چرا دونالد ترامپ روی بدن مردان آب دهان می اندازد؟

از آنجایی که بسیاری پیش‌بینی می‌کنند که موج آبی انتخاباتی برای حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای هفته آینده آمریکا به ساحل برسد، یکی از کارهایی که دونالد ترامپ به انجام آن ادامه می‌دهد، وسواس در مورد ظاهر مردان است. این یک خصیصه پایدار از شیوه رهبری تنومند او است: او بدن مردان را دوست دارد و بی‌پایان تحت تأثیر آنها قرار می‌گیرد، در حالی که خود را یک احمق ضعیف به عنوان یک مرد کل قوی نشان می‌دهد.

جدیدترین نمونه از این کار، توصیف آب دهان او از اعضای بدن سناتور جمهوریخواه جان هاستد بود. او در یک گردهمایی کنتاکی گفت: «من الاغ او را بررسی کردم. سپس روی شانه‌اش زدم، و مثل یک تکه فولاد بود. هنوز در حال بهبودی هستم.» هفته گذشته، نیویورک تایمز گزارش داد که مدیر آژانس مالی مسکن فدرال، بیل پولت - که توسط یک مقام دولت به "شوخی دادگاه" تشبیه شده است - پوستری از Husted برای ترامپ ساخته تا در ایر فورس وان نمایش داده شود.

ترامپ از رقصیدن عجیب و غریب برای YMCA خوشش می‌آید، آهنگی که به عنوان مظهر اردوگاه مصنوعی ماچو شناخته می‌شود. او در مورد ظاهر مردان به عنوان "زیبا"، "خوش تیپ" و "میخ" اظهار نظر می کند. در مورد گلف باز آرنولد پالمر، او به اندام تناسلی اشاره کرد: "وقتی او با دیگر حرفه ای ها دوش گرفت، آنها از آنجا بیرون آمدند. آنها گفتند: "اوه خدای من. این باور نکردنی است." پالمر به قول ترامپ "همه انسان" بود. این عمیقا وحشتناک است، اما در عین حال از دل مشغولی ترامپ به هیکل مردانه است.

ترامپ البته بی‌تفاوت است و مردی با فهرست بلندبالایی از اتهامات علیه او در رابطه با رفتارهای زننده با زنان، از جمله تجاوز جنسی. اما چرا او به این شکل روی بدن مردان آب دهان می‌ریزد؟

برای رهبران اقتدارگرا، انجام نوعی مردانگی که شدیدا غیرقانونی است، گاهی با فتوش کردن قدرت مردانه تا سرحد همواروتیسم ترکیب می‌شود. این یک پارادوکس است، نه یک تضاد، در درون اقتدارگرایی.

همچنین مختص ترامپ در ماگاورس نیست. پیت هگزث، «وزیر جنگ» او، به‌عنوان وسواس زیادی نسبت به عملکرد جنسیتی ماچیسمو شناخته می‌شود. او در مورد دیدگاه خود در مورد نحوه حضور اعضای ارتش - یا به عبارت خود، "جنگجویان" - گفت: "بدون چاقی، بدون ریش، بدون آدم عجیب و غریب، بدون آدم بیچاره." در تابستان، هگزت برنامه ای را برای غربالگری سربازان از نظر "کمبود تستوسترون" اعلام کرد.

در اوایل سال جاری، رابرت اف کندی، وزیر بهداشت ایالات متحده، در یک ویدئوی تمرینی بسیار عجیب با خواننده رپ، کید راک، نمایش داد، جایی که آنها قبل از غوطه ور شدن در استخری به سبک غار، با هم در سونا ورزش کردند.

جی. وقتی مردی در یک تجمع فریاد تحسین خود را از میان جمعیت فریاد زد، ونس پاسخ داد: "من هم شما را دوست دارم، قربان. واضح است که به شیوه ای کاملا افلاطونی. من معاون رئیس جمهور هستم، نه جیمز تالاریکو." ونس همچنین به نحوه رفتار و ظاهر مردان توجه دارد و سال گذشته گفت: "فرهنگ ما این پیام را به مردان جوان می فرستد که باید هر تمایل مردانه را سرکوب کنید." دیدگاه‌های ونس در مورد مردانگی و "نیازهای" آن به وضوح محدود است.

وسواس در مورد اینکه چگونه مردان در نقش‌های جنسیتی خاص و سخت‌گیرانه به نظر می‌رسند و عمل می‌کنند، جنبه دیرینه اقتدارگرایی و فاشیسم است. این نوعی کنترل اجتماعی است، اما در عین حال در مورد طرح ایده آل است. تثبیت یک اقتدارگرا بر مردانگی، عضلانی بودن، قدرت درک شده، جذابیت و ظرفیت سبعیت، در مورد بالا بردن و تحمیل یک فانتزی از مردانگی اساسی در بیان اصلی اقتدارگرایی است: سلطه خشونت آمیز.

اوباما برای دوئل کردن با ترامپ که صدای خسته‌اش دارد، میکروفون را در دست می‌گیرد: «این Okey-doke این بار کار نمی‌کند».

از طریق این دریچه می‌توانیم تصویر ولادیمیر پوتین را در کمپ بالا و «برهنه بر اسب» از سال 2009 درک کنیم که با همجنس‌گرا هراسی او در تضاد نیست، بلکه در واقع بخشی از آن است.

می‌توانیم وسواس هیتلر نسبت به زیبایی و قدرت مردانه را در کنار آزار و شکنجه مردان همجنس‌گرا توسط نازی‌ها درک کنیم.

ما می‌توانیم همجنس‌گرا هراسی و ترنس‌هراسی ویکتور اوربان را از دریچه‌ای که کارا داگت، دانشمند علوم سیاسی به‌عنوان «نفت‌مردانه» توصیف می‌کند - ترکیبی از نژادپرستی، زن‌ستیزی و انکار آب و هوا که رنجش‌های جداگانه‌ای نیستند، بلکه به هم مرتبط هستند، با محیط و چیزهایی که «نرم‌تر» یا «چیزهای متفاوت‌تر» یا «به‌عنوان ویژگی‌های انجام‌داده‌شده» مرتبط هستند، درک می‌کنیم.

همانطور که فرناندو گروستاین آندراده، فیلمساز برزیلی می گوید، می توانیم ژایر بولسونارو را یک مرد ماچو نمایشی اما تداوم دهنده مردانگی «فاجعه بار» بدانیم، در کنار غرور خود بولسونارو به همجنس گرایی اش.

همه اینها بیانی از شکنندگی است که در تظاهر قدرت، آسیب پذیری های پنهان و در برخی موارد سرکوب و شرم جنسی پیچیده شده است. این بدان معنا نیست که افراد ماگا و اقتدارگرایان ذکر شده در بالا - برای استفاده از زبان عامیانه صریح قدیمی - مواردی مانند لیندسی و گراهام، سناتور جمهوریخواه کارولینای جنوبی که ژوئیه گذشته درگذشت و از سیاست های ضد دگرباشان جنسی+ حمایت کرد، هستند، در حالی که چندین کارگر جنسی مرد و ترنس ادعا می کنند که او آنها را استخدام کرده است.

راه ترامپ و هگزت به سوی بربریت، تهدیدی برای جایگاه آمریکاست

حقیقت کمتر آراسته است. همانطور که سوزان سونتاگ در مقاله خود در سال 1975 با عنوان فاشیسم جذاب نوشت: "یک سرنخ در تمایل خود رهبران فاشیست به استعاره های جنسی نهفته است. هیتلر مانند نیچه و واگنر، رهبری را به عنوان تسلط جنسی بر توده های "زنانه" به عنوان تجاوز جنسی و جنبش های تجاوزگر واقعی می دانست. در، سطحی اروتیک داشته باشید."

ترامپ و نوکرهایش به فتیش کردن بدن مرد ادامه خواهند داد. حتی کسانی که کاملا مخالف سیاست ترامپ هستند، اگر از نظر عینی خوش قیافه باشند، مانند زهران ممدانی – یا به قول ترامپ، هرکسی که خارج از «بازیگری مرکزی» باشد، در معرض حنایی او قرار می‌گیرند. همه این‌ها عجیب هستند، اما درباره نگاهی رقت‌انگیز به سمت قوی‌ترین گله‌ها و ولع پتانسیل برای تسلط است. کنترل خواستن اغلب یک تمایل در سایه برای کنترل شدن است.