چرا ترامپ همچنان باید با کره شمالی صحبت کند؟

در حالی که حزب رئیس جمهور دونالد ترامپ در انتخابات میان دوره ای از یک ضربه اساسی متحمل می شود، رهبر ایالات متحده ممکن است به مکانی بعید برای احیای مجدد میراث خود روی آورد.

کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، مسلح به همان نوع تسلیحات هسته ای که ترامپ به دنبال انکار یکی دیگر از رهبران عالی ایران در ایران است، در ماه های اخیر موضوع تهاجم طلسم رئیس جمهور بوده است. این کمپین تنها در آستانه رای گیری که در نهایت کنترل هر دو مجلس کنگره را به دموکرات ها واگذار کرد، در اوایل این هفته افزایش یافته است.

اما اظهارات رئیس جمهور تنها یکی از چندین نشانه است که نشان می دهد مانورها در پشت صحنه در حال آماده شدن هستند. نشانه‌هایی از تغییر استراتژی واقعی از ایالات متحده و کره جنوبی ظاهر شده است، جایی که رئیس‌جمهور لی جائه میونگ نیز در حال آماده‌سازی زمینه برای پیشروی‌های جدید در سراسر DMZ است.

و با توجه به آخرین انتخابات میان دوره ای خود که اکنون در آینه دید عقب دیده می شود، ترامپ ممکن است بیش از هر زمان دیگری برای دنبال کردن نوع دیپلماسی جاه طلبانه و غیر متعارفی که می تواند قفل توافق با پیونگ یانگ و همراه با آن، نقطه عطف مهمی در سیاست خارجی ایالات متحده باشد، قدرت پیدا کند.

ویکتور چا، رئیس بخش ژئوپلیتیک و سیاست خارجی و رئیس کره در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی که در تعدادی از نقش‌های رسمی ایالات متحده در نظارت بر سیاست کره شمالی خدمت کرده است، به نیوزویک گفت: «من فکر می‌کنم ترامپ در دو سال آخر عمرش به انجام پروژه‌های میراثی بزرگ تمایل خواهد داشت.

چا گفت: «این شامل مواردی مانند قوس و تغییر نام فرودگاه دالس است، اما من فکر می‌کنم در روابط خارجی به معنای تلاش بالقوه برای انجام یک معامله با کره شمالی برای پایان دادن به جنگ کره است.» این که آیا این واقعا منجر به خلع سلاح هسته‌ای می‌شود، یک سوال بسیار باز است، اما ترامپ به وضوح خواهان جایزه صلح نوبل است و ما احتمالا دستیابی به نوعی صلح را گامی مهم در این مسیر می‌دانیم.»

ترامپ از شور و شوق خود برای تضمین یک نشست جدید با رهبر کره شمالی که در سال 2018 با او تاریخ ساز شد، در اولین نشستی که بین دو کشور برگزار شد که هنوز از نظر فنی در وضعیت جنگی از زمان رویارویی خونین دهه 1950 قرار دارند، خجالت نمی کشد. سبک شخصی رهبر ایالات متحده در سیاست خارجی به چاپلوسی وزن می افزاید.

ترامپ در سپتامبر در مورد کیم گفت: «او از قضا دوست من است. او ترامپ را دوست دارد، خیلی از افراد دیگر را دوست ندارد.

ترامپ ماه گذشته بار دیگر پویایی خود با کیم را تمجید کرد، درست دو هفته قبل از انتخابات میان دوره ای که در آن بسیاری از افراد سیاست خارجی را در میان واکنش های منفی داخلی و جهانی از جنگ جاری با ایران در رای گیری دیدند. ترامپ تصور دیدار قریب الوقوع کره شمالی را که قبلا امیدوار بود قبل از پایان سال بدون رد کردن کامل این احتمال برگزار شود، کم اهمیت جلوه داد.

ترامپ گفت: من با او خیلی خوب کنار می آیم. و من مطمئن نیستم که کسی درخواست ملاقات داشته باشد، اما رابطه من با کیم جونگ اون بسیار خوب است.

کیم کمتر در مورد این موضوع صحبت کرده است. اما حتی این رهبر گریزان نیز ارزشی احساسی در رابطه خود با رئیس جمهور ایالات متحده قائل شده است و در یک جلسه قانونگذاری در سپتامبر 2025 گفت: "شخصا، هنوز خاطره خوبی از رئیس جمهور فعلی ایالات متحده ترامپ دارم."

کیم در آن زمان گفت که اگر آمریکا ابتدا از پیگیری خلع سلاح هسته‌ای خود دست بردارد و در عوض به دنبال «همزیستی صلح‌آمیز واقعی» باشد، تجدید مذاکرات با آمریکا را در نظر خواهد گرفت. او موضع مشابهی را در کنگره بلندپایه حزب در ماه فوریه ابراز کرد و تاکید کرد که اگر واشنگتن به قانون اساسی کره شمالی احترام بگذارد و "سیاست خصمانه" را کنار بگذارد، "دلیلی وجود ندارد که نتوانیم با ایالات متحده به خوبی برخورد کنیم."

اما جدیدترین اظهارات از سوی خواهر کیم، کیم یو جونگ، که در سمت با نفوذ مدیر بخش کمیته مرکزی حزب کارگران کره خدمت می کند، بیان شده است. او دو بیانیه پشت سر هم در راستای سیاست ایالات متحده همزمان با آستانه و روز میان دوره ای صادر کرد.

او روز سه‌شنبه واکنشی تند به تعهد مشترک ژاپن، کره جنوبی و ایالات متحده برای پیگیری خلع سلاح هسته‌ای کره شمالی نشان داد. او ظاهرا این حرکت را به شانس تضمین مذاکرات جدید آمریکا و کره شمالی گره زد، در حالی که درها را برای تغییر مسیر باز گذاشت.

کیم یو جونگ گفت: «انتخاب صلح البته شامل گفت‌وگو می‌شود، اما این مطمئنا برای ما با منافع ملی برابری نمی‌کند.»

اظهارات کره شمالی ممکن است در نگاه اول آن نوع استقبال گرمی نباشد که معمولا با تمایل به احیای مجدد بحث ها همراه است. با این حال، رهبران هر دو کشور احتمالا به یاد می آورند که آخرین روند صلح آنها تنها پس از تبادل تهدیدات هسته ای آغاز شد.

و علیرغم درخواست مشترک خلع سلاح هسته ای مورد انتقاد کیم یو جونگ، واشنگتن و سئول سیگنال هایی از استراتژی جدید در قبال زرادخانه هسته ای کره شمالی ارائه کرده اند. از جمله این موارد می توان به اعلام دور شدن از «اول خلع سلاح هسته ای» توسط وزارت اتحاد کره جنوبی و غیبت آشکار درخواست های مشترک آمریکا و چین برای خلع سلاح هسته ای شبه جزیره کره پس از نشست ترامپ با شی جین پینگ، همتای چینی خود در سپتامبر اشاره کرد.

جوزف دی ترانی، مدیر سابق عملیات‌های آسیای شرقی سیا و معاون مدیر اطلاعات ملی و مدیر ماموریت کره شمالی، دولت لی را از «رویکرد غیرواقع‌بینانه» جدا می‌داند و در عوض به سمت استراتژی متقاعد کردن کره شمالی «به توقف ساخت سلاح‌های هسته‌ای بیشتر و احتمالا متقاعد کردن پیونگ یانگ مبنی بر اینکه رابطه خوب آنها با کره جنوبی است، می‌رود.»

او پیش‌بینی کرد که راه کاخ سفید به سوی نشستی دیگر با رویکردی مشابه موفقیت‌آمیز خواهد بود.

دی ترانی به نیوزویک گفت: «من معتقدم کیم جونگ اون بار دیگر با پرزیدنت ترامپ دیدار خواهد کرد، تا زمانی که رئیس جمهور از تاکید بر اینکه خلع سلاح اتمی «کامل و قابل راستی‌آزمایی» هدف ما است، خودداری کند. ممکن است این هدف نهایی ما باشد و باید باشد، اما این نباید تمرکز جلسه دیگری باشد."

وی ادامه داد: رفع تحریم‌ها و مسیری برای روابط عادی باید تمرکز ما باشد، هدف این است که کره شمالی برنامه‌های موشکی و هسته‌ای خود را متوقف یا متوقف کند، بنابراین این مذاکرات بدون قید و شرط و با چشم‌انداز رفع تحریم‌ها برای کره شمالی خواهد بود.

در هفت سال پس از آخرین رویارویی او و ترامپ در DMZ، رهبر کره شمالی اهرم‌های جدیدی را در قالب پیشرفت‌های نظامی هسته‌ای و متعارف و همچنین یک معاهده دفاعی متقابل تاریخی با روسیه که در سال 2024 امضا شد، جمع‌آوری کرده است و راه را برای همکاری مستقیم بین دو قدرت در مورد جنگ مسکو در اوکراین هموار می‌کند.

و با وجود عدم تعامل ایالات متحده و تحریم های مداوم، کیم به سختی احساس انزوا کرده است. او از سال 2019 هر کدام دو نشست با روسای جمهور ولادیمیر پوتین روسیه و شی جین پینگ چین برگزار کرده است و به نظر می رسد تجارت با هر دو کشور چیزی شبیه به رونق اقتصادی است که موقعیت رو به رشد ژئوپلیتیک کره شمالی را تقویت می کند.

چا گفت: «شرایط از زمان اولین دوره ریاست جمهوری ترامپ به طرز چشمگیری تغییر کرده است، از جمله روابط بین کیم و پوتین، جایی که کره شمالی در حال دریافت غذا، انرژی و فناوری تسلیحات است.»

وی افزود: علاوه بر این، در دوره اول، پکن از نظر دور زدن تحریم های سازمان ملل متحد راه نجات کره شمالی بود، اکنون هم پوتین و هم شی جین پینگ آشکارا از هیچ تحریمی تبعیت نمی کنند.

آنتونی روجیرو، کارشناس ارشد شورای آتلانتیک که سیاست کره شمالی را در شورای امنیت ملی در جریان اولین روند صلح کره شمالی در دولت ترامپ هدایت می کرد، به نیوزویک گفت که «کیم امروز در موقعیت بسیار قوی تری قرار دارد، با توجه به روابط نزدیکش با پوتین و شی، و این واقعیت که «تأثیر کلی برنامه تحریم ها علیه کره شمالی بسیار کمتر شده است».

در همین حال، از دست دادن اکثریت جمهوری خواهان در مجلس نمایندگان و سنا، چالش دیگری را نشان می دهد. برخی تحریم ها علیه کره شمالی برای لغو به تصویب کنگره نیاز دارد.

اما گام‌های عملی وجود دارد که از طریق آن، ترامپ و کیم ممکن است زمینه مشترکی برای آغاز گفت‌وگوی جدید پیدا کنند. رئیس جمهور از طریق صدور معافیت ها و معافیت ها، حذف افراد و نهادها از لیست های سیاه و حتی تعلیق برخی از تحریم های مصوب کنگره بر اساس مقامات قانونی موجود، آزادی عمل قابل توجهی را برای تجارت قائل است.

روجیرو گفت: "در حال حاضر، دستورات اجرایی اختیاری هستند، بنابراین او مجبور نیست آنها را اجرا کند." او می‌تواند بیانیه‌ای بدهد مبنی بر اینکه به مذاکرات با کره شمالی فرصت ادامه می‌دهد. من فکر می‌کنم کره شمالی ممکن است چیزهای دیگری مانند اعلام پایان جنگ برای جنگ کره بخواهد، بنابراین این یک احتمال دیگر است.

روجیرو پتانسیل میزبانی اجلاس های متعددی را دید که حداقل یکی از آنها می تواند در کره شمالی برگزار شود و این به "پیروزی روابط عمومی برای کیم جونگ اون" خدمت می کند.

او استدلال کرد که به جای درخواست خلع سلاح اتمی کامل از ابتدا، اهداف ایالات متحده می تواند در جهت ایجاد محدودیت در برنامه های تسلیحات هسته ای و موشکی کره شمالی و محدود کردن حمایت از جنگ روسیه علیه اوکراین باشد، در حالی که تعهد کاخ سفید به عدم اجرای تحریم ها از جمله سایر مشوق های اقتصادی را ارائه می دهد.

روجیرو گفت: «من فکر می‌کنم این احتمالا شرایط یک معامله است. این تنها چیزی است که واقعا بین دو کشور در دسترس است. اینجا خلع سلاح هسته‌ای وجود ندارد. کره شمالی در برنامه موشکی هسته‌ای خود بسیار پیشرفته‌تر هستند. واقعا هیچ انگیزه‌ای برای آنها وجود ندارد که از آن دست بکشند.»

ریچل مینیونگ لی، تحلیلگر منبع باز سابق برای دولت ایالات متحده و اکنون از اعضای ارشد برنامه کره و پروژه 38 شمالی مرکز استیمسون، این سوال را مطرح کرد که "آیا کره شمالی حتی با محدود کردن برخی از جنبه های برنامه های تسلیحاتی خود موافقت می کند، با توجه به افزایش قابل توجه اهرم آن در مقایسه با هفت سال پیش."

در همان زمان، او استدلال کرد که "تضعیف موقعیت داخلی ترامپ می تواند هر دو راه را کاهش دهد."

لی به نیوزویک گفت: از یک طرف، «موقعیت ضعیف ترامپ می‌تواند سؤالاتی را در پیونگ یانگ در مورد توانایی او برای انجام یا حفظ تعهدات انجام شده در یک اجلاس ایجاد کند».

با این حال، در سناریوی جایگزین، او گفت: «پیونگ یانگ ممکن است محاسبه کند که ترامپ که مشتاق یک دستاورد سیاست خارجی است، بیشتر پذیرای خواسته‌هایش خواهد بود».

لی گفت: «حتی بدون به رسمیت شناختن رسمی آمریکا از کره شمالی به عنوان یک کشور هسته‌ای، کیم می‌تواند مزایایی را در نشست دیگری ببیند، از جمله ارتقای جایگاه بین‌المللی خود و به تصویر کشیدن اظهارات ترامپ در مورد توانایی‌های هسته‌ای کره شمالی به عنوان پذیرش ضمنی وضعیت هسته‌ای این کشور».

اما همانطور که نتایج یک توافق موفقیت آمیز مبتنی بر دیپلماسی جاه طلبانه ممکن است بیشتر از آخرین تلاش باشد، ممکن است خطرات یک شکست دیگر این بار بسیار خطرناک تر باشد.

لی گفت: «کیم پس از دیدار ژوئن 2019 پانمونجوم با ترامپ، چیزی مشابه را تجربه کرد. به گفته کیم، ترامپ وعده داده بود که مانورهای نظامی مشترک آمریکا و کره جنوبی را تعلیق کند، اما تمرینات چند هفته بعد ادامه یافت.

او ادامه داد: "این در سال 2019 بود. اگر کیم معتقد است ترامپ وعده‌ای داده و متعاقبا از آن سرپیچی کرده است، اکنون چه می‌تواند بکند؟ با توجه به قابلیت‌های نظامی گسترش یافته کره شمالی و اعتماد بیشتر به موقعیت خود، عواقب آن می‌تواند جدی‌تر از پرتاب موشک‌های بیشتر باشد."

برای این خبر با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: آنتونی موری.