چرا سوزان کالینز میان ترم های 2026 در مینیاتور است؟
کالینز مظهر معضل تعیین کننده میان دوره ای است: آیا جمهوری خواهان می توانند ادعای استقلال از پیامدهای حکومت حزب خود کنند؟
سوزان کالینز سه دهه را صرف متقاعد کردن رأی دهندگان مین به تمایز بین سناتور جمهوری خواه و حزب جمهوری خواه کرده است. پس از شمارش آرا امشب، ممکن است در نهایت متوجه شویم که این تمایز تا کجا می تواند گسترش یابد.
زیرا در کالینز، به نظر می رسد که نزاع های بزرگ میان ترم 2026 خانه ای مجرد پیدا کرده اند. ترامپیسم و استقلال سیاسی، سقط جنین و درمان دارویی، قیمت مواد غذایی و جنگ در غزه: تقریبا هر بحثی که بین رای دهندگان آمریکایی تفرقه میاندازد، راه خود را به زندگی سیاسی یک سناتور از مین باز کرده است. و تقریبا همه به یک سؤال می رسند: اعتقاد شخصی به کجا ختم می شود و مسئولیت حزب از کجا شروع می شود؟
رقابت او با تروی جکسون دموکرات نشان می دهد که تناقضاتی که هر دو حزب از رای دهندگان می خواهند حل کنند را می توان در کارنامه یک سیاستمدار یافت.
به این فکر کنید: کالینز با ترامپ مخالفت کرده و به محکومیت او در دومین دادگاه استیضاحش رای داده است و در عین حال با حمایت از قانون اساسی جمهوری خواهان و تایید بسیاری از نامزدهایش به پیشبرد برنامه های او کمک کرده است.
او از حقوق سقط جنین حمایت می کند، اما به تایید نیل گورسچ و برت کاوانا، دو قاضی دیوان عالی رأی داد که متعاقبا به لغو رو علیه وید رأی دادند، با این استدلال که در آن زمان کاوانا به سابقه ثابت احترام می گذارد.
او حتی پس از رای دادن به پیشبرد لایحه از نظر رویه ای، با کاهش مدیکید در قانون مالیات و هزینه های گسترده ترامپ مخالفت کرد، تمایزی که به او اجازه داد بدون متعهد به حمایت از اقدام نهایی، بحث ادامه یابد.
او امتیازاتی در مورد تعرفه ها ارائه کرده است در حالی که رای دهندگان او با هزینه های روزمره دست و پنجه نرم می کنند. تقریبا به هر موضوعی از بحث ملی توجه کنید، و دیر یا زود، به سوزان کالینز باز می گردد.
و در قلب همه اینها شاید معضل تعیین کننده سیاست آمریکا در دوره ترامپ نهفته است: آیا یک سیاستمدار می تواند به طور معناداری خود را از حزبی که به حفظ قدرتش کمک می کند جدا کند؟
برای کالینز، که هویت سیاسیاش مدتها بر استقلال او تکیه کرده است، این سوال بهویژه اهمیت دارد. رای دهندگان نه تنها باید تصمیم بگیرند که او به چه چیزی اعتقاد دارد، بلکه باید تصمیم بگیرند که این باورها تا چه اندازه اهمیت دارند، زمانی که پیامدهای تصمیمات حزب او بسیار فراتر از آرای خود او باشد.
میان دوره ای ها تا حدی همه پرسی درباره ترامپ است. در مین، این همه پرسی کمی پیچیده می شود زیرا کالینز پس از 6 ژانویه به محکومیت ترامپ رای داد، اما همچنان یک سناتور جمهوری خواه است که حزبش کاخ سفید را کنترل می کند.
در یک مناظره در ماه اکتبر، جکسون او را متهم کرد که ۹۶ درصد از مواقع با ترامپ رای داده است. کالینز به تحلیل گستردهتری اشاره کرد که 72 درصد موافق بود و استدلال کرد که او بیش از هر سناتور دیگری از حزب خود جدا میشود.
این اختلاف بحث اصلی انتخابات ملی را به صورت مینیاتوری نشان می دهد: آیا مخالفت با ترامپ برای تشخیص یک جمهوری خواه از ترامپیسم کافی است یا خیر.
شاید در هیچ کجای کالینز به اندازه سقط جنین، تعداد زیادی از انتخابات میان دوره ای در کارنامه خود وجود نداشته باشد.
او از حقوق سقط جنین حمایت میکند و از ابطال رو در مقابل وید توسط دادگاه عالی انتقاد میکند.
کالینز معتقد است که تضمین های کاوانا در مورد احترام به سابقه، از تصمیم او برای حمایت از او خبر داد. منتقدان او به حکمی اشاره میکنند که او در نهایت به صدور آن کمک کرد. در اینجا به طور کامل بحث سقط جنین در سال 2026 به نمایش گذاشته شده است که در یک سناتور 73 ساله خلاصه شده است: جمهوری خواهان به دنبال اعتبار برای موقعیت های فردی خود هستند و دموکرات ها از رای دهندگان می خواهند که عواقب قدرت جمهوری خواهان را به خاطر بسپارند.
کالینز به یک نمونه واضح غیرمعمول از این تمایز تبدیل شده است که به طور همزمان از حقوق سقط جنین دفاع می کند و از تصمیماتی که به تغییر آن کمک می کند دفاع می کند.
بحث بر سر Medicaid نسخه دیگری از همان معضل را ارائه می دهد.
کالینز با لایحه مالیات و هزینه های 2025 ترامپ مخالفت کرد و هشدار داد که کاهش Medicaid می تواند بیمارستان های روستایی را به خطر بیندازد. با این حال، او رای داده بود که این قانون را به مرحله اجرا درآورد و به او اجازه داد تا درباره صندوق بهداشت روستایی مذاکره کند.
جکسون آن صندوق را ناکافی خواند. کالینز استدلال کرد که مداخله او کمکی را به همراه داشت که در غیر این صورت ممکن بود هرگز وجود نداشته باشد.
بنابراین بحث ملی در مورد مراقبت های بهداشتی به یک سوال در مورد خود کالینز تبدیل می شود: آیا رای دهندگان باید به یک سناتور برای کاهش سیاستی که او در حرکت به سمت تصویب کمک کرده است اعتبار بدهند؟
حتی بحث هزینه زندگی نیز در کارنامه کالینز راه پیدا کرده است.
او معافیتهای تعرفهای را برای نمک و سیمان جادهای کانادا به دست آورد که نشاندهنده ارزش عملی نفوذ او در واشنگتن است.
اما معافیت ها اطمینان محدودی را برای خانوارهایی که با قیمت های بالاتر مواجه هستند، فراهم می کند. دفاع کالینز این است که او می تواند تسکین خاصی ارائه دهد، یادداشتی که جکسون با گفتن به رای دهندگان که باید در مورد اقتصادی که تجربه می کنند قضاوت کنند، به چالش می کشد.
در اینجا، بحث میانترمها درباره مقرونبهصرفه با بحث در مورد اقتدار ملاقات میکند: یک سیاستمدار چقدر برای کاهش پیامدهای سیاستهایی که با آن مخالف است، سزاوار اعتبار است؟
جنگ در غزه نیز وارد رقابت شده است و دیدگاههای رقابتی از رابطه آمریکا با اسرائیل را وارد کمپین انتخاب مجدد کالینز کرده است.
کالینز از کمک نظامی ایالات متحده به اسرائیل دفاع کرده است، در حالی که جکسون کمک های نظامی تهاجمی را به چالش کشیده است. اختلافات آنها باعث جذب سازمان های رقیب طرفدار اسرائیل شده است: آیپک از کالینز حمایت کرده است، در حالی که جی استریت از جکسون حمایت کرده است.
همان اختلافات بر سر امنیت اسرائیل، رنج فلسطینیان و مرزهای انتقادی که سیاست ملی را متزلزل کرده است، اکنون به تعریف رقابت سنا در مین کمک می کند.
همه رقابتهای روز سهشنبه نسبت به سایر انتخابات میاندورهای دارای معنای بیشتری هستند، اما به نظر میرسد که این مورد خاص بازتاب بیشتری دارد. بحث هایی که آمریکایی ها در مورد ترامپ دارند - سقط جنین، مراقبت های بهداشتی و اقتصاد - همه به بحث هایی در مورد سوزان کالینز تبدیل شده اند. حرفه سیاسی او به نوعی تاریخ مینیاتوری از تقسیمات کشور تبدیل شده است، با ادعای رقابتی وفاداری حزب و استقلال شخصی در همان پرونده رای گیری نوشته شده است.
امشب، مین به این سؤال که در این میان دورهها وجود دارد، یک پاسخ ارائه میدهد: یک جمهوریخواه چقدر میتواند از پیامدهای حکومت جمهوریخواه فاصله بگیرد؟
متن اصلی (انگلیسی)
Why Susan Collins Is the 2026 Midterms in Miniature
Collins embodies the midterms' defining dilemma: can Republicans claim independence from the consequences of their party's rule?