چرا دولت های اروپایی برای پاسخ به اعتراضات فزاینده تلاش می کنند؟

اعتراضات در سراسر اروپا نشانه ای از کاهش نشان نمی دهد.

آنها در روزهای خاصی فروکش می کنند، فقط چند روز بعد شعله ور می شوند. تظاهرات‌هایی که عمدتا توسط جوانان رهبری می‌شوند، دست‌کم هشت کشور اروپایی را دربرگرفته‌اند، که ناشی از نارضایتی‌هایی از شرایط مدرسه و هزینه گازوئیل گرفته تا احساس عمیق‌تر ناامنی درباره آینده - و احساس اینکه فرصت‌ها به طور فزاینده‌ای از دسترس خارج می‌شوند.

آلبرتو آلمانو، استاد حقوق و سیاست اتحادیه اروپا در مدرسه بازرگانی HEC پاریس، گفت: «آنها متکثر و ناهماهنگ هستند و هیچ رهبر یا برنامه واحدی ندارند. "بنابراین این کمتر رد یک سیاست است و بیشتر نشانه ای است که مردم دیگر به ارائه سیستم اعتماد ندارند. به همین دلیل است که آنها بسیار منتقد هستند."

برای دولت‌ها، رسیدگی به نارضایتی دشوار است. کارشناسان می گویند راه حل آسانی وجود ندارد و بسیاری تا کنون برای ارائه پاسخ هایی فراتر از نمایش قدرت تلاش کرده اند. آنها هشدار می دهند که احتمال ادامه اعتراضات وجود دارد.

آلمانو گفت: «جایی که واکنشی وجود داشته است، تمرکز بر نظم و امنیت عمومی است. بخشی از دلیل آن این است که، مانند هر اعتراض مردمی، این جنبش‌ها شامل یا جذب اقلیت‌های خشن کوچک می‌شوند. آنها بر سرفصل‌ها تسلط دارند و خطر تضعیف ادعاهای مشروع را دارند.»

دوناتلا دلا پورتا، استاد علوم سیاسی در Scuola Normale Superiore در فلورانس، گفت: تظاهرات ادامه می‌یابد زیرا به طور فزاینده‌ای بیش از نارضایتی‌های فردی هستند. در حالی که دولت‌ها تلاش کرده‌اند تا به برخی از مطالبات مادی معترضان رسیدگی کنند، اما نتوانسته‌اند نگرانی‌های سیاسی گسترده‌تری را که منجر به تظاهرات می‌شود، درک کنند.

او گفت: «در این مرحله، اعتراض‌ها دیگر فقط به سرمایه‌گذاری بیشتر در سیستم مدرسه نیست، مسائل اساسی نیز وجود دارد، از جمله هزینه‌های نظامی، اتحاد دولت‌ها با [دونالد رئیس‌جمهور ایالات متحده] ترامپ، افزایش قیمت بنزین و جنگ در ایران.» مسئله فلسطین نیز در این اعتراضات بسیار محوری است.

در این هفته، معترضان به محاصره چندین دبیرستان و دانشگاه در فرانسه ادامه دادند، جایی که دانش آموزان برای شرایط بهتر، معلمان بیشتر و جایگزینی Parcoursup، یک سیستم پذیرش که برخی می گویند تبعیض آمیز است، اصرار داشتند.

در آلمان، کارگران فلز و برق دست به اعتصاب زده اند در حالی که دانشجویان از ترس بازگشت سربازان اجباری تظاهرات کرده اند. در بلژیک، آتش نشانان در بروکسل راهپیمایی کردند و خواستار کارکنان بیشتر و تجهیزات بهتر شدند. و روز جمعه در ایتالیا، اتحادیه USB ده‌ها هزار نفر را گرد هم آورد و خواستار کاهش هزینه‌های نظامی شدند.

وزیر آموزش و پرورش فرانسه، ادوارد جفری، روز دوشنبه گفت که برخی اقدامات برای برآورده کردن خواسته‌های دانش‌آموزان اتخاذ شده است، از جمله محدود کردن تعداد کلاس‌ها به 28 برای سال اول دبیرستان، ایجاد 10000 مکان در برنامه‌های تکنسین عالی، و تغییر در Parcoursup.

او در X گفت که اقدامات دیگر نیاز به کار عمیق از هم اکنون تا پایان دسامبر دارد. اما اعلامیه ها نتوانسته اعتراضات را سرکوب کند. به گزارش رسانه‌های فرانسوی، روز سه‌شنبه، ده‌ها مدرسه در محاصره باقی ماندند و چندین دانشگاه دچار اختلال شدند.

اعتصاب سراسری بر سر دستمزدها، هزینه های زندگی و خدمات عمومی نیز در 5 نوامبر پیش بینی می شود.

در اسپانیا، اعتراضات گسترده هفته‌ها به دلیل بحران مسکن در سراسر کشور درگرفت که با اخراج و متعاقب آن مرگ یک مستمری بگیر 87 ساله از خانه مادام العمرش آغاز شد. روز سه‌شنبه، پلیس یک کمپ خیمه‌ای گسترده را در میدان Puerta del Sol مادرید منهدم کرد.

مقامات گفتند که اخراج یک شبه "بدون حادثه یا اپیزودهای خشونت" انجام شد و گزارش دادند که 334 نفر خارج و دو نفر دستگیر شدند.

سازمان‌دهندگان تظاهرات در پستی در تلگرام از «عملیات خشونت‌آمیز پلیس» ابراز تاسف کردند که به گفته آنها چندین نفر مجروح شدند.

دولت تدابیر جدید مسکن، از جمله محدودیت در افزایش اجاره بها و حمایت های موقت در برابر تخلیه برای برخی مستاجران آسیب پذیر را تصویب کرده است.

اما این وعده‌ها نتوانسته است معترضانی را که در حال برنامه‌ریزی برای اعتصاب عمومی بر سر حقوق مسکن و هزینه‌های زندگی در 11 نوامبر هستند، منصرف کند.

تاکید روزافزون بر نظم عمومی نگرانی‌هایی را در میان سازمان‌های حقوق بشری ایجاد کرده است، که هشدار می‌دهند که دولت‌های اروپایی به جای رسیدگی به نارضایتی‌های موجود در پشت نارضایتی اجتماعی به‌عنوان یک تهدید امنیتی برخورد می‌کنند.

ولکر ترک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل در بیانیه‌ای در ماه اکتبر، نگرانی‌های جدی در مورد واکنش دولت به اعتراضات سراسر اروپا و استفاده غیرضروری و بیش از حد از زور علیه معترضان، از جمله کودکان، مطرح کرد.

در پی استفاده پلیس فرانسه از گاز اشک‌آور و نارنجک‌های بی‌هوش‌کننده، از جمله، توسط پلیس فرانسه علیه تظاهرکنندگان جوان، دیده‌بان حقوق بشر گفت که دولت باید «به خواسته‌های جوانان در خیابان‌ها گوش دهد».

دلا پورتا گفت که دولت‌ها با واکنش به تظاهرات عمدتا از طریق پلیس و سرکوب، خطر بیگانگی بیشتر معترضان را دارند.

او گفت: «آنها می توانند با انجام کارهای مشخص شروع کنند، مانند به رسمیت شناختن حق اعتراض و عدم اعزام پلیس به شیوه ای ضد شورش برای سرکوب دانشجویان.

چندین دولت اروپایی با محدودیت های مالی قابل توجهی روبرو هستند، در حالی که به طور همزمان هزینه های دفاعی و سرمایه گذاری در امنیت را افزایش می دهند. آنها در حال حاضر خود را مجبور به پاسخگویی به تقاضاها برای خدمات عمومی بهتر، مسکن مقرون به صرفه و استانداردهای زندگی بالاتر می دانند در حالی که بودجه آنها به طور فزاینده ای افزایش می یابد.

محدودیت های مالی به ویژه در برخی از بزرگترین اقتصادهای اروپا قابل مشاهده است. پیش بینی می شود که بدهی عمومی ایتالیا در سال 2026 به 138.5 درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) برسد که فضای این کشور را برای هزینه های اضافی محدود می کند. فرانسه با یک فشار بودجه حتی فوری‌تر مواجه است و پیش‌بینی کسری آن 5.4 درصد تولید ناخالص داخلی است که بسیار بالاتر از محدودیت 3 درصدی اتحادیه اروپا است. در همین حال، اسپانیا برای به دست آوردن موافقت پارلمان برای بودجه جدید با مشکل مواجه شده است و دولت را مجبور کرده تا برنامه های هزینه های سال 2023 خود را لغو کند.

این فشارها در حالی است که دولت ها در تلاش برای افزایش هزینه های دفاعی هستند، در حالی که شهروندان خواستار سرمایه گذاری بیشتر در مسکن، آموزش و خدمات عمومی هستند.

آلمانو گفت که هیچ گزینه آسانی وجود ندارد و "پول تنها بخشی از پاسخ است."

"مردم مبادلات سخت را تحمل خواهند کرد، اگر توضیح داده شود و شهروندان در مورد آنها نظر داشته باشند. نادیده گرفتن آنها همان چیزی است که خشم را تحریک می کند."