چرا حمله اخیر اسرائیل به الخلیل برای کرانه باختری بسیار مهم است؟

فلسطینیان در الخلیل روزها در معرض حملات اسرائیل و آوارگی اجباری در آخرین حمله به شهر اشغالی کرانه باختری قرار گرفتند.

به گفته انجمن اسیران فلسطینی، اسرائیل از روز جمعه قرنطینه ای را برای فلسطینی ها اعمال کرده و حداقل 47 فلسطینی را در سراسر الخلیل بازداشت کرده است.

حدود 2500 نفر به دلیل تبدیل خانه های فلسطینی ها به پست ها و پادگان های نظامی مجبور به ترک شهر شده اند.

این عملیات پس از حمله تیراندازی روز جمعه انجام شد که در آن دو سرباز کشته شدند و دو مظنون فلسطینی نیز کشته شدند.

در اینجا چیزی است که باید در مورد حمله اخیر اسرائیل به الخلیل بدانید:

الخلیل توسط نیروهای اسرائیلی مورد مجازات شدید دسته جمعی قرار گرفته است که حدود 900000 فلسطینی را تحت تأثیر قرار داده است.

قرنطینه نظامی بلافاصله پس از تیراندازی صبح جمعه در یک ایست بازرسی نظامی در منطقه فرش الحوا آغاز شد.

پس از بسته شدن تمامی ورودی‌های شهر، نیروهای اسرائیلی عملیات تخریب ده‌ها ساختمان فلسطینی را آغاز کردند.

همچنین نیروهای نظامی به محله عین دیر بهها یورش بردند و ده ها خانواده را مجبور کردند شبانه بدون هیچ گونه وسایلی از خانه های خود فرار کنند. بر اساس داده های شهرداری الخلیل، منطقه آوارگی هدف 350 دونم (35 هکتار یا 86 هکتار) است و نزدیک به 500 خانواده فلسطینی از بین رفته اند.

هشام الشربتی، یک محقق حقوق بشر، به الجزیره گفت که اقدامات ارتش نشان دهنده "یک کمپین کامل اخراج یک محله مسکونی فلسطینی" است. وی گفت آنچه در حال وقوع است "نوعی پاکسازی قومی" است و مجازات دسته جمعی جامعه فلسطین "جنایت جنگی است".

معمر یوسف العویوی، یکی از اعضای شورای شهرداری الخلیل، گفت که آخرین عملیات اسرائیل در این شهر پس از یک سری اقدامات با هدف آواره کردن مردم فلسطین صورت می گیرد.

او به الجزیره گفت: «[این] به عنوان یک جرم و مجازات دسته جمعی برخلاف تمام آداب و رسوم و قوانین بین المللی عمل می کند.

گروه های حقوق بشر حمله کنونی به الخلیل را با تاکتیک های مورد استفاده در عملیات "دیوار آهنین" ژانویه 2025 در اردوگاه های پناهندگان جنین و نور شمس مقایسه کرده اند که بیش از 30000 نفر را آواره کرد و بیش از نیمی از ساختمان های مسکونی آنها را ویران کرد.

الخلیل شهر مهمی برای اقتصاد فلسطین است که در بحبوحه بحران شدید ناشی از جنگ نسل کشی اسرائیل در غزه و کشتارها و حملات نیروهای اسرائیلی و شهرک نشینان در کرانه باختری رود اردن قرار دارد.

هبرون حدود 40 درصد از تولید صنعتی فلسطین و 30 درصد از صادرات را به خود اختصاص می دهد، اما فعالیت اقتصادی به شدت تحت تأثیر محدودیت ها و حملات اخیر اسرائیل قرار گرفته است.

هبرون دارای بیشترین تمرکز موانع نظامی در کرانه باختری با حدود 40 درصد از 89 ایست بازرسی اصلی در سرزمین اشغالی است که در مناطق بسیار محدود شهر متمرکز شده است.

احمد ابو قمر، محقق اقتصادی گفت که محدودیت‌های فعلی در الخلیل به دلیل اهمیت اقتصادی این شهر برای کرانه باختری به طور گسترده احساس خواهد شد.

ابوقمر به الجزیره گفت: الخلیل یک شهر صنعتی درجه یک است و یکی از مهمترین ارکان و پایه های اقتصاد فلسطین با توجه به پایگاه گسترده صنعتی و تجاری [آن] به شمار می رود. هرگونه محدودیتی که بر آن تحمیل شود یا هر گونه بسته شدن خروجی های آن یا محدودیت در آزادی رفت و آمد ... یا عملیات نظامی، کل اقتصاد فلسطین در کرانه باختری را تحت فشار قرار خواهد داد.»

محدودیت‌های تجارت و فعالیت‌های تجاری در هبرون منجر به "افزایش هزینه‌های تولید به دلیل دشواری عرضه و اختلال لجستیکی" می‌شود و مشاغل احتمال دارد مهلت‌های تحویل را از دست بدهند.

وی افزود: «در نهایت، توقف تأسیسات یا کاهش خطوط تولید... [یعنی] بسیاری از تأسیسات اقتصادی مجبور خواهند شد یا به طور کامل کار را متوقف کنند یا ساعات کاری خود را به حداقل برسانند».

زندگی روزمره فلسطینیان در الخلیل نیز تحت تأثیر صدها شهرک نشین اسرائیلی در شهر قدیمی است.

بر اساس پروتکل 1997 الخلیل، الخلیل به دو بخش تقسیم شد: H1 که ظاهرا تحت کنترل مدنی فلسطین بود و H2 که 20 درصد از شهر را تشکیل می داد. این دومی قرار بود تحت کنترل امنیتی کامل اسرائیل باقی بماند و 7000 فلسطینی در آنجا زندگی می کردند که تابع دستورات سخت دستگاه نظامی بودند.

مقامات اسرائیلی به طور سیستماتیک «مناطق بسته» را در اطراف شهرک‌ها در مرکز شهر گسترش داده‌اند که طبق قوانین بین‌المللی غیرقانونی هستند. در اوایل اکتبر، مقامات اسرائیلی سه دروازه آهنی را در امتداد 200 متری شهر قدیمی نصب کردند که باعث قطع شریان‌های تجاری تاریخی مانند خیابان شهدا شد، جایی که بیش از 500 مغازه در طول سال‌ها به اجبار بسته شده‌اند.

در طول زمستان، بسیاری از ساکنان فلسطینی مجبورند مسیرهای خطرناک و بدون نور را از طریق گورستان‌های محلی عبور دهند تا از بسته‌های نظامی و بازرسی کیف عبور کنند.

در مرکز منطقه H2، مسجد ابراهیمی قرار دارد که مورد احترام مسلمانان و یهودیان است که از آن به عنوان مقبره پدرسالاران یاد می کنند. این مکان متعلق به قرن چهاردهم بخشی از شهر قدیمی است که یونسکو آن را به عنوان میراث جهانی به رسمیت شناخته است و مورد حملات متعدد شهرک نشینان اسرائیلی قرار گرفته است.

در سال 1994، یک شهرک نشین آمریکایی-اسرائیلی با یک تفنگ خودکار در داخل حرم تیراندازی کرد که 29 نمازگزار فلسطینی را کشت و ارتش اسرائیل را بر آن داشت که این مکان مقدس را برای همیشه تقسیم کند و دسترسی فلسطینیان به محله های اطراف را به شدت محدود کند.

بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی اسرائیل، از تصرف اختیارات برنامه ریزی و ساخت و ساز بر مسجد و منطقه H2 اطراف آن خبر داد و شهرداری فلسطین را از نظارت خود سلب کرد.

با انجام این کار، اسموتریچ اعلام کرد که بخش‌های حیاتی موافقت‌نامه هبرون 1997 را لغو کرده است، که نشان‌دهنده تغییری چشمگیر است که اشغال را در شهر بیشتر می‌کند.