چرا شیوع سرخک در پنسیلوانیا خطراتی فراتر از مرزهای ایالات متحده دارد؟

ده‌ها سال پس از اعلام رسمی حذف آن در ایالات متحده، سرخک دوباره جان گرفت و مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده (CDC) سومین مرگ سال بر اثر این ویروس را اعلام کرد.

مت فراری، مدیر مرکز دینامیک بیماری‌های عفونی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، گفت که ایالات متحده آنقدر در از بین بردن سرخک موفق بود که "تجمل فراموش کردن" را داشت که این یک مشکل جدی است.

فراری به الجزیره گفت: «مدت زیادی می گذرد، و برای بسیاری از ما در ایالات متحده، و در واقع، در سراسر نیمکره غربی، ما توانسته ایم بیماری سرخک را فراموش کنیم.

پنسیلوانیا به ویژه در شیوع اخیر به شدت آسیب دیده است. در ماه سپتامبر، حتی در شرایطی که مقامات بهداشت ایالتی و فدرال بر سر آمار مرگ و میر ناشی از سرخک با هم اختلاف داشتند - که در مورد نحوه طبقه بندی مرگ و میرها متفاوت بود، این ایالت به دنبال حمایت اضطراری از CDC برای کنترل شیوع بود. مقامات ایالتی تاکنون بیش از 1200 مورد و بیش از 240 بستری در 42 شهرستان را در سال جاری ثبت کرده اند.

این افزایش موارد باعث نگرانی در ایالت های همسایه ایالات متحده شده است. در 5 اکتبر، کتی هوچول، فرماندار نیویورک، در واکنش به افزایش موارد ابتلا در مناطق روستایی، وضعیت اضطراری فاجعه ای را اعلام کرد و تعداد متخصصان بهداشتی را که مجاز به واکسیناسیون و آزمایش افراد برای سرخک هستند، افزایش داد.

هوچول گفت: "هیچ کس نباید به دلیل بیماری قابل پیشگیری با واکسن به شدت بیمار شود یا بمیرد."

اما کارشناسان هشدار می دهند که این خطرات بسیار فراتر از مرزهای ایالتی ایالات متحده است. ظهور مجدد ایالات متحده در حالی اتفاق می‌افتد که موارد سرخک در سطح جهان افزایش می‌یابد، به‌ویژه در جوامعی که نسبت به واکسن بدبین هستند یا شکاف‌هایی در دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی وجود دارد.

پوشش واکسیناسیون در میان مهدکودک های ایالات متحده از 95.2 درصد در طول سال تحصیلی 2019-2020 به 92.4 درصد در سال تحصیلی 2025-2026 کاهش یافته است. کارشناسان هشدار می دهند که کاهش نرخ واکسیناسیون در یک مکان جغرافیایی می تواند مردم هزاران مایل دورتر را آسیب پذیر کند و پیشگیری از سرخک را به یک مسئولیت مشترک جهانی تبدیل کند.

پنسیلوانیا در ماه اوت گزارش داد که دو نفر واکسینه نشده بر اثر سرخک در شهرستان لنکستر، که در بخش مرکزی جنوبی ایالت قرار دارد، جان خود را از دست دادند. لنکستر مرکز کشور هلندی پنسیلوانیا و خانه قدیمی ترین جوامع آمیش و منونیت این کشور است که هر دو جمعیت کمتری واکسینه شده اند.

در پنسیلوانیا، مقامات بهداشت عمومی با رهبران جامعه برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات و گسترش دسترسی به واکسیناسیون کار کرده اند. جاشوا گود، مدیر مدرسه منونیت افراتا در شهرستان لنکستر، جایی که دو دانش آموز در اوایل امسال به سرخک مبتلا شدند، با مقامات ایالتی برای سازماندهی کلینیک واکسیناسیون پاپ آپ در مدرسه همکاری کرد.

او گفت که مقامات همچنین مواد ارتباطی را ارائه کردند که مدرسه برای جامعه خود تطبیق داد و به شناسایی خانواده های در معرض خطر کمک کرد.

در حالی که گود گفت که این پاسخ سازنده بود، او به مقامات ایالتی گفت که جامعه منونیت هنوز هم نسبت به واکسن بدبینی زیادی دارد.

او به الجزیره گفت: «گفتم، ببینید، اگر ما این کار را انجام دادیم، به خاطر داشته باشید، جامعه ما به طور کلی این تصمیم را گرفت نه به این دلیل که به واکسن‌ها دسترسی نداشتند. آنها این تصمیم را بر اساس بهترین قضاوت خود گرفتند.»

خوب که واکسینه شده و فرزندانش را واکسینه کرده است، خود را یک مدافع در جامعه می بیند. اگر خانواده ها در مورد واکسن سرخک سوالی داشته باشند، او به بهترین شکل ممکن به آنها پاسخ خواهد داد.

او گفت: «من با مردم صحبت‌های صادقانه دارم، سعی می‌کنم به روش‌های محترمانه و خیریه شرکت کنم. من سعی خواهم کرد بفهمم که تردیدهای آنها چیست.

اگرچه چندین عضو جامعه واکسن سرخک را در کلینیک افراتا دریافت کردند، نرخ واکسیناسیون کمتر از آستانه ایمنی گله باقی مانده است.

مقامات بهداشت عمومی از سرمایه گذاری در ارتباط قوی با جامعه قبل از وقوع بیماری حمایت می کنند.

جنیفر نوزو، مدیر مرکز همه‌گیری در دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه براون، به الجزیره گفت: «شما نمی‌توانید فقط در مواقع اضطراری در یک جامعه حاضر شوید – شرایط اضطراری که ممکن است احساس کنند شما آنجا هستید تا آنها را سرزنش کنید یا شرمنده کنید.» "شما باید آنها را بشناسید تا آنها سلامت عمومی را به عنوان یک منبع به جای اجرای قانون ببینند."

او گفت پوشش کم واکسیناسیون و بی اعتمادی به دولت باعث می شود سرخک حتی زمانی که واکسن در دسترس باشد شیوع پیدا کند. اما این نباید دولت ها را از ایجاد رابطه با جوامع بدبین به واکسن باز دارد.

نوزو می‌گوید: «نگرانم که با تنظیم آن بر اساس جمعیت‌شناختی‌شان، دولت‌ها را از نظر کاری که قرار است انجام دهند، که مانع از گسترش این بیماری خطرناک می‌شود، رها کند.

کارشناسان توضیح می دهند که کاهش نرخ واکسیناسیون نه تنها این جوامع بلکه افراد دارای نقص ایمنی را نیز در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری قرار می دهد. ایمنی گله در جمعیت گسترده‌تر قبلا به محافظت از آسیب‌پذیرترین افراد در برابر عفونت کمک می‌کرد.

فراری گفت: "آنها جوامعی هستند که سال ها در معرض خطر قرار دارند." "اما نرخ بالاتر واکسیناسیون در جوامع اطراف آنها مانعی ایجاد کرد."

قاره آمریکا اولین منطقه سازمان بهداشت جهانی (WHO) بود که انتقال سرخک بومی را در سال 2016 حذف کرد. حفظ این وضعیت مستلزم پوشش واکسیناسیون بالا و مداوم است. سازمان بهداشت پان آمریکن (PAHO) می گوید پوشش در سرتاسر منطقه کمتر از هدف هر دو دوز واکسن سرخک است که به عواقب قابل توجه کمک می کند.

PAHO سالانه کنفرانس وضعیت حذف سرخک RVC برگزار می کند که در آن یک نهاد فنی مستقل متشکل از کارشناسان بین المللی نظارت و بررسی می کند که آیا کشورهای قاره آمریکا با موفقیت بیماری سرخک، سرخجه و سندرم سرخجه مادرزادی را حذف کرده اند یا خیر. زمانی که همان ژنوتیپ ویروس سرخک حداقل به مدت 12 ماه به طور مداوم در گردش باشد، یک کشور می تواند "وضعیت حذف" خود را از دست بدهد.

سال گذشته، کانادا اولین کشور در قاره آمریکا بود که پس از شیوع بیماری که در سال 2024 شروع شد، وضعیت خود را از دست داد. برخی هشدار داده‌اند که ایالات متحده ممکن است در مسیر از دست دادن وضعیت خود در سال جاری باشد.

اما دکتر دانیل سالاس، مدیر اجرایی برنامه ویژه ایمن سازی جامع در PAHO، به الجزیره گفت که این فقط ایالات متحده نیست که تحت بررسی قرار خواهد گرفت.

او گفت: "ما مکزیک داریم، ما بولیوی را داریم که قرار است از نزدیک مورد ارزیابی قرار گیرد، زیرا ممکن است موقعیت آنها را نیز از دست بدهند."

رابرت اف کندی جونیور، وزیر بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده بارها از واکنش ایالات متحده به سرخک دفاع کرده است.

کندی در رویدادی در 26 اوت در فلوریدا گفت: «ما در کنترل شیوع سرخک بهتر از هر کشوری در جهان کار می کنیم. او به تعداد موارد بالاتر در مکزیک، کانادا و بریتانیا اشاره کرد.

اما نوزو گفت که شیوع های مکرر در سراسر ایالات متحده به کشوری اشاره دارد که برای مهار انتقال تلاش می کند.

او گفت: «ما آن را به این بدی ندیده‌ایم. "مثل این بازی همیشگی Whac-A-Mole است. تا زمانی که جوامع آسیب پذیر وجود داشته باشند، تا زمانی که ما استراتژی هایی برای تشخیص زودهنگام و واکنش سریع و مهار نداشته باشیم، سرخک بارها و بارها اتفاق می افتد."

دکتر سالاس به الجزیره گفت که اقدام در سه روز اول پس از یک مورد مشکوک حیاتی است و مقامات بهداشتی باید بدون منتظر ماندن برای تایید آزمایشگاهی، بررسی و اقدامات واکنشی را انجام دهند. تأخیر یک هفته یا بیشتر می تواند به ویروس بسیار مسری که با تب، سرفه و بثورات پوستی در کل بدن مشخص می شود، اجازه انتشار بیشتر بدهد.

کارشناسان هشدار می دهند که شیوع بیماری را نمی توان به عنوان یک رویداد محلی جداگانه در نظر گرفت. مجلات علمی شواهدی یافته اند که نشان می دهد سویه ویروس در آخرین شیوع سرخک در کانادا به طور ژنتیکی با موارد گزارش شده در جوامع منونیت ایالات متحده مرتبط است. این همان شیوعی بود که منجر به از دست دادن وضعیت حذف سرخک در کانادا شد.

نوزو گفت: «شیوع سرخک در ایالات متحده دیگر کشورها را به خطر انداخته است. به راحتی می توان به کشورهای دیگر اشاره کرد و گفت که آنها مشکل هستند، اما واقعیت این است که ما همه به یکدیگر وابسته هستیم و زمانی که سرخک در جاهای دیگر شیوع پیدا می کند، محافظت از خود بسیار سخت است.