چرا در کارولینای جنوبی فیلم نمی گیریم؟ سناتور تیم اسکات انگیزه فدرال را برای تقویت هالیوود در ایالت خود تحت فشار قرار می دهد

سناتور تیم اسکات در مورد درام ورزشی سال 2003 رادیو شاعرانه بود.

قانونگذار جمهوری خواه از کارولینای جنوبی گفت این فیلم با بازی کوبا گودینگ جونیور در نقش یک مرد سیاهپوست با معلولیت ذهنی در دهه 1970 که دستیار مربی سفیدپوستان تیم فوتبال محلی می شود، "اشک شما را در می آورد" و "به شما کمک می کند اهمیت قلدری نکردن مردم را درک کنید" و "برخورداری از همه باعث قدردانی و قدردانی شما شده است." او ادامه داد: «این فیلم به خوبی اهمیت انسان بودن را تا حد امکان نشان می‌دهد.»

در پایان این تفکر، او افزود: "همه در کارولینای جنوبی."

اسکات در مقابل گروهی از روزنامه نگاران برای مشوق مالیاتی فدرال فیلم و تلویزیون، قانونی که در سنا با سناتور دموکرات کالیفرنیا آدام شیف حمایت مالی می کند، طرح می کرد. به‌عنوان یک جمهوری‌خواه از ایالتی که نیروگاه تولید نیست – این روزها عمدتا به خاطر میزبانی سریال‌های Outer Banks و The Righteous Gemstones شناخته می‌شود که اخیرا به پایان رسیده است – مشارکت او کمی کنجکاوی را برانگیخته است. در کنفرانس مطبوعاتی روز سه‌شنبه، او به دنبال توضیح این بود که چرا برای بازسازی فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی سرمایه‌گذاری کرده است.

از این رو او در مورد عشق خود به رادیو، که در Walterboro و Anderson، SC فیلمبرداری شده است، توضیح داد.

اسکات ارتباط خود با تجارت سینما را عمیقا شخصی به تصویر کشید. در دبیرستان و در کالج، او در یک سالن سینما در شمال چارلستون کار کرد و عناوینی مانند راکی ​​سوم (1982)، بازگشت جدی (1983) و افسر و جنتلمن (1982) را نمایش داد. در آنجا بود که در تعطیلاتش به یک Chick-fil-A محلی رفت و آمد کرد و با مربی تجاری خود، اپراتور Chick-fil-A جان مونیز ملاقات کرد.

تا به امروز، اسکات می گوید که بیشتر آخر هفته ها به سینما می رود. «من مردی در سینما هستم که یادداشت برداری می‌کند» و توضیح می‌دهد که «کمی نور» می‌آورد و برای این کار در بالای سالن می‌نشیند. او افزود: «گاهی اوقات چیزی بسیار عمیق می شنوید، فهرست شیندلر یکی از آن نمونه های فیلمی است که آنقدر عمیق است که باید یادداشت برداری کنید.»

او همچنین سابقه تلاش برای جذب کسب و کار هالیوود را به ایالت خود دارد، از زمانی که در اواسط دوران عضویت در شورای شهرستان چارلستون بود. چند سال بعد، به عنوان قانونگذار در مجلس نمایندگان ایالت، راه های دیگری را برای افزایش رقابت پذیری دولت در عرصه تولید در نظر گرفت. او گفت: «ما فکر می‌کردیم سس جادویی را کشف کرده‌ایم، اما ایالت‌هایی مانند لوئیزیانا و جورجیا به ایجاد اعتبار مالیاتی بیشتر پرداختند و فیلم‌های بیشتری را به آن ایالت‌ها جذب کردند.

مشوق مالیاتی فدرال فیلم، همانطور که در حال حاضر نوشته شده است، در مواجهه با این رقبای تثبیت شده، به ایالت هایی مانند کارولینای جنوبی کمک می کند. اعتبار پایه 20 درصدی هزینه های نیروی کار می تواند با مشوق های ایالتی از قبل موجود ترکیب شود، که در مورد کارولینای جنوبی تخفیف 20 تا 25 درصدی بر دستمزد کارمندان و تخفیف 25 تا 30 درصدی برای منابع است. این قانون همچنین افزایش پنج درصدی را برای فیلم‌برداری در مناطق آسیب‌دیده یا به اصطلاح «مناطق فرصت»، مناطقی که از نظر اقتصادی دارای چالش هستند و می‌تواند شامل مناطق روستایی باشد، افزایش می‌دهد.

اسکات خود تعیین مناطق فرصت را در قانون کاهش مالیات و مشاغل سال 2017 ایجاد کرد.

یک فعال‌سازی پاپ‌آپ پیچیده اخیر در سالن واندربیلت در ترمینال گرند سنترال شهر نیویورک به جاه‌طلبی این ایالت برای تبدیل شدن به یک بازیگر قدرت تولید اشاره کرد. در صفحه نمایش «Discover South Carolina» یک قایق رانی تقلبی که توسط قوهای مصنوعی در زیر تابلوی نئونی احاطه شده بود وجود داشت که عبارتی از The Notebook (2004) را نقل می کرد: «اگر شما یک پرنده هستید، من یک پرنده هستم».

این نمایشگر همچنین پلاکاردی به نام این ایالت را "Hollywood's Backlot" به نمایش می‌گذاشت که عناوینی را که شاید بیشتر با آن‌ها شناخته شده است به نمایش می‌گذارد: نوت بوک فوق‌الذکر و فارست گامپ (1994). همچنین شامل: تولیداتی مانند The Big Chill (1983)، Sleeping with the Enemy (1991) و Dear John (2010). این پاپ آپ به مدت سه روز همزمان با نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود که شاهد همگرایی رهبران جهان، مقامات بلندپایه و مدیران اجرایی در شهر بود.

اگرچه لایحه سنا، و نسخه مشابه آن در مجلس، دو حزبی است، اما در محافل محافظه کار این ایده با شک و تردیدهایی مواجه است. هر دو هیئت تحریریه وال استریت ژورنال و نشنال ریویو با این قانون مخالفت کرده اند و در مجموع این ایده را به عنوان راهی برای پوشاندن جیب صاحبان استودیوهای بزرگ و بازیگران و نجات اتحادیه های در حال شکست به تصویر می کشند.

مانند بسیاری از قانونگذارانی که در حال حاضر از این قانون حمایت می کنند، اسکات اعتبار مالیاتی را به عنوان یک سیاست حامی مشاغل معرفی کرد. او گفت که در حال حاضر حدود 7000 نفر در کارولینای جنوبی در تولید مشغول هستند، در حالی که 17000 شغل ایالتی به نوعی تحت تاثیر سرگرمی قرار دارند و اعتبار مالیاتی می تواند این تعداد را حفظ کرده و افزایش دهد. او همچنین تلاش کرد تا این استدلال را به چالش بکشد که اعتبار مالیاتی به نفع بازیگرانی است که غرامت خوبی دریافت می‌کنند، اگرچه در حال حاضر شامل هزینه‌های بالاتر از خط است، و گفت که ستاره‌ها هرجا فیلم می‌گیرند دستمزد می‌گیرند، اما اعضای خدمه و شرکت‌های کوچک این کار را نمی‌کنند.

اسکات همچنین استدلال کرد که هالیوود برای صدور ارزش های آمریکایی کلیدی است. او گفت که اعتبار مالیاتی فدرال به توانمندسازی «صداهای متعددی که دیدگاه خود را در مورد اینکه ما به عنوان یک کشور هستیم از طریق فیلم به اشتراک می‌گذارند» کمک می‌کند - شاید این استدلال محافظه‌کارانی است که نگران داستان‌های «بیدار» از هالیوود هستند. اسکات خاطرنشان کرد که برخی از فیلم های مسیحی که او تماشا می کند در گرجستان فیلمبرداری می شوند.

با این حال، باید دید که آیا سیاستمداران بیشتری در سراسر راهرو با او موافق خواهند بود یا خیر. زمانی که قانونگذاران پس از انتخابات نوامبر به کنگره بازگردند، کلید پیشبرد قانون، ایجاد ائتلافی بزرگ و به اندازه کافی قدرتمند خواهد بود که به لایحه زمان کافی ارائه کند، او گفت: «حقیقت این است که اگر اعداد قوی، اعداد دو مجلسی، اعداد دو حزبی نداشته باشیم، این به سطح اولویت بندی که برای رسیدن به کف زمان لازم است، نمی رسد.»

در مورد اینکه او چگونه برای افزایش حمایت دو حزبی بیشتر برنامه ریزی می کند، او یک پاسخ ساده داشت: «خبر خوب این است که مردم عاشق فیلم هستند، صادقانه بگویم.»