چرا تعمیر دیزل ترامپ نیاز به پالایش دارد؟

سناتور چاک گراسلی، کشاورز جمهوری‌خواه از ایالت کشاورزی آیووا، با توجه به درد و رنج بی‌سابقه‌ای که قیمت‌های گازوئیل در حال حاضر در سرتاسر ایالات متحده ایجاد می‌کند، به سابقه‌ای در دوران نیکسون دست یافت. عمق حافظه سیاسی در هدیه یک قانونگذار 93 ساله است.

گراسلی با درخواست از دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا برای اعمال تحریم موقت بر صادرات گازوئیل از طریق اقدامات اجرایی، به سنا یادآوری کرد که ریچارد نیکسون "این کار را برای مصرف کنندگان آمریکایی انجام داد، وقتی که سویا را تحریم کرد."

اقتصاددانان مزرعه این تحریم را کمی متفاوت به یاد می آورند. برای آنها این لحظه ای بود که یک مشتری حیاتی، ژاپن، به دنبال تامین کننده دیگری رفت و برزیل را پیدا کرد - که اکنون رقیب اصلی تولیدکنندگان سویا در آیووا است.

در همان روز، ترامپ در سازمان ملل گفت که او خواستار ممنوعیت در داخل دولتش شده است: «من گفته‌ام که بیایید گازوئیل را بیرون ندهیم.»

اسکات بسنت، وزیر خزانه داری، گفت که مقامات با توجه به ظرفیت پالایش، امکان سنجی را می سنجند و اینکه کدام شکل، کامل یا جزئی، ممکن است کارساز باشد. از روز چهارشنبه هیچ دستوری صادر نشده است.

این امر در مناطق روستایی که در حال حاضر در حال برداشت هستند، در مشاغل حمل و نقل، در میان آمریکایی‌هایی که وسایل نقلیه سنگین‌تری مانند SUV را رانندگی می‌کنند و بسیاری دیگر ضربه سختی می‌زند.

جذابیت ممنوعیت صادرات گازوئیل بصری است. آمریکا بیشتر از آنچه که می سوزاند دیزل تولید می کند، پس چرا مازاد تولید را در خانه نگه نمی داریم و قیمت ها را پایین نمی آوریم؟

اما این مازاد گازوئیل در سواحل خلیج فارس متمرکز شده است، جایی که پالایشگاه ها به یک خروجی صادراتی وابسته هستند که نمی توانند به سادگی با مشتریان در هر گوشه از کشور خود مبادله کنند.

آن را ببندید، و محتمل‌ترین نتیجه، گازوئیل ارزان‌تر در همه جا نیست، اما کارکرد پالایشگاه‌های کمتر و احتمالا بنزین کمتر است. نتیجه مخالف آن چیزی است که ممنوعیت صادرات قصد دارد به دست آورد.

ترامپ خود اذعان کرد که ممنوعیت صادرات «می‌تواند کمی بر بنزین معمولی خودروها تأثیر بگذارد»، بنابراین «این یک تعادل است».

اعداد نشان می دهد که چرا. بر اساس گزارش اداره اطلاعات انرژی (EIA) در اوایل سپتامبر، پالایشگاه های ایالات متحده با نزدیک به 98 درصد ظرفیت کار می کردند و حدود 5.3 میلیون بشکه در روز تقطیر تولید می کردند، در حالی که این کشور حدود 3.7 میلیون بشکه از آن را مصرف می کرد.

بر اساس داده‌های کپلر، بیشتر این تفاوت صادر می‌شود، یعنی حدود 1.6 میلیون بشکه در روز در ماه اوت، در حالی که قبل از جنگ ایران حدود 1 میلیون بشکه بود.

EIA ساحل خلیج را به عنوان "منطقه ای که در آن سوخت بیشتر از مصرف سوخت تولید می شود" با ظرفیت نسبتا کمی خط لوله به ساحل غربی توصیف می کند.

مؤسسه نفت آمریکا، که با ممنوعیت مخالفت می کند، می گوید که «جغرافیا و زیرساخت ها» بیشتر این مازاد را از بازارهایی که به آن نیاز دارند، حفظ می کند.

واشنگتن قبلا یک محدودیت را کاهش داده است. قوانین حمل و نقل داخلی قانون جونز از ماه مارس لغو شده است. اما حد عمیق تر تقاضا است. آمریکایی ها قصد ندارند 40 درصد بیشتر گازوئیل بسوزانند زیرا در هیوستون ارزان تر شد.

کنت مدلاک سوم از موسسه بیکر دانشگاه رایس به رویترز گفت و پالایشگاه‌ها سوخت را با ضرر نمی‌فروشند، بلکه تولید را کاهش می‌دهند. Medlock گفت: "در حالی که ممنوعیت صادرات ممکن است تاثیر بسیار کوتاه مدتی داشته باشد که قیمت را کاهش دهد، عمر طولانی نخواهد داشت."

EIA می‌گوید مخلوط‌های خروجی را می‌توان تغییر داد، اما یک بشکه نفت خام معمولا 19 تا 20 گالن بنزین در کنار 11 تا 13 تقطیر تولید می‌کند، بنابراین مصرف کمتر به معنای کاهش بنزین و سوخت جت است - و تحلیلگران هشدار می‌دهند که قیمت‌های بالاتر برای هر دو.

این تسکین همچنین کج خواهد بود، احتمالا عمیق‌ترین در نزدیکی پالایشگاه‌های ساحل خلیج فارس و نازک‌ترین یا حتی منفی‌ترین در سواحل که سوخت را با قیمت‌های جهانی وارد می‌کنند.

تحلیلگران انتظار دارند ممنوعیت این قیمت ها را بالا ببرد و روسیه که معمولا دومین صادرکننده بزرگ دیزل پس از ایالات متحده است، از ماه جولای صادرات گازوئیل را ممنوع کرده است.

داگ بورگوم، وزیر کشور ترامپ، هشدار داده است که شرکای تجاری ممکن است علیه کشورهای وابسته به واردات مانند کالیفرنیا تلافی کنند.

بورگوم در نشست G20 در مورد انرژی در هیوستون گفت: «اگر فکر می‌کردیم که واقعا ممکن است قیمت‌ها را کاهش دهد، ممنوعیت صادرات را در نظر می‌گیریم، اما اینطور نیست.

اما گراسلی و دیگرانی که از ممنوعیت حمایت می‌کنند، در حال تماشای تأثیر تورمی این قیمت‌های بالای گازوئیل هستند و به دنبال ابزاری هستند که می‌دانند حداقل در کوتاه‌مدت می‌تواند کارساز باشد.

Medlock اذعان می‌کند که یک ممنوعیت ممکن است قیمت‌ها را برای مدت کوتاهی کاهش دهد، و برای کشاورزی که در ماه اکتبر مخزن را پر می‌کند، تسکین موقت همچنان تسکین است. پاسخ گراسلی به پالایشگاه ها این است که گازوئیل را در داخل کشور ارزان تر از خارج بفروشند.

اینکه آیا پالایشگاه ها این درخواست را الزامی می کنند یا خیر به طراحی سیاست بستگی دارد. یک ممنوعیت عمومی هم اشباع داخلی و هم واکنش خارجی را به حداکثر می رساند.

اما یک مورد جزئی، مانند رژیم مجوز صادرات، سقف حجمی، یا محرکی که به موجودی‌های داخلی بسته می‌شود، که هرکدام دارای تاریخ پایان سختی هستند، ممکن است سهام را بدون فروپاشی بازاری که پالایشگاه‌ها به آن می‌فروشند، حفظ کند. بسنت چیزهای زیادی برای فکر کردن دارد.

اگر محدودیتی به دستور دولت ترامپ صادر شود و پالایشگاه خلیج فارس نزدیک به بالاترین حد فعلی باشد، بنزین سریع‌تر از نفت خام بالا نمی‌رود و گازوئیل در ساحل شرقی و همچنین در تگزاس سقوط می‌کند، بدبینان - شامل این تحلیل - اشتباه خواهند بود.

تحریم سویا توسط نیکسون، که در 27 ژوئن 1973 اعمال شد، تا 1 اکتبر به پایان رسید. اما ژاپن که 90 درصد از دانه های سویا خود را به کشاورزان آمریکایی متکی بود، نسبت به ایالات متحده به عنوان یک تامین کننده تردید داشت و پول توسعه را به ساوانای سرادو برزیل سرازیر کرد.

در سال 2013، برزیل در محموله های سویا از ایالات متحده پیشی گرفت. خطر این است که ممنوعیت گازوئیل، حتی موقتی، همان اثر طولانی مدت را داشته باشد.

چهار سال پیش، کاخ سفید بایدن ممنوعیت صادرات سوخت را در ماه‌های اولیه جنگ روسیه و اوکراین بررسی کرد. این یکی را تحمیل نکرد و سپس شاهد تعادل مجدد بازار بود.

امداد رسانی به کشاورزانی که غذای ملت را می دهند، هدفی شایسته است. اما یک تعمیر دیزل که ممکن است برای هفته ها کمک کند و برای چندین دهه هزینه داشته باشد، هنوز نیاز به پالایش سنگین دارد.