چرا تانک های فرانسوی گران قیمت بخریم در حالی که آنچه ما نیاز داریم پهپادهای ارزان قیمت ایرلندی است؟

دفعه بعد که طرح نیروهای دفاعی برای خرید خودروهای زرهی به ارزش یک میلیارد یورو از فرانسه مطرح می شود، کسی باید واقعا در مورد تانک های لئوپارد بپرسد.

احتمالا بهترین تانک جهان، تانک اصلی نبرد ساخت آلمان، زمانی که پس از کش و قوس های زیاد، در سال 2023 در کنار غول های مشابه: چلنجر بریتانیا و آبرامز ایالات متحده، به اوکراین عرضه شد، قرار بود یک تغییر دهنده بازی باشد. پیش بینی می شد که آنها در میدان نبرد به اوکراین دست برتر را نسبت به روسیه بدهند.

آنها نکردند. آنچه پیشروی ارتش روسیه را متوقف کرد و اکنون بن بست را در میدان جنگ تحمیل می کند هواپیماهای بدون سرنشین است. تعداد زیادی از آنها. ارزان و کشنده. ساخت اوکراین.

تاریخ مملو از نمونه هایی از ژنرال های ناموفقی است که در جنگ آخر مرتکب اشتباه شدند. آنها به جای تطبیق با چگونگی تغییر ماهیت تضاد توسط فناوری، فقط سعی می‌کنند کاری را که دفعه قبل موثر بوده، انجام دهند، فقط بهتر است. روس‌ها که بر اساس تجربه قبلی خود انتظار داشتند تا چند هفته دیگر از اوکراین عبور کنند، آخرین نمونه هستند.

ایرلند باید مراقب باشد که در این دام نیفتد. ارتش ایرلند بدیهی است که به وسایل نقلیه نیاز دارد، اما به نظر می‌رسد که نقش آینده‌اش را با تبدیل کردن خود به یک تیپ زرهی متعارف شکل داده است که می‌تواند - با صدای بلند نگوییم - در کنار سایر ارتش‌های اروپایی در گروه‌های جنگی که احتمالا به دلیل درگیری در اوکراین منسوخ شده‌اند، بجنگد.

وظیفه دیگری که پس از آماده شدن برای ارتش پیش بینی شده است، استقرار خارج از کشور در مأموریت های سازمان ملل است. از سال 2011 تاکنون مجوز استقرار سازمان ملل صادر نشده است و مأموریت یونیفیل - مهم ترین استقرار ایرلند در لبنان - پس از اتمام آن در پایان سال تمدید نمی شود.

نپذیرفتن افول تاسف بار اما واقعی در نقش جهانی سازمان ملل متحد نیز مساوی با جنگ آخر است.

فیل واقعی در اتاق جایی است که ما می خواهیم سربازانی را برای جنگ در این تانک های جدید پیدا کنیم. نیروهای دفاعی به سادگی شغل جذابی برای بسیاری فراهم نمی کند. این ممکن است تغییر کند. راندن تانک و رفتن به خارج از کشور از جمله کارهایی است که سربازان حرفه ای دوست دارند انجام دهند.

خطرات در قطار: پهپادهای پیشرفته روسیه تهدید جدیدی برای کاربران ریلی اوکراین هستند

اما سوالی که به نظر می رسد هیچ کس نمی خواهد بپرسد، این است که آیا تغییر شکل نیروهای دفاعی در اطراف خودروهای زرهی جدید واقعا مؤثرترین و اقتصادی ترین راه برای دفاع از مرزهای زمینی و دریایی ما در حال حاضر که پهپادها و موشک ها بر میدان جنگ تسلط دارند، است؟

به طرز متناقضی، غفلت نیروهای دفاعی در طول سال‌ها فرصتی بی‌نظیر را برای ایرلند فراهم می‌کند تا نسلی از فناوری نظامی را نادیده بگیرد و نیرویی ایجاد کند که بتواند این هدف را با هزینه‌ای واقع بینانه محقق کند. و یکی که بتواند بهترین و درخشان ترین استعدادهای مهندسی و فناوری را جذب کند.

«هرچه ترامپ و پوتین توافق کنند، ما با مهاجمان می‌جنگیم»: داخل گودال‌هایی که جنگ پهپادی اوکراین را تقویت می‌کنند

فقدان کامل ما از صنعت تسلیحات داخلی به این معنی است که برخلاف شرکای بزرگ اروپایی خود، در دام تاریخ گیر نکرده ایم. کشورهای بزرگ در نهایت به چیزی که دوایت آیزنهاور، رئیس جمهور سابق ایالات متحده و فرمانده D-Day آن را مجتمع نظامی-صنعتی می نامید، به تغذیه تولیدکنندگان تسلیحات خود محبوس می شوند.

این شامل فرانسوی ها و از این رو اشتیاق آنها برای فروش تانک به ما می شود. هزینه آن بسیار زیاد خواهد بود. علاوه بر قیمت اولیه که حدود 1 میلیارد یورو است، ما با تامین کنندگان فرانسوی یک قرارداد طولانی مدت تعمیر و نگهداری بسته خواهیم شد که می تواند هزینه ها را چندین برابر کند.

بلژیک 442 وسیله نقلیه مشابه را به قیمت 1.6 میلیارد یورو خریداری کرد، اما هزینه طول عمر آن 14 میلیارد یورو یا 3.6 میلیون یورو برای هر وسیله نقلیه در نظر گرفته شده است. این پول زیادی برای چیزی است که می تواند توسط یک پهپاد به قیمت چند صد یورو از بین برود.

پتانسیل پهپادهای دریایی برای کمک به پلیس 880000 کیلومتر مربع از بستر دریا تحت صلاحیت ایرلند، از جمله کابل‌های حیاتی زیردریایی، برای یک نیروی دریایی که برای خدمه کشتی‌های خود با مشکلات واقعی مواجه است، به همان اندازه آشکار است.

آنچه به پارادوکس می افزاید این است که ما در حال حاضر یک صنعت نوپای هواپیماهای بدون سرنشین داریم، اما به نظر می رسد مصمم به حذف آن هستیم. Manna Aero، معروف‌ترین سازنده هواپیماهای بدون سرنشین ایرلندی، تلاش‌های خود را برای راه‌اندازی یک سرویس تحویل مبتنی بر پهپاد در اینجا، به دلیل فقدان استراتژی پهپاد ملی، کنار گذاشته است. این پس از آن بود که مجوز برنامه ریزی توسط شورای شهرستان دان لاوگهایر-راثدان برای یک مرکز تحویل هواپیماهای بدون سرنشین رد شد.

موضوع اصلی نگرانی در مورد ماهیت نفوذی پهپادها بود که همچنان موضوع مهمی برای تحویل هواپیماهای بدون سرنشین در مناطق شهری باقی خواهد ماند. نه چندان در میدان های جنگ.

بابی هیلی از ماننا: "ما در طول مسیر با چالش های واقعی کار کرده ایم"

Manna یک بازیکن نسبتا کوچک است، اما توانایی های تکنولوژیکی آن به خوبی مورد توجه قرار گرفته است. این در فضای پهپاد نظامی نیست و هیچ علاقه ای به این منطقه به صورت علنی ابراز نکرده است. تا به امروز چیزی حدود 100 میلیون یورو جمع آوری کرده است. اما همانطور که جنگ اوکراین نشان داد، این فناوری اساسا دارای کاربرد دوگانه است. ماننا نشان می دهد که چه چیزی می توان به دست آورد.

این سوال که آیا امنیت ایرلند با سرمایه گذاری 14 میلیارد یورویی برای ساخت پهپادهای هوایی و دریایی ما بهتر تامین می شود یا خیر، سوالی است که قبل از امضای چک برای تانک های جدید به خوبی قابل طرح است.