چرا تامین کنندگان انرژی نمی توانند تعطیلات آخر هفته را تحمل کنند؟

دیگر خبری نیست که هوش مصنوعی تقاضای باورنکردنی برای برق را افزایش می دهد.

شاید خوانده باشید که مراکز داده تا ماه مه امسال از 6 درصد برق در بریتانیا و ایالات متحده استفاده می کردند، یا اینکه این مراکز 40 درصد بیشتر از آنچه در ابتدا انتظار می رفت نیاز به انرژی دارند. وسایل نقلیه الکتریکی، پمپ های حرارتی، و رشد انرژی های تجدیدپذیر تولید شده محلی، فشار را بر روی یک سیستم انرژی از قبل پیچیده افزایش می دهد.

اما شبکه فیزیکی تنها بخشی از زیرساختی است که اکنون باید تغییر کند.

شرکت‌های انرژی به یک ستون فقرات دیجیتالی پیچیده برای ادامه فعالیت کسب و کار وابسته هستند. ERP، امور مالی، تدارکات، منابع انسانی، سیستم های مشتری و موارد دیگر همه از خدمات ضروری پشتیبانی می کنند. تعهدات نظارتی فقط به این دلیل که تحول فناوری اطلاعات در حال انجام است ناپدید نمی شوند.

در بیشتر صنایع، رهبران ممکن است به دنبال یک آخر هفته آرام برای تکمیل یک مهاجرت سیستم باشند. برای مثال، برندهای خرده‌فروشی، با برنامه‌ریزی دقیق، می‌توانند به معنای واقعی کلمه کل پلتفرم خود را یک شبه تغییر دهند.

شرکت های انرژی این تجمل را ندارند. تقاضا متوقف نمی شود. دارایی ها هنوز نیاز به نظارت دارند و تیم های عملیاتی همچنان به اطلاعاتی نیاز دارند که به آنها در تصمیم گیری ایمن کمک می کند.

این بدان معناست که زمان از کار افتادگی باید از همان ابتدا تغییر را شکل دهد، نه اینکه در پایان فرآیند به عنوان یک مانع برای حرکت در نظر گرفته شود. برای سازمان‌هایی که از زیرساخت‌های حیاتی پشتیبانی می‌کنند، معیار واقعی مهاجرت موفقیت آمیز این است که آیا کسب‌وکار و مشتریان آن می‌توانند تا زمانی که این تغییر اتفاق می‌افتد به فعالیت خود ادامه دهند یا خیر.

کمتر حرکت کنید، هوشمندانه تر حرکت کنید

دستیابی به این به معنای مبارزه با دارایی های دست و پا گیر فناوری قدیمی است که طی دهه ها خرید، واگذاری، تغییرات نظارتی و اصلاحات کوتاه مدت ضروری به آرامی رشد کرده اند.

نتیجه شبکه‌ای از پلتفرم‌های سفارشی‌سازی‌شده، سوابق تکراری، وابستگی‌های غیرمستند، و داده‌هایی است که از فرآیندی که در ابتدا برای پشتیبانی از آن ساخته شده بود، گذشته است. یک قسمت را بدون درک بقیه آن تغییر دهید، و عواقب آن می تواند در جایی کاملا غیرمنتظره ظاهر شود.

شبکه ملی حس مفیدی از مقیاس درگیر ارائه می دهد. یکی از سیستم های کلیدی S/4 آن به تنهایی حاوی حدود 1.9 ترابایت داده است، قبل از اینکه محیط های ECC و HR قدیمی خود یا 20 سال اطلاعات مالی را در نظر بگیرد. این سازمان همچنین سه واگذاری را در شش سال به پایان رسانده است که به تغییر در دارایی داده‌های خود در کنار ساختار کسب‌وکار نیاز دارد.

مهاجرت در این مقیاس به طور خودکار یک مدرنیزاسیون نیست. «بالا بردن و جابه‌جایی» از محیط موجود به محیط جدید می‌تواند به طور ناخواسته همان پیچیدگی را که در وهله اول تغییر را ضروری می‌کرد حفظ کند.

بنابراین، قبل از جابجایی هر چیزی، تأمین‌کنندگان انرژی نیاز به دید روشنی از آنچه دارند، کسب‌وکار هنوز به چه چیزهایی وابسته است و آنچه دیگر در محیط زندگی تعلق ندارد، دارند. برخی از داده ها باید فورا در دسترس باقی بمانند. برخی باید به دلایل قانونی یا قراردادی حفظ شوند. سایر اطلاعات را می توان بایگانی، ادغام یا به طور کلی حذف کرد.

این کار ممکن است به اندازه یک راه‌اندازی سیستم اصلی دراماتیک به نظر نرسد، اما آن چیزی است که تعیین می‌کند آیا سازمانی با یک پلتفرم تمیزتر و سازگارتر ظاهر می‌شود یا در دام بازآفرینی مشکلات دیروز در یک محیط گران‌تر می‌افتد.

چه چیزی مهاجرت می کنید؟

هنگامی که متوجه شدید چه چیزی در داخل املاک وجود دارد، سوال بعدی این نیست که چگونه آن را جابجا کنید. این چیزی است که شما حرکت می کنید و آنچه را پشت سر می گذارید.

سیستم های قدیمی تقریبا به طور پیش فرض داده ها را جمع آوری می کنند. شرکت‌های انرژی دارای مسئولیت‌های قانونی، مقرراتی و قراردادی هستند که ممکن است برای سال‌ها تمدید شود، از جمله برای بخش‌هایی از کسب‌وکار که دیگر مالک آن نیستند.

سازمان‌ها باید داده‌هایی را که برای اداره کسب‌وکار مورد نیاز است از داده‌هایی که فقط باید در دسترس باقی بمانند جدا کنند. تراکنش‌های تکمیل‌شده، گزارش‌های فنی، سوابق تکراری و داده‌هایی که از طریق خرید یا واگذاری‌های قبلی به ارث رسیده‌اند، می‌توانند مدت‌ها پس از ناپدید شدن ارزش عملیاتی‌شان باقی بمانند.

پاکسازی و بایگانی کردن آن اطلاعات، در دسترس قرار دادن مجدد آن در صورت لزوم، معیار اساسی موفقیت در اینجا است. این امر به طور همزمان مهاجرت را کوچکتر و محیط هدف را سالم تر می کند. تیم‌ها دید واضح‌تری از اطلاعاتی که استفاده می‌کنند به دست می‌آورند و می‌توانند از پیچیدگی‌های غیرضروری در هر پروژه‌ای که در ادامه می‌آید اجتناب کنند.

این در حال تبدیل شدن به یک اولویت نظارتی و همچنین یک اولویت عملیاتی است. در ژانویه 2026، Ofgem چارچوب Data Best Practice خود را در سراسر کدهای صنعت گسترش داد و بر نیاز ارائه دهندگان انرژی به درک، ساختار و مدیریت مداوم داده ها تأکید کرد. پیام این بود که داده‌ها باید بر اساس ارزششان کنترل شوند، نه اینکه صرفا انباشته شوند.

همین نظم در تست زنی مهم است. تیم‌های تحول اغلب به کپی‌های واقعی از داده‌های تولید نیاز دارند تا تأیید کنند که حقوق و دستمزد، امور مالی، ادغام‌ها و سایر فرآیندهای حیاتی به درستی عمل می‌کنند. اما این کپی ها ممکن است حاوی نام، آدرس، جزئیات بانکی یا اطلاعات حساس کارکنان و مشتریان باشد.

صرفا اجتناب از این داده ها یک گزینه نیست، زیرا آزمایش ناکافی ریسک عملیاتی خود را ایجاد می کند. باید به گونه ای ماسک یا درهم ریخته شود که از افراد مربوطه محافظت کند بدون اینکه محیط آزمایش بی فایده شود.

در این زمینه، مهاجرت انتخابی به یک فرصت تبدیل می شود: فرصتی برای تصمیم گیری در مورد آنچه که سیستم آینده باید داشته باشد. اگر بتوانید از اطلاعات حساس به درستی محافظت کنید و برخی از بارهایی را که در وهله اول تغییر را بسیار دشوار می کند حذف کنید، سازمان در موقعیت خوبی برای برنامه ریزی نحوه جابجایی آنچه باقی مانده است بدون توقف کسب و کار قرار دارد.

کسب و کار را زنده نگه دارید

هنگامی که سازمان‌ها مواردی را که باید مهاجرت کنند کاهش دهند، می‌توانند به سوالی که مهم‌ترین آن است روی آورند: چگونه می‌توان حرکت را بدون توقف فرآیندهای ضروری تکمیل کرد.

به طور سنتی، این به معنای انتخاب بین یک مهاجرت مرحله‌ای و یک برش «بیگ بنگ» است. اولی می تواند سیستم های قدیمی و جدید را برای ماه ها کنار یکدیگر بگذارد. دومی ریسک قابل توجهی را در یک رویداد با دقت برنامه ریزی شده متمرکز می کند.

اما اینها تنها گزینه ها نیستند. با رویکردی نزدیک به صفر، اکثر داده ها را می توان در حالی که سیستم موجود عملیاتی است، منتقل کرد. تغییرات ایجاد شده در طول این فرآیند به طور جداگانه ضبط و هماهنگ می شوند و تنها یک مجموعه کوچک نهایی باقی می ماند تا در طول یک برش کاملا کنترل شده جابجا شود.

این مهاجرت باید تمرین شود، محیط هدف آزمایش شود، و مسئولیت‌ها بین تیم‌های فناوری و عملیاتی توافق شود. همه باید بدانند که کدام فرآیندها می توانند متوقف شوند، کدام نمی توانند، و اگر برش طبق انتظار پیش نرود، چه اتفاقی می افتد.

برای شرکت های انرژی، سرعت و تداوم نباید به عنوان اهداف رقابتی در نظر گرفته شود. انتقال داده های کمتر از طریق یک فرآیند کنترل شده و به خوبی تمرین شده به سازمان اجازه می دهد تا در حالی که کار اساسی زیر آن ادامه دارد، مدرن شود.

ساختن برای آنچه در آینده است

برای زیرساخت‌های حیاتی ملی و شرکت‌های انرژی که آن را اداره می‌کنند، یک تحول موفقیت‌آمیز باید بیش از اینکه آن‌ها را به راه‌اندازی زندگی بعدی برساند. یک هسته تمیزتر، که توسط داده‌های کاملا کنترل شده پشتیبانی می‌شود، هر تغییر بعدی را آسان‌تر می‌کند - چه به معنای پذیرش هوش مصنوعی، حرکت بیشتر در فضای ابری، پاسخ به مقررات جدید، یا مدیریت خرید یا واگذاری دیگری باشد.

شرکت‌های انرژی نمی‌توانند از تکامل خود دست بردارند، زیرا زیرساخت‌ها، الگوهای تقاضا و ریسک‌های اطراف آنها ثابت نمی‌مانند. سیستم های زیربنایی باید به همان اندازه قابلیت تغییر را داشته باشند.

ما بهترین ابزار بازخورد مشتری را معرفی کرده‌ایم.

این مقاله به عنوان بخشی از TechRadar Pro Perspectives، کانال ما برای معرفی بهترین و باهوش ترین ذهن ها در صنعت فناوری امروز تهیه شده است.

نظرات بیان شده در اینجا نظرات نویسنده است و لزوما نظرات TechRadarPro یا Future plc نیست. اگر مایل به مشارکت هستید، اطلاعات بیشتری را در اینجا بیابید: https://www.techradar.com/pro/perspectives-how-to-submit