ایرلند بخواهد که خارج از دوره نیز همین کار را انجام دهد.